Warme herfst houdt dieren uit winterslaap

Wilde aapjes in Sumatra

Begin Tangkahan niet te zoeken in de Lonely Planets van deze wereld. Het staat er niet in. Dit minidorpje op Sumatra bereik je langs een weg dwars door plantages. Plots stopt de weg en rij je recht de jungle in. Wel, daar ligt Tangkahan.

Omdat het niet in de reisgidsen staat, is het nog heel ongerept en authentiek. Mega Depari heeft er een aantal hutten gebouwd met zin voor ecologie en detail. Door zijn ondernemingszin geeft hij aan een groepje locals een inkomen. De prijzen waartegen hij deze smaakvolle hutjes verhuurt, zijn bijzonder mild: 3,5 euro per nacht. Toch heb je voor die prijs een goed bed mét muskietennet en een douche.

We beleefden er een heerlijke tijd. De natuur is er uitbundig en prachtig. Je ziet er watervalletjes en er is wildlife te bespeuren. Zo spotten we bijvoorbeeld wilde apen. Bovendien kun je heerlijk eten in het restaurant waar Depari's vrouw aan het fornuis staat. Voor 1 euro hebben we er bijzonder lekkere gerechten geproefd, waar we soms nog met weemoed aan terugdenken.

Luxe moet je in Tangkahan niet verwachen ze hebben geen elektriciteitskabels die de moderne wereld dichterbij kunnen brengen. Er is alleen een generator in het dorp die tussen 18 en 22 uur voor wat stroom en licht zorgt. Het kan er ook heel hard regenen en donderen, maar dat stoorde ons niet, het droeg bij aan de bijzondere sfeer. Het regende bijna alleen maar 's avonds en 's nachts, overdag konden we genieten van tochten in de zon.

Het deed ontzettend veel deugd om te onthaasten bij mensen die nog zo dicht bij de natuur leven. De tijd die we in Tangkahan doorbrachten, is de mooiste herinnering van onze reis naar Sumatra.

Peter De Pauw
bron; demorgen.be

Opnieuw bizons in Mexico met dank aan de VS

Gekoelde stenen voor panda's in Australië

De twee dieren blijven voorlopig in quarantaine. Vanuit China hebben ze bamboestengels meegekregen, waar ze een tijdje mee vooruit kunnen. Vanaf half december kan het publiek de zwart-witte beren bewonderen. De dierentuin hoopt dat Wang Wang en Funi zich zullen voortplanten.

© Tiscali/ANP
bron; tiscali.nl

 

Waterhyacint overwoekert Sri Lanka

Noem het woord “waterhyacint” in het bijzijn van een Sri Lankaan en hij zal meteen verschrikt reageren. De waterplant heeft het hele eiland overwoekerd en maakt het andere planten onmogelijk.

De waterhyacint werd in 1901 Sri Lanka binnengebracht door de vrouw van de Britse gouverneur. Een eeuw later is het de ergste invasie van onkruid. Met zijn dikke groene bladeren en ruige wortels heeft de waterhyacint zich over het hele eiland verspreid. Hij bedekt waterwegen, rijstvelden en moerassen. Doordat hij alle zonlicht wegneemt, sterven niet alleen andere planten maar ook vissen.

Ecosysteem

"Ze komen binnen als sierplanten, maar zodra ze snel beginnen te groeien, gooien de mensen ze weg, en dan groeien ze waar ze ook terechtkomen”, zegt milieuexpert en advocaat Jagath Gunewardena. “De mensen staan er niet bij stil dat mooie planten niet in ons ecosysteem kunnen passen en het zelfs kunnen beschadigen”, zegt Sajeewa Chamikara, coördinator van de Sri Lankaanse Milieuvereniging (SLEA).

Niemand heeft al een echte oplossing gevonden voor de bedreiging. En de waterhyacint is niet het enige gevaar. Gunewardena schat dat zich op dit moment veertig uitheemse planten snel over het eiland verspreiden en schade aanrichten.

RP (IPS)bron; gva.be

 

Koraalduivel bedreigt Caraïbische wateren

Zeventien jaar geleden ontsnapten enkele exemplaren uit een aquarium in Florida. Vandaag bedreigt de koraalduivel, een giftige en vruchtbare roofvis, de visgebieden in de Caraïbische Zee en Golf van Mexico.

Toen de orkaan Andrew in 1992 over Florida raasde, brak een aquarium van een restaurant en kwamen zes koraalduivels in zee terecht. De koraalduivel (Pterois volitans) komt daar normaal niet in het wild voor. Het gaat om een soort die enkel in de Grote Oceaan, aan de andere kant van het Amerikaanse continent, te vinden is.

