hallo fietsmakkers,
Ondanks het slechte weer van deze morgen bij het vertrek naar Aubel,stonden er toch 4 dappere “die- hards”( Antonio, Franco,Fulvio,en Emidio) aan de C-mine.

De rit werd dan ook wijselijk afgelast en vervangen door een heerlijke cappuccino bij Piceno.

Voor morgen zondag, zijn de weersverwachtingen dan weer zomers, dus allen op post voor een clubritje tussen Jeker en Maas “de St”- Pietersberg” of ook de Zonneberg genaamd.

Hallo  fietsmakkers,

 

Jullie blogmaster gaf gisteren voor de brandweerlus forfait, ik had geen zin om nog eens goed nat te worden. Trouwens, het regende hier in Beverst-city.

Maar geen nood, Franco kroop voor het blog in de digitale pen, waarvoor mijn dank!

verslag 19de clubrit
Vandaag reden we in clubverband de brandweerlus. Na de fikse regenbui die we gisteren op het einde van de 8van munster te verwerken kregen, hoopten we vandaag droog binnen te komen wat ook gebeurde. Er stond wel een 5 beaufort op het menu die het ons niet gemakkelijk maakte. Ik schat dat we met een 250 a 300 fietsfanaten waren. Van bij de start werd er duchtig doorgefietst .Voor mij was het even wennen om weer in het wiel te rijden. Palm had de rit van gisteren blijkbaar goed verteerd want hij kwam weer aandraven op zijn
mountainbike. We hielden een pauze in de brandweerkazerne van Hoeselt waar we een frisdrank en een wafel aangeboden kregen. Na de pauze hadden we meestal de wind mee wat automatisch de snelheid omhoog joeg. De finale was zoals bij de echte grote jongens, heel nerveus. Iedereen probeert vooraan te zitten om de laatste 3 km voluit te gaan. Buiten een paar lichte valpartijen mogen we gerust zeggen dat het een geslaagde rit was die zeker voor
herhaling vatbaar is.

ritgegevens
13 man ....
bedankt Franco voor het verslag, je doet het goed!

na de rit werden we weer verwend door Piceno, pasta à volonté!
bedankt Franco van eetcafé Piceno

Hallo  fietsmakkers,

 

Vandaag zaterdag stond de Acht van Munsterbilzen op het programma. Ik ben rechtstreeks naar de start gereden in Munsterbilzen om zo de Azzurri al op voorhand in te schrijven, zoals afgesproken. Om 8uur belde Pino mij om het aantal leden door te geven.  Dat de opkomst maar povertjes was,was goed te begrijpen met zulks weerstoestanden. Net voor het vertrek nog een fikse bui en dan niet te vergeten bij momenten stormwind!

Aan het vertrek stond ook Funbiker Tony Cortinovis  die de uitnodiging om samen met ons graag de 85 km wilde trotseren.

Franco(of wie dachten jullie)zette zich dadelijk op kop bijgestaan in eerste instantie door Giacomo.

Niet meer richting Voerstreek maar Hageland zijn de mannen van WTC St’-Jozef Bilzen (voorheen Ford Genk)moeten uitwijken. Wij kozen door schuld van “Flandrien weer” voor de 85 km. Ook met de rit van morgen de Brandweerlus in gedachten die naar Hoeselt trekt en zo enkele Haspengouwse kuitenbijters zal aandoen.

We waren nog maar net op Diepenbeeks grondgebied toen we(dachten we in eerste instantie)een pijltje hadden gemist. Aan zaal Terlocht werden we rechtdoor gestuurd tot in het centrum van Vliermaalroot. Daar kwamen we nog sakkerende Flandriens tegen die het ook niet meer zagen zitten. Gelukkig is dan op zo momenten een wegwijzer wel handig. In Kortessem zaten we terug ophet parcours. Het was zoeken om zo weinig mogelijk wind te vangen achter in het wiel van Franco en nu Tony. Palm dacht er een leuke trainingsritje van te maken
en kwam op de MTB! Jongens, stoempen dat die deed! Mienkia!

Het moet ergens in Alken geweest zijn dat we een groepke fietsers uit tegengestelde richting tegen kwamen. Dat voorspelde weer geen goeds! Die waren ook het spoor bijster geraakt door een gemiste pijl.

