Archief

Donderdag 28 januari 2010

het witte licht (vervolg)

www.evawaseerst.be (rubriek: het witte licht)

Schilderij van Jeroen Bosch uit de 15°eeuw: de ziel gaat bij de dood een wit licht tegemoet.

Oude religies, mythen, UFO's, waarnemingen van astronauten, bijna dood ervaringen ... ze hebben het allemaal over heldere witte lichten.

De mannen op de maan? Ze hadden het al te vaak over lichten die zich in de omgeving van de maan leken op te houden. En die zich pijlsnel in alle richtingen konden verplaatsen.

Ze hebben in elk geval de kenmerken van een bepaald soort UFO's dat steeds lijkt terug te keren in de beschrijvingen van duizenden waarnemers op aarde (al honderden jaren lang).

Merkwaardig ook dat de witte lichten op de maan een basis lijken te hebben. Vooral omdat ex nazi-wetenschappers er zonder meer van overtuigd waren dat UFO's een buitenaardse basis moesten hebben.

Of is hun basis eerder de ruimte tussen aarde en maan?

Zou het kunnen dat al die mysterieuze lichten eenzelfde oorsprong hebben? Verplaatsen ze zich zo snel en wendbaar omdat ze beschikken over een technologie die ons verstand (voorlopig nog) te boven gaat?

Tussen haakjes: Oberth, von Braun, Hillenkoetter, Riedel, Corso en nog vele anderen, hielden rekening met de mogelijkheid dat de UFO's werden bestuurd door wezens van een andere planeet. Ook Mitchell houdt daar nu nog rekening mee.

Persoonlijk denk ik dat een (echte) UFO inderdaad wordt bestuurd door een kracht die afkomstig is van een andere planeet. Alleen zit de kracht ervan opgesloten in onszelf en komt ze pas vrij bij onze dood.

En - volgens mij - weten de echte machthebbers hierover veel meer dan ze ons (al dan niet terecht) willen zeggen!

De mysteries rond de piramiden, Roswell, de maanlandingen ... wij zullen ze niet oplossen zolang diegenen die het voor het zeggen hebben ons niet helpen.

***

Dat het lichaam als stof en as tot de aarde behoort, is duidelijk. Maar waartoe dient het bewustzijn (de kracht van de ziel of de geest)?

Soms moet men het ondenkbare durven denken.

Unidentified Flying Objects (UFO's) worden gevoed door de kracht van het menselijke bewustzijn.

Misschien hebben onze buitenaardse voorouders in ons DNA een technologisch wonder verborgen. Een wonder dat de mens binnenkort wel eens zou kunnen ontrafelen dankzij de erfenis die diezelfde voorouders hebben nagelaten (zie de rubriek over Roswell en de technologie van de toekomst).

En aangezien in die UFO's clusters menselijk bewustzijn aanwezig zijn, zouden ze bij gevoelige personen wel eens bijzondere spirituele ervaringen kunnen losmaken.

Het zou een verklaring kunnen zijn voor zowat alle mysteries rond het stopzetten van de bemande maanlandingen. Niet in het minst voor de metamorfose van wetenschapper tot filosoof die sommige mannen op de maan hebben ondergaan.

Zou het kunnen dat vrouwen gevoeliger zijn voor spirituele openbaringen? Heeft men ze daarom nooit toegelaten in de buurt van de maan?

***

De oudste religieuze teksten zijn de Vedas uit het Hindoeïsme. Ze zijn gebaseerd op mondelinge overleveringen die zo geheim waren dat ze eerst niet mochten worden opgetekend. Uit die teksten blijkt dat de maan belangrijker is dan de zon. De ziel zou na de dood - volgens diezelfde overleveringen - een helder wit licht tegemoet gaan en tijdelijk een verblijf vinden op de maan.

De plaats waar alle mensen één worden, is de plaats waar de mens zijn buitenaardse krachten kreeg: de maan ...

Vanaf de maan vertrekt het lichtschip naar het volgend deel van het universum.

Uiteindelijk zal het bewustzijn, de geest of de ziel van de mens bijdragen tot de kracht van het lichtschip.

Of anders gezegd: in onze geest zit de energie verborgen die UFO's (lichtschepen of tijdmachines) voortdrijft in tijd en ruimte.

