Categorie: nostalgie

De ingang van de Zoo

Dit is een voorproefje,
in 2011 zou ik jullie graag wat laten zien van Antwerpen vroeger en nu.

Geluk is geen kathedraal,
misschien een klein kapelletje.
Geen kermis luid en kolossaal,
misschien een carrouselletje.

Geluk is geen zomer van smetteloos blauw,
maar nu en dan een zonnetje. 
Geluk dat is geen zeppelin,
't is hooguit 'n ballonnetje.

Toon Hermans

Als je echt van iemand houdt
Iemand alles toevertrouwt
Een die echt weet wie je bent
Die ook je zwakke plekken kent

Een die je bijstaat en vergeeft
Die "naast" en "in" je leeft
Dan voel je pas wat leven is
En dat liefde geven is.

Toon Hermans

In de samenstelling met "-boer" is nog te zien
dat in de opkomende steden, de groenten vroeger werden aangeleverd
door boeren, die hun producten van het veld
naar de stad vervoerden om ze daar te verkopen.
In plaats van "groenteboer" hoort men daarom soms het 'nettere' "groenteman".

Vrouwen werkzaam binnen de zorg
gedurende de periode 1850 - 1966 werden verpleegster genoemd.
Er werden aan een verpleegster specifieke
- voornamelijk "moederlijke" - eisen gesteld:
zelfopoffering, dienstbaarheid, gehoorzaamheid, toewijding, onderdanigheid
(in het ziekenhuis vooral aan de man in de rol van arts) en trouw.
Het is het beeld van de verpleegster als de verlengde arm van de arts.
De verpleegster voert uit wat de arts voorschrijft.
Naar de patiënt toe had zij de rol van "moeder".
Tijdens een nachtdienst bleef zij bijvoorbeeld
op de ziekenzaal om te waken,
midden tussen de patiënten.