Net nu dat de vaart er goed inzat rijd ik lek op die verdomde kasseien op enkele kms van de bevoorrading. Daar werd ons gezegd dat er pijlen op het parcours “weggenomen” waren en daardoor de verwarring.

Na de verfrissing en cake trokken we met de wind in de rug huiswaarts. Het tempo ging de hoogte in en was het pitsen  en bijten om het wiel te houden. In Diepenbeek gingen ditmaal  de hemelsluizen wagenwijd open. Plots waren we Palm,Antonio,Nino en Giacomo kwijtgespeeld. We zijn dan onder de autostradebrug gaan schuilen en om de achterblijvers op te wachten. Toen het wat lang duurde heeft Tony nog naar Palm of Antonio gebeld, doch zonder antwoord.

Wij zijn dan maar met ons drietjes door de gietende regen doorgereden.

Franco is afgedraaid naar de grote baan Diepenbeek-Genk en Tony moest nog naar de Chirodroom want daar stond zijn wagen geparkeerd,en ik was nog maar op enkele kms van mijn warme douche verwijderd!

Jammer dat de weergoden er anders over dachten, de “weggenomen”plaatjes en het kwijtspelen van de 4 Azzurri.

 

Ritgegevens

7 man

Ik had 87 km – 28,4 km/uur

1 x lek

Hallo  fietsmakkers,

 

11^de Limburgse  Brandweerlus Genk 19 juni 2011

 

Samenkomst aan de brandweerkazerne van Genk (achter C-Mine) en dit om 8u30

De groepsstart onder begeleiding van politie en motards start in groep voor de 85 km stipt om 9uur.

De rit gaat naar de brandweerkazerne van Hoeselt en terug. Het parcours is matig heuvelachtig (Haspengouw).

In Hoeselt is er tevens een bevoorrading voorzien.

Vergeet jullie VWB lidkaartje niet !!!

 

Alle info vind je via de link

http://www.brandweerlus.be/

 

verslag geschreven door Bertje

Hallo fietsmakkers,

Zondag kunnen wij ( Berke, Marino en Robby ) niet aanwezig zijn op ons zondaagselijke afspraak.

We zitten momenteel in Italië waar we gezamelijk de Stelvio beklommen hebben.

Samen hebben we de Stelvio binnen de drie uur beklommen.

De afdaling was een hele belevenis temperatuur bij het dalen was - 7° C en smeltende sneeuw.

PS: Zie hier een paar foto´s in de bijlage.

Groetjes,

Marino, Berke en Robby

de "9 colli mannen" hebben het constant over de "Barbotto"
ziehier de Stelvio ter vergelijking.

De Passo dello Stelvio is een van de bekendste, zwaarste, beruchtste, hoogste passen in Europa, 2758 meter hoog, 48 haarspeldbochten.
ruim 20 kilometer klimmen om bijna 2000 meter hoogteverschil te overwinnen (zo'n 7,7 % gemiddeld stijgingspercentage). De uitzichten zijn ongekend mooi, de berg is ongekend lang, steil en wisselend.

klik op de foto's om te vergroten:

Hallo  fietsmakkers,

Met wat stramme spieren ben ik deze morgen richting Winterslag gefietst.

De 17^de clubrit stond weerom op naam van Franco, volgens mij heeft hij een jaar abonnement genomen om op kop rijden. Het golvend parcours was er eentje om “U” tegen te zeggen. Mooi rustige binnenwegen, niet veel verkeer. De hellingen vielen mee, zeker geen onbekenden voor ons, alhoewel ik er slechts maar eentje met naam ken nl. de Sibbegrubbe.

De 25 leden die opgekomen waren konden er zeker van genieten. Alleen naar het einde van de rit toe, begon de vermoeidheid voor enkelen parten te spelen. De hellingen die we vandaag voor de wielen kregen waren natuurlijk klein bier vergeleken met wat de 3 Azzurri die momenteel de “echte”bergen in de Dolomieten voorgeschoteld krijgen! Later meer hierover.

Na een hele resem kleine dorpjes te zijn gepasseerd,moeten we even door het druk verkeer in Valkenburg. De enkele verkeerslichten zorgden er dan ook voor dat de groep geregeld gesplitst kwam te zitten.

Als laatste helling kwam de lange doch mooie Sibbegrubbe aan de beurt. Boven werd er netjes gewacht totdat iedereen terug aansluiting kreeg. Is het door de inspanning of angst…ik weet het niet, maar toch raar dat er geroepen werd voor een plaspauze!

