Franciscus Borst: Verhalen en Gedichten
Beddevreugd
|
Mr. Bojangles wedergeboorte
Na tweëendertig jaar
uit krakend ijs, Adolfine
Pakistaanse olie
en citroenzure watten
ben ik herrezen
met loodzware vleugels
om niet meer te vrezen
het witte paard
met de losse teugels
het leven schoon
als een baby
de wedstrijd te hervatten
Dankzij Willem J.
en moeder tevree
Lieve Floor
ga ik nu
schrijvend en dichtend
zelfs weer boksend
gezondheid stichtend
het leven door
Mr.Bojangles
come back and dance
please Mr.Bojangles
oh dance, dance
one more time
Willem en Ma eeuwig bedankt: Francicus B
(Mr Bojangles by B.Dylan or the Ratpack)
Jeruza(k)lem 2000 A.D.
|
|
Precies tweeduizend jaar
later na zijn dood
loopt hij in zijn voetstappen
letterlijk
zijn eigen kruis sjouwend
de sokken bloedend
opgestaan
van uit de goot
een rugzak
zwaar gevuld met diepvrieskip
slaapzak en batterijen
voor zijn walkman
heuvelopwaarts
richting Jeruzalem
Jimmi Hendrix
nonstop draaiend
niet bestaande sinasappels
graaiend
slingerend sjouwend
kramp in darmen en kuiten
dankzij onhulpzaamheid
des plaatselijk volk
of verwilderd uiterlijk
kan hij wel naar water fluiten
Zijn zweepslagen voelend
aanhoudende pijn
dezelfde striemen
op schouders en rug
achteromkijkend
hopeloos kreperend
nee
er was geen weg meer terug
hallucinerend door watergebrek
ziet en voelt hij mensen
schreeuwend duwend
langs de kant
van de oude opwaartse weg
Alleen Maria Magdalena
ziet hij niet staan
al is het slechts
een supporterende traan
jammer
wat steun
kon hij wel gebruiken
hoer of niet
met haar zou hij zitten
in kannen en kruiken
Koning, koning der Joden
Ga Ga Ga lachen zij
benen slabberend
onder zijn lichaam
als natte brij
Vijfendertig graden
steken lichtflitsen
in zijn kop
hoe kwam Hij
in Jezusnaam
die rotheuvel op
Romeinen slaan hun knoet
over rug en benen
Oh mij God
had ik maar pleisters
voor mijn tenen
zijn lippen gebarsten
de tong uitgedroogd
bloed tussen zijn tenen
in zin nek
als purper geloogd
niemand biedt hulp
hij trekt het niet meer
struikelt
over eigen voeten
met bloed blaren
een etterende zweer
kijkt nijpend
de koperen ploert aan
hem vervloekend
kracht bij Vaders
versterkende woorden
zoekend
je bent toch geen mietje
doorzetten man
Vader kunt kunt u nij helpen
bii deze beproeving dan
De oude stad
Getshemanes kruisheuvel
in zicht
krijgen zij
lijdend samen
iets meer evenwicht
bijna boven
gaan Wij het halen
om dan eindelijk
rustig te kunnen
sterven
aan het kruis
of in een bed
niets of niemand
ter wereld
kan onze triomfantelijke rust
bederven.
I stand up next to a mountain
and chop it down
with the edge off my hand
klinkt in de oordoppen
van zijn walkman....
De Mond Gesnoerd
|
Ik ben bespuugd beschoten
en ettelijke malen gestoken
achter gelaten beroofd en berooit
heb ik ooit geklaagd, nog nooit
Nu dan
vijfentwintig jaar later
schiet ik terug
niet met koges
maar met woorden
in Belgie een hit
in Nederland een flater
Op Nederlands.nl
heb ik volgens hen
politiek gezien
een te grote muil
Verbannen door reisverhalen deel 2
De Odyssee
leren de lezers niets
en tel ik
even niet meer mee
Niet echt hoor
maar dat moet zo zijn
anders doe ik
onze regering zo'n pijn
vieze corrupte oude heren
egoisme hoogtij
zich niet generen
zijn hun kleinkinderen
met aandelen en broeikast blij
Het zal hun worst zijn
in hun Benz
met koud bier
in hun dikke pens
Zwartgewassen geld
in de familie rondgaand nu wit
neuken zij hun vrouw
niet meer
vanwege
bierworstenspit
Ik dacht dat ik vrij was
doch mijn woorden
schaamteloos weggemaaid
als te lang scherp helmgras
terwijl ik dit schrijf
voel ik
pijnscheuten in mijn hart
tranenlatend
levenslange smart.
