Dus toch?


|
starend naar zijn verrotte linnekast in een verder lege kamer krijgt hij een psychose met de klap van een mokerhamer
verschijnen op zijn Novylon zwarte zijl. dagenlang nonstop film zware hardcore geen Ome Willem met perfecte vrouwen zij het met hoeven houden zij de mooiste orgieën en dwingen de arme jongen masturberend op zijn knieën
pitten spoegend naakt beginnen zij hem binnen te wuiven Eenmaal gekomen zo da's klaar slaat de angst toe en beelden waar Oh mijn God mijn ziel verkocht ben ik nu de sigaar voor wat vocht zich verwerend snel bekerend roept hij Boedha Allah Krishna en weet hij veel nog meer aan
in het Helledonker staan. Zijn matras zweeft en begint te trillen bidden is niet wat de demonen willen
met helse beloftes hard snikkend treurend afleggend geloftes hun zwavel stinkende dreigingen uiten is hun wreedheid niet te stuiten
de jongen zijn hoofd onder dekbed verstoppend gooit zijn linnenkast planken in het rond dekkingzoekend verstijfd van angst krijgt hij trappen onder rug en kont
straatlicht valt binnen en doet hem bedenken dat hij ook nog Jezus kon
maar al wat hij ziet is zichzelf met stelende kinderen Vergeef mij lieve Heer of Jezus de zoon van God redt mij alstublieft want zij stelen mijn ziel maken mijn slaapkamer en gordijnen verrot
sinds hij bekeert is en het licht aan hem is verschenen zijn de toch wel spannende demonen verdwenen
zich nog even laten zien één schietgebedje en weg was hij Jezus van mij een vette tien |




















