Chris Froome heeft in aanloop naar de Tour de France duidelijk gemaakt dat het met zijn vorm wel goed zit. De Britse kopman van Team Sky demonstreerde zaterdag zijn klimklasse in de zevende etappe van het Critérium van de Dauphiné - een zware bergrit met vijf beklimmingen van de eerste categorie - door in de laatste anderhalve kilometer van de slotcol naar Saint-Gervais-les-Bains weg te rijden bij Tejay van Garderen en vervolgens solo aan te komen. Ook Van Garderen, die tweede werd op zeventien seconden van de dagwinnaar, kon juichen; de BMC-renner pakte de leiderstrui terug.
Na de ontstuimige overgangsetappe van gisteren, die gepaard ging met een moordend hoog tempo in de beginfase en zeer natte omstandigheden, kregen de renners in de zevende rit wederom het nodige voor de kiezen. Na de bestijging van vier bergen van de eerste categorie - de Col de Tamié (8,5 kilometer aan 6,4%), de Col de la Forclaz (8,1 kilometer aan 7,8%), de Col de la Croix Fry (11,3 kilometer aan 7%) én de venijnige Côte des Amerands - diende zich als sluitstuk nog een taaie beklimming richting Saint-Gervais-les-Bains aan. Met een stijgingspercentage van meer dan dertien procent op de beginflanken van de slotklim en een percentage van meer dan tien procent op de laatste stroken, konden de renners hun borst natmaken. Maar voor het zover was regende het aanvalletjes in een chaotische openingsfase. Uiteindelijk formeerde zich een veelkoppige draak aan het voorfront. Liefst 26 renners, waaronder de Nederlanders Bauke Mollema (Trek Factory Racing) en Pim Ligthart (Lotto Soudal), wisten een vluchtersgroep tot stand te brengen en verkregen samen een maximale voorsprong van zo'n vier minuten. Team Sky voerde het tempo omhoog op de Col de la Croix Fry en de marge van de kopgroep, waaruit Mollema en Ligthart al gauw moesten lossen, begon daarmee te slinken. Riccardo Zoidl (Trek Factory Racing) en Dani Navarro (Cofidis) besloten de gang van zaken niet af te wachten vooraan en slopen samen weg. Het duo had een voorsprong van bijna drie minuten opgebouwd aan de voet van de Côte des Amerands, op dertien kilometer van de eindstreep. De leider in het klassement, Vincenzo Nibali, kon het tempo van het favorietengroepje op de Côte des Amerands niet volgen en de pogingen van zijn ploegmakkers van Astana om de Italiaan weer terug te brengen, draaiden op niets uit. Vooraan waren Bartosz Huzarski (Bora-Argon 18) en Jonathan Castroviejo (Movistar) er ondertussen in geslaagd om bij de voorste twee aan te sluiten. In de slotklim draaide Wout Poels de gaskraan open voor zijn kopman Froome, waardoor het favorietengroepje uitdunde tot slechts vijf renners. De Brit sprong vervolgens op drie kilometer van de finish weg en alleen Van Garderen kon volgen. Samen raapte het duo de vier vluchters op, waarna Froome op anderhalve kilometer van de meet Van Garderen liet staan en daarna soleerde naar de dagzege. De Team Sky-renner klom met zijn dagzege naar de tweede plek in het algemeen klassement en heeft achttien seconden achterstand op Van Garderen, die zich weer in het geel hees ten koste van Nibali, die uit de top-tien wapperde. Wilco Kelderman beleefde een nóg slechtere dag dan de Italiaan. De LottoNL-Jumbo-renner kwam in de bergrit als 65ste over de meet en moest bijna 23 minuten prijsgeven op winnaar Froome.
Bjorn Leukemans heeft de Ronde van Limburg gewonnen. De Belg van Wanty-Groupe Cobert zegevierde in eigen land door Dimitri Claeys en de Nederlander Wouter Mol te verslaan. Mathieu van der Poel was vorig jaar nog de beste.
Het duurde even voor er een kopgroep ontstond. Van der Poel probeerde het, maar werd weer gegrepen. Daarna kwamen vier renners wel los van het peloton. Philipp Walsleben, Kobus Hereijgers, Sjoerd Kouwenhoven en Joeri Stallaert pakten een ruime voorsprong. -Kouwenhoven hield uiteindelijk het langste stand en kreeg in de absolute slotfase gezelschap van onder meer Claeys en Leukemans. Dat tweetal ging opnieuw in de aanval in de straten van Tongeren en hield stand tot de finish, waar Leukemans zijn landgenoot aftroefde in de spurt.
Kristijan Durasek heeft de eerste etappe van de Ronde van Zwitserland op zijn naam geschreven. De Kroaat was de sterkste van een kopgroep van negen, waarin ook klassementsleider Tom Dumoulin zat. De Nederlander, die zaterdag de proloog won, werd negende en behield daardoor zijn leiderstrui.
De eerste etappe van de Zwitserse ronde ging over 161,1 kilometer met start in finish in Risch-Rotkreuz. Onderweg moesten een aantal beklimmingen bedwongen worden, waaronder de Michaelskreuz, die in de finale twee keer in het parcours lag. Na de tweede beklimming van de Michaelskreuz voerde een afdaling van twaalf kilometer de renners naar de finish. -Jürgen Roelandts, Valerio Agnoli, Luka Pibernik en Cameron Meyer kozen onderweg het hazenpad. Zij pakten een paar minuten voorsprong, maar vlak voor de laatste klim van de dag werd het viertal ingerekend door het aanstormende peloton. In dat peloton had leider Dumoulin het heel even moeilijk en gingen Geraint Thomas, Jakob Fuglsang en Simon Špilak Intussen kwam Dumoulin sterk terug. De Nederlander leidde zelfs de achtervolging op de koplopers. Dumoulin haalde het groepje bij en bracht daardoor een plukje renners terug aan kop van de wedstrijd. Een groep van negen mocht daarna gaan strijden voor de ritwinst. In de laatste kilometer ging Durasek in de aanval en hij sloeg meteen een beslissend gat. De Kroaat kwam solo over de meet in Risch-Rotberg, voor Daniel Moreno en Julián Arredondo.
Tom Dumoulin heeft zijn kandidatuur voor een eventuele zege in de Tour-proloog, die over drie weken verreden wordt in Utrecht, extra luister bij gezet. De tijdritspecialist van Giant-Alpecin wist zaterdag de proloog van de Ronde van Zwitserland te winnen en boekte daarmee zijn tweede overwinning van het seizoen. De Nederlander wist in de slotfase de tijd van publiekslieveling Fabian Cancellara, die tot dan toe het 5,1 kilometer lange parcours als snelste had weten af te raffelen, aan te scherpen. In de straten van Risch-Rotkreuz zette Dumoulin een tijd neer van 5.41 minuten en was daarmee twee seconden rapper dan de Beer uit Bern. De Oostenrijker Matthias Brändle completeerde het podium.
In een pittoresk plaatsje aan de Zuger See trapten de renners de 79ste editie van de Ronde van Zwitserland, traditiegetrouw een opwarmer voor de Tour de France, af. Het parcours plooide de eerste 2,5 kilometer wat omhoog, waarna na een zeer korte afdaling een vlak sluitstuk wachtte. De route was op het lijf geschreven van de echte specialisten, die allemaal hun zinnen op de zege in de ouverture hadden gezet. Greg Van Avermaet klokte in de prille beginfase de snelste tijd, maar de Belg had nauwelijks plaatsgenomen in dehotseat of hij mocht al weer vertrekken. Vlak hierna was het woord namelijk aan ex-werelduurrecordhouder Matthias Brändle en de Oostenrijker scherpte de toptijd van Van Avermaet met exact één tel aan, naar 5.45 minuten. De rappe tijd van Brändle hield lang stand, want ook mannen als Bob Jungels, Michal Kwiatkowski en Geraint Thomas beten zich stuk op de tijd van de renner van IAM Cycling. Brändle droomde al voorzichtig van de winst, toen Cancellara aan zijn gevecht tegen de klok begon. De Zwitser had de afgelopen tijd langs de kant gestaan met een keelinfectie en dreigde even geen acte de présence te kunnen geven voor eigen publiek, maar een antibioticakuur lapte Spartacus op, en hoe. Cancellara verbeterde de tijd van Brändle met twee tellen, waarna de Zwitsers alvast een feestje bouwden. Dumoulin voorkwam in de slotfase echter met een imposante race dat het publiek de champagne kon ontkurken door de tijd van de Bernse Beer met twee seconden te verbeteren en daarmee de eerste leiderstrui voor zich op te eisen.
Caleb Ewan heeft de Ronde van Zuid-Korea op zijn naam geschreven. De Australiër van Orica-GreenEDGE won in totaal vier ritten, maar moest de zege op de slotdag laten aan Tino Thömel. Wouter Wippert spurtte naar de derde plaats in de achtste etappe.
Onderweg pakte Ewan een paar extra bonificatieseconden waardoor hij nog voor de eindsprint zeker was van de eindzege. De Australiër nam in die spurt om de dagzege in Seoul dan ook niet meer alle risico's en werd uiteindelijk vijfde. Naast het eindklassement pakte Ewan ook het puntenklassement en met zijn 21 lentes ook de jongerentrui. Ook voor Wippert was de ronde succesvol. De Nederlandse sprinter won twee ritten.
De stoelendans tussen Wouter Wippert, Patrick Bevin en Caleb Ewan duurt voort op Aziatische bodem. Laatstgenoemde wist de zevende etappe van de Ronde van Zuid-Korea op zijn naam te schrijven, direct gevolgd door zijn Australische landgenoot Bevin. Wouter Wippert, die de bloemen nog in ontvangst mocht nemen in de voorgaande rit, moest ditmaal genoegen nemen met een derde plek.
De zevende etappe voerde van Gunsan naar Daejun en kende een ontsnapping van vier man sterk, maar deze hield geen stand en uiteindelijk wist Ewan na 145,8 kilometer naar zijn vierde dagoverwinning in Zuid-Korea te sprinten. "We hebben als team fantastisch werk geleverd", stelde de renner van Orica-GreenEdge na afloop. "De lead-out verliep perfect en de aankomst lag me, met een bocht vlak voor de laatste driehonderd meter." De Australiër heeft eveneens de leiding in handen in het algemeen klassement van de Ronde van Zuid-Korea, die morgenochtend (Nederlandse tijd) wordt afgesloten.
Een regenachtige zesde koersdag van het Critérium van de Dauphiné heeft een Portugese winnaar opgeleverd. Rui Costa hield Vincenzo Nibali, die zich in de slotfase van de rit leek op te werpen als sterkste man uit een kopgroepje van vier, in de laatste kilometer van de zege af. De Portugees begon samen met Nibali, Tony Gallopin en Alejandro Valverde aan de finaleklim richting Villard-de-Lans en triomfeerde na een zorgvuldig gekozen tempo uiteindelijk bovenop de col na 183 kilometer koers. Nibali kon toch nog juichen ondanks zijn tweede plaats; de Astana-renner nam de leiderstrui over van Tejay van Garderen.
