Luis Leon Sanchez reddende engel voor Rabobank in Foix
Na de overgangsetappe van zaterdag naar Le Cap d'Agde doemden vandaag de Pyreneeën op voor het peloton. De renners konden even wennen aan dat idee aangezien op papier de rit eenvoudig begon, met enkel een bergje van de tweede categorie in het verschiet. Na dik honderd kilometer zou dan het echte vuurwerk losbarsten in de Pyreneeën. Met de Port de Lers en de Mur de Péguère kreeg het pak twee zware beklimmingen van eerste categorie voor de kiezen. Met name de Mur beloofde een beproeving te worden met stijgingspercentages van dertien tot zelfs achttien procent tegen.
Veel renners roken hun kans in deze 'aanvallersrit' pur sang en het was nota bene Peter Sagan die zich samen met Steven Kruijswijk en Sergio Paulinho wist los te rukken van het peloton. De groene truidrager lijkt zich zo ongeveer tot een omnivoor te ontwikkelen, want hij sleurde zich op indrukwekkende wijze of de Pyreneeën-cols. Het trio kreeg al snel gezelschap van acht andere renners waaronder, Sanchez, Phillipe Gilbert, Sandy Casar en Gorka Izagirre. Gele truidrager Bradley Wiggins gaf overduidelijk zijn zege aan de vlucht, aangezien de best geklasseerde renner van de elf vooraan op ruim een half uur stond. Nadat de voltallige kopgroep zich over de Port de Lers had weten te werken, versplinterde deze op de Mur de Péguère. Sanchez gaf er een flinke snok aan, waardoor de kopgroep brak. Tot ieders verbazing klampte Sagan weer aan, waarna de Slowaak vlak na de afzink zelfs brutaal de leiding nam met Izagirre en Casar.
In de 38 kilometer lange dollemanstocht na de afzink naar de eindstreep wist Sanchez met de hulp van Gilbert weer aan te pikken bij het leiderstrio. Terwijl alle ogen in het kopgroepje strak gericht waren op Sagan, sloop Sanchez er vandoor en reed hij solo naar de meet. Daarachter toonde Wiggins, die het geel onbedreigd wist vast te houden, zich sportief door de benen stil te houden nadat Cadel Evans tot tweemaal toe was lek gereden. Op die top van de Mur stond de Australiër hulpeloos met de armen te zwaaien, een beeld dat opvallend genoeg ook te zien was bij een tiental andere renners. Waarschijnlijk hadden enkele kwaadwillende supporters de laatste klim van de dag volgestrooid met gemene kopspijkertjes. Alsof de Pyreneeën nog niet zwaar genoeg waren voor de renners...
http://www.wielerupdate.nl

