Na een reis van 13 uur is iedereen veilig en wel thuis geraakt.Wij bedanken iedereen die ons op deze blog gevolgd heeft en hopen dat jullie er plezier aan beleefd hebben.
Dag 11 herinneren wij ons als volgt: een groep ging door de stad Lourdes
slenteren en wat inkopen doen, de anderen, Jos, Paul, Eddy, Jan en Valère
waagden het om de Tourmalet te beklimmen.
De voorziene rit is 109 km lang en klimt vanaf Lourdes zachtjes naar
Luz- St. Saveur, waar de echte klim over een gemiddelde van 7,7 % begint. In
Barèges, een vakantie dorp waar Paul enkele jeugdweken heeft gesleten, stoppen
we op een pleintje met enkele gemakkelijke banken voor de lunch. Het dure
lunchpakket gaat er vlot in. Nog 11 km tot aan de top, doch we stoppen nog eens
voor een verfrissende cola aan een chalet-cafe waar 2 mooie dames ons de
drankjes met ijs serveren. Rond 14.40 uur bereiken we met kleine intervallen de
2115 m hoge top. Het is er loei warm maar een deugddoend windje helpt vlot om
weer op adem te komen. In de herberg op de top zien we een oude fiets hangen
met de voorloper van de derailleur. De ketting loopt aan het achterwiel over 2 tandwielen
met verschillende diameter. Een pal, met de hand te bedienen, kan of het een of
het andere tandwiel blokkeren en zo heeft men een kleiner of grotere
versnelling. De afdaling gaat vlot via Campan. De route verder gaat over enkele
kleinere wegen en 2 extra beklimmingen van ongeveer 400 naar 700 meter liggen
voor de wielen. Fantastische vergezichten mogen we bekijken. De vermoeidheid
slaat echter toe en er wordt besloten van de uitgestippelde route af te wijken
in de hoop dat verder klimmen vermeden wordt. Helaas de voorziene route zou
gemakkelijker geweest zijn want 700 meter in dalende lijn tot in Lourdes. Moe
maar voldaan en 121 km in de benen bereiken we het hotel in Lourdes. Het is een
memorabele afsluiter voor een fantastische fiets 11 daagse.
Dag 10 geldt als de afsluitende rit.Iedereen was tevreden dat het einddoel Lourdes gehaald werd. Onderweg
was ook de spanning voelbaar, er werd niet veel gezegd.
Halfweg kwamen we bij een groepje fietsers uit Brugge. Zij deden de trip
ook in 10 dagen. Zij reden een poos met ons mee, doch ergens moeten zij de weg
zijn kwijtgeraakt want hun volgers wisten niet waar zij bleven.
Afspraak werd gemaakt om foto’s te maken bij het bord “LOURDES” aan de
ingang van de stad.Het werd een feestje
met de nodige bubbelwijn, handgeschud en kusjes.
Proficiat aan iedereen die de 1230 KM heeft afgelegd met de fiets en aan de
volgers.
Na de verlossende douche zijn wij naar de kaarsjesprocessie gaan
kijken.Het was onnoemelijk druk op deze
15e augustus.
Dag 9 werd een moeilijkere dag dan verwacht.Zeer hoog vochtgehalte en weinig zuurstof
doen de inspanningen in kracht afnemen.De heuveltjes voelen zwaar aan .Mogelijk dat de vorige dagen hun tol vragen.Mia voelt zich minder goed en kan bijna niet
meer eten.
Na de middagrust moeten we veel kilometers doen over drukke en kaarsrechte
wegen.De onderbroken witte lijn aan de
rand van de weg werkt hypnotiserend.Pierre wordt er draaierig van.
Gelukkig is Barbeton les Thermes niet ver meer weg.Een prachtig dorp dat boven de Franse
doorsnee uitsteekt, fijn verzorgd en gezellig.
Dag 8 hebben we eindelijk zonnebloemen gevonden om een mooie groepsfoto te
maken. De meeste bloemvelden lagen er verslenst bij.De hele voormiddag moesten we flink klimmen,
doch in de namiddag hebben we beloni ng naar werk gekregen, 15 à 20 KM dalen en
dat in de volle zon, 35°C lieten ze optekenen!!!
Mia had een lekke band en iemand probeerde haar wiel wel op een zeer
speciale manier te monteren!!!
Aan de brede Dordogne hebben wij een mooi dorpje ontdekt, St.