De zesde etappe van het Critérium van de Dauphiné werd opgediend als voorgerecht voorafgaand aan de main course, die de renners dit weekeinde krijgen uitgeserveerd in het zuid-oosten van Frankrijk. Vandaag stonden vier beklimmingen van de derde categorie, één van de tweede en één van de eerste op het programma, waarbij de finishlijn bovenop de col van Villard-de-Lans (derde categorie) was getrokken. Aangezien het echte spektakel zich vanaf morgen aandient, leek het een overgangsritje te worden. Maar niets was minder waar. In de stromende regen sloeg de vlam al heel snel in de pan, waarbij een aantal grote namen zich op de Côte du Barrage du Sautet roerde. Onder meer Van Garderen en Nibali lieten zich van voren zien. De achtervolgers schroefden het tempo in het beginstadium echter al snel omhoog en weigerden een omvangrijke groep avonturiers de zegen te geven. Toen de vluchters waren ingelopen besloot Tony Martin het hazenpad te kiezen, maar de eenzame Panzerwagen, toch zeker niet vies van een lange vlucht, werd op de Col de la Croix bijgehaald. Hierna koos Nibali de aanval en het lukte de Italiaan om zich te bevrijden uit de klauwen van het peloton. Na een aantal solo-kilometers vooraan kreeg de Astana-renner gezelschap van Gallopin, Valverde, Costa en de onverzettelijke Martin, die even later toch moest passen vanwege het moordende tempo dat Nibali vooraan demonstreerde. Daarachter bleek het BMC-team van Van Garderen niet in staat de leider te beschermen, waarop de Amerikaan zelf tevergeefs besloot in de achtervolging te gaan. Aan de voet van de slotklim was duidelijk dat de achterstand van het pak op de vier vluchters te groot was en begon het spel om de dagzege. Op vier kilometer van de meet sprong Gallopin op slinkse wijze weg vanuit het laatste wiel, waarop Nibali reageerde. De Italiaan greep de Fransman terug en leek vervolgens op de winst af te stevenen, maar daar dacht Costa anders over. De Portugees had zijn ritme zorgvuldig gekozen in de finale en wist de Astana-renner, die genoeg marge overhield op Van Garderen om de leiderstrui op te rapen, nog van de overwinning af te houden. Valverde kwam op 38 seconden van Costa als derde over de finishlijn. Wilco Kelderman was op de dertiende plek de best geklasseerde Nederlander van de dag.
Wouter Wippert heeft voor de tweede keer mogen juichen in de Ronde van Zuid-Korea. De Nederlandse renner van de Drapac-formatie wist de zesde rit van de Aziatische rittenkoers op zijn naam te schrijven, door de massasprint naar zijn hand te zetten.
Na 193,7 kilometer koers van Gangjin naar Gunsan trok de 24-jarige Wippert aan het langste einde. Shiki Kuroeda (Nippo-Vini Fantini) en Patrick Bevin (Avanti) completeerden het podium. Caleb Ewan (Orica-GreenEdge), die al meerdere etappes won en nog altijd de leider is, kwam als vijfde over de finish. De Ronde van Zuid-Korea eindigt komende zondag. In het klassement staat Ewan vier seconden voor op nummer twee Patrick Bevin. Wippert is zeer verheugd met zijn tweede dagsucces. "Het was een snelle rit met veel wind in de rug. Dankzij perfect teamwork in de laatste dertig kilometer hebben we het weer kunnen afmaken vandaag", aldus de Drapac-coureur via Twitter.
De vijfde etappe in het Critérium du Dauphiné is ten prooi gevallen aan Romain Bardet. De Franse renner van AG2R La Mondiale eindigde donderdag solo op de aankomst bergop. Tejay van Garderen kwam als tweede over de streep en nam daarmee de leiderstrui over van Rohan Dennis.
Dag vijf bracht het peloton in de Dauphiné van Digne-les-Bains naar Pra-Loup, over een lengte van 161 kilometer. Na vier gecategoriseerde klimmetjes volgde een berg van tweede categorie in de finale, waarop tevens de finishstreep was getrokken. Het was een kopie van de zeventiende etappe in de komende Tour de France. De rit werd gekleurd door een kopgroep van zeven man, onder wie Albert Timmer. De renner van Giant-Alpecin had vooraan gezelschap van Tim Wellens (Lotto-Soudal), Pieter Serry (Etixx-Quick Step), Daniel Teklehaimanot (MTN-Qhubeka), Christophe Riblon (AG2R), Arnaud Courteille (FDJ) en Romain Sicard (Europcar). Ze hadden een maximale voorsprong van vijf minuten op het pak. Op een aanval van Serry hadden in eerste instantie alleen Sicard en Wellens een antwoord, maar later wist ook Timmer de aansluiting te vinden bij de spits van de koers. Onze landgenoot was echter ook weer de eerste afhaker. Ondertussen stond achterin het peloton de deur open, met Bauke Mollema als één van de slachtoffers van het hoge tempo van Team Sky. Uiteindelijk moesten ook Serry, Sicard en Wellens zich overgeven vooraan, waarna Bardet vlak voor de top solo op avontuur ging. De Fransman legde veel risico in de afdaling, maar hield stand en liet zich ook op de slotklim niet meer inrekenen. Hij finishte met 36 seconden voorsprong op nummer twee Van Garderen. Op vier seconden van Van Garderen eindigde Chris Froome als derde. De Brit deelde een flinke tik uit aan Vincenzo Nibali, die het hoge tempo van Sky niet aankon en moest lossen. Wilco Kelderman kwam op 1.42 minuut van Bardet over de streep en stijgt daardoor naar de twintigste plaats in het algemeen klassement, op 2.06 minuut van Van Garderen.
Alexander Kristoff heeft ook in Zwitserland toegeslagen. De renner van Katusha voegde de GP Kanton Aargau toe aan zijn erelijst. Hij was in een sprint te rap voor thuisrijder Michael Albasini. De Italiaan Niccolo Bonifazio eindigde als derde.
De wedstrijd bestond uit vijftien plaatselijke omlopen rondom Gippingen. Een kopgroep kleurde de koers, maar de avonturiers werden tijdig in hun kraag gegrepen. Katusha stuurde aan op een massasprint en Kristoff klaarde de klus vervolgens. Voor de Noor is het al zijn zeventiende overwinning van het seizoen. Kristoff was eerder dit jaar onder meer de sterkste in de Ronde van Vlaanderen en de Scheldeprijs.
Caleb Ewan is zonder twijfel de grote man in de Ronde van Zuid-Korea. De jonge Australiër van Orica-GreenEdge heeft in de vijfde etappe van de Aziatische rittenkoers zijn derde dagsucces van de week bijgeschreven. In een massasprint wist hij Patrick Bevin (Avanti) voor te blijven.
Er was een beklimming van de derde categorie opgenomen in het parcours en dat zorgde ervoor dat Wouter Wippert, de Nederlander van Drapac, afhaakte voor de groepsspurt. In de straten van Yeosu won Ewan deze met een halve fietslengte voorsprong ten opzichte van Bevin, die deze ronde al vaker tweede is geworden. Voor Ewan is het zege nummer acht van het seizoen. Ewan blijft aan de leiding staan in Zuid-Korea, waar Wippert ook een paar dagen aan kop ging in het klassement. De Ronde van Zuid-Korea duurt tot vrijdag.
Patrick Bevin heeft de vierde etappe in de Ronde van Zuid-Korea gewonnen. De Nieuw-Zeelander van het continentale Avanti Racing Team zegevierde in de massasprint. De Australiër Caleb Ewan werd tweede, wat voldoende is om zijn leiderstrui te behouden.
Adam Blythe, ploegmaat van Ewan, spurtte naar de derde plaats. Wouter Wippert drukte zijn wiel na een route van 207 kilometer van Muju naar Yeosu als vijfde over de streep. Ewan heeft in het algemeeen klassement een voorsprong van vier seconden op Bevin. De Ronde van Zuid-Korea duurt nog tot en met zondag. Dan staat een afsluitende rit in Seoul op het menu.
Nacer Bouhanni heeft woensdagmiddag de vierde etappe van het Critérium du Dauphiné aan zijn erelijst toegevoegd. Na een zeer lange en dappere vlucht van Martijn Keizer en Tosh Van der Sande was de Fransman in de straten van Sisteron de baas in de massasprint. De coureur van Cofidis bleek na 228 kilometer koers nog een indrukwekkende sprint in de benen te hebben. Rohan Dennis blijft aan de leiding staan in het algemeen klassement.
De marathonrit, de langste van de ronde, stond vooral in het teken van de ontsnapping van Keizer en Van der Sande. De renners van respectievelijk LottoNL-Jumbo en Lotto Soudal sprongen drie kilometer na het startsein al weg en hielden het meer dan 200 kilometer lang vol aan kop. Hun voorsprong liep op een gegeven moment uit naar meer dan acht minuten, maar het peloton had volledige controle. In de slotfase werd het vluchtersduo opgeslokt. Geen verrassing, maar de vluchters krijgen toch een compliment voor hun lange adem. LottoNL-Jumbo en Lotto Soudal gaven de etappe van Anneyron naar Sisteron kleur. Niet alleen vanwege de ontsnapping van de dag, maar ook door wat er in de finale gebeurde. Nadat Van der Sande ingerekend was, ging zijn ploeggenoot Tim Wellens ervandoor. Hij sloot aan bij Keizer, die nog even solo doorging maar zich al snel gewonnen moest geven. Wilco Kelderman, ploegmaat van Keizer, probeerde ook te ontsnappen in de laatste kilometers, samen met Julian Alaphilippe en Vincenzo Nibali. Ook Bram Tankink en Tony Gallopin, wederom renners van LottoNL-Jumbo en Lotto Soudal, lieten zich gelden. Al deze renners kregen echter geen ruimte. Een massasprint leek er op voorhand vanwege het glooiende parcours - met twee beklimmingen van de vierde categorie en één klim van de derde categorie - niet te komen, maar door de mislukte vluchten ontstond deze toch. Bouhanni wist deze overtuigend te winnen, voor Jonas Van Genechten (IAM Cycling) en Luka Mezgec (Giant-Alpecin). Het is de vijfde zege va het seizoen voor de Franse winnaar, die zijn tweede ritwinst te pakken heeft in de Dauphiné. Dennis (BMC) blijft samen met zijn ploeggenoot Tejay van Garderen aan de leiding staan. Vanaf donderdag begint het echte klimwerk, waardoor er verschuivingen in het klassement zullen plaatsvinden.
BMC heeft de ploegentijdrit in het Critérium du Dauphiné gewonnen. De Amerikaans-Zwitserse wielerploeg was vier seconden sneller dan Astana. De derde plaats was voor Movistar, met een achterstand van vijf tellen op BMC. Rohan Dennis neemt de gele trui over van Pete Kennaugh.
