De druppel

Wezenloos starend witgebluste muren
om nu en dan naar zijn voeten te turen
Nagellak schreef bloedrode teksten
die de sfeer hier meestal beheksten
Voeten petsend plakkend op en neer
in een steeds drogerwordende plas bloed
merkt hij op met een mondhoek lachend
Mijn grote teen kan het ook ach wel minder goed
Van vette letters naar driebaans wegen
purperen files op zijn armen gekregen
Dan moeder broertje en zusjes gezichten
doen hem walgen van korstige lichten
Als zij zouden wisten
dat hij hier zo zat rood te gisten
dit was de druppel
Vooroverhangend valt hij huilend in slaap





