Archief

13 augustus 2004

Om 23.30 treed José Antonio Larrañaga "Urko" op de Plaza de la Trinidad op. Urko is een legendarische "singer-songwriter", "cantautor", zanger van protestsongs, in een periode toen daar nog moed voor nodig was. Een concert uit 1978 dat buiten zijn weten werd opgenomen in Theatro Principe in deze stad blijft een voorbeeld van de "macht" die dergelijke zangers hadden. Tussen de nummers ontstonden er spontaan slagzinnen voor amnestie en andere politieke eisen. Later werd deze zangers wel eens verweten dat ze de jeugd naar ETA zouden gedreven hebben.

De enige eis van de Basken was in die tijd "een verenigd Baskenland", met de zeven (zazpi) provincies (3 aan de Franse kant en vier in het Zuiden) ) onder één (bat) vlag: "zazpiak bat" "de zeven één" of "3 + 4 = 1"

Het toeval (?) wil dat Urko 30 jaar geleden vanaf hetzelfde plein de benen diende te nemen omdat de Spaanse politie hem op de hielen zat.

Hij begint meteen met nummer dat de trend zet:

Oraindik ere bentzutu genzake (We kunnen nog steeds winnen).

Oraindik ere gutaz jabe gintezko (We kunnen nog steeds meester zijn over onszelf).

Het optreden van Urko wordt een feest van vreugde en strijd, met "ouderwetse" liedjes waarbij de tekst het voornaamste onderdeel is. Na een kort intermezzo waarin hij de kerk van zijn dorp, Usurbil, bezingt gaat Urko verder met zijn teksten die stammen uit "voorhistorische" Spaanse bezettingstijden die echter nog niet verdwenen zijn…

Eén nummer wordt opgedragen aan "een vriend die hier is, maar in een andere dimensie waardoor we hem niet kunnen zien." Urko studeerde samen met hem, deelde de kamer en ging op "verplichte vakantie" aan de andere kant van de Pyreneeën. Het zal wel om Imanol gaan, een kompaan die de vorige maand overleed.

Dan komt zijn eerste grote hit "Agur Euskal Herriari" (Gegroet Baskenland) waarin hij oproept tot eenheid tussen de 7 provincies:

Zazpi Euskal herriek bar egin dezagun guztiok beti beti gauden gu euskaldun.

(Laat ons broederlijk de 7 Baskische provincies verenigen. Laat ons altijd Basken blijven).

Agur eta ohore Euskal herriari. Lapurdi, Baxanabar Zubero gainari Bizkai, Napar, Gipuzko eta Arabari

(Gegroet en alle eer, Baskenland, van Lapurdi, Basse Navarra tot de bergen van Zuberoa, Bizkaia, Navarra, Gipuzkoa en Araba)

Zazpiak bat besarka lot beitez elkarri

(Laten we de zeven liefdevol in de armen sluiten).

Opvallend is dat al deze "strijdliederen" waar de Spaanse psychopaten zo voor vreesden, vrolijk klinkende wijsjes zijn!

En vele songs worden in chorus gezongen door alle aanwezigen… Zoals de eerste les Baskisch, die na de dictatuur voor velen wel noodzakelijk was:

Ni naiz (ik ben)

Hi haiz (jij bent)

Hura da (hij is)

Gu gara (wij zijn

Zu gara (U bent)

Zuek zarate (jullie zijn)

Haiek dira (zij zijn)

Hau da gure hizkuntza maitea (Dit is onze geliefde taa)l

Hau da gure Euskara garbia (Dit is onze mooie taal)

Hau da gure lehenengo ikasgaia (Dit is onze eerste les)

Ni naiz (ik ben)

hi haiz(jij bent)

hura da (hij is)

gu … (wij …)

Gu euskaldunak gara (Wij zijn Baskischtaligen)

12 augustus 2005

Hoewel hij al twee dagen eerder de volledige 22 jaar van zijn gevangenisstraf had uitgezeten werd Joxe Antonio Fernández, "Magila" toch pas vandaag vrijgelaten uit de gevangenis van Puerto de Santa María bij Cadiz. Een half uur vóór zijn vrijlating hadden ze hem de notificatie in zijn cel gebracht.

Magila werd in mei 1983 opgepakt en in 1998 had hij de 3/4 van zijn straf achter de rug, en moest dus vrijgelaten worden. Maar dit geldt niet voor een Baskische politieke gevangene.  

11 augustus 2004

Tegen de avond is het op de Boulevard te Donostia en later in het oude stadsdeel tot een "duel" gekomen tussen een aantal gemaskerde jongeren en de Baskische politie. Tot ieders verbazing had de groep zich gevormd in de buurt van de kathedraal El Buen Pastor, maar ze trokken zich langzaam terug naar het oude stadsdeel. Op de tv-beelden was duidelijk te zien dat er op de Boulevard een vuilnisbak in brand staat, maar dat mensen in korte broek rustig voorbij wandelen. In de Juan de Bilbao-straat, waar de kroegen liggen en waar de strijd meestal eindigt, werden er enkele ploftuigen in de richting van de politie gegooid. Het is goed zichtbaar want de cameraman staat zoals steeds achter de Ertzaintza omdat het aan de andere kant véél gevaarlijker kan zijn, ook al zijn de kogels maar van rubber.

