De la Parte wist de Tsjech Jan Hirt (CCC Sprandi Polkowice) nipt voor te blijven in de finale. Ben Hermans, de Belg van BMC Racing, completeerde het podium. Hij eindigde op acht seconden achterstand van de dagwinnaar, wat echter net niet genoeg was om de leiderstrui af te pakken van Angel Vicioso. Het lukte de als tweede gefinishte Hirt wél om de macht te grijpen. Jan Tratnik (Amplatz-BMC) en de broers Luca en Simone Sterbini (Bardiani-CSF) zorgden voor de ontsnapping van de dag. Ruim voor het einde werden zij gegrepen door het peloton. De Ronde van Oostenrijk duurt tot en met volgende week zondag.

http://www.wielerupdate.nl/

Na de etappe van maandag naar de Muur van Huy was het voor een deel van het peloton zaak om de wonden te likken. Een massale valpartij maakte veel slachtoffers, terwijl vandaag (dinsdag) ook nog eens de langste etappe (223,5 kilometer) van de Tour op het programma stond met daarin zeven kasseistroken. Zes van die zeven stroken lagen in de laatste vijftig kilometer van de etappe en de verwachting was dat de finale daar los zou barsten. Maar voordat er aan die finale begonnen werd, ging Lieuwe Westra in de aanval. Ook vorig jaar zat hij in de vroege vlucht van de kasseienrit in La Grande Boucle, die toen gewonnen werd door Lars Boom. Dit keer kreeg Westra Thomas De Gendt, Perrig Quémeneur, en Frédéric Brun met zich mee.   
Het viertal reed tot in de finale op kop, maar werd teruggepakt toen het peloton serieus in gang schoot. Het peloton werd vervolgens wel uitgedund door de kasseien, maar de grote favorieten bleven bij elkaar. Vincenzo Nibali was actief en mag woensdag zelfs starten met de rode rugnummers en ook Froome probeerde meerdere keren om zijn concurrenten te lossen. Maar toen de laatste kasseistrook inmiddels achter de wielen lag en er nog tien kilometer was te gaan tot aan de streep, bleek dat alle grote namen nog in de eerste groep zaten.  Met minder dan vier kilometer te gaan besloot Martin er voor te gaan. Hij reed weg uit de eerste groep en had binnen no-time een gat. Koen de Kort probeerde nog naar de Duitser toe te rijden, maar zag hem alleen maar verder weg rijden. Omdat Martin na de etappe van maandag op één seconde stond in het klassement, was ook de gele trui een prooi voor de renner van Etixx-Quick Step. Bauke Mollema en Robert Gesink finishten in de eerste groep met favorieten en verloren geen tijd. In die groep zaten ook de grootste favorieten voor het klassement Nairo Quintana, Froome, Alberto Contador, Nibali, Tejay Van Garderen en Jean-Christophe Peraud. Thibaut Pinot, Dan Martin en Ryder Hesjedal verloren wel tijd.   

http://www.wielerupdate.nl/

Op de vierde dag van de Ronde van Oostenrijk stond er een, voor Oostenrijkse begrippen, vrij vlakke etappe over 181,1 kilometer. Vooral in het eerste deel van de rit lagen twee stevige beklimmingen, maar het tweede gedeelte was een stuk vlakker. Johnny Hoogerland ging in de aanval en kreeg Dominik Hrinkow en Michael Gogl met zich mee. Het drietal pakte ruim vijf minuten, maar in de finale werden ze teruggepakt. Daarin werd de massasprint voorbereid en daarin toonde Zabel zijn klasse, voor Vicioso en Jan Tratnik.

