Wout van Aert en Mathieu Van der Poel speelde een paar keer haasje-over, maar uiteindelijk zou de Nederlander aan het langste eind trekken. Opvallend beeld na een kwart koers: Van der Poel ontdeed zich van zijn handschoenen en zou nooit meer stilvallen Voor de derde keer op rij hetzelfde podium in de SuperprestigeVan Aert joeg op Van der Poel, maar kreeg het gaatje niet gedicht. Na kettingproblemen in de slotronde nam hij vrede met een tweede plek De kopstart in deze derde Superprestigemanche was zoals zo vaak voor Lars Van der Haar, nota bene sukkelend met een hamstringblessure. Van Aert gleed mee in het zog van de Nederlander om vervolgens zélf aan de boom te schudden. Europees kampioen Toon Aerts dichtte het gaatje, maar bekocht die inspanning cash. Aerts kon zijn wagonnetje een fractie later immers niet aanhaken bij het trio Van der Poel, Van Aert en Michael Vanthourenhout. Opvallend beeld na een kwart koers: Van der Poel ontdeed zich van zijn handschoenen en verdapperde flínk in het zand. Vanthourenhout overboord en ook wereldkampioen Van Aert kreunde onder het gebeuk van de losgeslagen Nederlander - het debacle op de Koppenberg, waar Van der Poel pas vijftiende werd, nog in het achterhoofd. Cross gedaan na een kwartier? Allerminst. Van Aert ontwikkelde een egaal tempo en hield Van der Poel toch binnen schot. Na een foutje van de leider was alles halfweg dan ook weer te herdoen. Van Aert en Van der Poel speelden nadien ronde na ronde haasje-over en na een fietswissel in de materiaalpost was Van Aert weer aan achtervolgen toe. Maar nóg was de koers niet gereden. Na een tweede en derde slipper van Van der Poel, keerde het geloof bij Van Aert weer terug. Helemaal aanpikken, zat er echter niet meer in. Van der Poel lukte zo in het zand van Ruddervoorde zijn hattrick, Van Aert nam na kettingproblemen vrede met een tweede plek en Sweeck finishte als derde. Daarmee werd de hiërarchie in deze Superprestige gerespecteerd. De voorbije twee manches leverden namelijk hetzelfde podium op.
Op de erelijst van de cross in Ruddervoorde volgt Superprestigeleider Van der Poel Pauwels op. De vierde manche van het seizoen wordt volgende week zondag in Gavere gereden.
Wout van Aert heeft dinsdag de Koppenbergcross op imponerende wijze op zijn naam geschreven. De Belgische wereldkampioen heerste op het vernieuwde parcours en bleef zijn landgenoot Kevin Pauwels bijna een halve minuut voor. Lars van der Haar voorkwam een volledig Belgisch podium en eiste de derde plek voor zich op. Mathieu van der Poel kwam niet in het stuk voor en stelde teleur met de vijftiende plaats.
Ondanks de kritiek op het vernieuwde parcours gingen de renners om 15.00 uur gewoon van start en meteen was het de kersverse Europees kampioen Toon Aerts die het tempo bepaalde. In de tweede ronde vond Van Aert het wel mooi geweest en hij plaatste een eerste demarrage. De wereldkampioen kreeg zijn landgenoten Klaas Vantornout en Aerts met zich mee en liet de Nederlanders aanvankelijk achter. Van der Poel keerde echter terug met onder meer Van der Haar in zijn kielzog. Halverwege de koers plaatste Van Aert andermaal een tempoversnelling en ditmaal had alleen Aerts een antwoord. Van der Poel stond geparkeerd en kwam zijn inzinking vervolgens niet meer te boven. Van Aert hield het tempo ondertussen hoog en was niet van plan om het op een sprint aan te laten komen. Een nieuwe versnelling van de wereldkampioen bleek ook Aerts te machtig. Van Aert kwam daarna niet meer in gevaar en pakte op overtuigende wijze de zege.
In de strijd om de tweede plaats wist Pauwels in de voorlaatste ronde een beslissend gaatje te slaan ten opzichte van Van der Haar. Aan de finish bleven daar vijf seconden van over. Van der Poel had ook al moeten passen voor deze strijd en was inmiddels ver teruggezakt. Op bijna vier minuten van winnaar Van Aert passeerde de Nederlander de streep op een teleurstellende vijftiende plaats.