Foy-la-Grande, voor een welverdiend avondeten en de nodige nachtrust.
Dag 6 blijven we herinneren als eentje zonder uitschieters, of geraken we
gewend aan de landschappen en de golvende wegen? Op een drukke weg moesten we
van de gendarmes achter elkaar fietsen.
Het valt ons ook op dat we gewend geraken aan het sleuren met de koffers
elke dag. Soms een moeilijke trap. Elke
morgen zoeken naar de geschikte kledij, uitpakken doe je niet, dus dan maar
weer rommelen en niet direct vinden wat je zoekt.De volgwagen laden gaat al in een
uitgedokterde volgorde, net als het uitzetten van de tafel en stoelen bij de
middagpauze. Marleen en Frans hebben ons reeds mooie plaatsen getoond. Schaduw
en zon, men kon kiezen.
St. Savin viel ons op door de abdij met 2 torens, een voor en een achter. Die aan de
stadskant is vrij nieuw en heeft een zeer hoge spitse toren in betonsteen.Aan het café tegenover het hotel hield een
Ragea band ons even wakker tot 11.00 uur …..
Eddy moet het verslag van vandaag nog schrijven, volgt z.s.m. Hier alvast de foto's
Dag 7 begon weer als dag 6, een frisse morgen en goed weer in het
verschiet.Niks speciaal dus, gewoon de
talrijke heuveltjes over en voor tijd binnenkomen in La Rochefoucauld.Kort voor de middagrust echter gebeurde wat
niemand zou verwachten: de rechtse pedaal van de fiets van Pierre viel van de
as en hing los onder zijn schoen.Even
proberen of de pedaal weer over zijn as kon geschoven worden, helaas lukte dat
niet.Dus hij moest verder en de pedaal
met de voet over de as houden. Na de rust zag Jos een monteur voor zijn open werkhok
staan. Hij was zijn handen aan het wassen na een afgewerkte klus. Zou hij een oud
pedaal hebben liggen? Ja, misschien wel; en hij zoeken…. Hij kwam naar buiten
met een oude crossfiets, deze had oude metalen pedalen. Voor € 5, - was Pierre
gesteld. Hij heeft nu een pedaal van een Franse oud-kampioen. Fietsenzaken zijn
schaars, we zullen nog even moeten zoeken naar nieuwe klikpedalen. Zal Pierre
Lourdes halen met zijn kampioenenpedaal????
Dag 5 zullen wij ons herinneren als een vlakke overgangsrit. De zon scheen
al volop bij het vertrek. Er was weinig wind en de wegen waren overwegend
rustig.Het wisselen van kledij als een
mannequin was er vandaag niet bij, de windvesten en regenjasjes bleven in de
tasjes.
Het landschap was prachtig, veel bossen en een machtig kasteel bij het
oversteken van de Loire (Sully).
Een kapotte spaak was de spelbreker en aan de middagrust werd van wiel
gewisseld.Bij het binnenkomen van
Vierzon, het eindpunt, moesten we vele verkeerslichten passeren, de laatste van
de rij heeft enkele malen door rood moeten rijden om de groep niet te
verliezen.Het hotel lag aan een
eindstation voor bussen en het bleek dat er drugs gedeald werden. Wij hebben maar
niet gevraagd of de dealers ook iets specifieks hadden voor wielertoeristen die
naar Lourdes fietsen.
Iedereen is nog fit en de moed zit er nog in.We zijn al half weg…..
Dit zijn de foto's van gisteren, het verslag volgt nog.
Hier dan het verslag van Eddy:
Dag 4 van Sézanne naar Montargis verliep ondanks de dreigende wolken
goed.Slechts een klein buitje hebben we
te verwerken gekregen.De wind stond
reeds opzij en het fietsen ging dus iets gemakkelijker.
Zonder verklaarbare reden echter geraakten we in verhouding tot het betere
weer niet echt goed vooruit, het werd een “stop” treintje. Was er de avond
voordien veel gedronken?In de namiddag
zagen we drie bekende “bloemetjes” tussen de zonnebloemen zitten: een mooi
plaatje was het resultaat.Veel werk was
er ook al niet aan de winkel want geen enkele lekke band!!
Misschien zal blijken dat dit een overgangsrit was. De weersvoorspellingen
wijzen in de richting van warm weer.Morgen
25° C, overmorgen 30° C??
Einde van de reis