Als ik niet meer mag schrijven
wat ik wil
wat is dan
met Nazi -Deutschland uber alles
het verschil
"Gebakken Antwoorden of Valium"
Twijfelend,aanvoelend Soms deprimerend Zoek ik antwoorden Zal ik dit, of zal ik dat Heeft u hier voor Misschien leert u zien hoe de vogels u Gelooft u in toeval |
"Spijt (is wat de geit scheit?)"
Voor al die lieve
mooie meiden en vrouwen
die ik onbeschaamd
met valse liefde
heb liggen douwen
en maar breken om weer te lijmen
en beloven en maar slijmen
om daarna te laten stikken
mijn ziekelijke pubersport was
maagdenvliesjes te doorprikken
Hoe gek het ook klinkt
was echter nooit bevreest
van de duizend omstreeks
zijn er slechts drie
tot nu toe
boos geweest
Dus lieve dames
komt u mij misschien bekent voor
geeft u aan mijn oproep
alstublieft geen gehoor
want voor u het weet
ligt u met uw benen wijd
ik met de gebakken peren
en oprecht morele spijt
Eenmaal ouder
God wat heb ik gedaan
toch de verkeerde roosjes
buiten laten staan
had ik maar één van jullie geuren
bij mij kunnen houden
en had het mogelijk geweest
te verzoenen en versmelten
in wederzijds vertrouwen
Dan zweer ik nu bij deze
radeloos
verlegen om liefde
voor de eerste de beste
waar ik op kan bouwen
voor Jou
doe ik een moord
en blijft jij de enige
echte en leste
voor altijd
weer
"Hersenimpacts"
|
"Zij"
"zij" |
Haar denken
door drank vergiftigd
Mis ik de lieve vrouw
in haar verscholen
Zij het vechten beu
een nieuwe vriend
omsloten haar
klamme handen
het blik als gegoten
om oneindig starend klemmend
voorheen mijn roede
leeg gespoten
Angstig slurpend bier
een flash van verleden
die zij nooit meer
te boven kwam.
Vreemd gaande aandacht zoekend
iedere man die het horen wil
Vraag ik
mijn god waarom
Zo'n jonge mooie vrouw
is het
die u verspilt
Haast niet
Block
|
Knagend snijdende
gaten borend
als in een kaas
die rijpende ouder word
Op smaak komt
maar soms iets te scherp
en dan is het te laat
voor mooie randjes
langs de kanten
De extra plus verbrokkelt
is moeilijk te belegen
voor een hongerig man
die zijn woordenliefde
even
niet meer vinden kan
Een Nachtmerrie
|
Een zee van klappende rode rozen, scheidend
een witte mustang galopperend
een gebronsde blondine, verleidend
haar lange manen golvend in de wind
De klamme vuisten klemmen zich
strak ritmisch dansende dijen
en borsten die zweetpareltjes vormen
stralen glanzende zon.
Een ongetemde bovenaardse pracht
aldoor schoppend onverwacht veracht
dichterbij gekomen verwoestend
al mijn toekomst dromen.
Verrot broeiende, stinkende adem briesend
wulps hees, mij zeeziek makend
deinende, klauwt zij dwaas schaterlachend
haar lange nagels onbeschaamd, triomferend
diep in mijn hart en ziel.