http://www.wielerupdate.nl/

Lange tijd was de etappe naar Huy weinig enerverend, saai bijna. Vier renners, Bryan Nauleau (Brétagne), Martin Elmiger (IAM Cycling), Jan Barta (Bora-Argon) en Serge Pauwels (MTN-Qhubeka), demarreerden in de eerste meters en kregen ruimte van het peloton. Het kwartet pakte een maximale voorsprong van een kleine vier minuten, maar deze marge begon te slinken toen de eerste klim van de dag opdoemde. In aanloop naar de Côte de Bohissau schroefde het peloton het tempo omhoog en precies op dat moment ging het gruwelijk mis. De veroorzaker van een massale valpartij was William Bonnet. De renner van FDJ tikte voorin het peloton tegen het achterwiel van een voorganger en ging naar de grond, met als gevolg dat tientallen renners over hem heen duikelden. De belangrijkste slachtoffers waren Fabian Cancellara en Tom Dumoulin, de nummers één en drie van het klassement. De renners in de gele en witte trui smakten keihard tegen het Belgische asfalt. Cancellara kon verder, Dumoulin helaas niet. Ook Laurens ten Dam lag erbij en hij leek de strijd te moeten staken, maar de routinier stapte doodleuk weer op zijn fiets nadat zijn schouder weer in de kom gezet was. Naast Dumoulin moesten ook Simon Gerrans, Bonnet en Dmitry Kozonchuk de strijd staken. Tientallen andere renners gingen gehavend verder en om alle medische hulp te kunnen bieden, besloot de organisatie om de koers stil te leggen. Minutenlang stond het peloton stil, tot er weer ambulances beschikbaar waren. Uiteindelijk werd de koers hervat, maar dus zonder Dumoulin. Wat de mooiste dag uit zijn wielerleven kon worden, hij had namelijk een reële kans om de gele trui over te nemen, werd voor de Limburger van Giant-Alpecin de slechtste. -Cancellara bleek dusdanig gehavend dat hij het peloton moest laten gaan en dus stond op de Muur van Huy niet alleen de etappezege, maar ook de leiding in het klassement op het spel. Tony Martin vocht als een leeuw om de achterstand op de betere klimmers te beperken, maar kwam uiteindelijk één seconde tekort. Het geel ging naar Chris Froome, die ijzersterk reed en als tweede over de streep kwam. Hij pakte voorsprong op al zijn concurrenten in het algemeen klassement. Genoeg voor de dagzege was het echter niet, die ging naar Rodríguez. De specialist op dit soort aankomsten boekte zo zijn tweede dagzege ooit in de Tour.

http://www.wielerupdate.nl/

De eerste etappe in de Ronde van Oostenrijk ging van Mörbisch naar Scheibbs over 206,6 kilometer. Na de ploegenproloog van zaterdag, die werd gewonnen door Team Katusha, mocht Rüdiger Selig in de leiderstrui starten in de eerste rit. Die eerste was een niet al te lastige etappe met onderweg twee gecategoriseerde beklimmingen, een van de vierde en een van de derde categorie. Onderweg kozen Yoann Paillot, Daniel Lehner, Dejan Bajt, Guillaume Bonnafond en Lukas Pöstlberger voor de aanval. Het vijftal fietste maximaal negen minuten bij elkaar. In de finale werden de vroege vluchters ingerekend en draaide de eerste etappe uit op een massaspurt. Daarin was Holst Enger dus de beste. De leiderstrui bleef in handen van Selig. Het was voor Holst Enger zijn eerste profzege. 

