Na een uur koers slaagden drie renners met Pieter Vanspeybrouck (Wanty-Groupe Gobert), Antwan Tolhoek (LottoNL-Jumbo) en Jacob Scott (An Post) erin om zich af te scheiden van het peloton. Het leidende trio kreeg een mooie voorsprong van vijf minuten, maar zag deze als sneeuw voor de zon verdwijnen toen Jens Keukeleire en Edward Theuns het tempo opvoerden. Toen ook FDJ zich voor oud-winnaar Démare op kop van het peloton zette, was het snel gedaan met de vluchtpoging van het drietal. Op 57 kilometer voor de finish zat hun poging er op.

Nadat de hergroepering een feit was, viel het even stil en dat was voor Floris De Tier het teken om voor de aanval te kiezen. De renner van LottoNL-Jumbo kreeg zijn landgenoten Kenneth Vanbilsen, Michiel Dieleman en veldrijder Laurens Sweeck met zich mee. Het kwartet sprokkelde enkele seconden bij elkaar, maar kreeg geen speelruimte van het peloton.

Na de poging van de Belgen was het de beurt aan de Nederlanders. Een viertal met Bram Tankink, Huub Duijn, Rob Ruijgh en Etienne van Empel koos het hazenpad en liep al snel weg van het peloton. Opnieuw was het aan FDJ om het gat naar de koplopers te dichten en opnieuw slaagde de Franse ploeg daar met enige hulp van andere ploegen in.

In een zinderende, maar onrustige slotfase probeerden onder meer Michael Goolaerts en nogmaals Vanbilsen een massasprint te voorkomen, maar het peloton was bij de pinken. In die massasprint trok Pim Ligthart de sprint aan voor Coen Vermeltfoort, maar het was uiteindelijk Démare die het beulswerk van zijn ploeg beloonde. Theuns en Keisse mochten met de Fransman mee naar het podium.

http://www.wielerupdate.nl

Na de openingsrit in de Dauphiné, die glorieus werd gewonnen door Thomas De Gendt, mochten met name de sprinters hun borst natmaken op dag twee. Liefst vier beklimmingen stonden er op het programma, waarvan eentje zelfs van de tweede categorie. Niettemin kwam vrijwel iedereen ongeschonden door de bergen - de sprinters van naam waren present in de slotspurt.

Aldaar wist Démare met overmacht te winnen, voor Kristoff en Bouhanni. Sonny Colbrelli kon het niet bolwerken en werd vierde, voor Phil Bauhaus van Team Sunweb. De rappe Bryan Coquard moest verstek laten gaan: de thuisrijder van Direct Energie, die dit seizoen al een aantal overwinningen op zijn naam wist te schrijven, moest genoegen nemen met de tiende plaats.

Koen Bouwman zat mee in de vlucht van de dag: de renner van LottoNL-Jumbo was samen met de later vanuit het peloton overgestoken Lutsenko, Nathan Brown (Cannondale-Drapac) en Romain Combaud (Delko Marseille Provence KTM) lang vooruit. Waar Bouwman met ongeveer vijftien kilometer te gaan moest passen, hield Lutsenko zoals gezegd het langste stand.

De leiderstrui in de Dauphiné blijft om de schouders van De Gendt: de Belg heeft zondag een forse voorsprong van ruim driekwart minuut opgebouwd op naaste belager Axel Domont. Nummer drie Diego Ulissi moet zelfs al meer dan een minuut inleveren. Het Critérium du Dauphiné vervolgt dinsdag met een rit over 184 kilometer, die ongeveer dezelfde kenmerken heeft als de koers van vandaag. Gestart wordt in Le Chambon-sur-Lignon, de eindstreep is in Tullins geschilderd.

http://www.wielerupdate.nl

Zaterdag leek Van Avermaet al zijn tweede dagzege in deze Ronde van Luxemburg te boeken, maar in de sprint werd hij verrassend verslagen door de Fransman Anthony Perez van Cofidis. "Misschien had ik iets te veel zelfvertrouwen", zei Van Avermaet na afloop schuldbewust. En dus stond de olympisch kampioen op de weg op scherp tijdens de slotrit.

Nadat de vroege vlucht werd gegrepen, waagden onder anderen Pim Ligthart en Dimitri Peyskens in een groep van zes een nieuwe poging. De Nederlander en de Belg werden in de laatste lokale ronde, waarin steeds een listige klim naar de finish lag, gegrepen door de groep met favorieten. In de sprint die volgde was Van Avermaet, die al in het bezit was van de leiderstrui, de sterkste.-

http://www.wielerupdate.nl

De Gendt behoorde tot een groep van zeven die na twintig kilometer was weggereden uit het peloton. De voormalig renner van Vacansoleil-DCM had vooraan gezelschap van Axel Domont, Antonio Nibali, Romain Sicard, Angel Madrazo, Silvio Herklotz en Delio Fernandez. De zeven renners genoten een maximale voorsprong van ruim zes minuten en dat bleek te veel voor het peloton.

In het pak kwam het tempo te laat op gang, waardoor de kopgroep vooruit bleef. De finale bestond uit drie lokale ronden door Saint-Etienne, met daarbij de beklimming van de Cöte de Rochetaillée van derde categorie. Bij de laatste passage ging De Gendt, die al de hele dag een sterke indruk maakte, alleen op avontuur en hij redde het tot de finish. Domont eindigde op 44 seconden van de Belg als tweede.

http://www.wielerupdate.nl

Valverde, die bij het passeren van de finish naar de hemel wees, draagt zijn nieuwste triomf op aan Michele Scarponi. De 37-jarige Italiaan, een goede vriend van de Spanjaard, kwam zaterdag om het leven na een aanrijding met een busje tijdens een trainingsrit. Valverde gaf voor de start al aan dat hij zijn prijzengeld voor een eventuele overwinning zou schenken aan de familie van Scarponi.

In de laatste paar honderd meter van de 103e editie van Luik-Bastenaken-Luik sloeg Valverde zijn slag. De Movistar-renner reed weg uit een favorietengroep van ongeveer 25 man om Martin bij te halen. Laatstgenoemde was eerder op het omhooglopende gedeelte in Ans al in de tegenaanval gegaan om Davide Formolo terug te halen. De Italiaan was er op de Côte de Saint-Nicolas, de laatste van tien hellingen, vandoor gegaan en ging als leider de laatste kilometer in.

Valverde en Martin leken samen te gaan sprinten om de zege, maar de laatste zat helemaal kapot. Daardoor was de winst een prooi voor Valverde, die eerder dit voorjaar al de Ronde van Murcia, Ruta del Sol, Ronde van Catalonië, Ronde van het Baskenland en Waalse Pijl had gewonnen. Martin werd nog wel tweede, Michal Kwiatkowski mocht als nummer drie naar het podium.

Na de Côte de La Roche-aux-Faucons zag het er nog minder goed uit voor Valverde. Op de voorlaatste helling van deze La Doyenne reed een groep van acht man, met daarbij onder meer Sam Oomen, weg uit het peloton. Valverde zat daar niet bij, maar dat gold ook voor favorieten als Kwiatkowski en Martin. Uiteindelijk was het spel van de acht nog voor de Saint-Nicolas alweer voorbij.

Dit tot ongenoegen van Tim Wellens. De Belg, lid van de achtkoppige groep, ging meteen weer in de aanval en vond de aansluiting bij koploper Stephane Rossetto. Laatstgenoemde was de laatste overblijver van de oorspronkelijke kopgroep van acht, waarvan ook Nick van der Lijke deel uitmaakte, die een maximale voorsprong van 13,5 minuut bij elkaar reed. Na de Redoute, de achtste helling, was alleen Anthony Perez nog over van de oude kopgroep. De Cofidis-renner had met nog twintig kilometer te gaan een halve minuut voorsprong op de eerste achtervolgers, maar hield geen stand en werd op de Côte de La Roche-aux-Faucons afgelost door ploeggenoot Rossetto.

http://www.wielerupdate.nl

Rosón had zaterdag de macht gegrepen in Kroatië, door Nibali te verslaan in de koninginnenrit. De Italiaan begon met een achterstand van twee seconden op de Spaanse leider aan de laatste etappe in Zagreb. Dat verschil had Nibali bij de tussensprint al overbrugd en uiteindelijk eindigde hij met een marge van acht tellen naar Rosón. Nibali kwam in de slotrit als vierde over de finish, zeven seconden voor zijn concurrent.