Door de zege in de Koppenbergcross verstevigde Van Aert zijn leidende positie in het klassement van de DVV-trofee. De Belg heeft na twee wedstrijden een voorsprong van 1.52 minuten op Pauwels. Van der Haar is de best geklasseerde Nederlander op de vierde plaats. De renner van Giant-Alpecin volgt op 2.08 minuten van Van Aert.
Kenny De Ketele en Moreno de Pauw hebben voor het tweede jaar op rij de Zesdaagse van Londen gewonnen. Op de olympische piste in het Lee Valley VeloPark hielden ze thuisrijders Mark Cavendish en Bradley Wiggins van de zege.
De Ketele en De Pauw hadden de leiding in de tweede nacht in handen genomen, maar moesten die zaterdag tijdens de vijfde nacht weer afstaan aan Cavendish en Wiggins. Pas in de slotfase van de afsluitende ploegkoers maakten ze een ronde goed op de Britten. Vervolgens wonnen ze de laatste twee sprints om op punten de zege op zak te steken. In de slotsprint gaf De Pauw spurtbom Cavendish het nakijken.
In de eindstand hebben De Ketele en De Pauw elf punten voor op Cavendish en Wiggins. De Australiërs Cameron Meyer en Callum Scotson zijn op één ronde derde.
De Zesdaagse van Londen werd vorig jaar voor het eerst sinds 1980 weer georganiseerd. In 15 van de 23 edities sinds 1923 was minstens één renner van het winnende duo een Belg. Patrick Sercu won de zesdaagse van 1968 tot 1979 acht keer.
Toon Aerts is in het Franse Pontchâteau verrassend Europees kampioen veldrijden geworden. Onze landgenoot vertrok op vier ronden van het einde voor een solotocht en verzamelde snel bijna driekwart minuut. Omdat de favorieten naar elkaar bléven kijken, kreeg Aerts een vrijgeleide naar EK-goud. Mathieu van der Poel moest tevreden zijn met zilver, Wout van Aert pakte na een prangend spurtje met de verrassende Fransman Clément Venturini 'maar' nipt brons.
Wie zou er op voorhand geld ingezet hebben op een Europese titel voor de 23-jarige Toon Aerts? De leerling van meester Sven Nys bij de Telenet Fidea Lions profiteerde op een razendsnelle en niet al te geaccidenteerde omloop met volle teugen van een tactisch steekspel. De Belgen legden collectief Mathieu van der Poel aan de ketting. Het leek op een gegeven moment een veredelde kermiskoers, rondjes draaien met een groot pakket -inclusief Zwitsers, Slowaken en Fransen- met om de haverklap iemand anders die zijn kans waagde.
Laurens Sweeck, eendagsvlieg en stuntman Venturini, Michael Vanthourenhout en vervolgens Toon Aerts gooiden hun hengeltje uit. Je voelde al vroeg aan dat het weleens een verrassende ontknoping kon worden. De vierde poging leek de beslissende. Vlaamse leeuw Aerts riep eerst de Fransman Matthieu Boulo tot de orde en trok dan maar doodleuk door. Je weet maar nooit, het was uiteindelijk het begin van een knappe solo die zou eindigen met een ontlading van jewelste. Een aanvankelijk minieme voorspong werd al snel een mooi gat, de Nederlanders moesten het maar oplossen. Wout van Aert en Kevin Pauwels lagen op de loer.
10 seconden, dat begon er al op te lijken. Zeker om de Fransman Venturini en de Nederlandse helper Twan van den Brand niet bij machte waren om terug te slaan. Onze landgenoten zaten werkelijk in een zetel en vonden het wel goed zo. Zij gingen het feestje van Toon Aerts echt niet verpesten. Op drie rondjes van het einde al 38 tellen, het sprookje kreeg al vorm. Sven Nys probeerde intussen het hoofd koel te houden, maar kon zich op Twitter toch niet houden. Met 50 seconden mocht de clevere en dappere Toon Aerst de slotronde aansnijden, een ererondje dat hij niet snel zal vergeten. Een Europese titel en meteen zijn eerste grote zege bij de profs. Is hij vertrokken? Dat moeten we nog afwachten, de Europese trui heeft hij in ieder geval voor een jaar beet.