BMC, wereldkampioen in deze discipline, had voor het golvende parcours met een lengte van 24,5 kilometer in totaal 29.58 nodig. Het betekende een gemiddelde snelheid van 49,055 kilometer per uur. LottoNL-Jumbo werd in de race tegen de klok van Roanne naar Montagny tiende op 0.54. Team Sky gaf 0.34 toe, 22 seconden te veel voor Kennaugh om de koppositie vast te houden. Lieuwe Westra deed uitstekende zaken in het algemeen klassement. De Fries is door de tweede plaats van Astana opgeschoven naar de vijfde positie, op vier seconden van de Australische leider. De Amerikaan Tejay van Garderen bezet de tweede plaats, Andriy Grivko uit Oekraïne is de nummer drie en de Italiaan Vincenzo Nibali staat vierde.
De tweede etappe in het Critérium du Dauphiné is een prooi geworden voor Nacer Bouhanni. De Franse renner van Cofidis sloeg maandag toe in de sprint, die werd ontregeld door een valpartij in de laatste anderhalve kilometer. Wilco Kelderman was één van de rijders die kennismaakte met het asfalt, maar de schade lijkt mee te vallen.
Na 173 kilometer, van Le Bourget-du-Lac naar Villars-les-Dombes, bleef Bouhanni landgenoot Samuel Dumoulin en de Italiaan Sacha Modolo voor in de sprint. Pas op drie kilometer van de finish was er een einde gekomen aan de vlucht van de dag, die al vroeg in de koers was ontstaan. Arnaud Courteille, Perrig Quéméneur en Daniel Teklehaimanot mochten zich in de kijker rijden, maar ondanks een maximale voorsprong van ruim zeven minuten redden zij het niet. In de finale ging het mis, met onder meer Kelderman als slachtoffer van de valpartij. De kopman van Team LottoNL-Jumbo hield er geen schade aan over, ook niet wat betreft het algemeen klassement aangezien het binnen drie kilometer van de finish was. Gesprint werd er toch, met Edvald Boasson Hagen die als eerste aan ging. Hij redde het echter niet, het was Bouhanni die het zegegebaar kon maken.
Wouter Wippert gaat na twee etappes nog steeds aan de leiding in de Ronde van Zuid-Korea. Hoewel de dagzege in rit twee naar Caleb Ewan ging, behield de Nederlander van de Drapac-formatie dankzij een derde plaats in de massasprint zijn leiderstrui.
Ewan boekte zijn zesde overwinning van het seizoen. De twintigjarige Australiër van Orica-GreenEdge spurtte in de finale van de rit van Gumi naar Muju sneller dan de Nieuw-Zeelander Patrick Bevin (Avanti) en Wippert. Wippert sprintte in de eerste etappe van de Aziatische rittenkoers naar de winst. Het was vierde zege van het seizoen. In het klassement staat onze landgenoot vier seconden voor op nummer twee Ewan.
Sean de Bie heeft zondag voor het eerst in zijn loopbaan het genoegen van een profzege mogen smaken. De 23-jarige renner van Lotto Soudal wist de slotetappe van de Ronde van Luxemburg te winnen, door zich de snelste te tonen van een vijfkoppige vluchtersgroep. Marc de Maar slaagde er in de laatste dag in het groothertogdom niet in om de eindzege te ontnemen van Linus Gerdemann (foto), waardoor de Nederlander op een verdienstelijke tweede plaats eindigt in het algemeen klassement.
Al snel in de 156 kilometer lange rit kozen elf renners het hazenpad. De Bie, Kenneth Van Bilsen (Cofidis), Jimmy Engoulvent (Europcar), Jaco Venter (MTN-Qhubeka), Frédéric Brun (Bretagne-Séché Environnement), Simone Antonini, Björn Leukemans (beiden Wanty-Groupe Gobert), Leonardo Duque (Colombia), Olivier Chevalier, Antoine Demoitié (beiden Wallonie-Bruxelles) en Kristian Haugaard (Leopard) bundelden de krachten en verkregen een maximale voorsprong van zo'n zes minuten. Onder aanvoering van het Cult Energy van leider Gerdemann ging het peloton op zoek naar de kopgroep, die steeds verder uitdunde naarmate de finishlijn scherper in het vizier kwam. Duque, Engoulvent, Van Bilsen, Leukemans en De Bie wisten uiteindelijk uit de klauwen van het jagende pak te blijven, waarbij laatstgenoemde met de buit aan de haal ging en zijn eerste profzege aan zijn palmares mocht toevoegen. De zege van De Bie leverde Lotto Soudal tevens een fraaie mijlpaal op. De Belgische formatie kon voor de twintigste keer dit jaar in een UCI-koers de champagne ontkurken.
Bradley Wiggins heeft het werelduurrecord op zijn naam gezet. De Brit kwam op de olympische piste in Londen tot een afstand van 54,526 kilometer. Het vorige record was in handen van zijn landgenoot Alex Dowsett, die een maand geleden in Manchester in een uur 52,937 kilometer aflegde.
Het werd al snel duidelijk dat het verbreken van het record van Dowsett geen probleem zou worden. De 35-jarige Wiggins - voor de gelegenheid zonder zijn karakteristieke baard - wilde eigenlijk de grens van de 55 kilometer doorbreken, maar dat zat er geen moment in. De eenmalig winnaar van de Tour de France kwam rondje na rondje uit op een gemiddelde van 54,6. In de slotfase dook zijn gemiddelde nog wat omlaag. Het is de vijfde keer in acht maanden dat het record wordt verbeterd. Eerder dit jaar deed Thomas Dekker in de hoogte van Mexico een vergeefse poging.
Wouter Wippert is de eerste leider in de Ronde van Korea. De Nederlander van Drapac Pro Cycling won de eerste etappe van de Aziatische rittenkoers, hij was na een etappe over 189 kilometer de beste in de massasprint. Het is voor Wippert al zijn vierde overwinning van dit jaar.
Wippert won de sprint overtuigend, hij liet de Koreanen Joon Yong Seo en Sung Baek Park ruim achter zich. Op papier was Caleb Ewan van Orica-GreenEdge de belangrijkste concurrent van Wippert in de sprint, maar de Australiër kon zich door een valpartij in de finale niet mengen in de sprint. "De ploeg heeft de hele dag geweldig werk verricht", zegt Wippert over zijn succes. "Dit is een echte teamprestatie. We hebben de hele dag agressief gereden. Ik ben blij met mijn sprint, dit is een goede manier om deze week te starten."
De ouverture van de 67e editie van het Critérium du Dauphiné is in Britse handen gevallen. Peter Kennaugh schreef zondagmiddag de openingsetappe van de achtdaagse rittenkoers, die vanwege het prominente deelnemersveld als prelude van de Tour de France wordt beschouwd, op zijn naam. De Britse kampioen van Team Sky bevond zich in de slotfase in een klein vluchtersgroepje en plaatste op zo'n drie kilometer van de finish een geslaagde jump, waardoor hij het jagende peloton nipt voor wist te blijven in de straten van Albertville.
Veel mannen met klassementsambities voor de Ronde van Frankrijk verschijnen de laatste jaren traditiegetrouw aan de start in de Dauphiné. Zeker deze uitvoering vormt de koers in het zuid-oosten van Frankrijk, die tot en met zondag 14 juni duurt, een pittige generale repetitie voor La Grande Boucle, met liefst vier aankomsten bergop. Vandaag kregen de renners een heuvelachtige rit van 131,5 kilometer voorgezet, waarbij het startschot klonk in Ugine. Al snel sloegen vier renners de handen ineen, in een poging een geslaagde aanval op touw te zetten. LottoNL-Jumbo-renner Maarten Wynandts muisde er samen met kreeg Romain Guillemois (Europcar), Daniel Teklehaimanot (MTN-Qhubeka) en Björn Thurau (Bora-Argon 18) tussenuit. Het kwartet werkte aanvankelijk goed samen en wist een voorsprong van meer dan zeven minuten op het pak bijeen te fietsen. Na vijftig kilometer begonnen de vluchters aan zes pukkelige rondjes om de kerk in Albertville en in het voorlaatste rondje besloten Thurau en Teklehaimanot de rest van de avonturiers achter zich te laten en samen de aanval te zoeken. Laatstgenoemde moest in de slotronde passen, waarna Thurau alleen overbleef, terwijl achter hem het peloton de jacht had geopend. Op vier kilometer van de meet werd de eenzame strijder binnengehengeld, waarna direct een groepje van vijf, met daarin Kennaugh, er vandoor ging. De Brit wist in het slot een succesvolle demarrage te plaatsen en was hiermee het jagende peloton te slim af. Sacha Modolo won de sprint van het pak, direct gevolgd door Edvald Boasson Hagen.
Sander Armee (Lotto-Soudal) heeft vandaag de Heistse Pijl in en rond Heist-op-den-Berg gewonnen. Hij rondde een solo van 21 kilometer af. Nikolas Maes legde beslag op de tweede plaats voor Tom Van Asbroeck. De Noor Haavard Blirka werd vierde, de Nederlander Yoeri Havik maakte de top vijf vol.
De wedstrijd werd gekleurd door een vroege vlucht met vijftien renners. "Ik wist dat ik in een sprint met dat gezelschap absoluut geen kans zou maken op de eindzege. Daarom ook dat ik iets wou proberen", aldus Armee. "Op iets meer dan twintig kilometer demarreerde ik. Gelukkig kon ik het uitzingen tot het einde, al had ik niet veel voorsprong meer over aan de eindmeet", stelde hij. Voor Armee was het pas zijn eerste seizoenszege. "De kop is eraf. Ik had een goede Ronde van Italië achter de rug. Daar moest ik in functie van de ploeg rijden. Dat was in de Heistse Pijl dus niet het geval. Vandaar dat ik mee glipte met die vroege vlucht. Mijn volgende wedstrijd is de Ronde van Zwitserland."
De Italiaan Andrea Pasqualon (Roth Skoda) heeft vandaag de eerste etappe in de Boucles de la Mayenne (Fra/2.1) gewonnen. Na 184 km tussen Saint-Berthevin en Changé klopte hij de Duitser Marcel Meisen (Kuota-Lotto) en Jarl Salomein (Topsport Vlaanderen-Baloise) in de sprint.
Baptiste Planckaert (Roubaix Lille Métropole) eindigde op de 10e plaats. In de stand blijft de Fransman Johan Lebon, gisteren de winnaar van de proloog, aan de leiding. De FDJ-renner heeft drie seconden voorsprong op Victor Campenaerts (Topsport Vlaanderen-Baloise). Morgen staat de tweede etappe op het programma, een rit over 186 km tussen Saint-Pierre-des-Nids en Lassay-les-Châteaux. Boucles de la Mayenne duurt nog tot en met zondag.
André Greipel heeft vandaag in een massaspurt de voorlaatste etappe van de Ronde van Luxemburg (2.BC) gewonnen, met start in Eschweiler en aankomst na 161,3 kilometer in Diekirch. De Duitser van Lotto-Soudal was daarin sneller dan de Nederlander Lars van der Haar en de Italiaan Enrico Gasparotto. De leiderspositie van de Duitser Linus Gerdemann (Cult Energy) kwam nooit in gevaar.