Voor mijn persoonlijke religie zijn er wel degelijk concrete aanwijzingen. En die zijn niet alleen te vinden in de verklaringen van buitengewone mensen maar ook in de vele waarnemingen van de zogenaamde lichtschepen, in de paranormale fenomenen die spijtig genoeg allemaal over dezelfde (ongeloofwaardige) kam worden gescheerd, in de verwijzingen naar de maan (de oudste verhalen) en in logisch denken. Want hoe is het bewustzijn van de mens anders te verklaren? Waar anders dan op de maan zouden buitenaardse bezoekers (die er zeker zijn geweest) hun tenten hebben opgeslagen ... en hun verzekering op een toekomst hebben afgesloten?

Wat niet belet dat u nu wellicht de schouders ophaalt.

Amen.

Geschreven door aran d om 09:56 Stuur door

Dinsdag 26 januari 2010

www.evawaseerst.be

De echte tragedie in het leven is voor wie bang is van het licht ... (Plato)

Er loopt een rode draad door de ervaringen van de vierentwintig mannen die ooit in de nabijheid van de maan zijn geweest: Hun bewustzijn leek er zich te willen losmaken van hun lichaam.

Het witte licht.

Religie zou wel eens zijn oorsprong kunnen vinden in een geheime kennis, een soort oerreligie die vele duizenden jaren ouder is dan het christendom.

Dat een zuivere ziel onsterfelijk is en bij de dood een groot licht tegemoet gaat, was wellicht de kern van die oerreligie.

Niemand weet blijkbaar waar die kerngedachte vandaan komt. Het spreekt echter bijna vanzelf dat wie de oorsprong ervan wil achterhalen, zich moet richten naar die verhalen waarvan men vermoedt dat ze tot de oudste behoren. Of: hoe ouder, hoe dichter bij de bron, hoe minder gevaar men loopt dat de egocentrische machtsmens ze in zijn voordeel heeft vervormd. Hoewel het moet gezegd dat diegenen die het allerheiligste gedachtegoed uiteindelijk optekenden wellicht behoorden tot diezelfde machtsmens. We moeten er dus hoe dan ook rekening mee houden dat de ware boodschap eerst gedurende ontelbare jaren op een andere wijze werd doorgegeven dan door het geschreven woord. En dat ze dus al van bij de eerste geschreven teksten niet meer 'puur' was. Maar we hebben nu eenmaal geen keuze.

Velen zijn het erover eens dat de religie van de Essenen gebaseerd was op kennis die vele honderden, zo niet duizenden jaren oud was. De Essenen leefden ten tijde van Jezus als een afzonderlijke bevolkingsgroep van de Joden. Waar hun religie precies vandaan kwam, is echter niet duidelijk. Wel zou het woord ‘essene’ afkomstig zijn van Egyptische ‘kashai’ wat 'geheim' betekent en werd vertaald als ‘essaios’ of ‘essene’. De Essenen geloofden dat de menselijke ziel een onderdeel was van een groot licht dat ooit in een ver verleden, onder invloed van een kwade macht, werd versplinterd. Hierdoor raakte in ieder mens een deeltje van dat licht opgesloten. Pas bij de dood zou dat lichtje (de ziel) vrijkomen. Waarna alle lichten weer één geheel zouden vormen.

De allegorie van de grot - één van de beroemdste verhalen van Plato - was dan wel geen religie maar het verhaal had ongetwijfeld wel een religieus doel. De kern ervan gaat als volgt:

Stel je een grot voor waar mensen sinds hun geboorte vastgeketend zitten. Alles wat ze te zien krijgen in die grot zouden ze als de enige werkelijkheid zien. Op een bepaald ogenblik echter kan een gevangene zich bevrijden. Bij het verlaten van de grot zou hij terechtkomen in een verblindend licht waar hij de echte wereld zou aanschouwen. Hij zou niet meer kunnen terugkeren naar de grot omdat hij te zeer verblind zou zijn door het licht.

Het ligt voor de hand dat we de grot moeten zien als het lichaam waarin de ziel zit opgesloten. sterft de mens dan wordt zijn ziel bevrijd en komt ze terecht in een alles verblindend licht.

