Deze grote gebouw is het centrum van het christendom. De weelde van het interieur van het gebouw getuigt van de rijkdom van de katholieke kerk in de 16e eeuw. Keizer Constantijn, de eerste christelijke keizer van Rome, veroordeeld tot een basiliek op de Vaticaanse heuvel te bouwen. De locatie was symbolisch: dit was de plek waar Saint Peter, de belangrijkste apostel, werd begraven in 64 na Christus Een kleine heiligdom bestond al op de site, maar het was nu vervangen door een nieuw gebouw kerk werd voltooid rond 349 AD Een nieuwe basiliek St. Peter's Square In het midden van de 15e eeuw werd de basiliek in te storten en de paus Nicolaas V beval de restauratie en uitbreiding van de kerk na het plannen van Bernardo Rossellino. Nadat Nicolaas V stierf, waren werk stilgelegd. In 1506 paus Julius II legde de eerste steen van een nieuwe basiliek, die zou uitgroeien tot de grootste in de wereld. Julius II benoemd Donato Bramante als de belangrijkste architect van de nieuwe basiliek. In 1547Michelangelo geslaagd Bramante. Hij ontwierp de imposante koepel en veranderde een aantal van de oorspronkelijke plannen. Bernini's Canopy Michelangelo stierf in 1624, twee jaar voor de St. Peter's Basiliek werd opgedragen door paus Urbanus VIII. Sindsdien is deze kerk is het centrum van het christendom, trekken pelgrims van over de hele wereld. Het gebouw Het gebouw zelf is werkelijk indrukwekkend. De grootste kerk ter wereld, heeft een 218 meter lange schip. De basiliek van de koepel is 's werelds grootste meet 42m in diameter en het bereiken van 138 meter hoog (meer dan 450ft). Het interieur, dat 45 altaren omvat, is ingericht door St. Peter's Basilica vele beroemde kunstenaars. Enkele van de belangrijkste werken in de kerk zijn de Pietà van Michelangelo, de pauselijke altaar van Bernini, de Troon van St. Peter - ook door Bernini - en het monument voor de Stuarts van Canova. De weelderige interieur kan dagelijks gratis bezocht worden, hoewel een strikte dress code wordt nageleefd. Koepeluitkijkplatform U kunt ook een bezoek brengen de koepel zelf (entree is niet gratis, maar het is het waard). U hebt de mogelijkheid van het nemen van de lift of de trap, waarbij de laatste een beetje goedkoper. Het plein gezien vanuit van de kerk koepel De lift brengt je naar de onderkant van de koepel van waaruit een kleine, lange en vooral wenteltrap brengt u naar de top van de koepel. Van daaruit heb je een prachtig uitzicht over Rome en van het plein met het Saint Peter's in het bijzonder. Het beroemde plein met lange symmetrische zuilengalerijen is ontworpen door Bernini. Het beschikt over een centrale obelisk en twee identieke fonteinen. De Zwitserse Garde Bij de ingang van de basiliek zul je waarschijnlijk tegenkomen van de beroemde Zwitserse bewakers. Zwitserse Garde Sinds 1506 toen paus Julius II uitgenodigd Helvetian soldaten om de kleine Vaticaan leger, zijn zij de bewakers van het Vaticaan en de paus in het bijzonder. Alle deelnemers aan het leger moet worden Zwitserse, katholieke en zij moeten deeed van trouw aan de paus. Deze eed wordt genomen 26 mei, aan de plundering van Rome op dezelfde dag te herdenken in 1527 toen de Zwitserse bewakers beschermd paus Clemens VII tijdens zijn vlucht naar Castel Sant'Angelo. Van de 189 bewakers, slechts 42 overleefden. Plaats St. Peter's is gelegen in Vaticaanstad, over de rivier de Tiber, ten westen van het centrum van Rome. Vaticaanstad is volledig omringd door de stad Rome.

deze foto de eerste bezoek in sardinie julie /augustus 2011

BESTE BLOG VRIENDEN
bedankt voor u bezoekje
verlof is goed geweest
nu terug aan de slag
groetjes francis 1

 

ORISTANO, naar overzicht regio Sardinië De geschiedenis van Oristano begint eigenlijk met de Fenicische, later Punische, Romeinse en Byzantijnse stad Thárros, die ondanks oorspronkelijk goede verdedigingswerken geplaagd werd door overvallen van de Saracenen. Omstreeks 1000 verlieten de inwoners hun geboortestad en trokken op goed geluk het binnenland in. Na circa 1070 vormde zich de nieuwe stad Oristano aan de benedenloop van de Tirso, nagenoeg op de plaats van het Romeinse legerkamp Othaca.

De Middeleeuwen

Na de val van het West-Romeinse Rijk na de Grote volksverhuizing werd Sardinië onderworpen aan verschillende overheersingen. Vanaf 456 na Christus bezetten de Germaanse Vandalen het eiland vanuit Noord-Afrika, waarna de Byzantijnen het ongeveer 80 jaar later "bevrijdden". Vanaf 711 vielen de Arabieren regelmatig het eiland aan. Om die reden werd in de negende eeuw na Christus Tharros verlaten, na meer dan 1800 jaar bewoning, en het huidige Oristano gebouwd. In de strijd tegen de Arabieren werd de hulp ingeroepen van de Maritieme republieken Pisa en Genua. Vanaf 1063 vormde er zich een politiek bestel uniek voor de geschiedenis van Sardinië, waarin het territorium verdeeld werd in Giudicati (afgeleid van rechters). Meest markante figuur uit de late Middeleeuwen was Eleonora d'Arborea, de vrouw die de grondslag legde voor een wetsbestel dat tot 1827 geldig bleef, de Carta de Logu. In dezelfde periode nam de invloed van de Spaanse Aragonezen toe totdat de Spanjaarden Sardinië inlijfden. Uit deze tijd stammen de zogenaamde Aragonese torens die langs de kust werden gebouwd ter bescherming van het eiland tegen de Arabieren. Op de plaatsen van de oude Fenicische steden, die op strategische punten liggen, kan men deze torens nog terugvinden, vaak gebouwd met de stenen van de oude bouwwerken. Een mooi voorbeeld van dit hergebruik is nog terug te vinden in de kerk van Santa Giusta bij Oristano waar men de Fenicische stad Othoca heeft teruggevonden.

De cultuur van de Spanjaarden was zo sterk dat nu nog rond Alghero een Catalaans dialect wordt gesproken.