Van bij de start regende het aanvalspogingen. Kenneth Van Bilsen en ook James Vanlandschoot probeerden een lange aanval op te zetten maar slaagden niet in hun onderneming. Na goed 30 kilometer koers liet het peloton dan toch begaan wanneer Jens Debusschere, Laurent Evrard, Romain Hardy, Bryan Coquard, Rodolfo Torres en Arnaud Gérard er vanonder muisden. Bij de beklimming van de Fleibur, op 45 kilometer van de eindmeet, moest Coquard er voorin af en hielden we nog slechts vijf leiders over die een maximale voorsprong bijeen wisten te fietsten van 2:55. Torres trok in de laatste plaatselijke ronde van 16 kilometer nog eens op jacht naar de punten voor het bergklassement. De Colombiaan sloeg meteen een klein kloofje en ging vol door. Zijn eerdere metgezellen werden gegrepen door het peloton. Even leek hij het te gaan halen maar in het zicht van de laatste rechte lijn werd Torres voorbij gevlamd door het peloton. In de daaropvolgende massaspurt nam Greipel opnieuw de maat van iedereen en boekte hij zo zijn tweede zege, nadat hij eerder de eerste rit in lijn al won. Morgen valt het doek over deze 75e editie, de renners rijden van Mersch naar Luxemburg. In de hoofdstad moeten nog drie plaatselijke ronden van 13,4 kilometer afgewerkt worden om aan de 156 kilometer te komen. Meteen kennen we dan ook de opvolger van de Deen Matti Breschel.
"Ik werd opnieuw heel goed naar voor gebracht in de laatste rechte lijn", stelde Greipel achteraf. "Mijn tweede zege is een feit maar ik moet daarvoor wel mijn hele ploeg bedanken. Zonder hen was dit niet waar geweest. Dat ik vorig jaar ook twee ritten won? De eerste en die dus van de slotdag. Maar deze laatste was hetzelfde als zes juiste cijfers hebben op de lotto. Ik kende toen ongelooflijk veel geluk. Eigenlijk is die slotetappe veel te lastig voor mij". Eerder deze week was Greipel dus ook al primus in de eerste etappe. "Ik was na mijn eerste ritzege al heel tevreden. Deze tweede is zeker goed meegenomen. Dat ik op schema zit voor de Tour de France? Dat klopt, maar je mag het deelnemersveld dat gaat starten in Utrecht niet vergelijken met dit hier."
De tweede etappe in de Ronde van Luxemburg is een prooi geworden voor Linus Gerdemann. De renner van Cult Energy Pro Cycling bleef vrijdag Marc de Maar voor in de sprint en reed daarmee tevens André Greipel, de winnaar van donderdag, uit de leiderstrui.
De tweede rit in lijn in Luxemburg bracht het peloton van Ell naar Walferdingen, een etappe over 186,3 kilometer. Al vrij vroeg in de koers maakten zich vier man los van het peloton: Fabio Duarte (Colombia), Stijn Steels (Topsport Vlaanderen), Johnny Hoogerland (Roompot) en Loïc Pestiaux (Wallonie-Bruxelles). Ze bouwden een maximale voorsprong op van bijna acht minuten. Pestiaux moest vooraan als eerste afhaken en Hoogerland volgde daarna. Gerdemann en De Maar sloten later aan bij Steels en Duarte en zij gooiden de twee laatste overblijfselen van de vroege vlucht vervolgens over boord en hielden het vol tot de streep. Daar aangekomen bleek Gerdemann over een beter eindschot te beschikken dan Roompot-renner De Maar
André Greipel wist donderdag de eerste etappe van de Ronde van Luxemburg op zijn naam te schrijven. Na 212,6 kilometer was de Duitser in een massasprint in de straten van Clemency sneller dan Enrico Gasparotto en Daniele Ratto. Omdat de renner van Lotto Soudal woensdag een puike proloog reed en hij een aantal bonificatieseconden pakte, is hij nu ook de drager van de leiderstrui.
Lotto Soudal controleerde de etappe, rekende de kopgroep (Matt Brammeier, Tom Devriendt, Mike Terpstra, Federico Zurlo, Pit Schlechter en Rick Ampler) in en bracht Greipel in stelling. De Duitser rondde het werk van zijn ploeg overtuigend af. "Ik kan aannemen dat het er op de finishfoto vrij gemakkelijk uit zag, maar dat was dankzij de perfecte lead out", zegt Greipel na het dagsucces. "Dennis Vanendert hield samen met de jongens van Cofidis de vluchters binnen ons bereik en toen we merketen dat ze sterk waren, hebben we ook Boris Vallée mee op kop gezet." In de ogen van Greipel had de etappe een ideaal scenario. "De laatste 30 kilometer was het een spel van kat en muis, maar een groep terugpakken op vijf kilometer van de meet is ideaal. Met iets meer dan drie kilometer voor de boeg kwamen Kenny Dehaes en Sean De Bie naar voor. Zij hielden het tempo strak tot een kilometer voor het einde, en toen hadden we nog vier renners over om het af te maken."
Adrien Petit heeft vanavond de proloog in de Ronde van Luxemburg (2.BC) gewonnen. De 24-jarige Fransman legde de 2,6 kilometer in de straten van de hoofdstad af in 3:58.68 en hield met die tijd zijn landgenoot Bryan Coquard met drie seconden achter zich. Het podium kleurde met Arnaud Gerard, die afklokte in 04:02, zelfs volledig Frans.
Beste Belg was Edward Theuns op een achtste plaats met een tijd van 04:05. Pieter Vanspeybrouck klokte af op 04:06 en werd daarmee tiende. Sean De Bie finishte in 04:07 op de veertiende plaats. Morgen volgt de eerste rit in lijn van deze rittenkoers met start in Luxemburg en aankomst na 212,6 kilometer in Clemency. Meteen is dit de langste etappe van de Ronde van Luxemburg, die zondag eindigt. Petit is logischerwijs ook de eerste leider en wil zijn leidersplaats zo lang mogelijk behouden. "Donderdag reken ik op mijn ploeg om mijn trui te verdedigen. Dit is een zware rittenkoers. Donderdag is het nog relatief gemakkelijk, maar dan zijn het tot zondag zware dagen", aldus Petit, die risico's moest nemen om de snelste te zijn in de proloog. "Zeker in de korte afdaling liet ik mij naar beneden vallen, met ware doodsverachting soms. Op de helling heb ik echt alles gegeven. Ik kreeg op een gegeven moment zelfs krampen in mijn armen van aan mijn stuur te trekken. Ook mijn benen ontploften bijna, maar deze zege is al die inspanningen waard."
De 28-jarige Kris Boeckmans heeft de 71e uitgave van Gullegem Koerse, met start en aankomst na 171 kilometer in Gullegem, op zijn naam geschreven. Boeckmans was de snelste in een sprint met acht renners en hield onder anderen Benjamin Verraes en Greg Van Avermaet achter zich.
Van bij de start lag het tempo zeer hoog. Na zes ronden of 57 kilometer koers vormde zich een kopgroep met 24 renners. Jordi Warlop, Daan Myngheer en Emiel Planckaert moesten hun metgezellen laten rijden zodat halfkoers nog slechts 21 renners aanspraak konden maken op de eindzege. Het peloton volgde daar dan al op geruime afstand en zou niet meer in het stuk voorkomen. Met nog zowat 55 kilometer te rijden, trok Tosh Van der Sande alleen in de aanval. Achter hem stopten zijn Lotto-Soudalploegmakkers André Greipel, Kris Boeckmans, Pim Lighthart en Greg Henderson voortreffelijk af. Van der Sande boekte op een gegeven moment 1:00 voorsprong op Yves Lampaert, die in de tegenaanval was gegaan en Kris Boeckmans meegekregen had als waakhond. Op drie ronden van het einde kregen we drie leiders. Op 10 kilometer van de finish dikte de kopgroep aan tot acht renners. Dat waren Tosh Van der Sande, Yves Lampaert, Kris Boeckmans, Joeri Calleeuw, Greg Van Avermaet, Greg Henderson, Benjamin Verraes en Jan Ghyselinck. In de daaropvolgende sprint nam Kris Boeckmans de maat van iedereen, voor Benjamin Verraes en Greg Van Avermaet.
Op dezelfde dag dat de Giro d'Italia ten einde is gekomen heeft Ramon Sinkeldam een keurige prestatie geleverd in Duitsland. De renner van Giant-Alpecin won de vijfde editie van de Garmin Velothon Berlin. Na ruim 174 kilometer trok hij de winst naar zich toe in een massasprint.
Sinkeldam wist Sam Bennett, een Ier die gerust als favoriet aangemerkt kon worden, af te troeven in de finale. Bennett werd uiteindelijk tweede, voor de Belg Zico Waeytens. Sinkeldam is de opvolger van Raymond Kreder, die vorig jaar zegevierde in Berlijn.
Marco Haller heeft de Ronde van de Fjorden gewonnen. De Oostenrijker verzekerde zich van de eindwinst door in de slotetappe als derde te finishen. Edvald Boasson Hagen pakte de dagzege in Stavanger, voor Daryl Impey
De slotetappe van de Tour des Fjords ging over 186 kilometer van Hinna Park naar Stavanger. Sören Kragh Andersen startte op de laatste dag in de leiderstrui met een minimale voorsprong op zijn concurrenten. In de slotrit zou de Deen dan ook serieus op de proef worden gesteld. De Nederlanders Wouter Mol en Etienne van Empel vielen aan en kregen samen met Pieter Jacobs, Rasmus Quaade en Audin Brekke Flötten een ruime voorsprong. In de finale liep het verschil snel terug en werd langzaam de strijd om de eindzege voorbereid in het peloton. Op acht kilometer van de meet werden de vroege vluchters gegrepen. Dat kwam voornamelijk door het vele werk op kop van Katusha, dat met Haller een gooi naar de eindzege deed. Haller pakte onderweg al wat secondes op Andersen bij een tussensprint en had bij dagwinst ook een goede kans op de eindzege. Haller wachtte de sprint niet af en ging in de aanval in de jacht op de dag- en eindoverwinning. Hij kreeg Boasson Hagen en Impey met zich mee. Terwijl Boasson Hagen Impey aftroefde in de spurt, mocht Haller zijn handen in de lucht steken. De marge op Andersen was namelijk groot genoeg voor de eindwinst.
Iljo Keisse (32) heeft in de straten van Milaan voor een regelrechte stunt gezorgd door de slotrit in de Giro te winne. Samen met de Australiër Durbridge ontliep onze landgenoot de verwachte massaspurt. In een spurt met twee was pistier Keisse de snelste en zorgde zo na twee keer Gilbert verrassend voor de derde Belgische rizege. De eindzege van Alberto Contador kwam zoals verwacht niet meer in gevaar.