http://www.wielerupdate.nl/

De tweede rit door Nederland in La Grande Boucle ging van Utrecht naar Neeltje Jans over 166 kilometer. Stef Clement was er op eigen bodem als de kippen bij om in de eerste vlucht van deze Tour te geraken. Hij kreeg Jan Bárta, Armindo Fonseca en Pierrig Quémeneur mee. Vooraf werd er gevreesd voor noodweer in Zeeland, maar al eerder brak het peloton in stukken doordat verschillende ploegen probeerden om waaiers te vormen. Richting Zeeland trok de wind aan en viel de regen neer op de lichamen van de renners. Ondertussen voerden de koplopers een verloren strijd. Op ruim zestig kilometer van de meet werden ze ingerekend. Het peloton werd daarna alsmaar nerveuzer en bij de tweede breuk zaten veel klassementsrenners aan de verkeerde kant. Gele truidrager Rohan Dennis, Vincenzo Nibali, Nairo Quintana, Bauke Mollema, Robert Gesink, Thibaut Pinot en Joaquim Rodríguez zaten allemaal in de tweede groep en keken al snel tegen een achterstand van een minuut aan. Vooraan roken Alberto Contador en Chris Froome bloed. Samen met de sprintersploegen rond Greipel en Mark Cavendish werd er goed samengewerkt en de voorsprong uitgebreid. In de sprint op Neeltje Jans kwam Cavendish vervolgens te vroeg op kop. Hij zag zijn grootste concurrent Greipel langszij komen en ook Peter Sagen en Cancellara drukten hun wiel nog voor die van de Brit. Cancellara, na de proloog in Utrecht de nummer drie van het klassement, pakte vier bonificatieseconden en stak daarmee Tony Martin voorbij in het klassement. Dennis kwam op bijna anderhalve minuut binnen in de tweede groep en verloor de gele trui daardoor aan de Zwitser. Tom Dumoulin zat als enige Nederlander in de eerste groep. Hij werd achtste en is nu de nummer drie van het klassement en de drager van de witte trui voor het jongerenklassement. 

http://www.wielerupdate.nl/

Katusha wist in de straten van Wenen één seconde sneller te finishen dan MTN-Qhubeka. BMC Racing completeerde het podium in de Oostenrijkse hoofdstad, met vijf seconden achterstand op de winnende ploeg. Het parcours was 5,4 kilometer lang. Team Roompot Oranje Peloton eindigde, op dertien seconden van Katusha, als tiende in de ploegenproloog. De Ronde van Oostenrijk duurt tot en met volgende week zondag (12 juli).

http://www.wielerupdate.nl/

Wie de afgelopen weken niet onder een steen geleefd heeft, zal niet ontgaan zijn dat de Tour 2015 begint in Nederland. In Utrecht trapt de ronde af met een individuele tijdrit van 13,8 kilometer. Via Zeeland en een aankomst op de Muur van Huy trekt het peloton Frankrijk in. In de eerste week staat onder meer een rit over kasseien en een aankomst op de Mur de Bretagne op het programma, maar geen echte bergrit. Het woord is dus aan de sprinters en 'punchers'. Nieuw dit jaar is dat er bonificatieseconden te verdienen zijn aan de finish, wat met name in de eerste week zal zorgen voor een hevig gevecht om de gele trui. De sprinters kunnen tot de eerste rustdag, 13 juli, meerdere keren voor de ritzege gaan. Het eerste deel van de Tour wordt afgesloten met een ploegentijdrit van 28 kilometer. Na deze eerste week zullen de verschillen in het klassement, tussen de favorieten, vermoedelijk niet al te groot zijn. Tientallen renners mogen nog dromen van een topklassering, maar tussen dinsdag 14 en donderdag 16 juli zal duidelijk worden hoe de kaarten geschud zijn. Dan staan bergritten op het programma naar La Pierre Saint Martin, Cauterets en Plateau de Beille en in twee van deze ritten ligt de finish bovenop een klim van buitencategorie. In de rit naar Cauterets vormt een col van derde categorie de finale, nadat vlak daarvoor de loodzware Tourmalet beklommen moet worden. Daarna volgen enkele overgangsritten, waarin vrijbuiters voor hun kans kunnen gaan, waarna op dinsdag 21 juli de tweede rustdag van deze Tour gepland staat. Na deze tweede rustdag volgt de grote finale van de Tour 2015. Na twee bergritten voor de aanvallers, zonder aankomst bergop, wordt het klassement op vrijdag 24 en zaterdag 25 juli beslist met aankomsten in La Toussuire en Alpe d'Huez. De beklimming van Alpe d'Huez gaat het klassement definitief vormen, want een dag later eindigt de Tour in Parijs. Opvallend aan de Tour is dat er slechts één individuele tijdrit is, over 13,8 kilometer in Utrecht. Daarna volgt nog wel een ploegentijdrit, maar in die discipline hoeven goede klimmers met een sterke ploeg weinig tijd te verliezen. Het is dus een echte Tour voor de klimmers, zeker gezien de loodzware aankomsten bergop in de Pyreneeën en de Alpen.