Medaillespiegel Aerts en Van Aert zijn niet de enige Belgen die naar huis gaan met eremetaal. Timo Kielich kon het brons bij de junioren behalen en Quinten Hermans was goed voor goud bij de u23. België leidt zo zelfs de medaillespiegel voor Nederland, Italië en Groot-Brittannië. Nederland mag wel naar huis met één medaille meer, maar zij pakten 'slechts' één keer goud.
Peter Sagan heeft in Japan nog maar eens een zege aan zijn toch al indrukwekkende palmares toegevoegd. De wereldkampioen van Qatar sprintte in het Saitama criterium naar de overwinning en klopte thuisrijder Sho Hatsuyama en Chris Froome.
Het criterium dat over negentien rondjes van drie kilometer gaat werd voor de vierde keer georganiseerd en is vooral bedoeld om het wielrennen in Azië op de kaart te zetten. Het evenement kon rekenen op een aantal grote renners. Naast Sagan en Froome waren ook Marcel Kittel, Romain Bardet, Rafal Majka en Adam Yates van de partij.
De wedstrijd zelf stelde niet veel voor en werd in de slotfase beslist door een aanval van Froome, Hatsuyama, Yates en Sagan, waarna laatstgenoemde in de sprint zijn klasse etaleerde. Sagan volgt John Degenkolb op als winnaar in Japan.
De slotetappe van de Ronde van Abu Dhabi is gewonnen door Mark Cavendish. De Brit pakte op het Yas Marina Circuit in de massasprint zijn tweede ritzege. De eindwinst ging naar de Est Tanel Kangert, die zaterdag in de koninginnenrit een dubbeslag had geslagen.
De vierde en laatste etappe werd verreden op het Yas Marina Circuit, bekend uit de Formule 1. In totaal moesten er 26 rondes worden afgelegd over het circuit. Door de verlichting was het mogelijk om het grootste deel van de koers in het donker te rijden. Nadat alle vluchtpogingen geneutraliseerd waren, gebeurde waar iedereen rekening mee had gehouden: een beslissing in de massaspurt.
Cavendish besliste in die massaspurt zijn onderlinge duel met Giacomo Nizzolo op 2-1. Nizzolo won de eerste etappe, waarna Cav in rit twee de beste was. De eindwinst voor Kangert kwam nooit in gevaar. De Est verdedigde met succes een voorsprong van 23 tellen op runner-up Nicolas Roche.
Na drie jaar Nederlandse suprematie met Lars van der Haar heeft de 25-jarige thuisrijder de fakkel mogen doorgeven aan Mathieu van der Poel. In zijn kampioenentrui en naar de zege gestuwd door een enthousiast Nederlands publiek rekende 'Thieu' af met Wout van Aert en Michael Vanthourenhout. De wereldkampioen leek lang voor een beklijvende tweedstrijd met zijn grote rivaal te zullen zorgen, maar een valpartij waarbij ook Tom Meeusen meegesleurd werd, tekende zijn doodvonnis. Voor Van der Poel de eerste WB-zege van het seizoen.
Zeg nu nog eens dat psychologie en het mentale aspect niet belangrijk is, Lars van der Haar bewees het in 'zijn' Valkenburg al meteen na de start. Als een herboren hoentje het veld ingedoken en dat ondanks de twijfels die er toch waren. Er meteen een snok aan geven en het pak op het lint trekken. Tom Meeusen, nog zo'n traditioneel snelle starter, en Wout van Aert roken het gevaar. Mathieu van der Poel had dan weer zijn start compleet gemist, pas tiende en dus moest de luid aangemoedigde Nederlandse kampioen al meteen vol aan de bak. Niet dat het lang duurde alvorens 'VdP' kwam aansluiten en net op dat moment wist de wereldkampioen perfect was hij moest doen. Versnellen en grote rivaal Mathieu meteen onder druk zetten. Waar de 21-jarige Van der Poel gisteren overmoedig in de fout ging, was het nu Van der Haar die iets te wild van leer trok. Te snel door de bocht scheurend, ging kleine Lars op zijn donder. Van Aert en ook Michael Vanthourenhout profiteerden optimaal om er samen vanonder te muizen. Bij een tweede cartouche moest de de West-Vlaming van Marlux-Napoleon Games al meteen lossen, Woutje leek vertrokken voor een lange solo.
