dag 5 van Montargis naar Vierzon

Dag 4 van Sézanne naar Montargis verliep ondanks de dreigende wolken goed.  Slechts een klein buitje hebben we te verwerken gekregen.  De wind stond reeds opzij en het fietsen ging dus iets gemakkelijker.

Zonder verklaarbare reden echter geraakten we in verhouding tot het betere weer niet echt goed vooruit, het werd een “stop” treintje. Was er de avond voordien veel gedronken?  In de namiddag zagen we drie bekende “bloemetjes” tussen de zonnebloemen zitten: een mooi plaatje was het resultaat.  Veel werk was er ook al niet aan de winkel want geen enkele lekke band!!

Misschien zal blijken dat dit een overgangsrit was. De weersvoorspellingen wijzen in de richting van warm weer.  Morgen 25° C, overmorgen 30° C??

Dag 3 is in vergelijking met de vorige dagen zwaar tot zeer zwaar te noemen. Een kwartiertje na het vertrek uit Rethel werden we al getrakteerd op een flinke bui regen met klein, stekende, hagel.

En dan stak een felle wind op die de hele dag tegen ons zou blijven vechten.

Dan komen daar 3 lekke banden bij en de afgelopen ketting. Geluk dat we 3/4 van de rit redelijk vlak parcours onder de wielen geschoven kregen en dat de aankomst in Sézanne na een lange afdaling op een serveerblaadje werd aangeboden.

Moe maar tevreden genieten nu velen van een lekker glaasje champagne.  We hebben de druivenranken lange tijd mogen bekijken.  Niet te geloven dat met slecht weer de sublieme smaak van het Franse godendrankje nog beter uitkomt ….

Hier dan het verslag van de eerste dag, geschreven door Eddy.

Het stadscafé lag er nog nat bij van het poetsen, de wespen op het terras maakten het drinken van een laatste koffie voor het vertrek wat moeilijk.

Geleidelijk aan vormde zich een schare familie en kennissen rondom de Lourdesrijders en met een mooie groepsfoto werd de laatste horde van de voorbereiding genomen.

En weg waren we……

Met kaart en GPS volgden we direct in een aangepast tempo de uitgestippelde route. Na de eerste rust in Heers gingen de niet-Lourdesrijders terug naar huis.

De eerste lekke band van Lucien bij het binnenrijden van het Waals gewest werd gretig op de foto vastgelegd.

Hetzelfde gebeurde met de ferme keutel op het truitje van Gert “Het kwam van boven” was de uitleg.

Dreigende wolken dreven de hele dag voorbij om dan uiteindelijk de laatste 3 kilometer van de eerste trip te bezegelen.

St. Gérard .. de abdij .. geweldig.

Fietsen poetsen, een lekkere pint Brogno, een fijn diner en de eerste dromen kwamen uit.