Afzien

Franciscus Borst: Verhalen en Gedichten
Afzien
"PassyCats klauwen"
Isolatiecel

|
|
Why has the doctor got no face
de echo vervormt ben aan de race
Sister Morfine is zwaar irritant
denk aan mijn vader waar blijft de krant!
Geheel onterecht
voor een gevecht
Bijtend in drie maanden
eenzame straf
Waar heb ik dit aan
verdiend galmt terug
Mijn vraag word gedempt
als een waterput
In een diepvrieskip getransformeerd
ontlasting braaksel
vrijspel
Voedsel verteerd
Men heeft gelijk
Cold Turkey is Hell
Eigenlijk verboden
zo'n tien dagen cel
Persoonlijk gevoeld ben gestopt
met harde hand
geslagen en geschopt
naar een verborgen land
Geen bezoek
kleding of boeken
Al wat ik heb zijn
acht korte hoeken
Negenhonderd stenen
pijnlijke kramp tot in mijn tenen
mijn maag fabriseert rottende gassen
teisterend een plaag niet te nassen
Zevenendertighonderd ennn... nog wat
voegen vervloek ik daar
Waar zij zijn verweven
door een haastig metselaar
Opnieuw

Afgekickt
Afgelikt
Als een ouwe boterham
die geen bres meer slagen kan
Probeert hij te wortelen
helemaal opnieuw
Maar de grond lijkt verdwenen
Mesten misschien?
als een gieter
blijft hij vloeien
Zoudenaan hem
ooit nog rozen bloeien?
De druppel
Voeten petsend plakkend op en neer
in een steeds drogerwordende plas bloed
merkt hij op met een mondhoek lachend
Mijn grote teen kan het ook ach wel minder goed
Van vette letters naar driebaans wegen
purperen files op zijn armen gekregen
Dan moeder broertje en zusjes gezichten
doen hem walgen van korstige lichten
Als zij zouden wisten
dat hij hier zo zat rood te gisten
dit was de druppel
Vooroverhangend valt hij huilend in slaap
Zoeklicht

Beb van Klaveren
Gevuld met paardenhaar of stro
heerlijk ruikend krakend leer
omgeven
zo maken ze niet meer
Links links rechts oneindig landend
heel soms ontvangend
vaseline boven de ogen
zwetend spoor bedrogen
Snotslieren mijdend bijtend zout
dat ziedend prikt
de pols voelt intussen ietwat verzwikt
Even aanzetten en schudt zijn hoofd
Doserend berekenend
geïncasseerd blijven gaan
proeft hij bloed
moet blijven staan
Uit de hoek schreeuwt
dekking Hoooooog!
fijn dit moment
een lerend betoog
Zoemende geluiden
harde kletsen
galmen zijn naam als een zee
van slaap naar slaap
Gepekelde ogen vertroebelen
het zicht
de armen hangen aan slappe touwen
als tegengewicht
Zo die is neer, denkt Beb
die brochum sloeg me zo zacht
als of ik zijn moeder was
en ik hem
als of het mijn schoonmoeder was
De Miljonairs

Dankzij een simpel plan van broertje lief
rees hun ster als een cake met schitterend glazuur
steeds maar hoger uur na uur
heerlijk geurend net bereidt
Een paard de oudste dochter
de ander slechts lijdt
niemand begreep waarom dit verschil
doch daar ging stiefpa met de oudste van bil
Sluipend ‘s nachts gelijk een dief
kreeg hij net overgrens in zijn Rolls
zijn verlangend gerief
een broertje dood verder aan iedereen
Feestten zij verder al is het alleen
smekend om visite
door familie en vrienden gehaat
de werkster dept een tranend gelaat
De werkster schenkt goedkope wijn
een gat in zijn platic cart zo n pijn
staart naar de deur gevuld met spijt
tot de deurwaarder hem open smijt
De vertrokken ijsmachine spuwde nooit meer
kling kling kling..
het duizend jaren rijk verging
als laatste misschien de magnetron nog even
in schrik spreid hij rode vlekkenziet haar beven
Kijk uit de voor bakvorm joh`
...
Vastzitten
|
Gebaren Veroordeeld Da's fijn. |