Vroeger, in de veldslagen met de Spaanse politie, gebeurde dit ook al. De politie was als de dood voor dit stratenlabyrint tussen hoogbouw waarover ze geen controle hadden. Als ze dan met scherp schoten kregen de politiemannen van de bewoners, van op de balkons, bloemen toegeworpen. Met de pot er nog aan vast!

10 augustus 2001

Senideak-Gureak klaagt het isolement aan van 26 Baskische gevangenen in Spaanse cellen. Sommigen zitten zelfs reeds jaren in afzondering. In de gevangenis van Dueñas gingen 10 politiek gevangenen in hongerstaking om te protesteren tegen het feit dat hun medegevangene, Juantxu Tobalina, sinds 24 januari, dag waarop hij werd overgeplaatst naar Dueñas 20 uren per dag in zijn cel moet blijven en aan geen enkele activiteit mag deelnemen.

9 augustus 2004

Laudelino Iglesias, die niet van ETA is, kwam vandaag na 23,5 jaar vrij uit de gevangenis van Picasent. Iglesias was gedurende de laatste 15 jaar FIES-gevangene (Fichero de Internos de Especial Seguimiento) iemand die speciaal "begeleiding" geniet, en daarbij vooral van een aantal "rechten" als gevangene beroofd wordt . Dit was niet te wijten aan terreurdaden waarvoor hij veroordeeld zou geweest zijn, maar aan het feit dat hij, eenmaal binnen, regelmatig deelnam aan protesten tegen de behandeling van (sociale) gevangenen, wegens het aanklagen van gevangenenspreiding, foltering en slagen (waarvan hij zelf ontelbare keren het slachtoffer was) of van het FIES-systeem. Daardoor zat hij regelmatig in de isoleercel, werd het hem verboden te corresponderen of bezoek te ontvangen.

In 2003 vroeg hij zich in een brief af of ze hem wel ooit gingen vrijlaten. Met een duidelijke kennis van zaken noemde hij een aantal wandaden op die in dit land plaatsvonden en waarvan de daders al lang op vrije voeten zijn. "Ik heb nooit een staatsgreep willen plegen (Tejero) nooit iemand top de dood gefolterd en daarna begraven onder ongebluste kalk (Lasa en Zabala) nooit als Bankdirecteur miljoenen geroofd (Zaak Ibanesto) nooit miljoenen verdiend met wapen- of drugshandel, maar ik zit enkel vast omdat ik arm was." Door de verschillende hongerstakingen kreeg hij verschillende types van hepatitis. Zijn moeder die zwaar ziek is zag hem gedurende 12 jaar niet! 

8 augustus 2002

De President van Navarra, Miguel Sanz, heeft een zonneslag gekregen. Hij wil de Baskische vlag, de Ikurriña "illegaliseren"! Hij wil de gemeenten die de vlag zullen blijven uithangen aan officiële gebouwen economisch straffen. Sanz noemt de Ikurriña de vlag van een andere gemeenschap. Camino Mendiluze, de Batasuna-burgemeesteres van Altsasua zegt dat Sanz president van alle Navarrezen moet zijn.

De Batasunaburgemeester van Bera, waar de Ikurriña altijd uitsteekt nadat het in de stad er na de dictatuur tot een akkoord dienaangaande kwam, zegt dat wel nu duidelijk is wie er intolerant is in dit land.

In Lekunberri kwam men indertijd tot een akkoord geen enkele vlag uit te hangen om tweestrijd te vermijden. Nu zegt de EA-burgemeester (en parlementair) dat uitspraken als deze je nét "zin" geven de Ikurriña uit te hangen.

Behalve Gara en Egunkaria zal geen enkele krant melding maken van de aankondiging van Sanz! Is dit stilzwijgen geen bewijs van de medeplichtigheid van de pers met de Franquistische verzuchting van de president van Navarra.

Op 19 januari 1977 werd de Ikurriña "officieel", ter gelegenheid van de feesten in Donostia.

7 augustus 2004

Toen San Sebastián in 1981 voor het eerst haar wielerwedstrijd inrichtte werd die meteen "La Classica" genoemd. Hiermee omzeilden ze de noodzaak om gedurende méér dan 50 jaar een koers  in te richten vooraleer men de koers een "klassieker" mocht noemen.