Brood
"Brood" |
Als een poolster schittert hij hoog pop
als een berg eenzaam ondergangen toppend
egoistisch managers koppend
in Engels hoog
blijft doch Nederlands enig echte
van muzikaal betoog
Spijt was geitescheit dat mocht je niet roepen
te gelijk shotten en poepen
Leefde intensief full time
van dag tot dag
Brokkelde gestaag rotsen
af nooit te gierig
voor een prachtige lach
Gek op shows media en TV
De enige echte
deed eriets mee
Deja Vu
|
Oma's Droom
Een smal boerenslootje
zonder peddels
Glij ik langzaam door turkooizen
Gifgroene polders uitgestrekt
piepkleine huisjes links en rechts
Zó dichtbij het aanraken mogelijk
aanééngesloten op een rij
Bukkend onder een dwergenbruggetje
spinnenwebben uit het gezicht halend
afvragend dit Déjà Vú
schitteren kleine raampjes
Binnen schilderijen
plafond tot aan de vloer
vol behangen met tulpen
Brandend rood Schietend geel
L.s.d. herinnerend
voel ik haar sturen
Geen weerstand mogelijk
eindeloos vloekend
Uit oma's droom
angstig verlangend
wordt ik wakker
een diepe zucht
Goh, wat mis ik haar
De Gletsjer
|
Traag is mijn tred
woeste hoogten
ijzig bezeten
straaltjes zweet
lopen langs mijn zijde
Vooral vroeger
was hij prachtig
doorzichtig machtig
lichtgevend blauw
Diamanten bezet in wit
zonnebrillen eisend
schittert krachtig
In het licht
Zieke fluisters
doen de ijzige ronde
gaat zelfs dood
wordt er gezegd
Angstige kleuters smekend
voor hun leven
Door ons vermoord
zij zijn nimmer never nooit niet
door wie dan ook
gehoord
Het Verzet
|
Amesfoorts loopgraaf
van huis verwisselt
daar
aan het spoor
Nummer 28
ramen geblindt
beramen zij donker
moffen onzient
Samen spannend
landend op een kaart
dansend vlamsmatig
standvastig brandend
Nonstop heen en weer
Joden reddend uit de rook
aanrijdt de vijand
Een bom explodeert
Gesneden remmen
drie nazi's minder
de pret is groots
Voor geesten veen tijd
Al is het Duits
bloed
munitiestelend
bonnenuitdelend
Vreesden zij nimmer
vechtend ten onder
of naar den donder
nooit overgevend Het Verzet
Dus toch?
|
starend naar zijn verrotte linnekast in een verder lege kamer krijgt hij een psychose met de klap van een mokerhamer
verschijnen op zijn Novylon zwarte zijl. dagenlang nonstop film zware hardcore geen Ome Willem met perfecte vrouwen zij het met hoeven houden zij de mooiste orgieën en dwingen de arme jongen masturberend op zijn knieën
pitten spoegend naakt beginnen zij hem binnen te wuiven Eenmaal gekomen zo da's klaar slaat de angst toe en beelden waar Oh mijn God mijn ziel verkocht ben ik nu de sigaar voor wat vocht zich verwerend snel bekerend roept hij Boedha Allah Krishna en weet hij veel nog meer aan
in het Helledonker staan. Zijn matras zweeft en begint te trillen bidden is niet wat de demonen willen
met helse beloftes hard snikkend treurend afleggend geloftes hun zwavel stinkende dreigingen uiten is hun wreedheid niet te stuiten
de jongen zijn hoofd onder dekbed verstoppend gooit zijn linnenkast planken in het rond dekkingzoekend verstijfd van angst krijgt hij trappen onder rug en kont
straatlicht valt binnen en doet hem bedenken dat hij ook nog Jezus kon
maar al wat hij ziet is zichzelf met stelende kinderen Vergeef mij lieve Heer of Jezus de zoon van God redt mij alstublieft want zij stelen mijn ziel maken mijn slaapkamer en gordijnen verrot
sinds hij bekeert is en het licht aan hem is verschenen zijn de toch wel spannende demonen verdwenen
zich nog even laten zien één schietgebedje en weg was hij Jezus van mij een vette tien |
Centraal Station (Perron 0)
|
|
Tien kleine dealertjes
die zaten op een hek
acht verkochten Coke
en twee verkochten Smack.
Waar was moeders paraplu
gebleven
zijn verslaafd
en staan te beven
voor hun geen liefde
of zilte mosselen
altijd ziek
en maar hosselen.
Altijd is sportjackje ziek
midder in de winter
zomers niet.
