Isolatiecel

Afgekickt
Afgelikt
Als een ouwe boterham
die geen bres meer slagen kan

Probeert hij te wortelen
helemaal opnieuw
Maar de grond lijkt verdwenen
Mesten misschien?

als een gieter

blijft hij vloeien
Zoudenaan hem
ooit nog rozen bloeien?

                          Voeten petsend plakkend op en neer
                          in een steeds drogerwordende plas bloed 
                          merkt hij op met een mondhoek lachend
                          Mijn grote teen kan het ook ach wel minder goed
 
                          Van vette letters naar driebaans wegen 
                          purperen files op zijn armen gekregen
                          Dan moeder broertje en zusjes gezichten
                          doen hem walgen van korstige lichten

                          Als zij zouden wisten
                          dat hij hier zo zat rood te gisten
                          dit was de druppel
                          Vooroverhangend valt hij huilend in slaap

Gevuld met paardenhaar of stro
heerlijk ruikend krakend leer
omgeven
zo maken ze niet meer

Links links rechts oneindig landend
heel soms ontvangend
vaseline boven de ogen
zwetend spoor bedrogen

Snotslieren mijdend bijtend zout
dat ziedend prikt
de pols voelt intussen ietwat verzwikt
Even aanzetten en schudt zijn hoofd

Doserend berekenend
geïncasseerd blijven gaan
proeft hij bloed
moet blijven staan

Uit de hoek schreeuwt
dekking Hoooooog!
fijn dit moment
een lerend betoog

Zoemende geluiden
harde kletsen
galmen zijn naam als een zee
van slaap naar slaap

Gepekelde ogen vertroebelen
het zicht
de armen hangen aan slappe touwen
als tegengewicht

Zo die is neer, denkt Beb
die brochum sloeg me zo zacht
als of ik zijn moeder was
en ik hem
als of het mijn schoonmoeder was

Dankzij een simpel plan van broertje lief
rees hun ster als een cake met schitterend glazuur
steeds maar hoger uur na uur
heerlijk geurend net bereidt

Een paard de oudste dochter
de ander slechts lijdt
niemand begreep waarom dit verschil
doch daar ging stiefpa met de oudste van bil

Sluipend ‘s nachts gelijk een dief
kreeg hij net overgrens in zijn Rolls
zijn verlangend gerief
een broertje dood verder aan iedereen

Feestten zij verder al is het alleen
smekend om visite

door familie en vrienden gehaat
de werkster dept een tranend gelaat

De werkster schenkt goedkope wijn
een gat in zijn platic cart  zo n pijn
staart naar de deur gevuld met spijt
tot de deurwaarder hem open smijt

De vertrokken ijsmachine spuwde nooit meer
kling kling kling..
het duizend jaren rijk verging

als laatste misschien de magnetron nog even
in schrik spreid hij rode vlekkenziet haar beven

Kijk uit de voor bakvorm joh`

...