Hij zat er altijd goed bij in de tijdritten, maar Adriano Malori moest het tot vandaag wel doen zonder grote overwinning. Er was altijd wel iemand sneller. Maar in de afsluitende tijdrit van de Tirreno-Adriatico liep eindelijk alles perfect. Hij deed 10.13 over het vlakke parcours en was daarmee zes seconden sneller dan Cancellara. Bradley Wiggins werd derde op elf tellen, Tony Martin vierde op vijftien seconden. Een eervolle vermelding is er ook voor Tom Dumoulin. De Nederlander van Giant-Shimano eindigde zeer sterk als vijfde, op negentien seconden van de winnaar. Alberto Contador hoefde natuurlijk niet te vrezen voor zijn eindzege. Hij ging als laatste van start en leek niet alles uit de kast te trekken. De Spanjaard eindigt Tirreno-Adriatico met 2.05 minuten voorsprong op tweede man Nairo Quintana. Op plaats drie eindigt Roman Kreuziger, waarmee Tinkoff-Saxo twee mannen heeft op het podium van de Italiaanse rittenkoers.

http://www.wielerupdate.nl

De relatief vlakke etappe bracht een kopgroep, wiens voorsprong altijd gecontroleerd bleef. En op de laatste klim van de dag voerde Cannondale het tempo zo op, dat Marcel Kittel moest lossen. Hij kreeg gezelschap van zijn ploegmaats, maar deze slaagden er niet meer in om hem naar de voorste groep te brengen. In de laatste bocht ging de trein van André Greipel onderuit, waardoor de Duitser moest inhouden en in feite gelijk kansloos was. Omega Pharma-Quick Step reed daarvoor al in slagorde en maakte de sprint perfect af. Petacchi gold als lead-out en begon al te juichen voordat Cavendish de streep bereikte. Hij maakte er een één-tweetje aan voor de ploeg, die dit komende zondag graag zou herhalen in Milaan-San Remo.

Tirreno-Adriatico wordt op dinsdag afgesloten met een tijdrit.

http://www.wielerupdate.nl

De laatste etappe ging van Nice naar Nice en had de fameuze Col d'Eze als beslissende klim. En ondanks de nodige aanvalspogingen, bleef de favorietengroep lang bij elkaar. Uiteindelijk waren het Frank Schleck en Simon Spilak die voor de meest gevaarlijke aanval zorgden. Spilak had nog kansen om te stijgen in het klassement, Schleck wilde niets liever dan een dagzege op de Promenade des Anglais. Maar geen van beide wensen werd vervuld. De favorietengroep, feitelijk een hevig uitgedund peloton, pakte de vluchters kort voor de streep terug. Een onverwachte zwieper in de sprint bracht nog enkele renners ten val en het was Rui Costa die daar de meeste pijn aan overhield. Hij bleef lang op het asfalt liggen, maar zou wel fietsend de streep passeren. Hij eindigt Parijs-Nice, zonder dagzege, als tweede. De sprint was voor Arthur Vichot en Wilco Kelderman was op de vijfde plaats de beste Nederlander. Betancur bemoeide zich niet met de strijd om de dagzege en kwam kort achter de sprintende protagonisten over de streep. Hij wint met veertien tellen voorsprong op Costa en twintig op Vichot. Zdenek Stybar had het zwaar op de Col d'Eze en zakte naar de vijfde plaats. Beste Nederlander is Wilco Kelderman op plaats zestien, met iets meer dan een minuut achterstand. Zonder de pech op vrijdag had dat heel anders kunnen zijn. Dat geldt ook voor Tom-Jelte Slagter, die twee etappes won en uitgerekend dankzij Kelderman eveneens tegen mechanische pech aanliep. Hij zat er ook prima bij in de slotrit en eindigt Parijs-Nice op 1.37 op de 21ste plaats.

http://www.wielerupdate.nl

Slagter bleef in de sprint bergop wereldkampioen Rui Costa en geletruidrager Carlos Betancur voor. Daarmee is de kater van vrijdag weggespoeld. Toen hoopte de voormalig Belkin-renner toe te slaan in de bergrit. Een aanrijding vlak voor de slotklim met uitgerekend Wilco Kelderman, de andere goed geplaatste Nederlander in het klassement, gooide echter roet in het eten. Naderhand liet Slagter weten zich nu te richten op een dagzege en zaterdag had hij meteen succes. De Nederlanders vielen sowieso op in de rit van Mougins naar Biot, op een geaccentueerd parcours met vijf beklimmingen. Albert Timmer, Lieuwe Westra en Pim Ligthart behoorden tot de vlucht van de dag. Betancur behield de leiding in het algemeen klassement. De Colombiaan verdedigt zondag in de slotrit, van en naar Nice, een voorsprong van achttien seconden op nummer twee Rui Costa.

