Prettig Weekend

De Orkaan Katrina die zoveel mensen- als dierenlevens eistte is weeral een maand geleden, wat gaat alles vlug, hier een paar foto's bij de binnenkomst van Katrina in Alabama op 29 augustus 2005.

- Simon Carmiggelt Nederlands schrijver 1913-1987

Speciaal voor "mijn blog aan mijn been"


Wie het schoentje past, trekke het aan...

HERFST


Zie toch de herfst niet zo somber in
voor alle eind is een begin
daarom moeten wij steeds leren
deze kringloop te accepteren.

Herfst kleuren op de dag
ontfutseld juist een gulle lach
maar ook de herfst in nacht
heeft zijn schoonheid en zijn pracht.

De geluiden van de lente zijn niet meer
maar die keren na de winter weer
nu zijn er heel andere geluiden
die op de komende winter duiden.

Zo daalt het rijp dan op het mos
en bedekt het hele bos
wat schittert in de ochtend zon
als teken dat een nieuwe dag begon.

Terwijl hier voor het avondrood
de kale takken met zijn gloed omsloot
lieten de overwinteraars zich horen
zonder de serene rust te verstoren.

Betreed men dan toch eigenwijs
dit aardse paradijs
afkerig met een slecht humeur
keer dan weerom en sluit uw deur.

 
Ja, zo sta ik hier op dit moment, en ik moet me haasten, want ze komen mij over een uurtje halen. Dus zoals jullie zien, is er nog veel werk aan de winkel.

En nu mag je al wel eens kijken en raden,
wie Zwarte Piet is? Juist, dat ben ik in 1972
op het Sint Niklaasfeest van papa zijn werk. 

Ik kan het nog niet geloven, maar ik heb
vanavond mijn 4.000ste bezoekers
op mijn blogje mogen ontvangen
en dat waren Viva en Dréke.
Joepie !!!




 

Fernandake in 1955

haar broer, Hermanneke 1955
maar pas op er komt een foto echt uit de oude doos,

en dit is mijn mama met haar broer met hun Plechtige Communie.
Dit zijn echt foto's die vele onder jullie ook zullen hebben, toen was dat mooi en in feite is dat als je het nu ziet nog mooi, alleen mogen jullie niet naar die van mij kijken.

 
Fijn weekend voor jullie en hopelijk blijft het zonnetje nog goed schijnen.

De bomen krijgen een andere kleur . 


De herfst begint vandaag, ook op Silsburg.

"Houd van de dieren. God heeft ze de rudimenten van denken en ongestoorde vreugde gegeven. Verstoor hen niet, kwel ze niet, ontzeg ze hun geluk niet, dwarsboom Gods bedoeling niet."

- Fjodor M. Dostojewski Russisch schrijver 1821-1881
uit: De gebroeders Karamazov

klik hier
 

Klik op muisje

Ik probeer al een tijdje om luchtige dingen die prettig zijn om te zien hier neer te zetten, en men kan denken dat mijn verdriet minder is geworden en dat ik levenslustiger ben. Maar spijtig genoeg probeer ik mezelf een rad voor ogen te draaien, er is nog niets veranderd. Verleden week kwam ik tot het besef dat ik verkeerd bezig ben, en wel door een berichtje in m'n gastenboekje "mijn gast had de indruk gekregen dat het al veel beter met me ging", en een paar dagen daarna zei er iemand van jullie tegen mij :"Ineens zomaar alle dagen happy, dat is toch onmogelijk na wat jij meemaakte". En ik ben blij dat ze mij erop wees dat ik nog altijd mijn verdriet op mijn blogje mocht tonen. Ik ben iemand die niet graag anderen lastigval met mijn problemen, en dus wou ik dat hier ook niet doen. Maar zo werkt het niet, men moet af en toe anderen toelaten in je leven en delen. De weekends zijn nog het ergste, dan zit ik hier maar te peinzen en nu zou je denken, tijd zat, moet niet buiten, alleen een paar keer met Lady, schrijf het eens van je af. Niks van, en dan ben ik daarna nog kwaad op mezelf ook..
Daarom moet ik zien dat ik maandag terug hulp inroep van mijn huisdokter, het is echt nodig, ik zie het allemaal niet meer zitten, voel me nutteloos. En ik die dacht met een cursus te gaan volgen, en dinsdagnamiddag terug naar de hobbyclub te gaan, alles wel zichzelf zou oplossen. Niet waar, en ik kan jullie eerlijk zeggen als ik mijn Pceetje en dit blog en voornamelijk jullie "mijn onbekende bekenden" niet zou hebben, het nog sneller bergaf zou gaan, en dat zijn geen loze woorden.
Ik stop ermee voor vandaag, ga nog proberen ergens een gedicht of een spreuk op te duikelen, die mijn gedachten een beetje kunnen verwoorden of misschien een lied.
Ik zal wel zien wat ik vind, tot morgen.