Modolo kwam solo als winnaar over de finish. De Italiaan won met twee seconden voorsprong op Jan Polanc, Boy van Poppel en Nibali.

http://www.wielerupdate.nl

Stilte voor de start
De voorlaatste rit in de Ronde van Kroatië voerde de renners van Poreč naar Učka in een 141 kilometer lange etappe met twee beklimmingen van de buitencategorie. In Kroatië speelde het overlijden van Michele Scarponi, net als in de hele wielerwereld, een grote rol. Zo werd er voor aanvang van de etappe in Poreč een minuut stilte in acht genomen.

De etappe werd gekleurd door drie vluchters: Parrinelo, Mas Bonet en Oswian. Toch speelden zij in de finale geen rol van betekenis meer. De ploegen van de klassementsmannen maakten namelijk al vroeg jacht op de kopgroep en wisten de vluchters nog voor de slotklim terug te halen.

Op die slotklim regende het demarrages, van onder andere Roland Thalmann (Roth-Akros). Toch lieten Bahrain-Merida en Caja-Rural hem nooit ver wegrijden. De mannen van Roth-Akros bleken echter niet voor één gat te vangen. Toen Thalmann werd teruggepakt, nam zijn ploeggenoot Baillifard het commando over.

Nibali probeert, Roson te sterk
Maar ook ditmaal werd de renner van Roth-Akros teruggepakt. Na enkele nieuwe speldenprikjes van onder andere Siutsou, plaatste Nibali zijn eerste aanval op ruim twee kilometer van het einde. Jaime Roson (Caja-Rural) en Jan Hirt (CCC) konden hem als enige volgen.

Met de slotkilometer in zich wist Jan Polanc nog even terug te komen. De ploegmaat van Nibali ging erop en erover, maar ook deze aanval bleek niet beslissend: Roson ging op de pedalen staan en wist de orde te herstellen. Ondanks deze inspanning, bleek de Spanjaard aan de meet ook nog eens overtuigend de sterkste in de sprint bergop.

De Ronde van Kroatië eindigt morgen met een relatief vlakke rit naar Zagreb. Roson verdedigt dan een voorsprong van twee seconden op Nibali en vijftien seconden op de nummer drie Jan Hirt.

http://www.wielerupdate.nl

Voor Alan Marangoni mocht het nipt niet zo zijn: de Italiaanse renner van Nippo-Vini Fantini soleerde naar de eindstreep, maar werd tientallen meters voor het bereiken van de meet ingelopen door het aanstormende peloton. Ruffoni rekende daarin af met Minali en de Rus Ivan Savitskiy, Marangoni kwam achter ploegmaat Marco Canola en Dusan Rajovic (Adria Mobil) nog als zesde binnen.

Vincenzo Nibali is de nieuwe leider van de Ronde van Kroatië, hij lost de jonge Spanjaard Jaime Roson af. De Haai van Messina kwam zeven tellen voor de renner van Caja Rural-Seguros RGA in Umag aan, waardoor zijn achterstand van vijf seconden is omgebogen in een voorsprong van twee tellen.

In een grote groep met favorieten was Pinot degene die de beste benen had in finishplaats Trento. Na een kleine tweehonderd kilometer koers reed de Fransman op de streep af met naaste rivaal Thomas, die van geen wijken wilde weten en zodoende aan het feest mocht. Brent Bookwalter deed zich gelden en klom sterk mee, wat de Amerikaan uiteindelijk een tweede plaats in het dagklassement opleverde. Achter Thomas kwam Domenico Pozzovivo als vierde binnen, voor Pierre Rolland, Michele Scarponi en Egan Bernal.

Er was veel te doen om een zestal renners dat 's ochtends niet meer aan de start besloot te verschijnen: onder meer Damiano Caruso en Davide Formolo, twee renners die in de top tien van het klassement bivakkeerden, wilden met het oog op de aanstaande uitvoering van Luik-Bastenaken-Luik de slotrit mijden. Dit kwam ze op sociale kanalen op veel hoon te staan.

Thomas pakt de tweehonderd punten die er voor het WorldTour-klassement te verdienen waren, Pinot en Pozzovivo vergezelden de Welshman op het podium. Pinot kwam slechts zeven tellen tekort op de eindoverwinning, AG2R-renner Pozzovivo leverde over vijf dagen twintig tellen in. 

http://www.wielerupdate.nl

Het duurde even voordat de vluchters de zegen kreeg van het peloton. Na ruim dertig kilometer namen acht man dan toch afstand van de groep. Stephan Rabitsch (Febelmayr Simplon Wels), Daniel Turek (Israel Cycling Academy), Oleksandr Polivoda (Kolss Cycling Team), Groselj Ziga (Adria Mobil), Mirco Maestri (Bardiani-CSF), Marco Tizza, Adriano Brogi en Davide Pacchiardo (allen GM Europa Ovini) kregen een voorsprong van zo'n vier minuten, maar werden op enkele kilometers van de meet ingerekend.

Een sprint was onvermijdelijk, maar Sacha Modolo (winnaar eerste etappe) deed daar niet aan mee. De Italiaan raakte betrokken bij een valpartij en zag later Ruffoni de lead-out van zijn ploeg Bardiani afronden. Nizzolo en Minali kwamen net te kort om hun landgenoot de zege af te snoepen.

www.wielerupdate.nl

Nadat een uitvalspoging van Filippo Fortin (Radland Tirol) was mislukt, kregen vijf man wel enige ruimte van het peloton. Davide Villella (Cannondale-Drapac), Jeremy Roy (FDJ), Kilian Frankiny (BMC), Simone Andreetta en Stefano Pirazzi (beiden Bardiani-CSF) reden een voorsprong van 4,5 minuten bij elkaar. Het peloton hield het vijftal binnen schootsafstand en in de aanloop naar de Forcella di Brez, op veertig kilometer van de finish, was het verschil teruggebracht tot onder de minuut.

Dat was voor Pirazzi het teken om op avontuur te gaan. In eerste instantie konden Villella en Frankiny nog volgen, maar al snel bleef de Italiaan van Bardiani alleen over. Pirazzi bereikte als eerste de top van de Forcella di Brez, maar zag Frankiny in de afdaling toch weer terugkeren. Het tweetal breidde de voorsprong op het peloton in de afdaling weer uit maar het gevaar kwam inmiddels van Hubert Dupont (AG2R La Mondiale), die uit de groep was weggesprongen. Op vijf kilometer van de streep vond de Fransman de aansluiting, maar in het zicht van de haven werd het drietal alsnog ingerekend. De sprint die volgde bracht AG2R alsnog de zege. Montaguti bleek daarin net te sterk voor Pinot en Dennis.

www.wielerupdate.n

De tweede etappe in de Tour of the Alps (voorheen Giro del Trentino) werd geteisterd door sneeuwval op de Brennerpas. Hierdoor werd besloten om de etappe in te korten. De start werd verplaatst van de Europabrug in Innsbruck naar het Italiaanse Vipiteno. Hierdoor telde de etappe met aankomst in Innervillgraten geen 180, maar slechts 140 kilometer.

De etappe werd gekleurd door een ontsnapping van vier mannen: Ackermann, Gamper, Salvietti en Velasco. Toch speelden zij geen rol van betekenis meer toen de finale losbarstte op de slotklim. Op die slotklim gooide de Rus Alexander Foliforov de knuppel in het hoenderhok met een eerste demarrage.