Plato had een inzicht verworven dat hij niet rechtstreeks aan de maatschappij van toen wilde of durfde mee te delen. Vandaar dat hij dit inzicht in beeldspraak verwoordde. Alsof hij vreesde dat het openbaar maken van wat hij wist hem net als zijn leraar Socrates het leven zou kosten.

Ook de oude Egyptenaren geloofden dat de ziel zuiver moest zijn om na de dood de andere wereld te kunnen bereiken.

Die zuiverheid was nodig omdat ze anders nooit zou kunnen binnentreden in het licht (de oorspronkelijke titel van het Egyptische boek van de dood zou 'Treed binnen in het licht' zijn geweest).

Een zuivere ziel gaat bij de dood een wit licht tegemoet.

Het lijkt misschien vergezocht maar de mate van rechtschapenheid zou dus een indicatie kunnen zijn voor de kracht van de geest. Hoe meer rechtschapen, hoe minder de mens is gedegenereerd en hoe krachtiger zijn geest zal zijn.

Dat kan in geen geval een verzinsel van de machtsmens zijn. Het lijkt eerder een wijsheid die niet afkomstig is van deze planeet. Wie anders dan een buitenaardse levensvorm zou immers ooit op dergelijk - althans gezien vanuit het standpunt van het leven op aarde - absurd idee kunnen zijn gekomen? Voor het leven op aarde leidt rechtvaardigheid immers niet zelden tot zelfvernietiging. In de strijd om te overleven is ze dus zeker geen voordeel, integendeel. Of anders gezegd: voor wie de wet van het leven op aarde volgt (de wet van de sterkste) en dus egocentrisch is, wordt diegene die steeds rechtvaardig is een makkelijke prooi.

De unieke eigenschappen van de mens zijn alleen te verklaren als men gelooft dat bewustzijn, mededogen en het gevoel voor rechtvaardigheid afkomstig zijn van een planeet die haar levensvorm(en) de mogelijkheden had geboden om zich maximaal te ontplooien. Iets wat resulteerde in een geest die zich op aarde onmogelijk kan hebben ontwikkeld. Die geest kan - als hij voldoende krachtig is - verder leven na de dood in een ander deel van het universum.

De mens beseft als enige levensvorm op aarde, ten volle dat hij zal sterven. Sommigen 'weten' dat hun ziel zal doorleven terwijl anderen er van overtuigd zijn dat dit niet het geval is.

Geen levend wezen op aarde is echter ooit in staat geweest om zich daarover bewust vragen te stellen. Is het dan te kort door de bocht om te veronderstellen dat de mens dus wel het resultaat moet zijn van een buitenaards ingrijpen? (Ik denk het niet.)

De verwarring omtrent het al dan niet verder leven na de dood is dan ook het gevolg is van de vermenging (het degeneratieproces) waardoor een buitenaardse geest opgesloten raakte in een aards lichaam.

Hoe hard het ook klinkt: ondanks het feit dat de aarde in onze (chauvinistische) ogen de mooiste planeet is van het heelal, is ze al bij al een minderwaardige planeet. Aangezien ze nooit in staat kan zijn geweest om bewustzijn voort te brengen (zie rubriek: 'Is moeder aarde een psychopaat').

Wordt vervolgd

Geschreven door aran d om 08:53 Stuur door

Donderdag 21 januari 2010

www.evawaseerst.be rubriek Roswell

Zoals al vermeld, kan diegene die de macht heeft, de feiten verdoezelen. Wat volgt is geen hard feit - toegevingen zijn voorlopig nog niet aan de orde - maar het is zeker meer dan een gerucht.

Douglas Mac Arthur en George Marshall, twee van de grootste generaals die Amerika heeft gekend, waren betrokken bij de ‘Interplanetary Phenomena Research Unit’. De taak van deze op het einde van de oorlog opgerichte organisatie bestond onder meer uit het bergen van buitenaardse tuigen. Mac Arthur heeft in het begin van de jaren vijftig uitspraken gedaan die nu nog tot de verbeelding spreken. (Ik ga ze hier echter niet vermelden om niet al te vaak in herhaling te moeten vallen.) Hij heeft zich daarbij enigszins vergaloppeerd. Maar wie denkt dat iemand van zijn rang en stand zijn oversten ook maar een duimbreed in de weg zal leggen, heeft het verkeerd voor. Woorden kan men achteraf verdraaien en nuanceren tot er van de ware betekenis weinig overblijft. Zeker als men de machthebbers achter zich heeft staan.