'Pitstop' van 7 seconden In geen tijd had de poulain van Niels Albert al een kloof van tien seconden te pakken. Het sein voor Mathieu van der Poel om het heft in handen te nemen want dit was een aartsgevaarlijke situatie. En dan een uitzonderlijk moment: Lars van der Haar leek nog niet bekomen van zijn val en ging in de materiaalzone niet van fiets, maar van schoenen wisselen. Zeven seconden duurde die 'pitstop', we waanden ons even in de Formule 1. Mathieu toonde intussen karakter en sloop beetje bij beetje dichter bij de aanvankelijk ontketend lijkende Wout. De voorsprong snel gehalveerd tot vijf tellen. In de achtergrond zochten Vanthourenhout, Aerts, Meeusen en Pauwels elkaars gezelschap op.
Altijd hetzelfde beeld De druk van Wout van Aert bleef, maar Van der Poel draaide er zijn hand niet voor om ondanks het hoge tempo van de (jonge)man in de regenboogtrui toch het spoor te pakken te krijgen. We gingen nog maar eens naar een heerlijke en bovenal hyperspannende tweestrijd tegemoet. Zoals we het dit seizoen al meermaals is geweest en in de toekomst nog vaak zal zijn, een vast beeld voor jaren lijkt het wel.
Belgen smakken, Mathieu lacht Raar maar waar, door getalm tussen beide kemphanen zag Tom Meeusen zijn kans schoon om naar de leiders toe te wippen. En ook Kevin Pauwels en Michael Vanthourenhout volgden in zijn zog. Met vier op kop en dan toch de cartouche van Van der Poel. Meteen een paar lengtes te pakken, Van Aert moest nu aan de bak. Zenuwslopend. 3 tellen, nog twee ronden. En dan een pijnlijke crash van Wout. Tom Meeusen werd meegesleurd en weg was de vogel genaamd Mathieu. Onbedreigd vlamde het goudhaantje naar zijn eerste Wereldbekerzege van het seizoen. Vierde Nederlandse zege op rij na de hattrick van Van der Haar.
Vasil Kiryienka heeft voor het tweede opeenvolgende jaar de Chrono des Nations gewonnen, een tijdrit in Les Herbiers, Frankrijk. De Wit-Rus van Team Sky was over meer dan vijftig kilometer de Spanjaard Jonathan Castroviejo (Movistar) te snel af.
Op de WK-tijdrit was Kiryienka ook al te snel voor Castroviejo. Kiryienka pakte in Qatar als uittredend kampioen zilver achter de ongenaakbare Tony Martin, die de Chrono des Nations tussen 2011 en 2013 drie keer achter elkaar won. Castroviejo kreeg het brons om zijn nek.
In Frankrijk kreeg het publiek het beloofde duel tussen Kiryienka en Castroviejo te zien. Kiryienka was met zijn tijd van 1.04,08 slechts vijf tellen sneller dan Castroviejo. De Deen Martin Toft Madsen werd tweede op bijna een minuut
Astana heeft een één-tweetje gescoord in de tweede etappe van de Ronde van Hainan. Ruslan Tleubayev versloeg zijn teamgenoot Alexey Lutsenko zondag in de strijd om de zege. Op één seconde van het Kazachse tweetal werd Roberto Ferrari derde.
Met 230,2 kilometer, van Xinglong naar Haikou, wachtte het peloton zondag de langste etappe van deze Ronde van Hainan. Een kopgroep van zeven man mocht zich in de kijker rijden, maar was kansloos voor de zege. Het kwam uiteindelijk aan op een sprint en daarin bleek Tleubayev de meerdere van zijn ploegmaat Lutsenko.
Rafael Andriato behoudt de leiding in het algemeen klassement. De Braziliaan schreef zaterdag de openingsetappe op zijn naam, door de al juichende Max Walscheid in de laatste centimeters te passeren.
Davide Villella is de opvolger van Bauke Mollema op de erelijst van de Japan Cup. De Italiaanse renner van Cannondale-Drapac ontsnapte in de finale uit het peloton en redde het tot de streep. Christopher Juul-Jensen eindigde op zes seconden als tweede, Robert Power werd op veertien tellen derde.
Een groep van vijf man gaf de laatste eendagskoers van het seizoen kleur met een ontsnapping, maar haalde het niet. In de laatste lokale ronde volgde de ene aanval op de andere, maar het peloton leek overal een antwoord op te hebben. De demarrage van Villella bleek echter de juiste.
Titelverdediger Mollema haalde, net als Martijn Verschoor, de streep in Utsunomiya niet.