Na de afdaling van Bemelenberg fietsten we door centrum van Maastricht waar een loopwedstrijd net afgelopen was.

Dat valsplat stuk naar St Barbara (Lanaken) was nog een laatste stuiptrekking. Hier kon je zien bij wie de jus op was!

Gelukkig was het nu steeds in dalende lijn richting Vennestraat.

Bedankt Franco en Roberto,goed gewerkt!

 

Ritgegevens

25 leden

Volgens Franco’s pc-tje : 93 km - 26,1 km/uur – 561 Hms

klik op de foto voor album

Hallo  fietsmakkers,

Met wat licht gedruppel ben ik deze morgen naar de AFI vertrokken. Het was wel een aangename 19° C en de wind was te verwaarlozen.

Niet veel volk vandaag voor de 16^de clubrit naar Slenaken. Ik vermoed dat de afwezigen net voor het vertrek een blik op de buienrader hebben geworpen en die voorspelde niet veel goeds. Jammer want tijdens de rit hebben we geen druppel gehad en de zon scheen bij momenten uitbundig.

Met 16 man vertrokken we richting Lanaken waar Nootje als 17^de man zou aanpikken.

Aan een strak tempo daveren we naar de Bemelerberg toe. Franco (met blitse helm en bril!)bijgestaan door Emidio namen het kopwerk voor eigen rekening en loodsten ons door de verschillende dorpjes naar Slenaken. Na de molshopen, komen we aan de Loorberg. Op een klein verzetje peddelen we naar boven tot in Heijenrath.

Hier werd het wegdek volledig vernieuwd en was het een beetje uitkijken in de afdaling die daarop volgde voor olievorming.

Telkens het tempo iets te hoog lag werd er wijselijk wat gas teruggenomen en zo kon iedereen goed mee. Het landschap is prachtig op de top van de Koning van Spanje en in het dal zien we Gulpen in de zon. Hier wacht ons de laatste helling de Ingberg. De laatste pijlen worden hier verschoten. In dalende lijn keren we nu huiswaarts terug naar de Bemelerberg door het centrum van Maastricht. Op het fietspad krijgen we het zowaar aan de stok met een woeste Hollander op een scooter. Volgens mij had hij enkele zekeringen in zijn koppeke doorgebrand of was het door de zon?

Als de gemoederen bedaart waren, fietsen we verder richting Veldwezelt waar ik net op de kanaalbrug lek rijd.

Ondertussen was onze 17^de man met enkele uren slaaptekort, reeds afgeslagen richting Gellik.

Ongelooflijk maar waar rijden in Zutendaal de 2 gebroeders Bartoli quasi gelijktijdig lek. Geen tekort aan binnenbandjes bij de Bartoli’s waar de bandjes als ‘Familypack’ worden aangeschaft.

De vermoeidheid laat zich nu wel gevoelen en niet alleen bij de fietsers. De Wilier van Pino M. moet zelfs even uitrusten op een kar na al dat beulenwerk op Hollandse bodem.

Iedereen ruikt de stal en het tempo gaat zelfs de hoogte in, maar niet hoog genoeg om Pino op de uitgeruste Wilier en Bertje op nog een frisse Colnago van een laatste demarrage te houden.

Maar het fluitje van een van de baancaps riep hen terug tot de orde.

Moe maar voldaan ploffen we neer in een stoel op het terras van de AFI.

De rits van de koerstrui gaat volledig open en kunnen de zonnestralen zich een weg banen tussen de enkele borstharen.

Nu is het wachten op een verfrissende Grimbergen. Marc(o) zat rustig bij een drankje ons op te wachten.

Ritgegevens

17 man

96 km – 854 Hms – 26,0 km/uur

3 x lek gereden

 

Afdaling van de Stelvio…zonder handen!

http://www.youtube.com/watch?v=ZV4MJok1_2o

Beste AFI Azzurri leden,

 

We zijn nu halfweg 2011 en wat de deelname aan de ritten betreft, kunnen we niet anders dan tevreden zijn.  Daarom hebben we gedacht dat het nu een geschikt moment zou zijn om nog eens gezellig samen te zitten en te genieten van een heerlijke barbecue. (klik)

 

Op  ZONDAG 3 juli  vertrekken we om 8 uur stipt voor onze fietsuitstap  “DE RONDE VAN NEDERLANDS LIMBURG” OM 17 uur is iedereen, samen met partner en kinderen welkom op de BBQ in Eetcafé Afi.  We hopen dat jullie talrijk aanwezig zullen zijn.

