Pannenkoeken.
Vakantie.
Paddestoelen.
Bezint
BEZINT. 
Marietje
Ik zou zo graag
Bomen
BOMEN
Bomen komen elkaar niet tegen
tenzij bij stormwind misschien
maar mensen die je liefst wil mijden
zul je nog wel vaker zien.
Een kinderhand
EEN KINDERHAND.
Een kinderhand is gauw gevuld,
Dat is al lang geleden.
Want kinderen vandaag de dag
Zijn niet zo gauw tevreden.
Zij hebben alles al gehad,
Zij moeten niet meer trachten.
Dus dat ze gauw tevreden zijn
Dat kun je niet verwachten.
Stil
Mij hart wordt stil als je naast mij komt zitten
en je legt heel gewoon je hand op mijn mouw.
Nu liever niet spreken…de stilte niet breken…
Zo zeg je veel meer dan “ik hou van jou”.
Soms leg jij je hoofd heel zacht op mijn schouder,
Zo zonder één woord…..dan wordt mijn hart stil.
De geur van je haar en die glans in je ogen…..
Je spreekt tot een hart dat luisteren wil.
Mijn hart wordt stil van de rust in je adem.
Jij geeft mij je hand in een simpel gebaar.
Nu liever niet spreken…de stilte niet breken…
Gewoon onze handen…wij begrijpen elkaar.
Soms zit je naast mij met je ogen gesloten,
Je hoofd op mijn schouder…jij weet wat ik wil.
En al zou ik het graag eens uit willen schreeuwen,
dan kijk ik naar jou en wordt mijn hart stil.
P.s.
Het is een hele kunst met iemand samen te leven,
en je merkt het elke dag…het is niet aan iedereen gegeven.
Lona Dinga
LONA DINGA
Lona Dinga heeft haar schapen naar de bergweide gebracht
want de lente gaat beginnen na het scheren van hun vacht.
Om zich niet alleen te voelen speelt zij op haar herdersfluit
noten die de winden dragen, ’t is een klagend, triest geluid.
In de grote Connemara loopt zij eenzaam, maanden lang.
Zij leerde leven met de stilte, de natuur maakt haar niet bang.
Tussen grauwe, woeste rotsen trekt ze met haar kudde voort
en bij nacht, hoog in een berghut, slaapt zij vredig, ongestoord.
Lona Dinga lijkt zo rustig wijl ze schapen hoeden kan,
maar ook zij durft wel eens dromen van een leven met een man.
Iemand die voor haar zou zorgen, haar zou kussen en nog meer….
Ach, ik weet het, door ervaring, veel alleen zijn doet soms zeer.
Lona Dinga voelt vanbinnen soms die sterke, felle drang
naar wat tederheid en liefde waar ik ook zo naar verlang.
Mocht ik Lona Dinga vinden ‘k zou haar beminnen tot de dood.
Maar waar begin ik best te zoeken ? De Connemara is zo groot
.
Rozen
Mijn pad gaat heus niet over rozen, en
juist daarom ben ik zo blij.
Want zie je …rozen hebben doornen
En die zijn te scherp voor mij.
Ik hou meer van madeliefjes
In de zomer, tussen het groen.
Ik kan dan op mijn blote voeten lopen
Zonder dat ze pijn gaan doen.
Tegenpolen.
Als het licht er niet wasGewoon
Een huis, een tuin, een klein gezin,Kennen.
Ik dacht je helemaal te kennenBobbyBOBBY !
Hij heeft een mooie naam
het hondje van de buren.
Maar soms maak ik mij wel eens boos,
hij heeft zo’n rare kuren.
Hij heft wel eens zijn pootje
in de tuin tegen mijn sla.
En als ik hem daarvoor bekijf
dan blaft hij mij nog na.
Zijn baasje laat hem dikwijls uit
en kijk wat Bobby doet :
hij legt “dat” wat hij thuis niet mag
bij een ander op de stoep!
Hoge Hakken
Een jongeman kuste zijn liefjeGevenOf je heet Pier, of Jan, of Pol,
mij is het om het even.
Maar als je wat wil krijgen
moet je zelf wat kunnen geven.
Je leeft niet voor jezelf alleen
al zou je dat wel willen.
Je moet ook eens de honger
van een ander kunnen stillen.
Oud.Tegenstroom.
In het magische licht van de zinkende zonVooruitgang ?
Wij leven in een nieuwe tijd
met horloges die op batterijën lopen.
Maar op een dag dan zijn die leeg
en moet je er nieuwe gaan kopen.
Is dat nu de vooruitgang
die men nodig uit moest vinden ?
Vroeger hoefde je ze alleen maar
met een wieltje op te winden !