Keisse was in de wolken na zijn stuntzege. "Dit is ongelooflijk", reageerde een dolgelukkige Keisse net voor hij het Giro-podium op mocht. "In die plaatselijke ronden wilde ik iets proberen. Met mijn piste-ervaring kan ik natuurlijk goed sturen en dat bochtige circuit paste me als gegoten. Bovendien had ik een prefecte 'partner in crime' mee met hardrijder Durbridge. Ik voelde dat hij wat nerveus werd in de slotkilometers en drong hem de leiding op. Ondanks zijn aandringen bleef ik in het wiel en kon het nog vrij vlot afmaken." Liefst 24 zesdaagsen schreef de 32-jarige Iljo Keisse al op zijn palmares. Sinds enkele jaren begon Keisse zich meer en meer toe te leggen op de weg, maar daar bleven grote overwinningen lange tijd uit, buiten enkele kleine eendagskoersen en een rit in de Ronde van Turkije drie jaar terug. In het voorjaar won Keisse in weer en wind wel de Ronde van Zeeland. En nu dus een grote vogel met de slotrit van de Giro. De slotrit kende dus een verrassende ontknoping. In het wedstrijdbegin waren er enkele aanvallen, met onder anderen Philippe Gilbert. Plots stond hij op de tweede plaats van het puntenklassement, achter Giacomo Nizzolo. Op 31 kilometer van de meet trokken Iljo Keisse en de Australiër Luke Durbridge in de aanval. Keisse pakte de 10 punten voor Durbridge en Nizzolo griste de resterende drie punten mee.
Achter de twee vluchters waren het de renners van Sky die het tempo in het peloton bepaalden, tot hun sprinter Elia Viviani plots lek reed en de mannen van leider Alberto Contador de eerste plaatsjes in de grote groep opeisten. Ook Philippe Gilbert kreeg af te rekenen met een lekke band, net als Michael Hepburn en Clément Chevrier. Die vele lekke banden zaaiden chaos in de achtervolging en dat speelde zeker in de kaart van de twee vluchters. Iljo Keisse en Luke Durbridge trokken de laatste ronde in met een voorsprong van 0:32 op het peloton, waarin de tegenreactie niet echt geordend op gang kwam. De Duitser Patrick Gretsch probeerde in zijn eentje de kloof naar de twee leiders te overbruggen, maar slaagde niet in zijn opzet. De grote groep werd daarna op sleeptouw genomen door de renners van Giant-Alpecin, maar echt naderen deden zij niet. Het werd duidelijk dat de ritzege zou betwist worden in een sprint met twee. Keisse zette zich in de slotkilometer in het wiel van Durbridge en knalde in de laatste 125 meter weg, om het zo uiteindelijk te halen. "Niemand verdient deze overwinning meer dan deze superhelper", pakte ploegmanager Patrick Lefevere uit met een mooi compliment op Twitter.
Contador, die in deze Giro geen enkele rit kon winnen, is de eindlaureaat. Het podium wordt vervolledigd door de Italiaan Fabio Aru (Astana) en de Spanjaard Mikel Landa (Astana). Contador volgt op de erelijst de Colombiaan Nairo Quintana op. De Spanjaard won de Giro eerder al in 2008 en 2011, maar die laatste overwinning werd geschrapt na de clenbuterolaffaire. Voor Contador was het wel degelijk zijn derde eindzege in de Giro, want de roze trui stak ostentatief drie vingers in de lucht.
Greg Van Avermaet heeft een indrukwekkende dubbelslag geslagen in de Ronde van België. De Belg van BMC spurtte in Sankt Vith naar de dagzege op de slotdag van de ronde en pakte daarmee ook de eindzege.
Leider Matthias Brändle begon de slotetappe met een seconde voorsprong op Arnaud Démare, terwijl Van Avermaet en Tom Boonen acht seconden goed te maken hadden. Dat was zeker geen onmogelijke opgave, want de laatste rit in de Ronde van België kon met recht een kleine versie van Luik-Bastenaken-Luik genoemd worden. De hele dag zou het op en af gaan en onderweg lagen onder meer de Col du Rosier en de Côte de Stockeu, bekend van La Doyenne. Al snel bleek dat Brändle en Démare het niet konden bolwerken. Van Avermaet en Boonen raakten los van hun concurrenten toen het peloton brak. 24 renners vormden een kopgroep met daarbij onder anderen Jürgen Roelandts, maar ook Tom Leezer en Rob Ruijgh. De vroege vlucht pakte ruim twee minuten voorsprong in het eerste gedeelte van de etappe. De nummers één en twee van het klassement moesten allebei opgeven nog voor de finale van de koers begon. Brändle zou volgens zijn ploeg, IAM Cycling, een voedselvergiftiging hebben opgelopen. Intussen werden de meeste vluchters ingerekend door het peloton en kon de strijd om de dag- en eindzege weer helemaal opnieuw beginnen. Vooraan ontstond daarna een nieuwe kopgroep met Roelandts, Dimitri Claeys, Eduard Vorganov en Alessio Taliani. BMC zette daarachter de voltallige ploeg op kop om Van Avermaet in de juiste positie te brengen. Het peloton scheurde uit elkaar en in de finale ging Van Avermaet vol in de aanval op jacht naar de eindzege. Jegor Silin en Tiesj Benoot gingen mee in het spoor van Van Avermaet, maar de Belg was in de finale een klasse apart. In de laatste kilometers plaatste hij zijn beslissende demarrage en dat bleek nipt genoeg om Benoot achter zich te houden. In het klassement was het verschil groter, maar ook daar werd Benoot uiteindelijk tweede.
Het uitslagformulier van de vierde etappe van de Ronde van België laat exact dezelfde nummers één en twee zien als dat van gisteren (vrijdag), na afloop van de rit naar Herzele. Opnieuw troefde Arnaud Démare zijn gelouterde collega Tom Boonen af in een massasprint, ditmaal in de straten van Lacs de l'Eau d'Heure. De Belg Jens Debusschere spurtte achter Démare en Boonen naar de derde plaats. Mathieu van der Poel was op de negende stek de best geklasseerde Nederlander.
Al vroeg werd de vlucht van de dag gevormd. David van der Poel (BKCP-Powerplus) en Kai Reus (Willems Verandas) kozen vrijwel direct nadat de echo van het startschot was verstomd het hazenpad. Het Nederlandse duo kreeg Thomas Ongena (Cibel), Anton Vorobyev (Katusha), Roy Jans (Wanty-Groupe Gobert), Alfons Vermote (Vastgoedservice-Golden Palace), Connor McConvey (3M) en Olivier Chevalier (Wallonie Bruxelles) mee. De acht vluchters wisten een maximale marge van vijf en een halve minuut op het pak te krijgen, maar het bleek niet genoeg om de buit onderling te kunnen verdelen. Op negen kilometer van de meet van de 158,5 kilometer lange etappe vond een samensmelting plaats, waarna het aanvalletjes regende. Onder meer Maurits Lammertink (Team Roompot Oranje Peloton) beproefde zijn geluk, maar een massasprint bleek opnieuw onafwendbaar, waarin Démare zich wederom de snelste toonde. Matthias Brändle wist zijn leiderstricot met succes te verdedigen; hij voelt de hete adem van Démare in zijn nek. De Fransman volgt op slechts één seconde.
Alexis Vuillermoz heeft zaterdag de Grote Prijs van Plumelec-Morbihan (Fra/2.1) op zijn naam geschreven. De Fransman van AG2R bleef voorop in de slotkilometer en haalde het voor zijn landgenoten Julien Simon (Cofidis) en Pierrick Fédrigo (Bretagne-Séché).
De ontsnapping van de dag stond op naam van vijf renners: Nicolas Edet (Cofidis), Mathieu Boulo (Roubaix-Lille Métropole), Aurélien Duval, Alexis Bodiot (Armée de Terre) en onze landgenoot Thomas Deruette (Differdange-Losch). Veel voorsprong kregen ze nooit van het peloton, dat hen teruggreep op zo’n 60 km van de finish. n een geanimeerde wedstrijd was het daarna de beurt aan Jérémy Roy (FDJ), Pierre-Luc Périchon (Bretagne-Séché), Jérémy Leveau (Roubaix-Lille Métropole) en Thomas Voeckler (Europcar), maar ook hun poging strandde in het slot. Daarna volgden nog heel wat aanvallen en het was uiteindelijk Vuillermoz die voorop bleef en met vijf seconden voorsprong won. Julien Simon, winnaar van de editie van vorig jaar en in 2012, won de sprint om de tweede plaats.
Sören Kragh Andersen heeft een einde gemaakt aan de heerschappij van Alexander Kristoff in de Tour des Fjords. De 21-jarige Deen, koersend voor Team Trefor - Blue Water, kwam zaterdag in de vierde etappe van de Noorse rittenkoers als eerste over de streep en greep daarmee ook de leiding in het algemeen klassement. Kristoff had de eerste drie ritten winnend afgesloten.
De finale was lastig, maar leek op voorhand niet lastig genoeg voor Kristoff. De Noorse renner van Katusha finishte echter op 59 seconden achterstand van winnaar Andersen en raakte daarmee zijn leiderstrui kwijt. Andersen was in de sprint van een kleine kopgroep Amets Txurruka (tweede) en Michael Olsson (derde) de baas. Ronan van Zandbeek en Jeroen Meijers behoorden tot de vlucht van de dag, maar deze werd ruim op tijd weer gegrepen.
Fabio Aru heeft in de staart van de slotweek van de Giro d'Italia wederom een hoofdrol voor zichzelf opgeëist. De Italiaan wist een dag na zijn etappezege in Breuil-Cervinia ook de koninginnenrit naar Sestriere op zijn naam te schrijven, door in de slotfase weg te rijden uit een elitair kopgroepje, met daarin ook Steven Kruijswijk. De Nederlander, die zich wéér nadrukkelijk van voren liet zien in de jacht op de bergtrui, passeerde uiteindelijk als vijfde de meet en greep mede daardoor naast het blauw. Alberto Contador kon vandaag niet mee met de allerbesten en moest passen op de voorlaatste klim, maar de Spanjaard hield voldoende marge over om zich officieus te verzekeren van de eindzege in de 98ste editie van de Ronde van Italië.