Gele trui
Voor de gele trui zijn vier topfavorieten: Alberto Contador, Nairo Quintana, Vincenzo Nibali en Chris Froome. Achter dit kwartet zitten mannen als Alejandro Valverde, Bauke Mollema, Romain Bardet, Andrew Talansky Thibaut Pinot, Tejay van Garderen en Jean-Christophe Péraud. Als er geen gekke dingen gebeuren, gaan deze renners strijden om de plekken kort achter het erepodium. De Nederlanders Robert Gesink en Wilco Kelderman mikken ook op een goed klassement, maar lijken op papier iets minder dan de genoemde renners. Een plek bij de eerste vijftien zou voor beide kopmannen van LottoNL-Jumbo prima zijn, zeker voor de debuterende Kelderman. Eeerder deze week blikten we uitgebreid vooruit op de strijd tussen Contador, Quintana, Nibali en Froome. Gezien het parcours, en het voorseizoen, zijn Quintana en Froome onze topfavorieten. Contador gaat de Giro in zijn benen voelen en komt tekort voor een plek op het erepodium.

Groene trui
De afgelopen jaren won Peter Sagan met overmacht de groene trui en daarvoor hoefde hij bijvoorbeeld in 2014 niet eens een etappe te winnen. Overal puntjes sprokkelen bleek voldoende om iemand als Marcel Kittel, die vier ritten won, ruim achter zich te houden. Om de strijd om het groen spannender te maken, zijn de reglementen voor het puntenklassement dit jaar veranderd. Vorig jaar kregen de nummers één, twee en drie in een vlakke etappe respectievelijk 45, 35 en 30 punten, vanaf deze editie zijn die klasseringen 50, 30 en 20 punten waard. Op die manier wordt het voor Sagan, iemand die niet zo snel massasprints gaat winnen, moeilijker om het klassement opnieuw naar zijn hand te zetten. Het grote voordeel van de Slowaak blijft dat hij ook in lastigere etappes punten kan pakken, maar daarin is de concurrentie dit jaar heviger dan ooit. Ook mannen als Alexander Kristoff en John Degenkolb kunnen overal punten pakken, dus Sagan gaat een vierde opeenvolgende groene trui niet cadeau krijgen. Mannen als Nacer Bouhanni, Bryan Coquard en Mark Cavendish gaan ook meedoen om het groen.

Witte trui
De strijd om de witte trui was vorig jaar een boeiend gevecht tussen twee Fransen: Thibaut Pinot en Romain Bardet. Pinot bleek de sterkste, hij werd zelfs de nummer drie van het eindklassement. Bardet deed het ook uitstekend, maar moest uiteindelijk drie minuten toegeven op zijn landgenoot en werd zesde in de algemene rangschikking. Pinot (25) en Bardet (24) komen ook dit jaar in aanmerking voor het jongerenklassement en kunnen dus opnieuw een gooi gaan doen naar de witte trui, maar ze hebben er een belangrijke concurrent bij. Nairo Quintana, in 2013 winnaar van het wit, komt met zijn 25 jaar namelijk ook nog altijd in aanmerking voor de trui. Hij geldt, als favoriet voor de Tour-zege, vanzelfsprekend als topfavoriet om het witte tricot te veroveren.