Hij werd bijgehaald door een drietal gerenommeerde klimmers: Landa, Caruso en Pirazzi. Maar onder impuls van de mannen van Cannondale-Drapac werd het gat naar de koplopers weer dichtgereden. En dus ging een uitgedunde groep sprinten om de dagzege in Innervillgraten. Rohan Dennis toonde zich afgetekend de sterkste en won de sprint bergop met enkele fietslengten.

In het algemeen klassement pakt Thibaut Pinot de leiding over van Michele Scarponi. De Italiaan wordt terugverwezen naar plek twee, net voor Geraint Thomas. Morgen gaat de Tour of the Alps verder met een rit (aankomst bergop) naar Funes/Villnöß.

http://www.wielerupdate.nl/

De openingsetappe voerde de renners van Osijek naar Koprivnica in een vlakke etappe over 227 kilometer. De koers werd gekleurd door vijf vroege vluchters. Toch speelden zij geen belangrijke rol in de finale. De sprintersploegen hadden hun zinnen gezet op een massasprint en dus werden de laatste koplopers op twaalf kilometer van de meet weer ingerekend.

In aanloop naar de massasprint namen vooral Bahrain-Merida en Trek-Segafredo het initiatief. In de laatste kilometer leek Trek zijn sprinter, Giacomo Nizzolo, in winnende positie af te leveren. De Italiaanse kampioen kon het ploegenwerk echter niet afmaken. Sacha Modolo klopte hem vrij eenvoudig en daarmee kon een andere Italiaan aan het feest. Het is voor Modolo de eerste overwinning van dit seizoen.

Morgen gaat de Ronde van Kroatië verder met een korte (123 kilometer), maar venijnige etappe van Trogir naar Biokovo. De etappe eindigt op de hoogste berg van Kroatië, de Biokovo-berg. Het woord is dan dus aan de aanwezige klimmers, waaronder Vincenzo Nibali.

http://www.wielerupdate.nl/

Het gelijk van de koersdirecteur

Gilbert maakt de finale

Gilbert niet in Waalse Pijl en Luik vanwege blessure

De finale werd volledig gekleurd door een sterke Backaert. De Belg was zijn ondernemend en kreeg uiteindelijk Gaudin met zich mee. De twee bouwden op het lastige terrein een mooie voorsprong uit, ondanks dat FDJ in dienst van Arnaud Démare op kop van het peloton reed. Met een kleine dertig kilometer te gaan, groeide hun voorsprong tot een minuut.

De Franse formatie bleek op de slechte wegen niet in staat om een tempo te ontwikkelen dat hoger was dan dat van de twee vooraan. En ook op de bredere en betere wegen rondom Lannilis werd er weinig tijd goedgemaakt. Pas toen in de slotfase AG2R ging meewerken, liep het verschil rap terug.

Tijd om te gokken was er niet echt, maar Backaert drong de Fransman op het eind toch nog de kop op. Het bleek weinig uit te maken, want in de sprint bleek Gaudin veel sterker en zette hij de Belg zonder problemen op een paar fietslengtes achterstand.

Het is de eerste zege voor Gaudin in ruim vier jaar tijd. Destijds mocht hij juichen in Cholet - Pays De Loire. Even daarvoor had hij al de proloog in Parijs-Nice gewonnen.

http://www.wielerupdate.nl

Veel ruimte voor een vroege vlucht was er niet in de etappe. Uiteindelijk wist een drietal met Iuri Filosi, Francesco Gavazzi en Matthias Krizek een gat te slaan van dik twee minuten. Filosi hield nog het langste stand, maar de Italiaan werd uiteindelijk vlak voor het slotklimmetje gepakt.

Op ruim een kilometer van de top trok Thomas ten aanval. Even leek hij alleen door te stomen, maar Domenico Pozzovivo, kwam samen met een paar anderen terug. De klimmer van AG2R reageerde vervolgens zelf op elke prik, maar bleek aan de finish geen energie meer te hebben voor een sprint. Scarponi nam daar eenvoudig de maat van Thomas en Thibaut Pinot.

Het is de eerste echte zege van Astana dit seizoen. Dmitriy Gruzdev had wel al het Aziatisch kampioenschap tijdrijden in de wacht gesleept.

http://www.wielerupdate.nl

Damien Gaudin (Armée Terre) en Perrig Quemeneur (Direct Energie) zochten al na acht kilometer de aanval. Het duo mocht begaan en kreeg Benat Txoperena Matxikote (Euskadi Basque Country-Murias) achter zich aan. De Spanjaard wist het gaatje naar de leiders echter nooit te dichten en zag uiteindelijk het nutteloze van zijn poging in. Vooral FDJ zorgde ervoor dat de leiders binnen schootsafstand bleven en op zo'n 35 kilometer van de streep was alles weer samen.

Meteen ging Johan Le Bon op avontuur. Hij fietste twintig seconden bij elkaar maar Cofidis, met topfavoriet Bouhanni in de gelederen, was er alles aan gelegen om het peloton bij elkaar te houden en reed het gat snel weer dicht. Ook in de finale bleef het onrustig, maar een massasprint bleek onvermijdelijk. In die sprint leidde Bouhanni het Franse feestje voor Samuel Dumoulin en Kevin Réza. De Italiaan Luca Pacioni (tiende) was de enige niet-Fransman in de top tien. Marco Minnaard eindigde in Livarot op de veertiende plaats.

http://www.wielerupdate.nl

Hoewel Van Avermaet al een aantal weken op dreef is, ging het in aanloop naar de 115e editie van Parijs-Roubaix eigenlijk maar over één man: Tom Boonen. De 36-jarige Belg reed in de Hel van het Noorden zijn laatste koers als prof. Alom werd hem de zege gegund. Boonen heeft al vier kasseien op de schorsteenmantel staan en was bij een nieuwe triomf alleen recordhouder geworden, een status die hij nu deelt met landgenoot Roger de Vlaeminck. Een overwinning voor Boonen zat er echter niet in.

Hoog tempo

Schifting op Mons-en-Pévèle

Langeveld sterk

Voor Valverde is het alweer zijn vierde eindzege van dit seizoen. Eerder dit voorjaar triomfeerde de Spaanse renner van Movistar al in de Ronde van Murcia, Ruta del Sol en Ronde van Catalonië. In de twee laatstgenoemde rittenkoersen verwees Valverde Contador beide keren naar de tweede plek in de eindrangschikking, waarbij het verschil tussen beide heren in de Ruta del Sol slechts één seconde was. Ook in Parijs-Nice moest Contador genoegen nemen met plek twee, waarbij het gat naar de winnaar opnieuw klein was. In de Koers naar de Zon troefde Sergio Henao de tweevoudig Tour de France-winnaar met twee tellen af.

Valverde greep vrijdag de macht in het algemeen klassement, door de koninginnenrit op zijn naam te schrijven. Het uitgangspunt voor de afsluiteinde tijdrit op zaterdag was prachtig, met Rigoberto Uran, Romain Bardet, Louis Meintjes en Michael Woods allen in dezelfde tijd als Valverde. Contador en Ion Izagirre deden met respectievelijk drie en vijftien seconden achterstand op de leider in de stand ook nog volop mee om de eindwinst.

Bij het tussenpunt in de tijdrit was al wel duidelijk dat Uran, Bardet, Woods en Meintjes het niet gingen redden. Izagirre reed sterk tegen de klok, maar kwam ook tekort. Daardoor werd het een tweestrijd tussen Contador en Valverde. Eerstgenoemde koos er, in tegenstelling tot zijn rivaal, voor om de beklimming in het begin van het parcours af te werken op zijn gewone koersfiets en vlak voor de top te wisselen naar een tijdritfiets. Dat leek een goede zet, want bij het tussenpunt was Contador negen seconden sneller dan Valverde.

Contador lag op dat moment op koers voor een dubbelslag. Dat zou zijn vijfde eindzege in de Ronde van het Baskenland betekenen, waarmee hij alleen recordhouder zou worden. In het tweede deel van de tijdrit kon Contador zijn hoge niveau echter niet vasthouden. Hij eindigde uiteindelijk als vierde, op 23 seconden van winnaar Roglic. De Sloveen liet Lotto-Jumbo voor de tweede keer juichen in deze rittenkoers, nadat hij de rit van donderdag ook al had gewonnen.