Voor de goede gang van zaken is het noodzakelijk dat jullie inschrijven VÓÓR 17 JUNI.  Nadien worden geen inschrijvingen meer aanvaard!

Klik beneden op de bijlage voor meer info!

Ook op 3 juli tijdens onze rit in de voormiddag worden we gefilmd door een cameraploeg van TV LIMBURG.  Deze ploeg zal ook tijdens de BBQ aanwezig zijn.  Dus we hopen dat jullie zeker allemaal van de partij zullen zijn.

Deze reportage zal nadien gedurende 1 week uitgezonden worden.

Be There !!!

Hallo  fietsmakkers,

Magere opkomst voor de 15^de clubrit, 16 man schreven in. Het zaterdagwerk zal wel hier de reden voor zijn. Jammer, want de place to be was vandaag De Kimpel in Bilzen.

Traditie getrouw een drukte van jewelste aan het vertrek. Vorig jaar met meer dan 5000 vertrekkers dit jaar met “iets minder” nl. 4446 ingeschrevenen.

De meesten onder de aanwezige Azzurri met duidelijk nog de “Nove Colli” in de benen,beuken we tegen de wind in richting Bilzen. De volgwagen hebben we vandaag een verlofdag gegeven.

Franco nam resoluut het commando over en liet zich bijstaan door nog een 6-tal gastbaancaps. die spontaan een beurtrol inlasten, ja niet iedereen kan de wind trotseren.

Nog maar net vertrokken aan de Kimpel, krijgen we al dadelijk de eerste hellingske, De Brugstraat. Niet zo beestig steil of lang,maar het vernieuwde parcours lag er bezaaid van en die naar het einde toe toch pijn deden.

Het tempo zat er goed in,we vertrokken met 16 man maar al snel was onze groep uitgegroeid tot een peloton van zo een 100 man. Iedereen kroop in het wiel van de witte Dogma lekker knus uit de wind, nu ja knus ,het was toch nog harken en stoempen om netjes uit de wind te zitten.

Na de zoveelste dikke knobbel komen we aan Les Cahottes. Ik vind nog steeds dat de bevoorrading  net aan de voet toch een slecht gekozen plaats is, maar de burgemeester heeft daar blijkbaar anders over beslist.

De felle wind begint toch in ons voordeel te draaien en de terugweg naar Winterslag moet nu toch gemakkelijker gaan. Er werd afgesproken om een koffiepauze in te lassen aan de eerste de beste cafeetje, we zijn er velen gepasseerd maar dit cafeetje in Sluizen trok de aandacht en zo ging iedereen in de remmen.

Na de koffie trekken we ons terug op gang om de laatste km’s af te haspelen. Onderweg hebben we nog gezelschap gekregen van Cyriel en Maria.

We duikelen Haspengouw binnen, hier is het parcours drastisch gewijzigd in de positieve zin dan.

Na enkele veldwegen door Piringen en Hoeselt komen we terug in Bilzen waar de Azzurri koers zetten richting Winterslag en ik op Beverst.

De toertocht was naar gewoonte zeer mooi, goed en op tijd aangegeven en de info aan de voet van de hellingen maakte deze editie van de  Bilzen Classic compleet af!

Franco en de rest van de baancaps bedankt om ons uit de wind te houden, en die mensen in de buik van de groep met een fluitje om de pols(?) ook bedankt.

Ritgegevens

16 leden

Ik had 149 km.

 

http://www.saliceocchiali.it/eng/caschi_bike.php (klik)

Let vooral op hoe de tricolore vlag via de helm subtiel doorloopt in de bril en zo mooi één geheel vormt. De helm is ook in het wit verkrijgbaar.

Misschien krijgen de sponsors bij deze foto een  idee?

tot...en de groeten 

(klik)

Hallo  fietsmakkers,

De Azzurri Nove Colli gladiatoren zijn gezond en wel terug in Belgenland.

In afwachting van de verhalen en ervaringen en niet te vergeten de mooie foto’s, lees hier nog een kort verslag van onze verslaggever ter plaatse Marc(o)

 

San Marino                                                                21 mei  2011

 

Zoals beslist werd als laatste training San Marino gekozen .