De lijst is nog lang maar ik ga er nog eentje uitpikken.

Admiraal Roscoe Hillenkoetter had van 1947 tot 1950 de leiding over het 'Central Intelligence Agency' (CIA). Uit alles wat hij na de oorlog deed, zou ieder weldenkend mens bijna moeten besluiten dat hij afwist van het bestaan van buitenaardse tuigen. Zo was hij vanaf 1957 lid van het National Investigations Committee On Aerial Phenomena (NICAP). Een onafhankelijke organisatie die onderzocht of buitenaardse ruimtetuigen al dan niet de aarde bezochten.

In 1960 richtte Hillenkoetter zich zelfs rechtstreeks tot het Amerikaans Congres. Hij maakte zich - samen met een hele reeks hooggeplaatste personen - zorgen over de mogelijkheid dat enkele van de vele UFO waarnemingen overal ter wereld inderdaad verband hielden met buitenaardse tuigen. Hij stelde zonder meer de houding van de overheid in vraag omdat ze de burgers een rad voor de ogen zou draaien door de hele kwestie te bagatelliseren.

Zijn smeekbede voor meer openheid bleef echter zonder resultaat.

Al deze intelligente invloedrijke personen (en dat is echt wel het minste wat men over hen kan zeggen) lachten niet om het gevaar dat er van buitenaardse bezoekers zou kunnen uitgaan. Integendeel.

Alleen was er één iets wat ze niet met zekerheid wisten. Iets wat de echte machthebbers wel wisten (men was er immers veel te gerust in).

Geschreven door aran d om 12:00 Stuur door

Dinsdag 19 januari 2010

www.evawaseerst.be rubriek Roswell

Wernher von Braun in 1959: 'We maken kennis met krachten die veel sterker zijn dan we vermoedden. We weten niet waar hun basis zich bevindt. Meer kan ik er nu niet over kwijt.'

Hermann Oberth in 1972: 'We mogen de vooruitgang in de technologie niet op ons conto schrijven. We werden namelijk geholpen door mensen die niet van deze planeet afkomstig waren.'

Net als Philip Corso deed Hermann Oberth zijn bekentenis op een leeftijd waarop men normaal gezien stilaan afscheid neemt van het leven (in 1972 was Oberth 76 jaar).

Van von Braun tot Ronald Reagan: ze bleken er allemaal van overtuigd dat de volgende oorlog zou worden gevoerd tegen een buitenaardse beschaving.

Voordat u begint te twijfelen aan de mentale toestand van die heren: het waren stuk voor stuk harde wetenschappers. En van de beste in hun soort. Uitgezonderd Ronald Reagan natuurlijk. Hoewel hij wat mij betreft - en ondanks het feit dat sommigen er lacherig over doen - op zijn terrein even subliem was als de anderen. (Toch moet gezegd dat een president net iets te veel in de kijker loopt en daardoor wellicht niet behoort tot het selecte groepje machthebbers die weten hoe de vork precies in de steel zit.)

wordt vervolgd

Geschreven door aran d om 12:31 Stuur door

Donderdag 14 januari 2010

operatie paperclip

www.evawaseerst.be

Als uitsmijter (zie mijn vorige bericht van vandaag) nog een citaat uit 1952 van Walther Riedel, eveneens het gewillige slachtoffer van operatie Paperclip en hoofdontwerper van de V2 raket: 'Ik ben honderd procent zeker dat de ruimtetuigen die de aarde bezoeken een basis hebben die zich niet op aarde bevindt.'

Het valt op dat deze geniale mensen geloofden dat we nog steeds worden bezocht door een buitenaardse beschaving.

En wie ben ik om te zeggen dat ze dwaalden?

Maar ik zeg het toch.

Ze gingen er wellicht van uit dat sommige UFO's - UFO's zijn van alle tijden - tuigen moesten zijn die leken op deze die ze zelf hadden onderzocht. En dat hoeft niet noodzakelijk zo te zijn (zie in de rubriek: Het witte licht).