Bolletjestrui
Het meest lastig te voorspellen nevenklassement in de Tour is de strijd om de bollen. Zeg eerlijk: wie had een jaar geleden ingezet op een overwinning van Rafal Majka in het bergklassement? Over het algemeen wordt de bolletjestrui vaak gewonnen door een goede klimmer die niet voor het klassement gaat en zodoende ruimte krijgt in ontsnappingen. Al zijn er uitzonderingen, want in 2013 ging de trui naar Nairo Quintana. Dat was onder meer een gevolg van een wijziging in het reglement voor de bergtrui, want sinds kort worden dubbele punten uitgedeeld bij een aankomst bergop. Winnen op pakweg Alpe d'Huez levert dus aanzienlijk meer punten op dan als eerste boven komen op een col die na vijftig kilometer koers ligt en waar klassementsrenners nog rustig aan doen. Om de bergtrui te winnen moet je hoog eindigen in etappes met aankomst bergop en dus geldt iemand als Quintana ook in dit klassement als favoriet. Maar wellicht ook Alberto Contador. Als de Spanjaard merkt dat hij na zijn inspanningen in de Giro inhoud tekort komt om de Tour te winnen, kan hij ervoor kiezen om voor de bollen te gaan.

Door: Roland Mather

http://www.wielerupdate.nl/

De koers werd gekleurd door een kopgroep van acht man: Bert-Jan Lindeman, Reinier Honig, Bram Nolten, Gert-Jan Bosman, Patrick van Leeuwen, Kobus Hereijgers, Daan Meijers en Rene Hooghiemster. Zij reden na ongeveer twintig kilometer weg uit het peloton en bouwden een maximale voorsprong van meer dan zeventien minuten op. In het peloton maakte niemand aanstalten om het gat dicht te rijden. Even leek het pak zelfs gedubbeld te worden. Dat zou betekenen dat deze groep uit koers gehaald zou worden. Een tegenvaller die de organisatie niet kon gebruiken, na eerder al de afmelding van onder meer Robert Gesink, Bauke Mollema en Tom Dumoulin. Op verzoek van de jury werd dan toch het tempo in het peloton omhoog gegooid. Gemakkelijk verliep de jacht van de meute op de acht leiders echter niet. Met nog ongeveer dertig kilometer te gaan, was de achterstand nog altijd zo'n zes minuten. Jesper Asselman en Ronan van Zandbeek waren toen al in de tegenaanval getrokken. In de laatste drie ronden wist het peloton de marge naar de kopgroep alsnog te overbruggen, vooral dankzij het kopwerk van Cannondale-Garmin-duo Dylan van Baarle/ Sebastian Langeveld. Zeven kilometer voor de finish was de hergroepering een feit. Daarna probeerden diverse renners het nog met een solo, maar uiteindelijk moest er gesprint worden. Ramon Sinkeldam kwam als eerste uit de laatste bocht, maar het was Terpstra die hem in de spurt aftroefde en daarmee zijn derde rood-wit-blauwe trui veroverde, na 2010 en 2012. Sinkeldam werd tweede, voor Danny van Poppel, Dylan Groenewegen en Moreno Hofland.