Met een 20-koppige bemanning  startte de rit aan het hotel en werd richting Santarcangelo

aangepeild onder leiding van ons aller maestro Franco .

Aan een tempo van 32 km/u  zag ik , reeds aan de staart bengelend , mijn einde nader en nader komen en aan de voet van Torriana hield ik het voor bekeken : tekort aan herstelperioden en spieren  ; nog een fotootje van de dapperen die hun weg vervolgden rng Verucchio en San Marino . en ik rustig op de terugweg .

Vanaf hier kan ik alleen  de bijgevoegde foto’s laten spreken en wat commentaren achteraf , gaande van miljard , ongelooflijk , kon dat niet andersom ?

Toch bravo voor 71 km in 3u 3 m en een 1000 hm met bult van 16,1 % . en nu maar hopen dat het verteerd is voor de echte waardemeter , de Nove  Colli .

 

Marc(o)

Hallo  fietsmakkers,

Gisteren zaterdag stond de Frans Schoubben memorial op onze agenda. Omdat we met de fiets opreden naar het vertrek in Tongeren kozen we voor de 100 km parcours, gespekt met 7 hellingen, zeker geen onbekende hellingen voor ons.

Om alles vlugger en om chaotische toestanden zeker te vermijden kon men ook dit jaar “voorinschrijven” garandeerde de 4 organiserende clubs. Enzo had al een week op voorhand dan toch maar ingeschreven (5 € +W-cup pakket) en ikzelf zou dan ter plaatse intekenen.

Aangekomen in Tongeren was het charmant druk aan de Sibbo. Na het veilig achterlaten van onze Italiaanse raspaardjes aan de fietsenstalling die een kaartje met volgnummer kregen, begaven we ons naar boven om in te schrijven en om zo ook van de 3 bevoorradingen te kunnen genieten. Ook aan het vertrek Paul van de 3x20 boys, lang uit roulatie geweest met knieproblemen.

Het was aanschuiven geblazen aan de tafel(s) van de voorinschrijvingen. Een file tot bijna aan de uitgang ! Hier hadden we zeker geen zin in om nog een uur staan wachten. Enzo maakte terecht zijn beklag aan de familietocht inschrijvingstafel en kreeg ook groot gelijk van de 2 organiserende leden die op dat moment hun
verveling wegspoelden door aan de koffie te slurpen! Rechts aan de ingang stond de tafel van de “155 km” bemand door een voetbaltrainer (J. Daerden),  gefocust op een speculoos koekje die met zorg gesopt werd in de koffie! Omdat er niemand staat aan te schuiven bij hem,vraag ik of hij mij op de 100 km wilt inschrijven om zo de drukte aan de tafels te verdelen. “neen dat gaat niet”kreeg ik als antwoord “ge moet daar inschrijven,
hier is de 155 km”  ja… dat had ik ook al door Joskeuh, maar het werk moet toch een beetje eerlijk verdeeld zijn of niet! Misschien een tip naar de organisatie toe voor volgend jaar als ze aan de 14^de editie toe zijn!

We dropen af  richting fietsenstalling om de fietsen terug in ontvangst te nemen. De fietsen werden door “de bewakers” aan de eigenaars terugbezorgd. Opeens werd er geroepen “van wie is deze fiets?” niemand die de Ridley moest hebben! Toen kreeg de “bewaker”zijn blunder van formaat in de gaten ! de Ridley eigenaar had zich nog niet gemeld voor terugname!

Dit alles aan de start van de toertocht.

We verzeilen in een groepje Hollanders die aan een mooi tempo richting Richelle hobbelen over de vol met putten bezaaide wegen. Na de afdaling naar Dalhem , kwamen we horden sakkerende en vloekende fietsers tegen die net zoals wij het spoor bijster waren. Iedereen was het eens, zeer slecht uitgepijld! “Franske”Schoubben zou zeker niet trots geweest zijn op de 4 organiserende clubs! Wat een boel jongens!!! Gelukkig kennen wij onze weg rond Aubel en met een ommetje van een 25 km komen we aan de eerste bevoorrading waar een nietsvermoedende clublid aan de bevoorradingstafel,de volle laag krijgt van de misnoegde Hollanders en Belgen!