Geschreven door aran d om 17:24 Stuur door

Donderdag 14 januari 2010

Operatie Paperclip

www.evawaseerst.be (rubriek Roswell)

Natuurlijk is het speculatie (wat kan ik anders doen?). Maar ik hou het kort.

Foto: Hermann Oberth (de mentor van von Braun) werd samen met tientallen anderen in 'Operatie Paperclip' op het einde van de oorlog door de Amerikanen weggekaapt. Op de foto (van links naar rechts): Ernst Stuhlinger, generaal Holger Toftoy, Hermann Oberth, Wernher von Braun, en Eberhard Rees.

Hebben de Amerikanen met de hulp van onder meer Nazi wetenschappers in 1947 in de buurt van Texas een voorhistorisch tuig uit de ruimte geplukt? Wisten de Nazi's af van het bestaan van dergelijke tuigen? Ze waren nu eenmaal bezeten van de zoektocht naar het godenras. Ze hebben er onwaarschijnlijk veel tijd, geld en kennis in gestoken. En ze hebben dat vooral gedaan omdat ze met zekerheid wisten dat het godenras ooit echt heeft bestaan. Dat ze zichzelf graag als hun afstammelingen hadden gezien, spreekt voor zich. Zo gaat dat met veroveraars.

Het staat trouwens nog steeds niet vast waar het woord Nazi vandaan komt. Het zou eerder een duistere mythische achtergrond hebben dan dat het de afkorting zou zijn van 'Nationalsozialismus'. (Nazi was overigens ook de naam van een god in het oude Soemerië.)

Als het echter hun bedoeling was zichzelf te vergoddelijken dan waren er evenwel efficiëntere methoden dan het organiseren van dure en tijdverspillende expedities die hun genetische banden met het godenras moesten bewijzen.

Onder het mom van wat als een zoektocht naar die banden werd gepropageerd - de propaganda was weliswaar meegenomen - stuurde Hitler zijn gezanten naar de verste uithoeken van de wereld. Niet zozeer op zoek naar genetische bewijzen. Maar - en wees gerust, mensen die veel slimmer zijn dan ik, denken er net zo over - om buitenaardse technologieën te onderzoeken. Tuigen die men (onder meer in Tibet) verborgen zou hebben gehouden.

Wij zullen nooit weten waartoe de genieën van de Nazi's werkelijk in staat waren. Wat we van hen te zien kregen, was maar het topje van de ijsberg. Ze hebben in elk geval niet de tijd gekregen om hun plannen uit te werken.

De Amerikanen hadden zichzelf voorbij gelopen om hen - bij wijze van spreken - weg te kapen en op de meest geheime locaties onder te brengen. Het moet daarbij wel gezegd dat de Duitse genieën de bui hadden zien aankomen en maar al te blij waren dat ze bij de Amerikanen een luxe onderkomen vonden. Vooral in New Mexico (dus ook in Roswell) zouden ze zeer goed vertegenwoordigd zijn geweest.

Van Oberth is met zekerheid geweten dat hij in de ban was van buitenaardse tuigen. In het populaire magazine 'The American Weekly' van 24 oktober 1954 verklaarde hij dat buitenaardse tuigen werkelijk bestaan. Duidelijker kon hij niet zijn. Jaren later zou hij zijn uitspraken min of meer nuanceren. (Wiens brood men eet, diens woord men spreekt.)
Gelijkaardige verhalen circuleren over andere Nazi wetenschappers.

Het kan geen toeval zijn dat de groei van de ruimtevaart vanaf de jaren vijftig explosief de hoogte in schoot. Vanaf de jaren tachtig was de technologische boom zelfs zo fenomenaal dat elke andere periode in de wereldgeschiedenis erbij verbleekt. Het had veel tijd gevergd om de buitenaardse geheimen te ontrafelen maar eens het hek van de dam, was er blijkbaar geen houden meer aan. Als men zich zou voorstellen dat de Dow Jones (Amerikaanse beursindex) al 5000 jaar zou bestaan dan zou de groei van de laatste vijfentwintig jaar enorm zijn geweest, kredietcrisis of niet. En daarbij mag men gerust rekening houden met steen- ijzer- en andere tijdperken.