http://www.wielerupdate.nl/

Italië
1. Vincenzo Nibali, 2. Francesco Reda, 3. Diego Ulissi

Canada
1. Guillaume Boivin, 2. Ryan Anderson, 3. Ryan Roth

Japan
1. Kazushige Kuboki, 2. Yusuke Hatanaka, 3. Nariyuki Masuda

Eritrea
1. Natnael Berhane, 2. Tesfom Okubamariam, 3. Amanuel Gebreigzabhier

Finland
1. Samuel Pökälä, 2. Jussi Veikkanen, 3. Matti Helminen

Estland
1. Gert Joeäär, 2. Rein Taaramäe, 3. Endrik Puntso

Spanje
1. Alejandro Valverde, 2. Carlos Barbero, 3. Jesús Herrada

Kazachstan
1. Oleg Zemlyakov, 2. Dmitriy Lukyanov, 3. Stepan Astafyev

Letland
1. Aleksejs Saramotins, 2. Krists Neilands, 3. Andris Smirnovs

Ierland
1. Damien Shaw, 2. Edward Dunbar, 3. Conor Dunne

Duitsland
1. Emanuel Buchmann, 2. Nikias Arndt, 3. Marcus Burghardt

Zweden
1. Alexander Gingsjö, 2. Richard Larsen, 3. Tobias Ludvigsson

Nederland
1. Niki Terpstra, 2. Ramon Sinkeldam, 3. Danny van Poppel

Oostenrijk
1. Marco Haller, 2. Matthias Krizek, 3. Daniel Schorn

Frankrijk
1. Steven Tronet, 2. Tony Gallopin, 3. Sylvain Chavanel

Portugal
1. Rui Costa, 2. Joni Brandão, 3. Tiago Machado

Rusland
1. Yuri Trofimov, 2. Pavel Brutt, 3. Sergey Lagutin

Groot-Brittannië
1. Peter Kennaugh, 2. Mark Cavendish, 3. Ian Stannard

Luxemburg
1. Bob Jungels, 2. Ben Gastauer, 3. Pit Schlechter

Polen
1. Tomasz Marczynski, 2. Michal Golas, 3. Pawel Bernas

Tsjechië
1. Petr Vakoc, 2. Leopold König, 3. Jiri Polnicky

Slowakije
1. Peter Sagan, 2. Juraj Sagan, 3. Patrik Tybor

http://www.wielerupdate.nl/

België
1. Preben Van Hecke, 2. Jurgen Roelandts, 3. Greg Van Avermaet

Denemarken
1. Chris Anker Sørensen, 2. Martin Mortensen, 3. Alexander Kamp

Zwitserland
1. Danilo Wyss, 2. Sebastien Reichenbach, 3. Mathias Frank

Noorwegen
1. Edvald Boasson Hagen, 2. Odd Christian Eiking, -3. Vegard Stake Laengen

Bijna tweehonderd kilometer lag er voor de wielen van het peloton bij de start van Halle-Ingooigem. Een koers die vaak eindigt in een massaspurt en door veel Belgen en Nederlanders werd gezien als de ideale voorbereiding op de nationale kampioenschappen. Sam Lennertz, Xandro Meurisse, David Boucher, Dieter Vanthourenhout en Paulius Siskevicius gingen al snel in de aanval en pakten een ruime voorsprong op het peloton, tot bijna tien minuten na zestig kilometer fietsen. Daarna liep de voorsprong van het vijftal langzaam terug en al snel was duidelijk dat de vroege vluchters geen kans zouden maken op de zege. De sprintersploegen van Bouhanni (Cofidis) en Boeckmans (Lotto-Soudal) organiseerden hun achtervolging en pakten de kopgroep al op dertig kilometer van de meet terug. Daarna zette Zdenek Stybar serieus aan, waardoor het peloton in twee stukken brak. De grote namen waren allemaal bij de les, maar de Nederlandse sprinter Moreno Hofland zat aanvankelijk niet in de eerste groep. In de absolute finale probeerden onder anderen Sep Vanmarcke en Niki Terpstra los te komen van de eerste groep, maar dat mislukte telkens. Ondertussen kon Hofland weer aansluiten bij de eerste groep en mondde het toch uit in een sprint, die nog werd ontsierd door een valpartij. Bouhanni had daar geen last van en kon zijn rappe benen laten spreken. Hofland deed nog wel mee aan de sprint, maar kwam niet verder dan de vijfde plaats.

http://www.wielerupdate.nl/

Na een spervuur van aanvallen slaagden Jetse Bol, Jesper Asselman, Cyril Lemoine, Cees Bol, Twan Brusselman, Sander Cordeel, Nikolas Maes en Ronan van Zandbeek om los te komen van het peloton. De samenwerking kwam echter nooit echt goed op gang, waardoor de maximale voorsprong niet meer dan twee minuten bedroeg. Op een kilometer of 25 van de finish in Boxtel haalde LottoNL-Jumbo de laatste vluchter terug en kon de voorbereiding op een nieuwe massaspurt beginnen. Maar aan dat plan wilde Brammeier niet meewerken. De Ier koos het hazenpad en pakte ruim een minuut op het peloton, waar de controle ver te zoeken was. In navolging van Brammeier ontsnapten meer renners, maar die maakten geen schijn van kans tegen de op hol geslagen renner van MTN-Qhubeka. Brammeier kwam solo over de meet, terwijl zijn eerste achtervolgers werden teruggepakt door het peloton. De sprint voor plaats twee werd gewonnen door Greipel.

