Alleen de kerken open... Sint Philipsland rust op zondag

Zondagmorgen elf uur. Net op het moment dat de uit 1668 daterende Hervormde Kerk leegloopt, rijden we Sint Philipsland binnen. Vrouwen met hoeden en mannen in zwarte pakken kijken niet bepaald vrolijk bij het verstoren van hun zondagsrust. Snel sturen we daarom richting dijk, waar de prachtige houten, gele korenmolen ’De Hoop’ al sinds 1724 de horizon kleurt. 

                        

                  

Waarom in hemelsnaam naar Sint Philipsland gereisd?
Er zijn geen toeristische attracties, geen musea,
geen monumentale bouwwerken, geen stranden.
 Eigenlijk is het niet meer dan een paar polders
met een dijk eromheen.
 

Foto's; Hobbyfotografie J & G     E-mail; hobbyfotografie.j.g@telenet.be

Maar het is herfst en op de een of andere manier groeit bij uw verslaggever dan de behoefte aan harde wind door de haren, aan grijs water met witte koppen. Aan prachtige Zeeuwse luchten.

Maar vandaag niets van dat alles, de wind zucht slechts, de zon schittert en het zacht kabbelende water is blauw. Het maakt het genoegen er niet minder om. We gespen de rugzak om, klimmen de grasdijk op die ons vrijwel de hele achttien kilometer rond de polder leidt en volgen de hond die voor ons uit rent op weg naar Anna Jacobapolder.

De hoek om blijkt het dorp toch een strandje te kennen waar de niet-kerkelijken van het najaarszonnetje genieten. Onderweg een eenzame visser en veel, heel veel watervogels die hier rusten of op zoek zijn naar voedsel. Ver weg zien we de Grevelingendam en voor de kust zandplaten en oeverlanden, doorsneden met kreekjes die vollopen bij hoog water.

Af en toe lopen we even de dijk op om ons te oriënteren. De horizon wordt gemarkeerd door de rijksweg die jarenlang het vasteland met Schouwen-Duiveland verbond. Aan het einde van de kaarsrechte weg vertrok het veer Anna Jacobapolder-Zijpe dat op 6 juli 1988 uit de vaart kon worden genomen door de aanleg van de Philipsdam.

Oudere lezers zullen zich ongetwijfeld de mededeling op de radio herinneren als het veer uit de vaart was genomen bij storm, mist of ijsgang. Tot 1953 liep er zelfs een stoomtram van Steenbergen in Noord-Brabant naar Brouwershaven.

Daar waar het pontje vertrok, is nog altijd een dam en restaurant, terwijl het haventje nu wordt gebruikt om mosselen te kweken. Het dorpje Anna Jacobapolder ligt helemaal niet aan het water, maar iets verderop in de polder.

Wij pakken de dijk weer op en zien aan de overkant de Philipsdam, die ook wel Vogelboulevard wordt genoemd. Spotters uit de hele wereld genieten hier in het voor- en najaar van de vogeltrek.

Onder aan de dijk liggen de Rumoirtschorren vol met Engels slijkgras en zeeaster. De uitgestrekte, zeldzame zeegrasvelden, die alleen voorkomen in zout water, zijn belangrijk als voedsel voor de rotgans en verschillende eendensoorten. Hier komt het getijdenwater tot rust, zodat het meegevoerde zand en slib kan bezinken. Daardoor vormen zich uitgestrekte slikken die bij laag water droogvallen. Een fantastische voedselkamer voor de rosse grutto, scholekster, kluut, tureluur en visdief.

Verderop rusten we even uit bij de Bruinisser stelberg. Een hoge, ronde aarden wal met middenin een put vol zoet water. Als het hoog water werd, kon een herder zich hier met zijn schapen terugtrekken. Het is de laatste die zich in Zeeland buitendijks bevindt.

Als we de dijk verlaten, wandelen we via een rechte asfaltweg terug naar Sint Philipsland. Flup-land noemen ze het gelijknamige schiereiland, dat zijn naam dankt aan Anna van Bourgondië, buitenechtelijk kind van Philips de Goede, die haar vader zo voor eeuwig op de kaart zette.

Bij het betreden van het dorp komen we eerst langs de bijna 28 meter hoge watertoren die is gebouwd in 1925 en verderop ’De Hoop’. De in prachtige staat verkerende bovenkruier was tot 1969 nog in gebruik als graanmolen, maar is vandaag evenals het ernaast gelegen ’praathuis’ in diepe rust. Het vrijwel uitgestorven Sint Philipsland leeft namelijk op zondag zoals Nederland vijftig jaar geleden.

 Vragen of sugjduijs@telegraaf.nl gesties:

 

Krabbende steenbok razend populair op internet 

 Een krabbende steenbok uit een zoo uit het Zwitserse Bern is een hit op het internet. Al meer dan een half miljoen mensen hebben het filmpje van het dier bekeken.