Valverde werd op negen tellen van Roglic tweede, Izagirre finishte op vijftien seconden als derde. Daardoor kwam Valverde wat betreft het algemeen klassement zeventien seconden voor Contador te staan, Izagirre maakte er op 21 tellen van de winnaar een volledig Spaans podium van. Op 59 seconden werd Roglic keurig vijfde, achter nummer vier David de la Cruz.

http://www.wielerupdate.nl

Valverde heeft door zijn overwinning een uitstekende kans om weer een evenement te winnen. De 36-jarige was dit jaar al de beste in de Ronde van Murcia, de Ruta del Sol en de Ronde van Catalonië. Valverde begint zaterdag als leider in het klassement aan de beslissende tijdrit in het Baskenland.

Wel staat Valverde in dezelfde tijd als Romain Bardet, Rigoberto Uran, Michael Woods en Louis Meintjes. Alberto Contador volgt op drie seconden van de koploper op de zesde plek in de rangschikking. Het belooft zaterdag dus een spannende race tegen de klok te worden. Deze gaat over 27,7 kilometer met start en finish in Eibar.

Eibar was ook de aankomstplaats van de vijfde etappe, die gezien kon worden als de koninginnenrit. Gedurende de 139,8 kilometer na het vertrek vanuit Bilbao tot en met de aankomst in Eibar kreeg het peloton te maken met zes gecategoriseerde cols. De laatste klim was een kleine vier kilometer lang, maar wel loodzwaar met tien procent gemiddelde stijging. De laatste twee kilometer van de rit, na de top van de laatste klim, waren vals plat.

Laurens ten Dam behoorde tot de vlucht van de dag. Deze bestond uit achttien man, maar werd al op 54 kilometer van de finish gegrepen. Daarna bleef het relatief rustig tot de slotklim, waarop Woods als eerste in de aanval ging. In eerste instantie werd hij weer gegrepen, maar bij zijn tweede poging bleef hij samen met Meintjes langer vooruit. Op de top wisten Valverde, Contador, Uran, Bardet en Samuel Sánchez de aansluiting te vinden met de twee leiders.

Sánchez dacht in de slotkilometer in de aanval te gaan, maar ging hard onderuit. De andere renners reden hard door naar de finish, waar Valverde duidelijk de sterkste was in de sprint. Bardet werd tweede, Uran eindigde als derde.

http://www.wielerupdate.nl

De vlucht van de dag liet donderdag lang op zich wachten. Pas na een uur slaagden Toms Skujiņš, Maxim Belkov, Jonathan Lastra en Amaël Moinard erin om uit het peloton weg te rijden. Zij kregen een maximale voorsprong van vijf minuten. Skujiņš hield het het langste vol, hij werd op achttien kilometer van de streep pas gegrepen.

Daarna vonden er verschillende aanvallen plaats. Onder anderen LottoNL-Jumbo-renner George Bennett probeerde het, maar hij werd al snel teruggehaald door het peloton. De etappe leek daarna te gaan uitlopen op een massasprint, maar dat was buiten Roglic omgerekend. 

Roglic kwam na een geslaagde ontsnapping in de 174 kilometer lange rit tussen San Sebastian en Bilbao als eerste over de finish. Michael Matthews eindigde als tweede terwijl Giovanni Visconti de derde plaats pakte. De marge met het peloton was net niet groot genoeg om de leiderstrui over te nemen van De La Cruz. Wel is de Sloveen opgeschoven naar de tweede plaats in het klassement. Hij heeft een achterstand van acht seconden op de Spanjaard.

http://www.wielerupdate.nl

Nans Peters, Paul Ourselin, Armindo Fonseca, Julien El Fares, Kevin van Melsen, Sebastien Delfosse en Leigh Howard vormden samen de vlucht van de dag. De vierde etappe werd afgesloten met vijf lokale rondes van 10,5 kilometer waarbij telkens de Mont des Avaloirs beklommen moest worden. Daar werden de vluchters uiteindelijk weer ingehaald. Er vormden zich daarna nog verschillende kopgroepen, maar deze bleven geen van allen lang weg.

Calmejane reed in de laatste ronde weg bij het peloton en wist een voorsprong van een halve minuut op te bouwen. Dat bleek uiteindelijk voldoende voor de zege. Door zijn overwinning neemt de Fransman ook de leiderstrui over van Alex Dowsett.

http://www.wielerupdate.nl

Een kleine tweehonderd renners meldden zich woensdagochtend in Mol voor de start van de 105e editie van de Scheldeprijs, maar eigenlijk telde er maar één. Voor Tom Boonen was het zijn laatste koers in België, zijn laatste koers voor eigen publiek. Komend weekend rijdt hij nog Parijs-Roubaix, maar dit was voor de Belgen de laatste kans om 'hun' Tommeke aan het werk te zien. Mol liep uit om een glimp op te vangen van Boonen en voor de start werd het icoon van de Belgische wielersport toegesproken door de burgemeester. Het was, ongeacht de winnaar, zijn koers.

De koers zelf kende een voorspelbaar verloop: al in de eerste kilometer was het raak voor zeven aanvallers. Eén daarvan was Pim Ligthart van Roompot-Nederlandse Loterij, hij had gezelschap van Marco Mathis, Stijn Steels, Christophe Prémont, Frederik Veuchelen, Julien Stassen en Eugert Zhupa. Ligthart was sterk, ogenschijnlijk de sterkste van de kopgroep, maar zijn missie was kansloos: de sprintersploegen lieten zich deze kans niet ontnemen en waren alert.

Op twintig kilometer van de meet was het gebeurd voor Ligthart, die als laatste van de vluchters gegrepen werd, en was het woord aan de rappe mannen. Boonen zat voorin, maar niet voor zichzelf: hij hield het tempo hoog voor kopman Marcel Kittel. Eén van Kittels grootste rivalen, André Greipel, was na een valpartij op zo'n vijf kilometer van de finish kansloos voor de zege. Ook Dylan Groenewegen zat verkeerd en kon een streep zetten door een mogelijke topklassering.

Het woord was dus aan Kittel en de Duitser stelde niet teleur: hij begon de sprint vanuit koninklijke positie en liet zien wie de baas was: wat Viviani ook probeerde, hij kwam niet uit het wiel van de Duitse geweldenaar. Kittel boekte zo zijn vijfde zege in de Scheldeprijs in de afgelopen zes jaar; alleen Alexander Kristoff wist er in 2015 een keer voor te zorgen dat een andere naam op de erelijst kwam te staan.

http://www.wielerupdate.nl

Door de hoge snelheden in het eerste uur (47,7 km per uur) duurde het even voordat aanvallers de zegen van het peloton kregen. Na ruim een uur koers was het dan eindelijk raak. Een groep van negen man, bestaande uit Alessandro De Marchi (BMC), Stephane Rossetto (Cofidis), Matteo Montaguti (AG2R La Mondiale), Jakob Fuglsang (Astana), Sergio Pardilla (Caja Rural), Arnaud Courteille (FDJ), Antonio Nibali (Bahrein-Merida), Alex Howes (Cannondale-Drapac) en Eros Capecchi (Quick-Step Floors) nam een voorsprong van vier minuten. Van de vluchters hielden Fuglsang en De Marchi het langst stand, maar ook zij bleven niet vooruit.

Op de slotklim zag Alexis Vuillermoz zijn kans schoon, maar zijn aanval werd overgenomen door De La Cruz. George Bennett (LottoNL-Jumbo) en Michael Woods (Cannondale) probeerden nog in het wiel van de Spanjaard te komen, maar het peloton haalde het tweetal vlot terug. De La Cruz ging ondertussen onverminderd verder, maar in de afdaling leek ook hij ingerekend te gaan worden door de groep met favorieten. De renner van Quick-Step Floors zette nog een keer aan en hield het jagende peloton in San Sebastián toch nipt achter zich.

http://www.wielerupdate.nla

Thuisrijder Arthur Vichot startte als één van de laatste renners en maakte het nog even spannend. De renner van FDJ noteerde weliswaar de derde tijd op tien seconden van Dowsett, maar had na de eerste twee ritten al een voorsprong van acht tellen op Dowsett opgebouwd. Castroviejo staat derde na drie ritten. Jules verloor bijna een minuut en moest daardoor zijn leiderstrui afstaan aan Dowsett.