http://www.wielerupdate.nl

Met 244 kilometer en drie beklimmingen kreeg het peloton een zware dag voor de kiezen in de Italiaanse rittenkoers. De aankomststreep was getrokken op de Cittareale Selvarotonda, een beklimming van ongeveer veertien kilometer met een gemiddelde stijging van 5,3 procent. De eerste honderd kilometer waren vlak en dus kreeg een groep van zes, bestaande uit Lloyd Mondory, Aleksej Loetsenko, Filippo Fortin, Matthias Brändle, Alexandre Pichot en Maksim Belkov, de zegen van het peloton. Zij mochten een maximale voorsprong van ongeveer zeven minuten opbouwen, maar naarmate de koers vorderde, viel de kopgroep uit elkaar. Brändle en Loetsenko werden in de eerste kilometers van de slotklim opgeraapt, waarna het aan de klassementsmannen was om zich te laten gelden. Robert Gesink zat daar niet meer bij. De Belkin-troef kneep tijdens de etappe om, nog onbekende reden, in de remmen. Na een aanval van Stefano Pirazzi, Benat Intxausti en Roman Kreuziger, waarbij laatstgenoemde het langst standhield, schudde Richie Porte een aantal keer aan de boom in het favorietengroepje. Zijn concurrenten gaven echter niets toe. Een aanval van Contador in de slotkilometer bleek wel succesvol. Quitana eindigde als tweede. Michal Kwiatkowski werd op tien seconden zevende en blijft daardoor leider in het algemeen klassement.

http://www.wielerupdate.nl

De voorlaatste klim bood een fraai toneel voor een machtsgreep van Contador, zoals we die al eens zagen in de Ronde van Spanje. Contador ramde er in de groep der favorieten vandoor op een massief verzet en liet de concurrentie, waaronder Nairo Quintana en Mchal Kwiatkowski, naar adem happend achter. Met name Kwiatkowski had het zwaar en de Pool zou vele minuten verliezen in de slotfase. Contador maakte ondertussen in zijn eentje de overstap naar de kopgroep, die onder andere bestond uit Giant-renner Simon Geschke en ijzervreter Adam Hansen. Eenmaal aangekomen bij dat groepje, nam Contador de koppositie over en stoomde het gezelschap met overtuiging naar de laatste klim van de dag, de belachelijk steile Muro di Guardiagrele. Een extreem steile klim, waar zelfs een klimgeit als Contador zwalkend tegenop reed. Geschke spartelde nog het langste tegen, maar de bebaarde man van Giant-Shimano kon een nieuwe tempoversnelling niet aan. En zo won Contador zijn tweede Tirreno-etappe in twee dagen en is hij de trotse nieuwe leider in het klassement. Hij zal de trui nog twee dagen moeten verdedigen, waarvan de laatste dag bestaat uit een vrij korte tijdrit. Contador heeft een voorsprong van meer dan twee minuten op tweede man Quintana, dus als hij op de fiets blijft zitten, moet die eindzege geen probleem zijn.

http://www.wielerupdate.nl/

Björn Thureau was de laatst overgebleven vluchter uit de kopgroep en verzamelde flink wat tv-minuten voor Europcar. Zijn heroïsche gestoemp zou echter niet beloond worden, want de ploegen achter hem hadden allemaal wel een mannetje die ze graag naar voren wilden hebben. Vooral Tinkoff-Saxo en Lotto-Belisol waren flink aan het stampen om de vlucht ongedaan te maken, voor hun troeven Daniele Benatti en André Greipel. Geen van deze mannen zou echter meedoen om de zege. De reden lag op een kleine helling in de laatste kilometer, waar mannen als Sagan en Philippe Gilbert veel beter mee overweg kunnen. Gilbert nam het initiatief en dook als eerste door de laatste bocht. Maar hoe vinnig de oud-wereldkampioen ook kan sprinten, Sagan is beter. Hij klopte Kwiatkowski en pakte de Pool zodoende terug voor diens zege in de Strade Bianche. Kwiatkowski profiteert echter wel van zijn tweede plaats; zijn bonificatieseconden betekenen dat hij de nieuwe leider is in het algemeen klassement.