Vooraf beloofde het een waar klimspektakel te worden, met de bestijging van de Colle delle Finestre als smakelijk hoofdgerecht. Deze reus van de buitencategorie, die op zo'n 45 kilometer van de meet de voorlaatste beproeving voor de klimspecialisten vormde in deze Giro, leidde de renners naar het dak van de 98ste editie van de Ronde van Italië. Naast de enorme hoogte (een top op 2.178 meter) en de royale lengte (18,4 kilometer) bracht het slot van de bestijging van de Finestre nog een extra beproeving: de laatste 7,8 kilometer voerden over een onverhard pad. Alsof de inspanning die op deze gigant werd gevraagd nog niet bovenmenselijk genoeg was na bijna drie weken koers, wachtte tenslotte nog een klimsluitstuk van 9,2 kilometer lengte richting de finishlijn, die getrokken was in het ski-oord Sestriere. In de beginfase probeerde een aantal renners direct onder het juk van de roze trui uit te komen en wisten Ilnur Zakarin (Katusha), Julien Berard (AG2R La Mondiale), Marco Bandiera (Androni Giocattoli-Sidermec), Nicola Boem (Bardiani-CSF), Aleksejs Saramotins (IAM), Diego Ulissi (Lampre-Merida), Ion Izagirre (Movistar), Giacomo Berlato (Nippo-Vini Fantini) en Matteo Busato (Southeast) uiteindelijk weg te geraken. Tinkoff-Saxo weigerde onder leiding van Contador het touw te laten vieren en hield samen met LottoNL-Jumbo, dat met Kruijswijk een ultieme gooi wilde doen naar het blauwe tricot, de regie strak in handen. Daardoor wist de maximale voorsprong van de vluchters nooit groter te worden dan twee en een halve minuut. Toen na de eerste, vrijwel vlakke 150 kilometer de Finestre eindelijk opdoemde, wist alleen Zakarin zich vooraan te handhaven op de flanken van de klim van de buitencategorie. Op vier kilometer van de top trok Mikel Landa ten strijde en het groepje favorieten, met daarin onder meer Contador, Kruijswijk, Fabio Aru, Ryder Hesjedal en Rigoberto Urán, liet de Astana-renner gaan. Landa sloot aan bij Zakarin en samen reed het duo naar de top van de Finestre, waar de coureur van Astana als eerste aankwam en daarmee de Cima Coppi, de trofee voor de renner die als eerste het hoogste punt in de Giro bereikt, verkreeg. Daarachter probeerde Hesjedal tot tweemaal toe weg te springen en zijn tweede poging bleek succesvol en zorgde ervoor dat Contador moest passen. De Spanjaard brak en stond volledig geparkeerd, waarna het elitegroepje de roze trui-drager achterliet op de flanken van de Finestre. Hesjedal ging samen met Urán op zoek naar de twee leiders en kreeg later ook gezelschap van Kruijswijk, die slechts zes schamele puntjes wist te sprokken op de col van de buitencategorie, en Aru. Het achtervolgende viertal slokte Zakarin en Landa op in de slotkilometers en het was Aru die in het klimsluitstuk de knuppel in het hoenderhok gooide. De Italiaan zette aan op de laatste bergflanken richting Sestriere, op twee kilometer van de meet, waarop de overgebleven renners allemaal moesten passen. De nummer twee van het algemeen klassement soleerde vervolgens naar zijn tweede opeenvolgende dagzege, gevolgd door Hesjedal en Urán, die respectievelijk als tweede en derde over de meet kwamen. Kruijswijk greep naast de bergtrui, maar won wél nog een plekje in het algemeen klassement, waarmee hij zijn ijzersterke optreden in de Giro lijkt te gaan afsluiten met een fraaie achtste plaats. Contador wist de schade in de finale te beperken en kwam als zesde binnen, op 1.18 achterstand van Aru. De roze trui-drager begint morgen met een voorsprong van 4.37 op de Astana-renner aan de laatste Giro-rit en heeft de eindzege daarmee al officieus binnen.
Fabio Aru zag de afgelopen weken met lede ogen aan dat roze truidrager Alberto Contador zijn voorsprong met de concurrentie tot een bijna niet te evenaren hoogte vergrootte en dat zijn ploeggenoot Mikel Landa hem de baas was in het klassement, maar de Italiaan heeft vrijdagmiddag alle ellende van zich af gefietst. De man in de witte trui kreeg met een indrukwekkend optreden de handen op elkaar met winst in de negentiende etappe van de Giro d'Italia. Steven Kruijswijk was wederom ijzersterk, maar verloor wel de bergtrui.
Na een niet al te beste Giro-start wist Aru in de dertiende etappe het roze over te nemen van Contador, die toen opgehouden werd door een valpartij. Na de tijdrit van een dag later had de Italiaan van Astana echter geen schijn van kans meer tegen de Spanjaard van Tinkoff-Saxo. De voorsprong van Contador werd met de dag groter en bovendien werd Aru verrassend voorbijgestreefd door zijn ploegmakker Landa. De drager van de witte trui moest machteloos toezien hoe de concurrenten succesvol waren, terwijl hij geen potten meer kon breken. Dit keer was alles anders. Na een mislukte ontspanning, waarbij Giovanni Visconti van Movistar het nog wel wonderbaarlijk lang volhield, zette Aru zijn voet met nog 7,5 kilometer te gaan op het gaspedaal. Deze liet hij niet meer los. Integendeel: de Italiaan ging met zijn herkenbare, soepele stijl op volle toeren naar de top van de Antey-St. André, de 19,2 kilometer lange slotklim. Hij gebruikte de ontsnapte Ryder Hesjedal als springplank en denderde richting de finish. Hesjedal kwam uiteindelijk op 27 seconden als tweede over de finish, voor Rigoberto Urán. Urán was een paar kilometer voor het einde aangesloten bij een groep met Contador, Kruijswijk, Landa, Leopold König, Mikel Nieve en Tanel Kangert. De Colombiaan liet deze zes renners echter zich, maar dat maakte de klassementsoppers weinig uit. Contador was vooral gefocust op Landa. Aru wilde hij nog wel wat ruimte geven, maar als de nummer twee van het klassement demarreerde, dan pareerde hij meteen. Uiteindelijk kwamen de gerenommeerde renners dus gezamenlijk over de finish heen, waardoor Contador nog steeds aan ruim aan de leiding gaat. Het was mooi om te zien hoe Kruijswijk zich weer manifesteerde in deze groep. De Nederlander van LottoNL-Jumbo kan al bijna de hele Giro mee met de besten en hij liet hij weer zien. Onze landgenoot eindigde keurig als vijfde, na een stabiele en prima etappe. Toch is hij zaterdag niet de drager van de blauwe bergtrui. Deze is hij kwijtgeraakt aan Visconti, die dankzij zijn lange solo veel punten bij elkaar wist te rapen. De Italiaan van Movistar staat nu op 125 punten. Kruijswijk heeft er 109, twee meer dan Beñat Intxausti. Zaterdag, in een nieuwe bergrit, zal de strijd om het bergklassement beslist worden. Naast Kruijswijk liet er nog een andere Nederlander zich zien. Zijn ploeggenoot Nick van der Lijke maakte namelijk deel uit van de ontspanning van de dag. Samen met Carlos Betancur en Matteo Montaguti (AG2R), Marek Rutkiewicz (CCC), Diego Ulissi (Lampre-Merida), Giovanni Visconti (Movistar), Esteban Chaves (Orica-GreenEdge), Pavel Kochetkov (Katusha), (LottoNL-Jumbo) en Vasil Kiryienka (Team Sky) had hij het hazenpad gekozen. De kopgroep hield echter geen stand. Visconti werd op tien kilometer van de meet opgeslokt, even daarvoor was Kochetkov aan de beurt geweest. Met het einde van de 98ste editie van de Giro in het zicht hoefden de renners nog niet aan Milaan te denken. Het was vandaag een slopende bergrit, met drie lange (tweemaal 16,5 km en 19,2 km) beklimmingen van de eerste categorie op het einde. Zaterdag volgt er een nieuwe, zware bergetappe, waarin de laatste verschuivingen in het klassement geforceerd zullen worden en ook de climax in het gevecht om de bergtrui zal plaatsvinden.
Arnaud Démare is voor de eerste keer in het seizoen met juichende armen over de finishstreep gekomen. Hij schreef de derde etappe van de Ronde van België op zijn naam en boekte zodoende zijn eerste overwinning van deze jaargang. Hij versloeg Tom Boonen in een massasprint, waardoor hij een revanche te pakken heeft.
De eerste rit in lijn van de Ronde van België ging afgelopen donderdag naar Boonen. De renner van Etixx-QuickStep versloeg Démare toen in de sprint. Een dag later waren de rollen echter omgedraaid. De Franse kampioen was - na een rit over de heuvels van de Vlaamse Ardennen, een stukgelopen ontsnapping en diverse mislukte aanvallen - de snelste in de spurt. De Nederlanders Mathieu van der Poel en Raymond Kreder reden zich respectievelijk naar een vijfde en een zesde plaats. De Oostenrijker Matthias Brändle blijft de leider in de Ronde van België.
Alexander Kristoff blijft in eigen land heersen bij de Ronde van de Fjorden. De Noorse sprinter van Katusha sprintte vrijdag naar de overwinning in de derde etappe van de rittenkoers en won daarmee zijn derde rit op rij.
De rit van Stord naar Sauda, over 166 kilometer, werd gekleurd door een kopgroep van vier man met daarbij de Nederlander Wouter Mol. Michael Valgren maakte zich op veertig kilometer van de finish los van zijn drie medevluchters, maar hield geen stand. Dat gold ook voor een late ontsnapping van Fredrik Strand Galta, Amets Txurruka en Rasmus Guldhammer. Hierdoor werd het sprinten en opnieuw bleek Kristoff het sterkste eindschot te hebben. Daryl Impey werd tweede, Edvald Boasson Hagen passeerde de meet als derde.
Philippe Gilbert heeft zopas de 18de etappe in de Ronde van Italië gewonnen. In de rit Melide naar Verbania, aan de boorden van het beroemde Lago Maggiore, reed hij op zowat 18 km van de meet naar het leidend kwartet, om er meteen op en over te gaan. Nadien schuwde hij het risico niet in de afdalingen en zo stuwde hij dus richting z'n tweede etappezege in de Giro anno 2015. Ook in etappe 12 tussen Imola en Monte Berico toonde onze landgenoot zich al de sterkste.
Nadat de sprinters gisteren mochten zegevieren, was het vandaag aan de vrijbuiters in het middengebergte. In deze 18e etappe van de Giro duurde 50 kilometer lang tegen dat er eindelijk een ontsnapping in de maak was. Onze landgenoot Gilbert zat met onder andere Chavanel en Cunego in een kopgroep van 14 renners. De kopgroep kreeg al snel een vrijgeleide van ongeveer 10 minuten. In die kopgroep vielen er twee renners weg door een val. Ferrari moest zich laten inlopen door het peloton, terwijl Cunego werd afgevoerd. Er wordt bij de Italiaan gevreesd voor een sleutelbeenbreuk. Philippe Gilbert won ondertussen de twee tussensprinten van de dag. Op het parcours van 170 kilometer, waarvan 120 kilometer vlak, was er ook een grote valpartij in het peloton. Broeckx was het voornaamste slachtoffer. Ook bij onze landgenoot, die zijn eerste Giro bezig was en gisteren knap zesde werd, wordt er gevreesd voor een sleutelbeenbreuk. Landa raakte achterop door die valpartij. Het sein voor Contador om aan te vallen en revanche te nemen, nadat Astana gisteren tempo maakte wanneer hij lek gereden was. Op de zware klim, de Monte Ologno, zag het er niet goed uit voor Gilbert. Hij moest samen met Chavanel toekijken hoe Moinard, De La Cruz, Nocentini, Sivtsov en Bongiorno wegreden. Ondertussen konden Van den Broeck en Aru samen met Landa achtervolgen op Contador, die het gezelschap kreeg van Hesjedal. Maar ze verloren al snel een minuut. Na de klim was de rit nog golvend tot op 18 kilometer van het einde. Van daaruit was het enkel nog dalen tot het einde. Gilbert leek net voor deze afdaling te kunnen komen aansluiten, maar hij stoof onze landgenoot er voorbij. Hij reed als een stoomtrein weg van de anderen en soleerde naar de overwinning. Bongiorno werd tweede, Chavanel werd in de sprint derde. Contador en Hesjedal reden ondertussen naar bijna twee minuten voorsprong op het groepje Landa en Aru. 'El Pistolero' zet zo de puntjes nogmaals op de i, terwijl Hesjedal tijd terugpakt en zich in de top 10 nestelt. Zij kwamen op ruim zes minuten van ritwinnaar Gilbert over de streep. Maxime Monfort blijft eerste Belg op een elfde plaats, Van den Broeck is twaalfde.http://www.hln.be/
Alexander Kristoff blijft de zeges maar aaneenrijgen. De Noorse krachtpatser van Katusha won ook de tweede etappe van de Tour des Fjords. Hij had de openingsrit eveneens op zijn naam geschreven.