Enzo en ik hebben dan de pijlen gevold tot voorbij de Lanaye, waar we eerst nog bij de bakker aldaar een lekker rijstaartje met cola hebben verorberd.

In Bitsingen nemen we afscheid van de Schoubben en vervolgen onze weg huiswaarts.

Met al de ongemakken was het toch nog een mooie zomerse fietsdag die we met een Grimbergen hebben afgesloten!

 

Ik had 149 km op de teller

7 hellingen goed voor samen 1330 Hms.

Frans Schoubben

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Frans Schoubben (Tongeren, 11 november 1933 - 31 juli 1997) was een Belgisch wielrenner. Hij was beroepsrenner van 1955 tot 1963. Schoubben kon goed bergop rijden en won in 1957 Luik-Bastenaken-Luik, het hoogtepunt uit zijn carrière. Hij won ook tweemaal het Ardens weekend (1957 en 1960), tweemaal de Tour de Wallonie (1957-1958) en Parijs-Brussel 1959. In totaal behaalde Schoubben 39 overwinningen als prof.

 Oefenritje – Nove Colli                                                                             19 mei 2011

zoals jullie weten zijn er een 20- tal Azzurri leden op fietsvakantie in Rimini, zondag volgt de apotheose"de 9 colli"
lees hier een kort verslag geschreven door onze Marc(o)

Gisteravond werd na rijp beraad beslist niet meer in dezelfde val te trappen van vorig  jaar , namelijk te stevige training met de naweeën op zondag en ons daarom te beperken tot het medium parcours van de laatste Mareterra of 84 km met 684 HM ;

met copie van route en profiel ons bezorgd door Graziano stonden we dus deze morgen klaar om dat varkentje te wassen .

we dat waren : Franco , Antonio , Johny , Scott en uw dienaar Marc(o) .

vrij vlot maalden we  de vlakke kms tot Gateo er door  waar we , vooral ik , routeverantwoordelijke , even het westen kwijt waren ; navraag bij een local leverde soelaas in de vorm van een rits namen , die niet onbekend  in de oren klonken : Longiano , Roconfreddo en Sogliano , deze laatste ook op oorspronkelijk plan . Op naar Longiano dan , en dat was letterlijk te nemen met een stevige kuitenbijter , wat al reeds tot wat venijnige opmerkingen voerde aan adres van ondergetekende . voor laatste bleef het daar niet bij en Roconfreddo werde een herhaling alvorens de klim van 2,4 km naar Sogliano aan te vatten , waar we met aan saldo van 40 km op de teller aankwamen .

we zouden dan naar Ponte  Uso rijden , Verucchio , Santarcangelo  en terug . een linkse

inval ipv een rechtse bracht ons uit spoor en stormden recht op Santarcangelo af , wat de rit te kort zou gemaakt hebben en plots zie , daar duikt een wegwijzer Verucchio op naar rechts ; remmen dicht , een beetje terug en hop rng Verucchio . bij die éne hop is het voor mij gebleven want we zaten op de weg naar Torriana  waar we met het hoogste percentage van de rit kennismaakten : 14,4 % . alleen de daadwerkelijke ruggesteun van Franco heeft mij boven gebracht . Vanaf dan kregen we vleugels en vlogen hiermee via Santarcangelo   en Bordonchio naar ons hotel . 72 km en +800 HM .

de verwijten die ik dan moest slikken hou ik voor mezelf : er werd dadelijk beslist morgen toch maar naar San Marino te fietsen , want dat was veel makkelijker .

 

marc(o)  

Hallo  fietsmakkers,

De 13^de clubrit uit ons boekje ging vandaag naar Banneux. Ideaal voor de “Nove Colli” deelnemers die as zondag in Rimini zullen deelnemen. Ik werd bijgestaan door Franco om de 30 bedevaarders veilig door de Waalse wegen te gidsen. Het was met een bang hartje,daar de weermannen regen voorspeld hadden. Maar gelukkig zaten ze er flagrant naast met de voorspelling, geen drup is er gevallen.

Door het bestuur werd een Walkie Talkie aangeschaft om zo met de volgwagen in contact te blijven in geval van. Franco kreeg dat hebbeding rond de arm vastgemaakt.

De trip begon aan een niet te snel tempo richting Zutendaal en om de aanvangsfase wat gemakkelijk te houden blijven we op het jaagpad tot Visé.