http://www.wielerupdate.nl/

De etappe van vrijdag eindigde met een muur en was dus uitermate geschikt voor het gros van de klassementsmannen. Ook Vincenzo Nibali voelde zich goed genoeg om zijn ploegmaats aan kop te zetten en op de voorlaatste klim deelde de Giro-winnaar meerdere plaagstootjes uit. De Italiaan kwam echter niet weg van de achtervolgers en zou op de sloklim al vroeg geparkeerd staan, waarmee zijn rol in het algemeen klassement in feite is uitgespeeld. Wilco Kelderman en Tom-Jelte Slagter zaten in de laatste kilometers uitstekend van voren, maar beide heren liepen tegen een mechanisch probleem aan. Kelderman reed lek kort voor de voet van de klim, terwijl Slagter misschakelde in zeer kansrijke positie, op een paar honderd meter van de streep. Direct na het wegvallen van Slagter, die ook gelijk grote averij opliep in het algemeen klassement, spoot Rui Costa er vandoor. De wereldkampioen van Lampre-Merida werd echter in de laatste meters afgetroefd door Carlos Betancur, die gewoon meer kracht in de benen had. Zdenek Stybar werd keurig derde en ook Geraint Thomas hield goed stand. De bonificatieseconden van de winst brachten Betancur echter het geel.

http://www.wielerupdate.nl

Betancur trok op de laatste klim van de dag ten aanval en kreeg Jungels en Fuglsang met zich mee. De slotkilometers waren in een dalende lijn en dat was in het voordeel van het trio, dat al rap een seconde of tien op het peloton had. Datzelfde peloton kon maar moeilijk een achtervolging op poten zetten; het feit dat John Degenkolb zelf op kop moest rijden, toonde aan dat niemand echt wilde rijden. Ook toen Niki Terpstra zich voor Tom Boonen aan het front meldde, liep het verschil niet snel genoeg terug. De drie leiders mochten sprinten om de zege en hierin was Betancur zonder enig probleem de snelste. Hij pakte de dagzege en maakte een sprongetje in het klassement, dat nog altijd geleid wordt door Geraint Thomas. Hij heeft drie tellen op Degenkolb en vier op derde man Tom-Jelte Slagter. Wilco Kelderman staat zevende, op vijftien seconden.

http://www.wielerupdate.nl

Alex Dowsett was de laatste vluchter van een vijftal dat de koers lange tijd kleur had gegeven, maar ook de Movistar-renner had het niet in zich om een op hol geslagen peloton achter zich te houden. Met nog zo'n zeven kilometer te gaan was het peloton weer compleet en denderden de renners af op een onvermijdelijke massasprint. Marcel Kittel zou niet van de partij zijn in die sprint; hij kwam in de laatste twee kilometer ten val en smeet uit woede met zijn fiets, om vervolgens - duidelijk pijn lijdend - in het gras te gaan liggen. De sprint zelf verliep rommelig. Veel ploegen knokten om een plaatsje vooraan, waardoor er ook het nodige geduwd werd. Peter Sagan ging vrij vroeg aan en werd al snel overrompeld door André Greipel, die echter niet kon voorkomen dat Matteo Pelucchi er met de bloemen vandoor ging. Pelucchi won de sprint voor Arnaud Démare en Greipel. Mark Cavendish speelde geen rol in de sprint, maar behoudt wel de blauwe leiderstrui.

http://www.wielerupdate.nl

De ploegentijdritten zijn vaker wel dan niet een duel tussen de ploegen van Omega Pharma-Quick Step en Orica-GreenEdge. Dat was in de eerste etappe van Tirreno-Adriatico niet anders. Na iets meer dan twintig minuten rammen gaf de Australische ploeg uiteindelijk elf seconden toe op de mannen van OPQS en stond Movistar derde op achttien tellen. Mark Cavendish kwam als eerste over de streep, duidelijk volledig leeggereden in de Italiaanse zon. De winst voor de mannen van Patrick Lefevere, mede gestuwd door tijdritkanon Tony Martin én met Wout Poels in de gelederen, betekent ook dat klassementsrenners Michal Kwiatkowsko en Rigoberto Uran gelijk een voordeel hebben op de concurrentie. Tinkoff-Saxo, met Alberto Contador, gaf 24 tellen toe op plaats vier, Cannondale werd vijfde voor Lotto-Belisol, Sky, Trek en Belkin. Bauke Mollema en Robert Gesink beginnen Tirreno-Adriatico met 37 seconden achterstand op de klassementsleider.