Geschreven door aran d om 12:40 Stuur door

Dinsdag 12 januari 2010

www.evawaseerst.be

Over de ruimterace

Eén van de door NASA vrijgegeven apollofoto's.

Hierop is een 'rille' te zien. Een rille is een (vaak honderden miljoenen jaren geleden) ingestorte lavatunnel. Het resultaat lijkt op een uitgedroogde rivierbedding. Af en toe komen er echter tussen de ingestorte delen ook overdekte gedeelten voor. Iets wat op foto's duidelijk te zien is (hier lijkt de tunnel weliswaar volledig ingestort). Andere foto's (onder meer een foto van Apollo 10) laten er geen twijfel over bestaan dat er in de buurt van de landingsplaatsen van de Apollo's, rilles te vinden waren.

Volledig intakte tunnels zijn uiteraard moeilijker te ontdekken. Maar het lijdt geen twijfel dat die met speciale apparatuur moeten op te sporen zijn.

De Amerikanen kwamen als eerste aan op de maan (de verdere afloop is gekend).

Nog iets over nanotechnologie (zie rubriek over Roswell)

Dat men nanotechnologie heeft afgekeken van wat men in Roswell heeft ontdekt, zullen weinigen geloven. Hoewel volgens heel wat onbesproken en hooggeplaatste personen ‘reverse engeneering’ (want zo heet dat officieel) van buitenaardse technologie de laatste vijftig jaar de mensheid naar een ongekend niveau aan het tillen is.

Hoe lang het nog zal duren vooraleer sciencefiction werkelijkheid wordt, weet niemand. Maar het lijkt er sterk op dat men in het grootste geheim bezig met de onmogelijkste dingen. En dat het hier onder meer gaat over iets waar de mens - vooral de machthebbers - altijd hebben van gedroomd (onsterfelijkheid) hoeft geen betoog. Dat ALLE middelen zullen worden ingezet spreekt daarom voor zich. Het zou dan ook wel eens sneller kunnen gaan dan men denkt. Het zou trouwens steeds minder wetenschappers verbazen als een aantal van een hele reeks mirakels zich al binnen de tien jaar zou voordoen.

Meer nog: de kans is reëel dat wie vandaag 50 is zijn levensverwachting mag verdubbelen. En wie weet hoever men binnen pakweg tachtig jaar al gevorderd is op de weg naar de - ondanks alles relatieve - onsterfelijkheid.

Geschreven door aran d om 09:22 Stuur door

Donderdag 7 januari 2010

de ruimterace

www.evawaseerst.be (rubriek: de ruimterace)

Merkwaardig is dat men nu zegt dat met de eerste man op de maan de wedloop werd beëindigd. Maar die had nog tientallen jaren moeten doorgaan! Nogmaals: de maanbasis was het doel. Het was de absoluut noodzakelijke stap voor ALLE verdere ontwikkelingen die men op het oog had.

Dat het zowel de Russen als de Amerikanen enkel te doen was om de maanbasis blijkt uit de opmerking van von Braun in 1965: "We moeten er voor opletten dat we niet langs de Russische douane moeten passeren als we aankomen op de maan". De woorden waren luchtig, maar ze spraken boekdelen.

Nog één van de vele voorbeelden die de oorspronkelijke vastberadenheid en planmatigheid van - in dit geval de Amerikanen - bewijst:
Juni 1969: Prototypes van de NERVA motoren draaien op volle toeren. Gejuich op alle banken. Het doel van de onvoorstelbaar krachtige raketmotoren wordt niet onder stoelen of banken gestoken. In 1986 zouden de Amerikanen op Mars staan.
September 1969: Een werkgroep rond president Nixon bevestigt de plannen voor een reis naar Mars. Twijfel is nergens te bespeuren. Aangezien de maanbasis in 1986 operationeel zou zijn, zou de weg naar Mars open liggen. Alles werd tot in de puntjes geregeld.

Kort daarna werden alle plannen opgeborgen.

Geldgebrek zou de oorzaak zijn geweest.

En als dat geen leugen was, eet ik alsnog mijn schoen op.