Oscar Riesebeek (Roompot-Nederlandse Loterij) reed de elfde tijd op 23 seconden en was daarmee de beste Nederlander. In het algemeen klassement staat 24-jarige renner op de achtste plek.

http://www.wielerupdate.nl

Dorian Godon (Cofidis) en Fernando Orjuela (Manzana Postobon) kozen al vroeg voor de aanval, maar het peloton hield het duo constant binnen schootsafstand. Halverwege de koers vonden Direct Energie en WB Veranclassic Aqua Protect het wel genoeg en begonnen het tweetal langzaam terug te halen. Op zo'n twintig kilometer van het einde werden de koplopers ingerekend.

Matthias Frank en Jerome Cousin probeerden een massasprint nog te voorkomen, maar hun aanval leidde tot niets. Een poging van Nans Peters leek kansrijker. De Fransman reed in korte tijd een voorsprong van tien seconden bij elkaar, maar werd toch vrij vlot weer in de kraag gevat. In de massasprint die volgde, klaarde Coquard de klus. Matteo Malucelli (Androni Giocattoli) en Clément Venturini (Cofidis) completeerden het podium.

http://www.wielerupdate.nl

Fabricio Ferrari en Luis Angel Maté probeerden kort na de start weg te komen uit het peloton. Het tweetal slaagde in die opzet en wist lange tijd vooruit te blijven. Maté wist onderweg de meeste punten voor het bergklassement binnen te sprokkelen terwijl Ferrari goede zaken deed in de tussensprints. De voorsprong bedroeg echter maar ruim drie minuten en op zestien kilometer van de streep werden de vluchters dan ook gegrepen door het peloton.

In de laatste kilometers probeerden enkele renners op avontuur te gaan, maar het peloton liet niemand meer ontsnappen. In de massasprint trok Albasini vervolgens aan het langste eind. Matthews (Team Sunweb) heeft ook na de tweede dag nog altijd de gele leiderstrui in bezit. Woensdag gaat de Ronde van het Baskenland verder met een 160 kilometer durende rit van Vitoria-Gasteiz naar San Sebastian.

http://www.wielerupdate.nl

Martijn Budding (Roompot-Nederlandse Loterij) maakte deel uit van de vlucht. Samen met Ángel Madrazo (Delko-Marseille Provence-KTM) wist hij al vrij vroeg in de rit te ontsnappen uit het peloton. Het tweetal had een voorsprong van ruim zes minuten. Met nog 8,6 kilometer te gaan sprong Madrazo weg bij Budding, maar ook hij werd even later alsnog bijgehaald door het peloton.

In de daarna volgende massasprint kwam Jules vervolgens als eerste over de streep. Vichot eindigde als tweede terwijl Vendrame derde werd. Jules is door de winst in de eerste etappe vanzelfsprekend ook de leider in het klassement. 

http://www.wielerupdate.nl/

In een lang zeer timide openingsrit waren Igor Antón (Dimension Data), Lluís Guillermo Mas (Caja Rural) en Yoann Bagot (Cofidis) de vroege vluchters. Team Sunweb controleerde echter uitstekend en rekende de kopgroep ruim voor de finish in.

Toch werd het in de finale nog spannend, toen eerst Tim Wellens en vervolgens Julian Alaphilippe ten aanval trokken. Laatstgenoemde sloeg een mooi gaatje en leek op weg naar de zege, maar reed met nog goed drie kilometer te gaan lek. Vervolgens gingen Nicolas Roche, Alejandro Valverde en Sean de Bie er nog even vandoor, maar ook zij werden gegrepen. Dus werd er gewoon gesprint in de straten van Eguesibar-Sarriguren. McCarthy kwam nog als eerste de laatste bocht uit, maar zag uiteindelijk toch nog zijn landgenoot passeren. 

Alberto Contador kwam een minuut na Matthews over de streep, maar het is nog onduidelijk of hij die tijd ook daadwerkelijk verliest in het algemeen klassement. Naar verluidt was hij betrokken bij een valpartij op zevenhonderd meter van de finish. 

http://www.wielerupdate.nl

In de finale van de koers ontstond een kopgroep met vier renster van de buitencategorie. Olympisch- en Europees kampioene Anna van der Breggen, Annemiek van Vleuten, Elisa Longo Borghini en Niewiadoma leken een marge op te bouwen die genoeg was om het tot de finish uit te zingen. De klad kwam erin toen Van der Breggen niet mee wilde draaien. 

In de achtervolgende groep had Ellen van Dijk het zwaar. Na de laatste hellingen van de dag was het duidelijk dat zij niet kon winnen. Voor ploeggenote Rivera was de situatie juist ideaal. Van Dijk besloot zich daarom op kop te zetten. Onder haar leiding kwam de achtervolgende groep toch nog terug, waarna Rivera naar de zege spurtte.

Het is voor Rivera al de tweede zege in de WorldTour van dit seizoen. Eerder won ze de Trofeo Alfredo Binda, ook toen ontpopte Van Dijk zich tot superknecht.

http://www.wielerupdate.nl

Acht man kregen na ruim een uur de zegen van het peloton. Roman Kreuziger (Orica-Scott), Matvey Mamykin (Katusha-Alpecin), Jason Lowndes (Israel Cycling Academy), Marcos Jurado (Burgos-BH), Nick Schultz (Caja Rural-Seguros RGA), Marcis Kalnins (Rietumu Banka-Riga), Adrián González en Eneko Lizarralde (beiden Euskadi Basque Country-Murias) kozen voor de aanval. Ze bleven lang vooruit en kregen een voorsprong van vier minuten, maar kans op slagen had de aanval niet. Op 45 kilometer van de streep werd het achttal ingerekend.

De grote favorieten hadden zich tot dan toe nog niet geroerd. Zij wachtten tot de hellingen in de lastige finale opdoemden. Negen renners van vier verschillende ploegen ontdeden zich in de laatste twintig kilometer van het peloton. Orica Scott (Yates, Carlos Verona en Damien Howson) en Movistar (Gorka Izagirre, Ruben Fernandez en Marc Soler) hadden elk drie renners in de kopgroep. Sky had er twee (Vasil Kiryienka en Sergio Henao) en Cannondale had enkel Michael Woods als troef.

Al snel werd duidelijk dat dit negental niet meer achterhaald zou worden en dus kon het pokeren beginnen. Yates zag op tien kilometer van de finish zijn kans schoon en sprong op een klimmetje weg van zijn medevluchters. De Australiër bouwde zijn voorsprong rap uit en kwam solo over de streep. Woods won 23 tellen later de sprint om de tweede plaats van Colombiaans kampioen Sergio Henao.

http://www.wielerupdate.nl

De Franse koers La Roue Tourangelle ging van Sainte-Maure-de-Touraine, bekend van de kaas, naar Tours. Op het 200 kilometer lange parcours ging een groep van zeven in de aanval. Dassonville, Grellier en Delaplace slaagden erin om voor het peloton uit te blijven, waarna Dassonville de sterkste bleek.

De sprint van het peloton werd gewonnen door Nacer Bouhanni (Cofidis).

http://www.wielerupdate.nl

De Ronde van La Rioja ging dit jaar over iets meer dan 150 kilometer van Villamediana de Iregua naar Logroño. Uit de WorldTour waren alleen Movistar en Orica-Scott aanwezig en dus waren alle ogen op die ploegen gericht. Zij namen ook het initiatief en maakten de koers interessant om te volgen.