In de tweede etappe met een lengte van 205 kilometer in regenachtige omstandigheden zegevierde Kristoff in de massasprint. De Belg Jasper Stuyven van Trek Factory Racing drukte zijn wiel als tweede over de streep. Asbjørn Kragh Andersen (Team Trefor-Blue Water) eindigde als derde. Achter Edvald Boasson Hagen (MTN-Qhubeka) werd André Looij (Roompot Oranje Peloton) vijfde. Voor Kristoff is het al de vijftiende overwinning van het seizoen. Woensdag kwam zijn zege in de Tour des Fjords ook al in een massasprint tot stand.
Tom Boonen (Etixx-Quick.Step) heeft vandaag de eerste rit in lijn in de Baloise Belgium Tour (2.BC) gewonnen. Boonen haalde het na 178,5 km tussen Lochristi en Knokke-Heist voor de Fransman Arnaud Démare (FDJ) en Belgisch kampioen Jens Debusschere (Lotto-Soudal). De Oostenrijker Matthias Brändle (IAM Cycling), die gisteren de proloog in Bornem won, blijft leider. Morgen rijdt het peloton van Knokke-Heist naar Herzele over 201,1 km. De rittenkoers eindigt zondag.
Na zowat 5 km trokken Sander Cordeel, Benjamin Verraes, Ludwig De Winter, Dries De Bondt, Christophe Premont en de Duitser Philipp Walsleben in de aanval. Zij boekten tot maximaal 5:45 op het peloton waarin de renners van IAM Cycling, met leider Matthias Brandle in hun rangen, het tempo bepaalden. De zes leiders mochten de eerste van twee plaatselijke ronden, van elk 30 kilometer, op en rond 'De Wandelaar' aanvatten met een voorsprong van 3:28 op de grote groep. Daar hielde ze er bij het ingaan van de slotronde nog slechts 2:14 van over. In de Heistlaan te Ramskapelle lag de zo felbesproken 'Gouden Kilometer'. Daarin toonde Sander Cordeel zich driemaal de sterkste van de leidersgroep en sprokkelde zo negen bonificatieseconden. Met nog 21 kilometer te rijden probeerde de Etixx-Quick.Stepploeg, in een open vlakte, waaiers te trekken en net op dat moment reed de man met de rode leiderstrui, Matthias Brandle, lek. Hij kreeg snel een wiel van een teamgenoot en kon weer aansluiting vinden met de staart van het peloton. Op acht kilometer van de eindmeet versnelde Sander Cordeel en liet zo zijn metgezellen in de steek die op vier kilometer van de finish opgepeuzeld werden door de grote groep. Met nog één kilometer te rijden smolt alles echter samen. In de daaropvolgende massasprint haalde Tom Boonen het voor Arnaud Démare en Jens Debusschere. Vrijdag rijdt het peloton van Knokke-Heist naar Herzele over 201,1 km. De rittenkoers eindigt zondag.
Alexander Kristoff heeft opnieuw succes geboekt in eigen land. De Noorse renner van Katusha sprintte woensdag naar de overwinning in de eerste etappe van de Tour des Fjords. Vorige week was Kristoff al goed voor twee overwinningen in de Ronde van Noorwegen.
De rit over 177 kilometer van Bergen naar Norheimsund werd gekleurd door een ontsnapping van zes man, onder wie drie Nederlanders: Etienne van Empel (Roompot Oranje Peloton), Ronan van Zandbeek (Join-S De Rijke) en Jeroen Meijers (Rabobank Development Team) vormden met Adrian Gjølberg, Andreas Erland en Niklas Gustavsson de spits van de koers. Preben van Hecke voegde zich later bij de kopgroep, die op tien kilometer van de finish werd ingerekend. Een massasprint bleek uiteindelijk onvermijdelijk en daarin was Kristoff de beste. Zijn ploeggenoot Marco Haller werd tweede, voor Daryl Impey van Orica-GreenEdge.
Matthias Brändle heeft de proloog in de Ronde van België op zijn naam geschreven. De Oostenrijker van IAM Cycling was net iets sneller dan de Australiër Rohan Dennis. In het duel der werelduurrecordhouders hield Brändle een marge over van twee seconden. De Belg Gaëtan Bille eindigde als derde.
Brändle kwam in de proloog over 6,85 vlakke kilometers in de straten van Bornem tot een tijd van 7.54. Daarmee nam hij enigszins revanche voor zijn verloren werelduurrecord. Brändle zette vorig jaar in Aigle een recordtijd neer. Dit seizoen verbeterde Dennis die prestatie echter op de wielerbaan in Grenchen. In de opener van de Ronde van België bleef Brändle dus wél eerste. Overigens is het werelduurrecord momenteel alweer in handen van Alex Dowsett. Van de favorieten voor de eindzege was Greg Van Avermaet de beste. Hij reed naar een vijfde tijd. De winnaar van vorig jaar, Tony Martin, doet niet mee. De Ronde van België duurt tot en met zondag.
Sacha Modolo heeft de kortste rit in deze Giro d'Italia gewonnen. De Italiaan van Lampre toonde zich de snelste in de massasprint in het Zwitserse Lugano. Hij schreef eerder al de vlakke dertiende etappe op zijn naam. In het algemeen klassement vonden geen wijzigingen plaats. Alberto Contador blijft met ruime marge de drager van de roze trui.
De grote namen in het peloton kregen met de zeventiende etappe een veredelde rustdag aangeboden. De route telde alleen kort na de start in Tirano een obstakel van betekenis met de Teglio (derde categorie), de enige beklimming van de dag. De rest van het parcours verliep over glooiende wegen, met op zo'n dertig kilometer van de meet nog een heuveltje en in de slotfase een strook van twee kilometer met een hellingsgraad van vijf procent. De rit vormde de voorlaatste kans voor de rappe mannen van het peloton om een dagzege binnen te hengelen. Desondanks probeerden Iljo Keisse, Marco Bandiera en Giacomo Berlato vanaf de Teglio uit handen van de grote groep te blijven. Het drietal kwam echter nooit in de buurt van de overwinning. De maximale voorsprong van het drietal was een kleine drie minuten. In het peloton deden met name Giant-Alpecin en Trek Factory Racing het kopwerk voor hun sprinters. Op ruim 25 kilometer van de meet werden Keisse, Bandiera en Berlato in de kraag gegrepen. Adam Hansen waagde vervolgens nog tevergeefs een poging en ook Tom-Jelte Slagter zag een vlucht mislukken. Aan de boorden van het Meer van Lugano bleek de massasprint onvermijdelijk. Lampre-Merida leverde maatwerk af en Modolo boekte, na zijn overwinning in Jesolo, zijn tweede ritzege in deze Giro. Giacomo Nizzolo (Trek) werd tweede en neemt de rode trui over van Elia Viviani. De derde plaats was voor Giant-renner Luka Mezgec. Op de tiende plek was Nick van der Lijke (LottoNL-Jumbo) de beste Nederlander.
De eerste dag van de slotweek in de Giro d'Italia heeft vuurwerk opgeleverd. Steven Kruijswijk reed opnieuw een ijzersterke koers en beloonde zichzelf met de tweede plaats, achter de solerende Mikel Landa. De Spanjaard van Astana boekte in Aprica zijn tweede ritzege op rij en nam daarmee de tweede plaats in het klassement over van Fabio Aru. Die kreeg wederom een flinke dreun uitgedeeld van Alberto Contador, die als derde over de streep kwam en daarmee zijn roze trui verstevigde. De etappe na de tweede rustdag, ook gelijk de koninginnenrit in deze Giro, zou spektakel opleveren. Zoveel was op voorhand al wel duidelijk.
Met vijf gecategoriseerde cols werd het peloton op weg van Pinzolo naar Aprica, over 177 kilometer, flink aan het werk gezet. Vooral de Mortirolo, de voorlaatste klim van de dag, werd gevreesd. Deze berg van eerste categorie bevatte stukken van tot wel achttien procent stijging. De koers ontplofte echter al nog voordat de Mortirolo überhaupt in het zicht van het peloton was. In de afdaling na de eerste passage van de Aprica - een klim van derde categorie met een loodzwaar begin, waarop ook de finishstreep was getrokken - werd Alberto Contador getroffen door een lekke band. Voor Fabio Aru het sein om zijn Astana-makkers het tempo op te laten voeren. Het leidde tot een kloof met Contador van een kleine minuut bij het bereiken van de voet van de Mortirolo. Op dat moment was Ryder Hesjedal als laatste overblijfsel van de vroege vlucht al gegrepen. De groep-Aru vormde zodoende de spits van de koers en het tempo van Astana werd veel mannen uit die club te veel. Dat gold niet voor Steven Kruijswijk. De Nederlander bleef uiteindelijk over samen met Aru en Mikel Landa, en maakte van het drietal de beste indruk. Sterker nog, de inspanningen van het op achterstand rijden van Contador eisten op een gegeven moment hun tol bij Aru, al kwam zijn Spaanse rivaal aanvankelijk niet heel overtuigend dichterbij. Zeven kilometer voor de top van de Mortirolo brak Aru echter helemaal en ploeggenoot Landa besloot bij hem te blijven, waardoor Kruijswijk ineens solo op kop ging. Niet veel later meldde Contador zich aan de staart van Aru en Landa, om er kort daarna vandoor te gaan, waarmee hij een dreun van jewelste uitdeelde aan de Astana-kopman. Het was tevens het sein voor Landa om Aru achter te laten en zich samen met Contador bij Kruijswijk te voegen. Aru keek machteloos toe. Met Contador, Kruijswijk en Landa op kop keerde de rust in de etappe enigszins terug, al bereikte onze landgenoot wel als eerste de top van de Mortirolo en legde daarmee de basis voor het feit dat hij woensdag in de blauwe bergtrui mag starten. Kruijswijk en Contador deden in de finale het meeste kopwerk en daarvan profiteerde Landa. De Spanjaard nam op de Aprica, op vier kilometer van de meet, de benen en koerste solo af op de winst. Kruijswijk versloeg Contador in de sprint om de tweede plaats en stijgt daardoor naar de achtste positie in het algemeen klassement. Daarin heeft rozetruidrager Contador nu een marge van 4.02 minuut op Landa, de nieuwe nummer twee. Aru staat derde op 4.52 van de Spanjaard.
Mikel Landa heeft de vijftiende etappe in de Giro d'Italia gewonnen. De Spaanse helper van Fabio Aru spurtte op de slotklim naar de winst. Klassementsleider Alberto Contador pakte een paar seconden op Aru en blijft stevig in het roze.