***

De Russen hadden met een budget dat tien keer kleiner was dan dat van de Amerikanen, betere resultaten geboekt (althans dat dachten ze). Ze zouden nog tot 1974 doorgaan met hun plannen voor een maanbasis. Pas dan lijkt hun roebel te zijn gevallen. (U denkt er natuurlijk van wat u wilt maar iemand moet hen hebben overtuigd met argumenten die niets te maken hadden met macht of met geld.)

Grote bezieler Vasili Misjin die in 1966 na de dood van zijn mentor Koroljov de leiding van de ruimtemissies had overgenomen, kon zijn koffers pakken. Hij was het zwarte schaap. (Er waren weliswaar een paar onbemande oefenraketten ontploft maar wie er de geschiedenis van de ruimtevaart op naleest, zal merken dat zoiets niet abnormaal is.)

Zeven super startraketten waaronder twee die kant en klaar waren, verwees men met één pennentrek naar de schroothoop.

Misjin begreep er niets van: "We waren er zo dichtbij."

De plannen voor de maanbasis werden dus ook bij de Russen opgeborgen. En net als bij de Amerikanen was de dooddoener: 'geldgebrek'.

(Ik ga het echter bij die ene schoen laten.)

Als de mens zijn toekomst wil verzekeren en een andere leefbare planeet wil ontdekken dan MOETEN die plannen weer op tafel komen.

Naar het schijnt zouden ze zelfs al op tafel liggen.
In 2020 zou de basis er zijn.
Het valt op dat men telkens weer bij hoog en bij laag bezweert dat we 'binnen tien jaar' op de maan zullen staan. Probleem is dat de einddatum lijkt op te schuiven met de jaren. Het blijft namelijk steeds bij tien jaar.
Een bescheiden voorspelling? Áls de basis er komt, zal het een 'low profile' basisje zijn. Wait and see.

Geschreven door aran d om 12:05 Stuur door

Dinsdag 5 januari 2010

De ruimterace

www.evawaseerst.be

De wedloop naar de ruimte eindigde daar waar ze moest beginnen: op de maan.

De ruimterace

Foto: Er bestaat weinig twijfel over dat dit de ingang is van een maangrot. Dit is weliswaar een recente foto van een Japanse missie. Maar de Amerikanen wisten lang voor de eerste maanlanding van het bestaan van die grotten. Meer nog, ze wisten waar de mogelijke ingangen waren. En men moet geen wetenschapper zijn om te bedenken dat er in de grotten relikwieën van buitenaardse bezoekers kunnen te vinden zijn.

Op het einde van de tweede wereldoorlog waren de Amerikanen er als de kippen bij om hun oorlogsbuit veilig te stellen. Het overgrote deel van het materieel van de Nazi's waaronder superieure raketten maar ook de grootste genieën op het vlak van ruimtevaart werden op de meest geheime locaties ondergebracht.

Daarbij waren ook vergevorderde plannen voor het onderzoek van de bovenste lagen van de atmosfeer en zelfs van de ruimte.

Waarom de Duitsers op het einde van de oorlog zoveel belang leken te hechten aan ruimteonderzoek is echter niet helemaal duidelijk.

Waren ze in het bezit van geheime kennis waaruit bleek dat er zich 'iets' in de ruimte (of misschien in de bovenste lagen van de atmosfeer) bevond dat hen alsnog de overwinning had kunnen schenken? (zie de rubriek over Roswell).

De Russen waren teleurgesteld (een understatement). Hun frustratie bestond er vooral uit dat ze von Braun niet aan de haak hadden kunnen slaan.

Niet dat ze geen genieën hadden maar von Braun was zijn tijd ver voorop. Hij was de primus inter pares.

Von Braun was maar één van de redenen waarom het ongeloofwaardig overkomt dat de Russen in de komende decennia met de primeurs zouden gaan lopen. Het heeft er zelfs alle schijn van dat de Amerikanen plots terughoudend werden. Hadden ze koudwatervrees? Of was het de vrees voor het buitenaardse dat hen deed twijfelen?

In 1945 leek het er op alsof de Amerikanen plots al hun aandacht gingen richten op het lanceren van een satelliet in een baan om de aarde.

Uiteraard zouden satellieten niet alleen perspectieven bieden voor defensie. Satellietprojecten schoten in de late jaren 40 in Amerika dan ook als paddenstoelen uit de grond. Om duistere redenen echter hadden de militairen steeds het laatste woord.