http://www.wielerupdate.nl/

 ;

Na twee vlakke etappes, beide gewonnen door André Greipel, stond vandaag (zaterdag) de lastigste etappe in de Ster ZLM Toer op het menu. Onder meer Le Rossier en La Redoute moesten worden bedwongen en de aankomstlijn was op de stuwdam van La Gileppe getrokken. Een kopgroep van zes man gaf kleur aan de dag. Frederik Veuchelen, Thomas Degant, Scott Thwaites, Jochem Hoekstra, Cees Bol en Rob Peeters maakten zich in het begin van de koers los van het peloton en bouwden een maximale voorsprong van ruim zeven minuten op. Degant en Thwaites werden op een kleine twintig kilometer van de finish als laatste vluchters ingerekend. Nicolas Maes en Rob Ruijgh gingen er in de finale op La Gileppe vandoor en bouwden twintig tellen marge op, maar dat was niet genoeg. Uiteindelijk ging een grote groep sprinten voor de winst en Hofland bleek van hen duidelijk de beste, waarmee hij zijn tweede ritzege van het seizoen te pakken heeft. De Belg Yves Lampaert werd tweede, voor zijn landgenoot Zico Waeytens. André Greipel sprintte naar de tiende plek en behoudt de leiding in het algemeen klassement.

http://www.wielerupdate.nl/

De slotetappe van de meerdaagse Franse koers ging over 166 kilometer van Revel naar Gaillac. In de laatste etappe was het koersverloop vertrouwd: een groepje mocht wegrijden en de ploeg van klassementsleider Contador controleerde de voorsprong. Het duurde echter verrassend lang voordat de kopgroep werd gegrepen door het peloton. Pas in de laatste twee kilometer moest de laatste vluchter capituleren en kon de voorbereiding op de sprint beginnen. Coquard werd in een perfecte positie afgezet door zijn ploeg en rondde het teamwerk succesvol af. De leidende positie van Contador in het klassement kwam op de laatste dag geen enkel moment in gevaar.

http://www.wielerupdate.nl/

In een heuvelachtige tijdrit over 38,4 kilometer rond Bern startte Thibaut Pinot zondag in de leiderstrui. De tijdrit is echter geen specialisme van de Fransman, in tegenstelling tot Thomas, Dumoulin en Špilak. Zij zagen hun kans schoon en hadden allemaal nog zicht op de eindzege toen al snel duidelijk was dat Pinot het niet zou gaan redden. Voordat de strijd om het klassement zou gaan losbarsten werd de eerste scherpe tijd neergezet door Fabian Cancellara. De thuisrijder kwam tot 48.55. Onderweg liet Dumoulin snellere tussentijden noteren dan de Zwitser, maar zijn grote concurrenten, Špilak en Thomas, deden dat ook. Het trio reed nagenoeg even hard en dat betekende dat Dumoulin, die de dag begon met een achterstand op Špilak en Thomas,  kansloos was voor de eindzege. Op de dagzege maakte de Nederlander nog wel kans. Met 48.36 was Dumoulin sneller dan Cancellara, maar Špilak en Thomas moesten toen nog binnenkomen. De laatste kilometers waren in het voordeel van Dumoulin en daar stelde de renner van Giant-Alpecin zijn dagzege veilig. Špilak rekende op zijn beurt nipt af met Thomas en pakte de eindzege in Zwitserland. Het onderlinge verschil tussen de nummers één en twee in het klassement bedroeg uiteindelijk slechts vijf seconden. Dumoulin moest zich tevreden stellen met de derde plaats in het klassement. Robert Gesink reed ook een sterke tijdrit en sloot de Ronde van Zwitserland af op de negende plaats.

http://www.wielerupdate.nl/