Als iedereen denkt dat het weeral Richelle wordt, slaan we echter naar rechts af om aan de côte de Sarolay (Argenteau) te beginnen. Achteraan horen we iemand “smeerlappen” roepen.

De Sarolay heeft een afstand van een 0,8 km en met een gemid van 9,7 % stijgingpercentage.

Iedereen komt op eigen tempo boven,de één al wat sneller dan de andere. Ik had al enkele keren laten horen dat de rit nog lang was en niet te onderschatten. Om de gemoedstoestand te testen riep ik geregeld “ …Waar is dat feestje ?” “HIER IS DAT FEESTJE !” alles kids dus. Het loopt gestaag omhoog tot in Queque du Bois. Net boven werd er voor de éérste keer plat geroepen. De lange afdaling was koud maar deed toch deugd. Beneden gekomen moeten we even wachten op de rest van de achterblijvers. Als verrassing heb ik de côte de la Fôret in petto. Heeft een afstand van ong.3,1 km met een gemid van 5,5 %

Deze côte begint verdekt in een steegje, Je fietst er voorbij zonder er erg in te hebben, waar het niet dat de bewegwijzering ons deze onvolprezen côte aanreikt. Het zijn niet de percentages, maar het is de lengte die het beste van

de renner vraagt. Ruim drie kilometer voordat het gehucht Forêt in zicht komt.

De top in Forêt geeft een uitzicht prijs om van te watertanden. De rust in schril contrast met de bedrijvigheid in het dal maken het de moeite waard om zich de moeite te troosten de helling aan het palmares toe te voegen. Op de top brengt een afdaling ons in Nessonvaux.

De afdaling geeft ons net de tijd om te drinken en snel wat suikers te verorberen.

We beginnen aan de côte de Trassenster, afstand 6 km met 4 % gemid. de laatste klim voor we in Banneux wat kunnen pauzeren. We besluiten om iets te eten en te drinken in een self- bedieningszaak. Trouwens, ik denk dat de plaatselijke bakker aan het rondpunt niet zoveel stoelen heeft om rustig een Tagaubére te eten met 30 man.

De terugweg is andere koek! De wind is zeker geen bondgenoot en maakt het ons (Franco en vooral mij) behoorlijk lastig. De lange hellingen zijn achter de rug maar nu moeten we over een 5 tal kuitenbijters in Olne…Soiron…Xhendelesse… Bruyeres…José. De machtsexplosies bergop zijn aanzienlijk afgezwakt, de vermoeidheid begint bij de meesten parten te spelen. “…Waar is dat feestje?” “…hier is dat feestje! “

Iemand komt met de opmerking dat er niet zoveel zitplaatsen zijn in de volgwagen!het zal rustiger aan moeten. Ik moet zeggen dat er veel nieuwsgierigen zijn onder de leden. Ik heb dikwijls de vraag gekregen “…hoeveel bergen nog? Wat krijgen we nog?”

De lange afdaling richting Visé is niet te versmaden, maar eerst nog die knobbel in Dalhem die we over moeten. We houden een korte drink stop. Er was voldoende drinkwater aanwezig in de volgwagen om de bidons te vullen.

Normaal stond nog de Lanaye in het parcours,maar na een korte rondvraag werd er voor het jaagpad gekozen tot in Eigenbilzen waar ik naar Beverst afdraai met 173 km op mijn tellerke.

De rest stevent af op Winterslag waar hen nog heerlijke stokbroodjes liggen te wachten aangeboden door de Afi! Waarvoor onze smakelijke dank!

Onze “Abraham”Di Salvo Francesco vandaag net 50 geworden wensen we een dikke auguri!!!

Ook de mannen met de nieuwe bike , Bruno met een mooie FP 7 Pina en Fulvio met een blitse Eddy Merckx!

Het was weeral een mooie prachtige rit, al zeg ik het zelf! En de Nove Colli mannen zijn er duidelijk klaar voor. Veel geluk iedereen!!!!

Ritgegevens

30 leden

165 km – 24,8 km/uur – 1527 Hms

5 x plat !!!

tot...en de groeten

Hallo  fietsmakkers,

Verslag geschreven door Emidio

Niet veel inspiratie vandaag, maar toch een kort verslagje van onze rit van 8 mei.