Vanaf 1950 leek het alsof satellieten (eveneens om duistere redenen) eensklaps niet meer belangrijk waren.

De Russen zaten echter niet stil. Ook zij hadden immers geniale wetenschappers. In zoverre dat ze in oktober 1957 de eerste satelliet (Spoetnik 1) in een baan om de aarde brachten.

De Amerikanen hadden hen blijkbaar toch wat onderschat.

De Russen echter hadden de smaak te pakken. Ze zouden de Amerikanen dan ook telkens (heel nipt) voorgaan.

- eerste man in de ruimte in april 1961 (Gagarin)

- eerste ruimtewandeling in maart 1965 (Leonov)

Met daartussenin nog een reeks andere primeurs.

Vanaf de tweede helft van de jaren zestig werd het de Amerikanen menens.

Ze hadden de beste wetenschappers, het beste materieel en het meeste geld ... en ze wisten dankzij Roswell welk onvoorstelbaar geheim de maan wel eens zou kunnen herbergen.

Één ding mocht in geen geval gebeuren: De Russen mochten de maan niet als eerste betreden.

Eerst en vooral moest de maan tot in detail in beeld worden gebracht.

Deze taak werd volbracht door onbemande capsules als Rangers, Surveyors en Lunar Orbiters. Vele duizenden foto's waaronder een massa close-ups werden naar de aarde gestuurd.

Op die beelden moeten toch ingangen van lavagrotten hebben gestaan?

Lavagrotten zouden zo veelvuldig voorkomen op de maan dat Nobelprijswinnaar Harold Urey (1893-1981) zelfs beweerde dat de maan voor een groot gedeelte hol zou zijn.

Wordt vervolgd.

Geschreven door aran d om 14:52 Stuur door

Donderdag 24 december 2009

de maan

www.evawaseerst.be (rubriek: de maan)

Foto: een lava grot op aarde. Ze lijkt uitgehouwen maar dat is ze niet. Op de maan zouden ze veel groter zijn wegens geen atmosferische toestanden en veel minder zwaartekracht.

Lang vóór de eerste maanlanding waren wetenschappers ervan overtuigd dat de maan talrijke ondergrondse gangen en grotten heeft. Net als de aarde is de maan immers gevormd door vulkanische activiteit. Men kon dus heel goed vergelijken (ook op aarde komen dergelijke grotten voor). Ondergrondse gangen (lavatubes) worden gevormd door minder kleverige lava. Exact het type lava waarvan men steeds heeft vermoed dat het op de maan veel voorkwam. Lava stroomde vele honderden miljoenen jaren geleden in grote stromen over het maanoppervlak. De buitenste rand van de stroom stolde, terwijl het binnenste leeg stroomde. Zo ontstonden simpelweg reusachtige gangenstelsels die tot een kilometer breed kunnen zijn en vele kilometers lang. Soms werd het maanoppervlak omhoog geduwd door stuwend lava die nooit tot uitbarsting kwam. De lava stolde en vormde zo reusachtige spelonken. Het zouden ideale maanbasissen zijn. En ze kunnen tegen een stootje. Dat moet wel als ze misschien al een paar miljard jaar oud zijn.

Er zouden volgens NASA weliswaar bezwaren zijn. Zo zouden de gangenstelsels nooit zijn bewezen. Als ze er al zijn dan zouden ze niet op de juiste locaties voorkomen. En ze zouden ook moeilijk te vinden zijn.

Ik ga me echter niet uitputten om zoveel onzin te ontkrachten. Ze weten waar ze moeten zoeken. Ze zijn er misschien zelfs bovenop geland. Zo is officieel geweten dat bij impact van een maanlander gedurende zowat een uur een holle klank bleef nagalmen.

Zelfs met telescopen kan men van op aarde zien waar de oneffenheden in het oppervlak zich voordoen. Trouwens, wie zoekt die vindt.

Onnodig te zeggen dat eventuele buitenaardse bezoekers die ondergrondse ruimten als schuilplaats kunnen hebben gebruikt. Nog beter dan op het maanoppervlak zelf zou elk spoor van hen bewaard zijn gebleven.

Geschreven door aran d om 10:50 Stuur door

Archief

Meer van Eva was eerst