Uit een grote kopgroep bleven Jonathan Castroviejo en Marc Soler van Movistar en Michael Albasini van Orica-Scott over in de finale. Zij kregen gezelschap van negen andere renners, waaronder veel blauw van de aanwezige WorldTour-formaties. Superknecht Sutherland besloot dit keer maar eens voor eigen succes te gaan en soleerde na zijn demarrage uit de kopgroep naar de zege. 

http://www.wielerupdate.nl

Al vroeg probeerden meerdere renners op avontuur te gaan maar een groep van zeventien man, met daarbij Victor Campenaerts en Koen Bouwman van LottoNL-Jumbo, kreeg weinig speelruimte. Ook de volgende pogingen van onder meer Jurgen van den Broeck en Joey Rosskopf (BMC) werden al snel een halt toegeroepen. Door het hoge tempo in de koers vond de afscheiding juist plaats op de Loorberg, waar een groot deel van de renners moest passen.

Een groep van zo'n dertig man bleef over en leek de voor de zege te gaan strijden, al had Canola van Nippo-Vini Fantini andere plannen. De Italiaan was uit de voorste groep weggesprongen en kreeg al snel Meurisse, Van der Lijke en Martijn Tusveld (Roompot) in zijn wiel. Waar Tusveld op dertig kilometer van de streep moest lossen, daar bouwden de overige drie hun voorsprong op de eerste achtervolgers gestaag uit tot ruim anderhalve minuut. Omdat LottoNL-Jumbo en BMC Racing Team in de tweede groep de handen niet ineen sloegen, kon het drietal strijden voor de zege.

In die strijd pakte Van der Lijke voor het ingaan van de laatste bocht de koppositie over van Canola en leek zich zo de beste papieren voor de zege toe te eigenen. Echter liet de Italiaan zich niet de kaas van het brood eten en hij dook toch weer voor de Nederlander de laatste bocht in. De sprint die Canola er na 198 kilometer nog uit wist te persen was te machtig voor Van der Lijke, die ook Meurisse nog aan zich voorbij zag gaan.

Zestien koersfietsen Nippo-Vini Fantini gestolen in Limburg

Canuel soleert naar zege in eerste vrouweneditie
Bij de vrouwen ging de zege naar de Canadese Karol-Ann Canuel. De renster van Boels-Dolmans sprong in de slotkilometer weg uit een kopgroepje van vijf. Riejanne Markus en de wereldkampioene bij de junioren Liane Lippert probeerden in de laatste meters nog in het wiel van de Canadese te komen, maar tevergeefs. Het tweetal werd respectievelijk tweede en derde.

http://www.wielerupdate.nl

Met een voorsprong van maar liefst vijftig tellen, zorgvuldig opgebouwd tijdens de eerste twee dagen rondom het Belgische kustplaatsje De Panne, kon er vrij weinig meer fout gaan voor Gilbert. De nationaal kampioen, die sinds de afgelopen winter in dienst is van Quick Step Floors, had geen moeite om zijn hoofd boven water te houden: nummer twee Matthias Brändle (Trek-Segafredo) mocht twaalf tellen inlopen, aan het einde was het de voormalig wereldkampioen die met de hoofdprijs mocht pronken.

De tijdrit zelf was zoals gezegd een prooi voor Durbridge, die billenknijpend zat toe te kijken hoe Direct Energie-renner Chavanel (inmiddels 37 jaar) ternauwernoord tekort kwam. Marcel Kittel, die vanochtend (donderdag) de eerste rit van de dag had gewonnen in een massasprint, onderstreepte zijn goede vorm van de dag met een vierde plaats. Alexander Edmondson, team- en landgenoot van Durbridge, tekende voor de zesde plaats. Peter Koning (Aqua Blue Sport) was de hoogstgenoteerde Nederlander, de 26-jarige Venhuizenaar besloot op een keurige negende plaats. 

Zodoende heeft Lieuwe Westra in Gilbert een opvolger: It Beest won de vorige editie van de Driedaagse De Panne, na in het verleden al twee keer tweede te zijn geworden. Pim Ligthart was in deze uitvoering de beste landgenoot, de renner van Roompot - Nederlandse Loterij moest na de tijdrit twee plekken toegeven, om uiteindelijk als achtste te worden genoteerd in het eindklassement. Dat was precies één plaatsje voor Boy van Poppel: de voor Trek-Segafredo uitkomende zoon van Jean-Paul van Poppel werd negende.

http://www.wielerupdate.nl

Elmar Reinders, André Looij (beiden Roompot - Nederlandse Loterij) en Rob Ruijgh (Tarteletto-Isorex) waren betrokken bij de vlucht van de ochtend, waar Reinders de langste adem had. Hij bleef over met drie medevluchters, om enkele kilometers voor de streep in De Panne te worden ingerekend. Het peloton had last van waaiers: het brak enkele malen, maar uiteindelijk kwam iedereen samen over de meet.

Achter Kittel en Kristoff kwam Sacha Modolo (UAE Team Emirates) als derde over de streep, achter de Italiaan sloten Rüdiger Selig en Edward Theuns aan. Jens Debusschere eindigde op de zevende plaats, Raymond Kreder was de bestgeklasseerde Nederlander met een elfde positie. 

Pim Ligthart behoudt zijn gedeelde vijfde positie in het klassement, dat met slechts de afsluitende tijdrit voor de boeg wordt aangevoerd door Philippe Gilbert. Matthias Brändle (Trek-Segafredo) staat op een veilige vijftig seconden achterstand, Kristoff moet bijna een minuut toegeven. Met Boy van Poppel is er nog een tweede Nederlander in de top tien terug te vinden, Ruijgh verdedigt een veertiende plek.

De tijdrit van donderdagmiddag is slechts veertien kilometer en tweehonderd meter lang: over een aantal uren is bekend wie de opvolger van Lieuwe Westra wordt.

http://www.wielerupdate.nl

Toen in 2011 bekend werd gemaakt dat de Muur van Geraardsbergen uit het parcours van de Vlaamse Hoogmis zou worden gehaald, treurde heel België. Dit jaar maakte de legendarische helling zijn rentree. Maar, zo was de voorspelling, door zijn plek zo vroeg in de koers zou daar geen beslissing gaan vallen. Dat bleek een onjuiste inschatting, De Muur bleek van beslissende waarde in de 101ste editie van De Ronde.

Schifting op De Muur

Spektakel op Oude Kwaremont

Een tiental renners (Piet Allegaert, Robby Cobbaert, Conor Dunne, Bjorn Tore Hoem, Mark McNally, Lawrence Naesen, Ben Perry, Evgeny Shalunov, Brian van Goethem en Stef van Zummeren) tekenden voor de vlucht van de dag. Het tiental genoot een maximale voorsprong van vijf minuten. Nadat de klimmetjes waren bedwongen waren daar nog slechts twee minuten van over. Dat was voor Pim Ligthart en Alex Kirsch het signaal om voor de aanval te kiezen. Het tweetal wist knap de aansluiting te vinden bij de koplopers.

Inmiddels viel achter de kopgroep het peloton in stukken uiteen. Bij de Moeren werden waaiers gevormd en daar was Luke Durbridge (tweede) het grootste slachtoffer van. De Australiër miste de slag, terwijl Gilbert wel alert was. Al snel achterhaalde de eerste waaier de kopgroep. In de nieuwe kopgroep van 22 renners was Roompot met Van Goethem, Ligthart en Coen Vermeltfoort goed vertegenwoordigd. Ook Boy van Poppel (Trek-Segafredo) zat erbij. Toch konden zij een Noorse zege niet voorkomen. Kristoff won in de straten van Koksijde nipt de sprint van Edward Theuns en Marcel Kittel. Vermeltfoort eindigde als beste Nederlander op de achtste plaats.