Maar in 2004 werd hij aangetroffen bij de Bahamas, in 2007 bij Cuba en de Turks- en Caicoseilanden, en vorig jaar bij Haïti, de Dominicaanse Republiek, Puerto Rico, Belize en het Colombiaanse eiland San Andrés. Dit jaar werd hij al gesignaleerd bij Mexico, Honduras, Costa Rica, Panama, de eilanden Aruba en Bonaire en de noordwestelijke kust van Venezuela.

Ontsnapt

De Venezolaanse bioloog Juan Posada acht het zeer waarschijnlijk dat het gaat om afstammelingen van de vissen die achttien jaar geleden uit het restaurant in Florida zijn ontsnapt.

De koraalduivel kan tot 45 centimeter lang worden, heeft giftige stekels, kan zich gemakkelijk verschuilen en speelt alles binnen wat hij op zijn weg tegenkomt. Doordat hij in de Atlantische Oceaan geen natuurlijke tegenstanders heeft, kan hij zo snel oprukken, zegt een andere Venezolaanse bioloog, Oscar Lasso.

De koraalduivel is een echte veelvraat. “Hij kan zijn maagomvang tot dertigmaal vergroten”, zegt Lasso. In de maag van een gevangen koraalduivel werden zeventien jonge rode snappers, een baarssoort, aangetroffen. Door de vraatzucht van de koraalduivel worden hele visbestanden bedreigd, zeggen de biologen. Bovendien is koraalduivel bijzonder vruchtbaar.

Blijven

“Een succesvolle nieuwkomer uitroeien is bijna onmogelijk, weten we uit ervaring”, zegt Juan Posada. “Hij is gekomen om te blijven. We zullen moeten leren leven met het probleem en het trachten te beheersen.”

Een van de problemen is het gif in zijn stekels. Het is niet dodelijk voor mensen maar veroorzaakt wel een intense pijn in het geraakte lichaamsdeel en ook dagenlange misselijkheid, braakneigingen, hoofdpijn, benauwdheid en soms hartstoornissen.

RP (IPS)bron; gva.be

 
Pluchen beest voedt weesjes op

Soepschildpad kan opgelucht adem halen



Photo; worldexplorer.be

Op het vakantie-eiland Bali mogen geen zeldzame schildpadden worden gedood bij Hindoe-ceremonies. Het Indonesische ministerie van bosbouw verbiedt de praktijken. Dat heeft een woordvoerder van het ministerie vrijdag gezegd.

De gouverneur van Bali, I Made Mangku Pastika, haalde zich de woede op de hals van natuurbeschermers toen hij een quotum instelde van duizend groene zeeschildpadden, of soepschildpadden, die jaarlijks gedood mogen worden. Schildpadvlees is een traditionele lekkernij op Bali, de enige provincie met een Hindoe-meerderheid in het overwegend islamitische Indonesië.

Tien jaar geleden verbood Indonesië de handel in en consumptie van schildpadden naar aanleiding van internationale zorgen over de afnemende aantallen en onder druk van dierenrechtenactivisten die dreigden met een toeristische boycot van Bali. Het verzoek van Bali voor een uitzonderingspositie op het verbod werd op wetenschappelijk gronden afgewezen.

Tienduizenden soepschildpadden leggen hun eieren op Indonesische stranden. De aantallen nemen echter af vanwege stroperij. Sinds 1999 zijn Hindoe-ceremonies aangepast en worden schildpadden niet meer geofferd door ze de kop af te hakken, maar worden ze symbolisch geofferd door ze in zee vrij te laten.

bron; trouw.nl

 

Vogels moeten op tijd een veer laten

Ruiende kauw. foto Otto Faulhaber ;Omdat deze huismusman zijn keelveren opzet, is het zwart even zichtbaar. Als de lichte toppen van de dekveren zijn afgesleten, valt het slabbetje pas echt op. foto Wilbert Koch

Onze kippen beginnen weer een beetje op te knappen: twee weken geleden zagen ze er niet uit! Overal in de tuin en in de wei liggen veren. Als volwassen vogels veren laten, doen ze dat om afgesleten veren te vervangen of om een speciaal prachtkleed te verkrijgen dat een belangrijke rol moet spelen in de hofmakerij.

Tijdens de rui is de sterfte onder veel vogelsoorten groot. Het ruiproces vreet energie. Vogels verwisselen hun veren als de energiehuishouding het gunstigst is. Dus niet tijdens het broedseizoen, dan moet er gewerkt worden en zeker niet in de winterperiode als er vaak voedselschaarste is.