Bijnaam Blondie
was ik geintergreerd
was net zo'n rotzak
deed alles verkeerd
Nikecostuum Mercedes
en Pittbull
met tanden als messen
durfde niemand
mij te flessen
rollen stelen
pimpen en tillen
voor geld
deed ik alles
wat men
niet wildde
Op één ding na
daar ben ik
aan verknocht
mijn lichaam
heb ik gelukkig
nooit verkocht
Slechts één dun draadje
van onderaan mijn shirt
haakte aan den Duvels nagel
en ik was verbeurt
voor hem
was het nu slechts een kwestie
van binnen halen
mijn zwakte kostte dertig jaar
tol betalen.
Een neger, Marrokkaan
en ik zei de gek
dertig jaar later
op het zelfde hek
In het zonnetje
maar nu in het genot
met fastfood
en een Cola
zonder geshot
zien wij
hoe ons
oude Centraal Station
net als ons
afgebroken wordt
door ons
wordt reeds lang
niet meer gescoord
onze tijd
is verbeurt
de rapen
nog steeds gaar
staat
een nieuwe Stationsgeneratie
helaas
hosselend al klaar
Hart en ziel
zullen branden
in het voorvoormaals
in Duivels
bruinwitte handen
dus luister goed
naar
moeders gegrom
en rotzooi
beter niet
met Major Tom
Pectine
Een penis verspreidt zaad
en geeft het leven
Een paddestoel geeft sporen
van kennis en macht
Een atoombom ontploft
fall-out
daalt neder
maakt ons allen koud
Een nieuwe evolutie zal beginnen
van insecten, ongedierte en schorpioenen
die zich met straling kunnen verzoenen
dankzij een beschilde huid van pectine
nog duizend jaar
dan zit er een kakkerlak van een meter
achter mijn updated
schrijfmachine
tik,tik,kriek,kriek...ie...ieuw
een laatste overwerkte i-meeuw
landt zwaar nieuws
en geeft paniek in Scorpiocity en Kakkerlakkerdam
een vette mestkever is er uit
heeft de anti-pectinebom uitgevonden
het geluk gestuit
de vlam in de pan
Mieren worden van zenuwen
bij bosjes geknaagd
eerdaags weer een beschaving
weggevaagd
Is dit science-fiction
of realiteit
heb biologie gestudeerd
met oren en ogen wijd.
Hoe het ook in mijn boeken stond
de aardkloot blijft draaien
zij het iets schever
de circel is rond.
De Oneindigheid
|
Ik hou van je, maar ik kom nooit meer terug
Ik haat je, maar ik zal niet breken
Ik vermoor je, maar val jou niet aan
Ik mis je, maar ziet mij niet staan
maar ik heb geen geweer
nee ik heb geen geweer
Ik wachtte in het centrum van de stad
in het midden van de nacht en ik wachtte op jou
wachtte op jou...
Ik heb alles gedaan wat je mij vroeg
alles, liet hun door jou heen gaan
of mee laten nemen uit de kroeg
En toen
en toen de romantiek
Oh nee dit ben ik niet
dat je dat verdomme niet ziet
Heb wat touw, niet verteld
vieze aanrecht, snij jezelf
laat mij maar een stukje rijden
om mij te verlossen uit mijn lijden
Insp. by K.Cobain andI.Curtis, comp.a.o. suppl. byFrancis Borst
On(e) Line(r) met Pa
|
|
Ik en mijn pa aan lijn
drie uur s'nachts
de tijd chekkend
van de pijn verrekkend
ver van elkaar
door smart verbonden
te gelijk
wakker geworden
beiden wachtend
de medicijnen werkend
hopen wij stilletjes op
een nieuwe mooie dag
zonder pijn
en het liefst met een lach
gelukkig zijn wij taai
uit een sterk geslacht
niets krijgt ons er onder
ook niet deze nacht
want hoop doet leven
en angst doet beven
als dat moet gaan wij nog
liever naar den donder
beiden keihard opgevoed
en dank zij dat
staan wij on top off the world
zij het soms als addergebroed
maar dat is slechts voor blinden
hypocritie is voor ons ver te vinden
dan krijg je vijanden of word gemeden
maar over ons word niet heen getreden
zonder scheinheilig etiquette
bederven wij soms op feestjes
jammer voor hen
de gelikte pret
de medicijnen gaan werken
ik ga terug naar bed
om nogmaals te proberen
en wens mijn vader het zelfde
zijn pijn ontnemend
dat het morgen ons
beter zal verkeren
Pa pit ze
ik ook...