Gilbert, die in de laatste twee kilometer nog achter de ontsnapte Matthias Brändle aansprong, deed goede zaken voor het algemeen klassement. De Belg van Quick-Step Floors verzamelde onderweg zes bonificatieseconden en passeerde uiteindelijk als twaalfde de meet. De Belgisch kampioen verdedigt nu een voorsprong van vijftig seconden op de nieuwe nummer twee, Brändle.

http://www.wielerupdate.nl

Geen tijd om te relaxen vandaag in het peloton: het eerste uur werd met een gemiddelde van boven de vijftig kilometer per uur afgelegd. Zeven renners sprongen weg uit het peloton om zo de grote vlucht van de dag te vormen: bij de eerste beklimming van de Muur kregen de overgebleven vluchters bezoek van onder anderen Gilbert en Durbridge.

Rob Ruijgh en Boy van Poppel verteerden de Muur bijzonder goed: de twee Nederlanders, waarvan de een uitkomt voor Tarteletto-Isorex en de ander voor Trek-Segafredo, voegden zich bij de kopgroep - deze bestond inmiddels uit vijftien renners. Sprinters als Alexander Kristoff probeerden het peloton aan het rijden te krijgen, maar deze zou nimmer het weggesprongen groepje bijhalen.

Gilbert werd met behulp van Quick Step-ploegmaat Dries Devenyns afgezet bij de Muur, toen deze voor de tweede keer bedwongen moest worden. Aldaar plaatste de Belgisch kampioen zijn beslissende aanval - tijdritspecialist Durbridge kon, ondanks een verwoede poging, niet in het wiel komen. Simone Consonni (UAE) won het sprintje om plaats drie, Jasper De Buyst en Matthias Brändle sloten aan op vier en vijf.

http://www.wielerupdate.nl

Van Avermaet was ook de grondlegger geweest voor de kopgroep van veertien man die ontstond in het begin van de finale. De Belg voerde bij de laatste beklimming van de Kemmelberg het tempo op. In eerste instantie kreeg hij alleen Sagan met zich mee, maar John Degenkolb wist al snel de aansluiting te vinden bij de leiders. Dat gold kort daarna ook voor Terpstra, Zdenek Stybar en Edvald Boasson Hagen. Acht man wisten vervolgens ook nog met succes de oversteek te maken. Onder hen Jens Keukeleire.

De veertien koplopers bouwden een voorsprong van ongeveer een halve minuut op het peloton op, maar de samenwerking tussen hen verliep niet optimaal. Daarom besloot Keukeleire het tempo op te voeren. De Belg zag dat alleen Van Avermaet, Terpstra, Sagan en Søren Kragh hem konden volgen.

Op ongeveer vijftien kilometer van de finish konden Van Avermaet en Keukeleire zich losmaken van hun drie medekoplopers. Dat was het gevolg van het feit dat Terpstra weigerde over te nemen van Sagan. Even leek de regerend wereldkampioen alleen op jacht te gaan naar de twee Belgen, maar uiteindelijk besloten Terpstra, Kragh en hij toch weer samen te werken. Keukeleire en Van Avermaet hadden op dat moment al een kleine tien seconden voorsprong opgebouwd en dat verschil bleek voldoende voor hen om het op een sprint-a-deux te laten aankomen. Daarin bleek de olympisch kampioen de betere.

Een kopgroep van negen man gaf kleur aan de koers, onder wie de Nederlanders Elmar Reinders en Dennis van Winden. De Belg Preben van Hecke bleef van deze groep het langst vooruit. Mede door de wind en meerdere valpartijen brak het peloton meermaals in stukken, maar voor de finale kwam alles elke keer weer samen. Diverse renners probeerden een aanval te plaatsen, maar het verschil werd pas gemaakt bij de laatste passage van de Kemmelberg.

http://www.wielerupdate.nl

Na diverse pogingen van andere renners wisten Brice Feillu, Alexander Foliforov, Reinardt Janse van Rensburg en Danilo Celano zich los te maken van het peloton, maar groot werd hun voorsprong nooit. Uiteindelijk gingen tien man sprinten om de winst en van hen bleek Calmejane de sterkste. Rodolfo Andres Torres en Florian Vachon werden tweede en derde.

Voor de laatste etappe stond Calmejane nog tweede in het algemeen klassement, op zestien seconden van leider Toms Skujins. Laatstgenoemde liet zich in de slotfase verrassen en kwam uiteindelijk op 22 seconden van Calmejane over de finish. De Fransman kon zo de eindzege grijpen.

http://www.wielerupdate.nl

Op de laatste dag wachtte het peloton een etappe van 138,7 kilometer, met start en finish in Barcelona en in de finale acht lokale ronden met telkens de Montjuïc als scherprechter. Het peloton bestond uit nog slechts 114 renners, nadat in de chaotische etappe van zaterdag een kleine vijftig renners buiten de tijdslimiet binnen waren gekomen en zij derhalve niet meer mochten starten in de slotrit.

In de voorlaatste etappe brak het peloton al vroeg in drie stukken. Chris Froome, op dat moment tweede in het algemeen klassement, miste daarbij de slag en finishte uiteindelijk op ruim 26 minuten achterstand van Valverde. Daardoor was Alberto Contador voor de laatste rit de nieuwe naaste belager van Valverde, op 53 seconden achterstand.

Leider Valverde beleefde een probleemloze dag en zette in de finale zelfs nog de puntjes op de 'i', door de sprint van een groep van zestien renners te winnen. Jarlinson Pantano kwam als tweede over de finish, Arthur Vichot werd derde. George Bennett en Steven Kruijswijk werden respectievelijk negende en tiende en stelden daarmee hun plaats in de top-tien veilig. Kruijswijk sluit af als nummer zeven van het klassement, twee plaatsen boven zijn teamgenoot bij Team LottoNL-Jumbo Bennett.

Froome probeerde in de finale met een aanval de kater van zaterdag weg te spoelen, maar zag zijn poging geen succes opleveren. Een kopgroep van 22 renners gaf kleur aan de etappe, van hen werd Thomas De Gendt als laatste ingerekend.

http://www.wielerupdate.nl

Oorlog vanaf het begin
De etappe van Tortosa naar Reus, met onderweg vier beklimmingen, werd vroeg opengebroken. Op ongeveer 150 kilometer van de aankomst brak het peloton in drie stukken uiteen. Grote klassementsmannen als Valverde, Contador en Adam Yates zaten voorin, maar Chris Froome belandde in het tweede peloton. In een derde peloton waren met onder andere Andrew Talansky nog meer slachtoffers te vinden.

Wat betreft de Nederlanders, was team LottoNL-Jumbo zeer alert door op het beslissende moment met maar liefst vijf renners in de eerste groep te zitten, waaronder Steven Kruijswijk en Robert Gesink. Ook Laurens Ten Dam (Team Sunweb) was voorin te vinden. Bauke Mollema miste als enige Nederlandse klassementsrenner de beslissende slag, maar had wel kopman Contador vooraan zitten.

In de kilometers die volgden, ontstond een boeiend gevecht tussen het eerste en tweede peloton. De ploeggenoten van Froome – Team Sky had namelijk geen enkele renner in de voorste groep – zetten vanuit de tweede groep de achtervolging in. De Britse formatie probeerde lange tijd uit alle macht terug te komen, maar slaagde daar vanwege het vele kopwerk van onder andere LottoNL-Jumbo en Quick-Step niet in.

Op tachtig kilometer van de meet gooide Froome de handdoek in de ring, waarna de achterstand van zijn tweede peloton snel opliep richting de vijf minuten. Door het vele kopwerk van onder andere Robert Gesink in het eerste peloton, liep de achterstand van Froome uiteindelijk op tot meer dan twintig minuten.

Dramatiek in de finale
Op de laatste beklimming van de dag, de Alt de la Musara (11,6 km à 5%), gooide Alberto Contador de knuppel snel in het hoenderhok. Op ruim veertig kilometer van de meet besloot de aanvalslustige Spanjaard al te demarreren, maar de mannen van Valverde reageerden adequaat en wisten Contador snel weer tot de orde roepen.

Na deze speldenprik, controleerde Movistar de rest van de besneeuwde beklimming, waardoor een relatief grote groep aan de laatste afdaling kon beginnen. Onder natte omstandigheden wist iedereen recht te blijven, waarna Dario Cataldo (Astana) en Alessandro de Marchi (BMC) op avontuur gingen.