 

Onze baankapiteins voor vandaag waren Giorgios en Nino en ze hebben een mooie rit uitgestippeld langs Genk, As, Maasmechelen, Lanaken, Zutendaal en zo terug naar Genk.

23 leden, waaronder ook Bruno die gisteren ten val kwam, waren van de partij en ondanks de warme temperaturen hadden we een gemiddelde van 28,8/uur.

Hierdoor waren we tijdig terug in ons clublokaal. Nog snel genieten van een frisse pint en dan huiswaarts om moederdag te vieren.

 

Met dank van Giorgios en Nino

 

Ritgegevens

23 leden

65 km – 28,8 km/uur

Nino & Pino M.

 

Hallo  fietsmakkers,

Is het toevallige pure pech, of is de toch zo mooie semi-klassieker”Rekem-ValDieu-Rekem” een ritje die ons niet ligt?wie zal het zeggen. Feit is dat we deze toertocht voor de 3^de maal rijden en evenveel keren pech hebben gekend. Het begon al in het lokaal net voor het vertrek.

Het verliep niet vlotjes bij het ronselen van de VWB lidkaarten niet iedereen had de kaart bij.

Met wat vertraging vertrokken we allen achter Franco en Antonio, richting Rekem.

In Sledderlo werd er al voor de éérste keer “plat”geroepen. Als we net de afdaling willen nemen aan de Fabiola home in Rekem werd er weer plat geroepen. Ondertussen was de meerderheid al aan het dalen en werd er beneden netjes gewacht op de pechhebbers. Ik besloot om verder te rijden tot aan de start om zo iedereen in te schrijven voor de 95 km afstand. Na de inschrijvingen hebben we nog bijna eindeloos moeten wachten tot dat de groep weer voltallig was. Wat er gaande was dat het zolang duurde?  Geen bandjes en geen pomp bij! Enfin, om 10 uur konden we dan toch vertrekken richting Voerstreek.Het tempo ging ietsjes de hoogte in om de verloren tijd wat goed te proberen te maken. Nog steeds op Lanakens grondgebied werd er voor de zoveelste keer plat geroepen! Een gesakker en gejammer tot en met. Vooral van leden die vrouwlief beloofd hadden om tenlaatste 14 uur terug thuis te zijn. Een onhaalbare zaak! Dus werd er temidden van het jaagpad een crisis spoedvergadering gehouden. Iets meer dan de helft besloot om de 65 km parcours te volgen kwestie van op tijd terug aan de Afi te staan. De rest van de groep (14 man) hielden het been stijf en vertrokken voor de 95 km parcours. Zeker nu dat Pino geroepen had”ik doe de 65 km maar ik rijd niet onder de 35 km/uur…”

We fietsen (alweer !) de Hallembaye …de Richelle op,voor de derde week op rij!

De hellingen van de bond zonder naam stapelen zich kort elkaar op. Het is warm en iedereen snakt naar de verfrissende bevoorrading. We waren nog maar 1 afdaling verwijdert van de verfrissende beloning toen het stuur van Bruno het begaf. Het alluminiumstuur brak in 2 stukken, Bruno verloor het evenwicht en kwam ten val. Gelukkig viel de lichamelijke schade mee, enkele schaafwonden op de benen en elleboog. Donato en ikzelf zijn toen verder gereden om hulp te vragen aan de bevoorrading. Dadelijk sprong iemand van de organisatie in de wagen om Bruno op te halen. Hier hebben we jammer genoeg Bruno moeten achterlaten,maar hij was in goede handen van de mensen van de organisatie.

De rest van de sterk uitgedunde groep fietst verder richting (alweer!!!)Lanaye,(ijskoude Aquarius)…Muizenberg. Tussen Kanne en Genk werd het gashendel geregeld ver opengedraaid en was het kretsen om in het wiel te blijven. In Eigenbilzen heb ik de groep verlaten richting Beverst.

Jammer van de pech die we hebben gekend en vooral jammer voor Bruno,maar gelukkig is het alleen maar bij schaafwonden gebleven.

 

Ritgegevens

30 vertrekkers + 2 gastrijders

Ik had 137 km – 25,6 km/gemid – bijna 1000 Hms

Lek gereden : 5 keer

Stuurbreuk Bruno met valpartij!

Het stuur werd met een stok opgelapt om ev toch verder te kunnen fietsen !

Gelukkig bleef het maar bij “beton exceem”