We moeten naar de functies van de veren kijken om te begrijpen hoe en wanneer er geruid wordt. Veren maken vliegen mogelijk en beschermen tegen warmte en kou. Ze beginnen te groeien als de vogel zich nog in het ei bevindt. In veervelden vormen zich veerpapillen, die rijk aan bloedvaten zijn. De papil groeit naar buiten als de veer zich ontwikkelt. De hoornlaag vormt aan de buitenkant een beschermende schede, die langer wordt naarmate de veer in de papilkegel groeit. Na verloop van tijd breekt de veer door de hoornschede. Vogelnesten zien in de periode van het doorbreken van de veren wit van de hoornschilfers. Dekveren, slagpennen en staartpennen, de zogenaamde contourveren, bestaan aan de basis uit de spoel die overgaat in de schacht. Aan beide kanten van de schacht wijzen vertakkingen, zogenaamde baarden, naar buiten; zij vormen de vlag van de veer. Op de baarden staan baardjes, deze vallen met haakjes in elkaar.

Onder een vergrootglas lijkt elke baard een miniatuurveertje. Om het verenpak in goede staat te houden, moeten vogels elke dag veel tijd besteden aan het toilet maken. De veren worden dan een voor een door de snavel gehaald, waardoor verfrommelde baarden weer worden glad gestreken. Donsveren zijn eenvoudiger van bouw dan de contourveren. Ze hebben geen schacht; de baarden komen rechtstreeks uit de spoel. Omdat ook de haakjes ontbreken, vlechten de losse baardjes zich niet alleen in de baardjes van de eigen donsveer, maar ook in die van de aanliggende veertjes. Daardoor ontstaat er een gesloten, met lucht gevuld, isolatiedek. Normaal gesproken liggen de donsjes onder de dekveren. Kuikens van eenden, kippen en kieviten hebben in hun prille jeugd alleen donsveren. Pas later krijgen zij contourveren. Het eerste echte verenkleed bij jonge vogels is weinig opvallend van kleur. Omdat de jongen nog relatief zwak en onervaren zijn, dragen zij een camouflagepak, dat vaak gelijkenis vertoont met het verenpak van de moedervogel. De geslachtsrijpe mannen hebben opvallende kleuren om mee te pronken. Verschillende soorten zoals futen, reigers en kemphanen dragen zelfs tijdelijk kuiven, pluimen of kammen om extra indruk te kunnen maken.

De meeste vogels ruien in de nazomer, tussen broedtijd en trektijd. Bij veel soorten is er slechts sprake van een gedeeltelijke rui. Pas in het voorjaar worden de resterende veren vervangen en is er sprake van een zomerkleed. Als er geen rui plaatsvindt, kunnen er toch duidelijke kleurverschillen tussen man en vrouw ontstaan, omdat veeranden afslijten en onderliggende kleuren dan boven komen. We zien dat duidelijk op de grote foto met de jonge huismusman. De donkere keelvlek is in werkelijkheid de hele winter aanwezig, maar wordt pas zichtbaar tegen de voortplantingstijd, omdat de lichte toppen van de veren dan zijn afgesleten. De spreeuwen zijn op dit moment op hun mooist. De uiteinden van de dekveren zijn wit, zodat onze spreeuw in herfst en winter er ook nog eens fraai gespikkeld uitziet. Dat de veren behoorlijk slijten, zien we in de zomer al. De witte puntjes zijn dan verdwenen. In tegenstelling tot andere vogels, die hun jongen juist in een prachtkleed grootbrengen, is het moois er bij spreeuwen dan al af.

Als er te veel veren gelijktijdig vallen, heeft dat grote consequenties voor het vliegvermogen. Daarom laten veel vogelsoorten de slagpennen vaak in paren; steeds links en rechts de overeenkomstige veer. Ganzen en eenden stoten direct na de broedtijd al hun slagpennen tegelijkertijd af. Ze kunnen dan niet vliegen, waardoor ze een gemakkelijke prooi voor vossen en andere vijanden kunnen worden. Daarom verzamelen ze zich voordat de rui aanvangt, in grote groepen op open water of ze verschuilen zich in rietmoerassen. Roofvogels en uilen zijn voor hun voedselvoorziening het hele jaar door afhankelijk van hun vliegsnelheid. Daarom spreiden zij de rui van hun slagpennen over een lange periode. Alleen tijdens de trek stopt het ruien even!

bron; gelderlander.nl

Nog volop paddestoelen door zachte herfst

 Nog volop paddenstoelen door zachte herfst

In de natuur staan momenteel uitzonderlijk veel en veel verschillende soorten paddenstoelen. Meestal zijn ze eind oktober allemaal verdwenen, maar door het zachte weer zijn ze er nog volop, liet een woordvoerster van Staatsbosbeheer vrijdag weten. „In de maand november is er nog geen nachtvorst geweest, het was warm voor de tijd van het jaar én vochtig. Ideale omstandigheden voor paddenstoelen".

bron; refdag.nl