De twee Italianen leken in de vlakke laatste kilometers stand te houden, maar werden in de allerlaatste meters alsnog gegrepen. Uit de aanstormende groep met favorieten bleek Daryl Impey over de snelste sprintersbenen te beschikken. Valverde en Vichot wisten in Reus beslag te leggen op de overige podiumplaatsen. Nick van der Lijke (Roompot-Nederlandse Loterij) kwam op plek zes als beste Nederlander over de streep.

Alejandro Valverde pakte zes bonificatieseconden en blijft de leider in het algemeen klassement. De voorsprong op zijn naaste belager, Alberto Contador, bedraagt inmiddels 53 seconden. Steven Kruijswijk finishte in de eerste groep en maakte daardoor een mooie sprong in het algemeen klassement. Hij is na vandaag terug te vinden op plek zeven. Morgen (zondag) eindigt de Ronde van Catalonië met een heuvelachtige rit rond Barcelona.

http://www.wielerupdate.nl

De 171 kilometer lange etappe – over grotendeels vlakke wegen – leek op voorhand een uitgelezen kans voor sprinters, die tot dusver nog niet om de overwinning konden strijden. De etappe werd gekleurd door drie vroege vluchters:  Davide Ballerini (Androni), Josu Zabala (Caja Rural) en Niccolò Salvietti (Sangemin-Mg K Vis). De drie avonturiers kregen een maximale voorsprong van drieënhalve minuut, maar wisten uiteindelijk niet stand te houden.

Toch werd het geen rustige sprintetappe. Na een valpartij brak het peloton namelijk in meerdere stukken, met een eerste groep van slechts twintig man tot gevolg. Topfavoriet Elia Viviani (Team Sky) zat hier niet bij en raakte verzeild in een tweede groep. Jakub Mareczko (Willier Triestina),een andere sprinter met kansen op de dagzege, raakte samen met Pozzato nog verder achterop.

De kopgroep van twintig man hield vervolgens stand tot het einde, waarna Boudat de rapste bleek. Alan Banaszek (CCC Sprandi Polkowice) en William Clarke (Cannondale-Drapac) clompeteerden het podium. De Wielerweek Coppi en Bartali eindigt morgen met een heuvelachtige etappe naar Sassuolo.

http://www.wielerupdate.nl/

Ontsnappen was lastig in de openingsfase van de wedstrijd. Wel werd er flink gekoerst en dat leidde tot enkele valpartijen. Tony Gallopin werd daarvan het grootste slachtoffer. Hij moest de koers verlaten en werd naar het ziekenhuis gebracht voor verder onderzoek. Uiteindelijk reed er een groepje weg met Alexis Gougeard, Laurens de Vreese, Gijs van Hoecke, David Per, Christophe Masson, Taco van der Hoorn. Dries de Bondt probeerde in zijn eentje nog de oversteek te maken, ook Tom van Asbroeck en Mickaël Delage sprong nog weg, maar kwam niet in de buurt van de koplopers.

De finale werd ingeluid met een valpartij van Alexey Lutsenko (de nummer drie van Dwars door Vlaanderen), Jack Bauer, Niki Terpstra en Sep Vanmarcke en materiaalpech voor onder andere Tiesj Benoot, Matteo Trentin en Ian Stannard. Op de Taaienberg trok Tom Boonen - uiteraard - vol door, waarna een man of zes direct in het wiel zaten met onder andere Dylan van Baarle.

Uiteindelijk sprong Gilbert weg. Oliver Naesen, Van Avermaet, Lukas Pöstlberger. Vanmarcke, Sacha Modolo en Luke Durbridge kwamen iets later aansluiten, al moest de Italiaan op de Eikenberg er direct weer af. Ze slokten al snel de kopgroep op, waar Naesen Gougeard nog in steun had. Ze pakten al snel een minuut op het peloton, waar onder andere Peter Sagan ter val kwam.

Na de Paterberg was De Vreese de enige vroege vluchter die nog wist te overleven. Maar op de Oude Kwaremont konden alleen Van Avermaet en Gilbert het tempo van een imponerende Naesen volgen. Naesen zelf moest er vervolgens even af op de Tiegemberg, maar kon uiteindelijk terugkeren.

In de laatste kilometers keken de drie elkaar het licht uit de ogen. Naesen ging uiteindelijk als eerste aan en leek Van Avermaet te verrassen. De renner van BMC Racing kwam echter nog net terug en wist vervolgens nog net de sterk opzettende Gilbert af te houden. In de achtergrond versloeg Durbridge nog Pöstlberger in de strijd om plek vier, terwijl Michael Valgren Andersen vanuit het peloton de zesde plek opeiste.

http://www.wielerupdate.nl

Nadat de koers lang gesloten bleef, lukte het Robert Gesink, Nick van der Lijke, Antonio Nibali, Laurens de Plus, Dario Cataldo, Valerio Conti, Cyril Gautier, Tsgabu Grmay, Damien Howson, Robert Kiserlovski, Daniel Navarro, Aldemar Reyes en Héctor Saez om weg te rijden. De vijftien kregen al snel een voorsprong van ruim vier minuten.

Uiteindelijk liep het verschil rap terug en brak het peloton zelfs even in twee stukken. Voor de slotklim kwam echter alles weer samen. Jetse Bol was tijdens de eerste stroken bergop heel actief. Uiteindelijk werd de echte strijd geopend door Alberto Contador. Valverde, Christopher Froome, Marc Soler en Adam Yates konden als enige mee.

Soler reed zichzelf helemaal leeg voor Valverde, waarbij Froome en Yates het al lastig kregen. De kopman van Movistar reed vervolgens zelf nog Contador uit het wiel en ging solo op weg richting zijn tweede ritzege en de leiderstrui. Froome werd uiteindelijk nog tweede voor Contador. Steven Kruijswijk kwam als tiende over de streep.

http://www.wielerupdate.nl

De vlucht van de dag bestond uit zeven man. Massimo Rosa, Julen Amezqueta, Giacomo Berlato, Jon Irisarri, Brice Feillu, Michele Scartezzini en Didier Sastoque kozen voor de vroege aanval en kregen maximaal 3,5 voorgift van het peloton. Daarna begon Dimension-Data aan de boom te schudden en liep het verschil terug.

Op vijftig kilometer van de streep waren de meesten gegrepen, alleen Feillu bleef er een minuut voor rijden. Uiteindelijk was hij eraan voor de moeite en trokken als eerste David Lopez en Mattia Cattaneo ten aanval. Op de klim tijdens de laatste omloop werden ze weer gegrepen en ontplofte de boel. In de afdaling kwamen er echter wat renners terug waaronder Skujins. Hij ging er vandoor en bleef vervolgens de rest een paar tellen voor. Arnold Jeannesson won het sprintje van het groepje er net achter.

http://www.wielerupdate.nl

Waar Gilbert op de Nokereberg zijn uiterste best deed om weg te rijden, was het uiteindelijk ploegmakker Lampaert die het juiste moment koos. Medevluchters Luke Durbridge en Alexey Lutsenko moesten passen, waarop ze Lampaert niet meer terugzagen. Dylan Groenewegen won de sprint om plaats vijf van Olivier Naesen en Tiesj Benoot.

Het viertal waaruit winnaar Lampaert voortkwam werd vormgegeven door Gilbert, die wegsprong op de Paterberg, nadat het bijzonder rustig bleef op de Oude Kwaremont. Aldaar waren dertien koplopers - hier was Groenewegen wél vertegenwoordigd. 

De Vlaamse Wielerweek vervolgt met E3 Harelbeke: de klassieker die de renners van Harelbeke naar Kortrijk voert vindt zoals vanouds op de laatste vrijdag van maart plaats. Daarna is het de beurt aan Gent-Wevelgem (26 maart) alvorens Vlaanderens mooiste op de kalender staat. De Ronde van Vlaanderen is dit jaar op 2 april.

http://www.wielerupdate.nl