De eerste twee uitgaven, 1981 en 1982 (en nog eens in 87) werden gewonnen door de legendarische Marino Lejarreta, "Het riet uit Berriz". (Toen Lejarreta kampioen van Spanje werd, zei hij op TV dat hij zich op de eerste plaats Bask voelde. Hij kreeg meteen doodsbedreigingen thuisgestuurd!)

In 1989 werd "la Classica" een wereldbekerwedstrijd.

De eerste buitenlandse winnaar werd de Waal Claude Criquellion. De laatste Bask die won was Miguel Indurain, in 1990! Lance Armstrong werd allerlaatste bij zijn eerste deelname, maar in 1995 won hij.

Onderweg waren er, behalve de Baskische Ikurriña’s en de Vlaamse Leeuwen ook de bekende spandoeken te zien die het dichterbij brengen van de gevangenen eisen.

Onder een loodzware hitte won Miguel Angel Martin Perdiguero onverwacht een spurt met 5 en kroonde zich "Txapeldun". Hiermee werd o.a. aangetoond dat ook in het commerciële wielerwereldje nog plaats is voor enige "eigenheid". Een Bask krijgt als trofee een Txapela (Baskische "alpinopet") op het hoofd als hij iets gewonnen heeft.

6 augustus 2005

Rafael Vera, groeide uit tot één der kopstukken in de Vuile Oorlog tegen de Basken. In de Socialistische Regering Felipe González was hij Staatssecretaris voor Veiligheid.

In 1989 kreeg hij, samen met de Minister van Binnenlandse Zaken, Barrionuevo, (en vele andere kopstukken van de PSOE) 10 jaar cel voor "illegale ontvoering" en "verduistering van overheidsgelden". Het slachtoffer van de illegale ontvoering was Segundo Marey, een Bask uit het Noorden. Dit zou de eerste daad van de Staatsterroristen, GAL, worden. (Bovendien pakten ze met Segundo Marey een verkeerde persoon mee!) Pas negen jaar na de veroordeling ging hij de gevangenis van Guadelajara binnen om zijn straf uit te zitten. Na drie maanden kreeg hij gratie van de PP die intussen aan de macht was gekomen. Later kreeg hij nog eens zeven jaar cel voor "voortdurende verduistering van overheidsgelden”. Toen hij hiervoor "binnen" moest (oktober 2004), dreigde hij (in El País) een "definitieve daad" te stellen: Zijn mond open doen over de betrokkenheid van Felipe González? Zelfmoord? Een hongerstaking tot het einde?

Hoewel Vera slechts 6 maanden van de 84 jaar die hij moet zitten achter de rug heeft, kreeg hij gisteren de derde graad gevangenisregime, zijnde door de week enkel nog binnen gaan slapen. Hij mag zes uren per dag vrij omdat hij een behandeling moet ondergaan tegen de depressie waarvan hij het slachtoffer is. Deze depressie is o.a. te wijten aan het isolement in de gevangenis van Segovia maar dat isolement is er om hem te beschermen tegen medegevangenen.

Na de brief in El País diende Felipe González, samen met de ex-ministers José Barrionuevo en José Luis Corcuera, bij Justitie een genadeverzoek in. De Procureur-generaal, Cándido Conde-Pumpido, verzette zich hier echter tegen omdat Vera geen enkel teken van spijt had getoond, het geld niet had teruggegeven en hij al genade had gekregen in de Zaak Marey (die inmiddels wél aan kanker overleden was...)

Enkel Batasuna klaagde de beslissing aan: "Terwijl Barandalla dodelijk ziek in de gevangenis moet blijven mag Vera er met een ‘depressie’ uit".

Eerder kwamen al andere kopstukken uit de Vuile Oorlog al vrij: Galindo, Bayo, Barrionuevo, Elgorriaga, Dorado…. 

5 augustus 2001

Op de "Spanische Allee" in in het zuiden van Berlijn ligt halverwege de "Guernica Platz", een naam die er kwam na de "overwinning" van de Nazi’s op de stad met dezelfde naam. De “Deutsch-Baskischer Kultur Verein” die pleit voor het doorbreken van de officiële stilte betreffende het bombardement door het Legión Condór wil er nu een symbool van de ontmoeting tussen twee naties van maken. Duitsland heeft zich al lang verontschuldigd bij de Basken. Spanje deed dat nog niet…

4 augustus 1999

De Luitenant-Kolonel van de Guardia Civil, Máximo Blanco, wordt in Tarragona gearresteerd op beschuldiging van drugstrafiek. Blanco was commandant in de Guardia Civil-kazerne van Intxaurrondo (San Sebastián) onder Generaal Enrique Rodríguez Galindo, waar hij tot 1992 aan het hoofd stond van de antidrugsbrigade. ("La Red Galindo" van Pepe Rei) Bij de arrestatie werden in een yacht 5.400 kg hasj ontdekt. Verscheidene keren werd hij door de krant EGIN in verband gebracht met drugstrafiek (met sluiting van de krant tot gevolg).