http://www.wielerupdate.nl

Hoewel het scenario van een massasprint al bij voorbaat vaststond, kozen voormalig Vancansoleil-renner Romain Feillu, Perrig Quéméneur en Julien Fouchard toch al vroeg na het vertrek uit Toucy het hazenpad. De voorsprong van de Franse vluchters kwam vooral door kopwerk van FDJ - de ploeg van leider Bouhanni - niet boven de drie minuten uit. Op twintig kilometer voor de meet ging het tempo in de grote groep omhoog en werden Fouchard en Feillu in de kraag gevat. Op de brede wegen van het circuit van Magny-Cours, waar de Braziliaanse Formule 1-coureur Felipe Massa in 2008 de laatste Grand Prix van Frankrijk won, werd ook Quéméneur bedankt voor de moeite. Op het laatste rechte stuk toonde Degenkolb nog maar eens zijn klasse door van ver met machtige pedaalslagen onbedreigd naar de dagzege te spurten. Op gepaste afstand werden Matthew Goss en José Joaquín Rojas respectievelijk tweede en derde. Degenkolb, die deze editie van Parijs-Nice begonnen was met twee tweede plaatsen, heeft door zijn overwinning acht tellen voorsprong op Bouhanni. Belkin-renner Moreno Hofland is de nummer drie van het klassement. Degenkolb is nu de houder van de gele, groene én witte trui.

http://www.wielerupdate.nl

Na een serie etappes voor sprinters, lagen er nu beklimmingen in het parcours van Parijs-Nice. De belangrijkste lag op een kilometer of vijftien voor de meet. Een korte, maar steile beklimming betekende dat er flink aan de boom geschud kon worden door het peloton. Na een enigszins futloze aanval van Carlos Betancur ging Tom-Jelte Slagter er met een stuk meer overtuiging vandoor en reed hij zich snel los van het peloton. Geraint Thomas, die kort voor de start van de koers gebombardeerd werd tot kopman van Sky, sloot aan bij de Nederlander. En met Thomas is het altijd prima vluchten en dus wisten de twee al rap een gaatje te slaan ten opzichte van het peloton, dat maar moeilijk een achtervolging tot stand kon brengen. Een aanval van Vincenzo Nibali zette geen zoden aan de dijk en ook een late sprong van Wilco Kelderman kwam te laat. Slagter klopte Thomas met kinderlijk gemak in de sprint en boekte zo een mooie ritzege. Thomas hoefde ook niet te klagen; hij is de nieuwe drager van de gele trui.

http://www.wielerupdate.nl

Een vlucht van twee renners, in de vorm van Anthony Delaplace en Aleksejs Saramotins vormde de etappe grotendeels. Het duo kreeg van een gezapig peloton in eerste instantie alle ruimte, maar dit werd niet beloond met een etappezege. Saramotins was de man die het langste standhield, maar ook zijn vlucht was tot mislukken gedoemd. Op drie kilometer van de streep werd hij als een stervende zwaan ingerekend door het aanstormende peloton. In dat peloton bevond zich niet Gianni Meersman. De Belg kwam op tien kilometer van de streep ten val en brak vervolgens zo'n beetje elke denkbare regel, in een poging terug in het peloton te komen. Hij stayerde lange tijd achter de ploegwagen en liet zich als een baanwielrenner naar voren slingeren door ploegmaar Niki Terpstra. Het twijfelachtige koersen werd niet beloond, want Meersman zou geen rol spelen in de strijd om de ritzege. Want die strijd ging tussen klassementsleider Nacer Bouhanni, John Degenkolb en Belkin-protégé Moreno Hofland. Een val in de laatste bocht zorgde ervoor dat niemand zich verder met die mannen ging bemoeien en Hofland ging slim als eerste aan. Hij bleef Degenkolb en Bouhanni knap voor, waarmee hij zijn eerste WorldTour-zege kon bijschrijven. Bouhanni blijft leider in het klassement, Hofland heeft op plaats drie vier tellen achterstand op het geel.