In een rit over 165 kilometer van Marostica naar Madonna di Campiglio werd in het eerste uur bijzonder hard gefietst. Terwijl de weg voorzichtig omhoog liep, ging het met ruim 47 kilometer per uur. Daardoor slaagde niemand erin om los te komen van het peloton. Pas op de flanken van de eerste beklimming van de dag, La Fricca, ontstond er een kopgroep. Een aantal plukjes met renners kwam bij elkaar en vormde uiteindelijk een kopgroep van tien man. Het peloton liet even begaan en bereidde zich voor op het zware slot van de etappe. In dat slot zaten twee beklimmingen van de eerste categorie, waarbij de aankomst op de top lag van de slotklim naar Madonna di Campiglio. Op de voorlaatste klim van de dag, de Passo Daone, vond al een serieuze schifting plaats. De koers werd daarna helemaal op zijn kop gezet toen een aantal favorieten tegen de grond ging. Rigoberto Uran moest al lossen en door de valpartij verloor ook Jurgen Van Den Broeck de aansluiting met de groep met favorieten. Van de voormalige kopgroep werd Hubert Dupont het laatste ingerekend, maar dat gebeurde nog voor er begonnen werd aan de slotklim naar Madonna di Campiglio. En dus was het woord aan de favorieten. De ploegmaten van Aru hielden het tempo vooraan hoog, terwijl Contador makkelijk volgde en ook Steven Kruijswijk een sterke indruk maakte. De Nederlander kon er lang aan blijven hangen, maar moest lossen toen Landa en Contador versnelden in het laatste gedeelte van de slotklim. In de slotkilometer keken Aru, Landa en Contador de kat uit de boom waardoor de eerder geloste Yuri Trofimov aan kon sluiten. De Rus twijfelde niet en klapte over het trio heen. Uiteindelijk plaatste Landa daarachter de definitieve demarrage. Contador spurtte in de laatste meters nog bij Aru weg en pakte een seconde. Omdat de drager van het roze ook onderweg al twee seconden had gepakt bij een tussensprint, is het verschil in het klassement tussen Contador en Aru nu 2.35. Kruijswijk reed de slotklim in eigen tempo omhoog en werd voor de tweede dag op rij vijfde. De Nederlander stijgt daardoor in het algemeen klassement naar de veertiende plaats. Maandag staat er een rustdag op het programma in de Giro.
De individuele tijdrit van de Giro d'Italia heeft een verrassende winnaar opgeleverd. De Wit-Rus Vasil Kiryienka wist zaterdag de snelste tijd neer te zetten in de race tegen de klok over 59,4 kilometer. De renner van Team Sky raffelde het parcours af in één uur, zeventien minuten en 52 seconden en bleef daarmee nummer twee Luis Léon Sanchez twaalf tellen voor. Alberto Contador had een zeer passend antwoord op zijn onverwachte tijdverlies in de rit van gisteren en pakte vol overtuiging de roze trui weer terug door de derde tijd te klokken. Steven Kruijswijk reed een ijzersterke tijdrit en verraste met een vijfde plaats.
De tweede en laatste tijdrit van de Ronde van Italië beloofde vooraf een spektakelstuk te worden, omdat veel renners met verschillende agenda's aan de start in Treviso verschenen. Zo was Contador in het klassementsgeweld gebrand om het roze weer terug te veroveren na zijn onfortuinlijke tijdverlies in de dertiende rit, wilde Fabio Aru de schade zoveel mogelijk beperkt zien te houden, droomde Rigoberto Uran van een eervolle race in zijn Colombiaanse kampioenstrui en dan was er nog Richie Porte. De Australiër, normaal gesproken een verdienstelijk tijdrijder, greep de race tegen de klok aan om nog iets van zijn klassement te kunnen maken nadat hij gisteren opnieuw tegen tijdverlies aanliep. De renners die zich in het eerste deel van de startlijst bevonden profiteerden van rugwind richting het eerste tussentijdse meetpunt, dat zich na 17,6 kilometer aandiende. Patrick Gretsch wist hier als eerste renner zijn voordeel mee te doen en de renner van AG2R La Mondiale zette de eerste richttijd op de klokken. De Duitser moest vrijwel direct de hotseat verlaten, omdat Kiryienka vlak na hem binnenkwam en de tijd van Gretsch met 23 seconden verbeterde. Toen het de beurt was aan de klassementsrenners, die als laatsten werden weggeschoten, was de wind gedraaid, waarmee het voordeel in de eerste vlakke kilometers wegviel. Al snel werd duidelijk dat Aru het roze weer moest afdragen aan Contador. De Italiaan moest uiteindelijk 2.47 toegeven op de Spanjaard, die de renner van Astana daarmee niet alleen naar de tweede plaats in het klassement verwees maar eveneens een groot gat sloeg. Het verschil tussen de roze trui-drager en de nummer twee bedraagt nu 2.28. Porte bleek niet bij machte om nog iets van zijn rangschikking te maken en noteerde een teleurstellende 55e tijd, waarmee de Australiër als een nachtkaars uit is gegaan in de Giro. Grote winnaars in het klassement waren Andrey Amador, die steeg naar de algehele derde plaats, dankzij een vijftiende plek in de tijdrit. Jurgen Van den Broeck, die de zevende tijd klokte, sprong van elf naar zes in het klassement. Kruijswijk liet zich wederom gelden met een puike vijfde plaats in de race tegen de klok; de Nederlander staat nu 21e.
Tot iets meer dan drie kilometer van de eindstreep leek de dertiende rit van de Giro d'Italia via een volstrekt voorspelbaar scenario te ontaarden in een logische climax: een massasprint. Die voorziene massasprint kwam er en daarin toonde Sacha Modolo zich de snelste, maar een chaotische valpartij in de slotfase zette daarnaast het klassement geheel onverwachts volledig op zijn kop. Alberto Contador werd opgehouden bij de crash en verloor als gevolg daarvan zijn roze trui aan Fabio Aru, die zich wist te onttrekken aan de malaise. Richie Porte behoorde net als Contador tot de slachtoffers onder de klassementsrenners en liep fors tijdverlies op.
Op voorhand leek er geen enkele andere uitkomst mogelijk dan een massale sprintpartij in de straten van Jesolo, waar voor de vijfde keer in de historie de finishlijn van een Giro-etappe was getrokken. Het 147 kilometer lange parcours vertoonde namelijk alle trekken van een ideale sprintersroute: een vrijwel rimpelloos biljartlaken met lange, rechte wegen waarbij ook nauwelijks gedraaid of gekeerd hoefde te worden. Zelfs de regenachtige omstandigheden bij de start onder de rook van Vicenza, in Montecchio Maggiore, leken het sprintersbal niet te kunnen verpesten. En dat gebeurde dan ook niet. De echo van het startschot was nog maar net verstomd of een vijftal renners zocht de aanval. Lotto Soudal, dat met André Greipel de grote favoriet voor de dagzege binnen de gelederen had, nam van meet af aan de regie in handen in het peloton en was niet happig op avonturiers. Toch wisten van de vijf vluchters er drie definitief tussenuit te muizen en het waren Jérôme Pineau, Marco Frapporti en Rick Zabel die hun krabbel zetten onder de vlucht van de dag. Het trio mocht lang vooruit blijven maar werd voortdurend aan het touw gehouden door het peloton, dat een maximale marge van anderhalve minuut toestond. Daarmee waren de afspraken al vrij vroeg in de etappe gemaakt: de drie mochten in de spotlights rijden, maar zich geen illusies maken over een eventuele ritzege. Het leek daardoor aan te sturen op een zeer gezapige rit, die snel in de vergetelheid zou verdwijnen. Een gesloten spoorwegovergang, die in april tijdens Parijs-Roubaix nog voor een gevaarlijke situatue zorgde, deed ook nu in de Ronde van Italië zijn intrede, waarbij de vluchters halt moesten houden, en leek de enige noemenswaardige merkwaardigheid in de etappe te gaan vormen. Tót 3,2 kilometer voor de eindstreep. Nadat de drie vooraan op zeventien kilometer van de meet bedankt werden voor de moeite door het peloton en het pak zich hierna opmaakte voor de massaspurt, zorgde een valpartij in het peloton voor een enorme chaos. Contador werd hierbij opgehouden, terwijl Aru juist de dans wist te ontspringen en hierdoor het roze wist te bemachtigen. Contador kwam uiteindelijk als 46e over de meet, op 36 seconden achterstand van nummer twaalf Aru, die nu een voorsprong heeft van negentien seconden op de Spanjaard. Richie Porte, die eveneens averij opliep, kwam er nog slechter vanaf dan Contador. De Australiër moest iets meer dan twee minuten prijsgeven op Aru en zijn rol in de Giro lijkt daarmee definitief uitgespeeld. Na de chaotische valpartij wachtte een massasprint, die werd gewonnen werd door Modolo, vóór Giacomo Nizzolo en nummer drie Elia Viviani. Moreno Hofland passeerde als zevende de meet. Contador heeft morgen (zaterdag) de gelegenheid om zijn opgelopen tijdverlies goed te maken op Aru in de individuele tijdrit.
Kris Boeckmans heeft de World Ports Classic op zijn naam geschreven. De Belgische sprinter van Lotto-Soudal won de tweede en laatste etappe en pakte daarmee ook meteen het eindklassement.
Andrea Guardini begon als leider aan de tweede etappe nadat de Italiaan op de eerste dag in Antwerpen als eerste over de meet was gekomen. De tweede etappe ging van Antwerpen naar Rotterdam over 165 kilometer. De World Ports Classic is een ideale mogelijkheid voor sprinters om een zege te pakken. Jetse Bol, de winnaar van de jongste editie van Olympia's 3M Tour, ging in de aanval en had in de finale nog een ruime voorsprong. Intussen raakte Guardini achterop en dunde het peloton serieus uit door een valpartij. Boeckmans bleef overeind en had nog wat ploegmaten bij zich. Nadat Bol werd gegrepen, spurtte de Belg naar de ritzege die later ook genoeg bleek voor de eindwinst.
De afsluitende vijfde etappe in de Ronde van Noorwegen is gewonnen door Andreas Vangstad. De Noor zegevierde door na 175 kilometer solo over de meet te komen in Hønefoss. Jesper Hansen droeg op de laatste dag de leiderstrui en stond die niet meer af.
De Ronde van Noorwegen werd afgesloten met een lokale ronde in Hønefoss. In die ronde zat een listige klim van de derde categorie die vier keer beklommen moest worden. De finish lag na de laatste omloop op de top van die klim. Na een paar pogingen kwam een groep van acht man los van het peloton. De Nederlander Tim Kerkhof zat er bij en kreeg Amund Grondahl, Marius Andre Hafsas, Yaroslav Popovich, Michael Reihs, Arthur Vanoverberghe en Alexander Wetterhall mee. Hafsas hield het lang vol en kreeg in de finale gezelschap van Vangstad. Vangstad klapte over Hafsas heen en bleef het peloton nipt voor. Hansen finishte in het peloton en haalde daarmee de eindzege binnen. Pim Ligthart spurtte naar de vierde plaats, vlak voor Bauke Mollema die zesde werd.