Beschrijving Sint-Andrieskwartier

Op het ogenblik van hun geboorte woondende beide overgrootouders Lodewijk HOREMANS
en Agnes GOOS, respectievelijk in de Lange Rid-
derstraat en Lepelstraat, dus in het hartje van het
Sint-Andrieskwartier, in die tijd gekend als de
"Parochie van Miserie".
Het Sint-Andrieskwartier is van oudsher een
typische stadswoonwijk. Vroeger was er een vis-
markt, een gemeenschappelijke ontmoetingsplaats,
de uitgelezen plek voor kermissen en volksfeesten.
Centraal gelegen, te midden van het volkrijke
Sint-Andrieskwartier, werd door de Augustijner-
monikken voor de eerste maal de St.-Andrieskerk
opgetrokken in 1514, dus nog in de laat-gotische
periode, doch daar ze een paar 100 jaar later door
een instorting gedeeltelijk vernield en herbouwd
werd, vertoont ze thans een eigenaardig mengsel
van gothiek en hergeboortestijl. Behalve een aantal
schilderijen van gekende Oud-Vlaamse meesters is
de grootste merkwaardigheid de predikstoel, in
hout gebeeldhouwd en voorstellende de wonderbare
visvangst.
Wees gewaarschuwd, in dit stadsbeeld moet men
geboren zijn, om het te kennen en te appreciëren.
Het heeft zijn eigen karakter. Het is gekend als het
"Sint-Andrieskwartier" - 4de Wijk" - "Parochie
van Miserie" - "Luizenmarkt" - "Rode Burcht" ,
allemaal namen om één zelfde wijk aan te duiden.
Het kwartier van straatfiguren, zoals "Mie
Citroen"-"Zotte Rik, de kindervriend"-"Zatte Nel"
"Baas Capabel"-"Mager Net"-"Lies de Mossel",
"Nar van de mezenvangers"-"Lange Sander", maar
ook Hedndrik Conscience, Eduard Keurvels, Domien
Sleeckx, Door Van Rijswijck, Lode Zielens en
Eugenie Boeye.
Enkele figuren uit deze tijd kan men bovenaan
deze rubriek zien.