De bok, die luistert naar de naam Paul, heeft jeuk aan zijn achterwerk en weet zich daar op wel een erg opmerkelijke manier vanaf te helpen. Hij gebruikt namelijk zijn hoorns, die zo'n meter lang zijn, om te krabben.

Volgens een medewerker van de zoo heeft het dier niet door dat hij razend populair is. "Paul is bronstig en heeft alleen nog oog voor de geitjes die in de buurt rondlopen", klinkt het.

bron; gva.be

 
Latijns-Amerika zet bamboe in tegen klimaatverandering

Nu een wereldwijde overeenkomst over de aanpak van de klimaatverandering er niet lijkt te komen, zijn experts en activisten aangewezen op alternatieve maatregelen om de effecten van de klimaatverandering zoveel mogelijk verzachten. Eén zo'n alternatief is bamboe.

Nijlpaard op drift in dorp door overstromingen
in Montenegro

© afp

Dit is Nikica, een twaalf jaar oud nijlpaard. Het dier zwemt rond in het Montenegrijnse dorp Berislavci, nadat de eigenaar van een zoo Nikica door overstromingen moest vrijlaten.

© ap

Nikica weegt twee ton maar is volgens de eigenaar niet gevaarlijk. Haar kooi stond onder water en het dier verkeerde in gevaar. Daarom werd Nikica vrijgelaten. Ook vorig jaar ontsnapte het dier al eens toen overstromingen haar toelieten uit haar kooi weg te zwemmen. Dit keer zwom het nijlpaard liefst vier kilometer ver.

Overstromingen teisteren Albanië, Bosnië, Servië en Montenegro. Het zouden de ergste overstromingen in een eeuw zijn.

 

© reuters

© reuters

© reuters

(gb)bron; demorgen.be

Oog in oog met gorilla's

 

Wie Oeganda bezoekt, moet zeker een trip naar de gorilla's plannen. In september heb ik in Oeganda mijn vrienden bezocht die heel het Afrikaanse continent sinds zeven maanden doorkruisen met jeep en motor. Het hoogtepunt van deze reis was ongetwijfeld het bezoek aan deze mooie apen in het Mgahinga Gorilla National Park. Dit tropische regenwoud herbergt drie uitgestorven vulkanen en grenst aan Rwanda (Parc National des Volcans) en aan Congo (Parc National des Virungas). Deze drie parken vormen met een oppervlakte van 434 vierkante kilometer het Virunga Conservation Area. Dit is het grondgebied waar men de helft van de wereldpopulatie berggorilla's kan terugvinden.

De zoektocht in het woud kost 500 dollar. Ideaal aangezien de dollar laag staat. De gorillatocht duurde ongeveer vier uur Wij waren die dag met zijn vieren, twee parkwachters met machinegeweren en een gids begeleidden onze zoektocht. Na twee uur wandelen kwamen wij andere trackers (zoekers) tegen die de familie gorilla's hadden gelokaliseerd. Normaal kun je tot op acht meter afstand van deze dieren komen. Wij hebben ze tot op vier meter benaderd. De groep bestond uit zes apen: twee zilverruggen, drie wijfjes en een baby. Je mag maximaal een uur bij deze dieren blijven, dit om hun privacy te respecteren. De zilverrug die de leiding van de groep had, woog 210 kilo. Zijn ogen waren gitzwart. Na afloop krijg je nog een aandenken mee: een officieel certificaat op naam. Ons uur bij de gorilla's was het geld meer dan waard. Het zijn adembenemende dieren waarvan er nog maar weinig op deze wereld bestaan. Het was een unieke ervaring die ik nooit zal vergeten.

Sabine Backx
 bron; demorgen.be 

 

Zieke Brugse dolfijn doet opnieuw mee aan shows

 

Minuscule kameleon is niet groter dan vingernagel

Geen wonder dat deze kameleon uit Madagaskar nu pas door de mens ontdekt is. Het diertje is niet groter dan een vingernagel is daarmee één van de kleinste kameleonsoorten ter wereld.

Nooit meer bruine appel?

Aan genetisch gemodificeerde organismen hangt een onbetrouwbaar labeltje. Milieu-organisaties zijn tegen, voedingsorganisaties vertrouwen het niet en de consument moet er niet van weten. Ook niet als blijkt dat fruit nooit meer verrot of beschimmelt door een 'biotechnologische' behandeling? "Ook dan niet. Mensen zitten niet te wachten op een botoxappel", aldus Andrew Kimbrell.

"De Chinese bevolking eet jaarlijks 6 miljoen zeepaardjes op." 

 
Deadline National Geographic Annual Photo Contest nadert

De deadline voor de National Geographic Annual Photo Contest was 30 november en hier zijn enkele van de alweer onwaarschijnlijk knappe foto's die meedingen naar de hoofdprijzen.
















































bron; hln.be