Op dinsdag volgt opnieuw een etappe voor de sprinters.

http://www.wielerupdate.nl

Het winnen van Bouhanni was opvallend, want na zijn vroege val leek hij lange tijd van zijn stuk gebracht. Hij peddelde meer dan eens naast de auto van de ronde-arts en maakte niet de indruk dat hij het tempo van het peloton gemakkelijk kon volgen.Christophe Laborie was eerder in de etappe de eenzame vluchter en de Fransman werd al op vijftig kilometer van de streep bijgerekend. Hij zou vervolgens gelost worden als een kilometerpaal, terwijl het peloton lang bij elkaar zou blijven. Pas in de laatste twintig kilometer kwam er echte opschudding in het peloton. Wat duwen met de schouders van enkele Belkin-renners, zorgde voor een massale val verderop in het peloton. Voornaamste slachtoffer van deze chute was Romain Bardet. Niet omdat hij hard ten val kwam, maar wel omdat hij achterstand opliep, die hij niet meer ging inhalen. Want ondanks pogingen van wereldkampioen Rui Costa om het tempo van het peloton stil te leggen, ramde met name Giant-Shimano flink door. Het mocht niet baten, want speerpunt John Degenkolb was op een kilometer voor de streep even onvindbaar voor zijn ploegmaats. De trein viel direct uiteen en Degenkolb moest het vervolgens alleen doen. Bouhanni denderde vervolgens naar een ritzege en de eerste gele trui in deze editie van Parijs-Nice. Er stonden geen Nederlanders bij de eerste tien.

http://www.wielerupdate.nl

De Roma Maxima werd vorig jaar voor het eerst in deze hoedanigheid gereden en net als de Strade Bianche van een dag eerder, valt hij in goede aarde bij het peloton. De koers van een jaar geleden was het toneel van een overwinning van Blel Kadri en een onwetende Filippo Pozzato, die jubelend over de streep ging als tweede man. Niets van dat alles in de Roma Maxima van dit jaar. Na de verplichte vroege ontsnappingen, vlogen Alejandro Valverde en Domenico Pozzovivo er met nog zo'n 35 kilometer te gaan vandoor. Valverde werd op zaterdag nog derde in de Strade Bianche en wilde graag een overwinning toevoegen aan het weekend. Pozzovivo wist ondertussen met wie hij op pad was en toonde lef, door de Spanjaard al het kopwerk te laten doen. De laatste kilometers gingen in een dalende lijn op weg naar Rome en met snelheden tot tachtig kilometer per uur was het zaak om scherp te blijven sturen. Dat ging het leidende duo uitstekend af en als beloning mochten ze om de overwinning sprinten. En in die sprint kon Pozzovivo niet profiteren van zijn afwachtende houding; het was Valverde die de Italiaan klopte en zo deze klassieker in wording op zijn naam schreef.

http://www.wielerupdate.nl

Dat hij in vorm was, was bekend. Michal Kwiatkowski deed eind vorige maand de wielerwereld versteld staan door de tijdrit van de Ronde van de Algarve te winnen met een gemiddelde snelheid van 58.078 kilometer per uur. Ruim 58 kilometer per uur gemiddeld, het is een duizelingwekkend tempo. En dat veertien minuten lang. Door zijn optreden in Portugal begon Kwiatkowski als één van de kanshebbers aan de Strade Bianche, maar er waren ook twijfels. Want hoe goed of sterk de Pool ook was, een grote zege in een eendagskoers behaalde hij nog niet. En de Strade Bianche is niet zomaar een koers, het is de laatste jaren uitgegroeid tot een klassieker op de wielerkalender. Iedereen wil winnen in Siena, de complete wereldtop staat aan de start. Tot die wereldtop behoort onder meer Peter Sagan en de Slowaak leek de koers over de Toscaanse grind- en zandwegen te gaan winnen. Hij reed op vijftien kilometer van de streep weg uit een groep met favorieten, waarin ook onder meer Wout Poels zat. Alleen Kwiatkowski reageerde en de twee sloegen rap een gaatje van een minuut. Deze marge gaven ze niet meer uit handen en Sagan en Kwiatkowski reden samen Siena in. Sagan leek de zege binnen te hebben, maar verslikte zich in de laatste hellende strook. Kwiatkowski zag het, rook zijn kans en denderde over de Slowaak heen. Hij bereikte solo de finish, Sagan moest genoegen nemen met plek twee.

Achter de Pool en de Slowaak werd Alejandro Valverde derde.

http://www.wielerupdate.nl

Jõeäär won de proloog van de Vlaamse koers en hield zijn voorsprong tot en met de laatste dag. Van Keirsbulck kwam nog wel bijzonder dichtbij, maar uiteindelijk was het de man van Cofidis die de eindzege mag begroeten. De Driedaagse van West-Vlaanderen was eveneens het toneel van een mooie sprintzege van Danny van Poppel die op zaterdag de bloemen in ontvangst mocht nemen. De eindzege mag gerust het grootste succes in de loopbaan van Gert Jõeäär genoemd worden.

http://www.wielerupdate.nl