Archief

Berooft bestolen en opgelicht
Vuur aangewakkerd en gesticht
Beloofd gelogen en bedrogen
Overvallen snelkraken en ingebroken

Alles met liefde in verzekering gesteld
Het hart van mijn schroevedraaier in de vijver gekeild
Vier jaren getucht mijn tol is betaald
Doch heb ik de eindstreep gelukkig gehaald

Rode aders van het bord rakende
Drie maal zestig milligram
Onehundredandeighty...!!!
Nog één game, ik sta al drie sets voor
Moet scoren om te overleven

De laatste worp, over the top, Bullseye!
Pupillen veranderen in kleine briljanten
Mijn ogen vallen vreedzaam dicht
Een glimlach berust voorgoed in vrede
Al winnend verlies ik, einde wedstrijd

dat jij je gevoel niet kon verwoorden

      ik jou wel kon vermoorden

      het niet ging zoals gepland

      het allemaal wat liep, out of hand

dat we onze grenzen overschreden

      onze liefde is overleden

      ik weer eens heb gefaald

      jij nog niet bent neder gedaald

dat ik nu zit in kannen en kruiken

      jij je weer laat misbruiken

      ik schoon ben en jij vuil

      je zelf graaft,  jouw eigen kuil

dat ik zeg dat het me spijt

      ik je zogenaamd haat

      ik je wegjagen moest 

      en het leven verder gaat.

Er is een moordenaar op pad
brekend eekhoorns als wat
ja, zij kwamen hier op reis
maak je kinderen eigenwijs 

Meisje, hou van je man
laat hem begrijpen dan
geef je deze man een lift
wordt je familie koud gestift 

Drop me alsjeblieft
niet thuis
rijdend in jouw wagen
wil ik nooit meer naar huis 

als een bus ons overrijd
en ons dan overlijd
om te sterven aan jouw zij
zijn de hemelse geneugten mij

en als de Euromast om pleurt
en wij zijn dood verbeurt
is er een licht dat altijd blijft schijnen
ben ik eeuwig jouw en jij de mijne 

Neem me mee vannacht
ik wil mensen en wat licht zien
en iemand die naar me lacht
maakt me geen ene moer uit waar naar toe

Lila muren wassen mijn blond haar
tot een vlaflip in het geestelijk sop
zwevende bubbels van mijn kop
één van die bubbels
pats was jij

nagels jeuken mijn hoofdhuid
misschien wat werkend gruis
bloedzuigend onder hen van daan
een gore luis die ik voor me zie staan
en die luis dat was jij

koop maar teershampoo
ga ik vast dood aan, roept zij, kolerehond
betaal ik het sop full-continu
weg jeuk, weg neuk
en de neuk dat was jij

de ellendeling vertrokken
bleef eenzaam achter
vervloek haar draaiend in bed
ik mis jou, jou sloerie, jou slet
en die slet dat ben jij

Een oude roestige blauwe bus met een witte band overlangs en geblindindeerde ramen arriveerde. Nou dat is ook geen Peter Langhout zei ik, wat een oude kolerebus. De deuren gingen luid piepend en sissend open, en ja hoor de tweede verbazing deed ons bek openvallen. Hij zat echt orgineel vol met lekkere wijven, alleen maar meiden, geen ene gozer. Het was alleen opvallend groen, en op zoek naar de laatste twee lege plaatsen, bukken voor de uitpuilende bagagerekken gevuld met plunjezakken, prikten bij elke passerende bank een Uzi-loop in ons ballen, o sorry, oh excuse me, pardon me. It didn t matter at all! Wat een mooie meiden zeg hé! Ik ben haast overal ter wereld geweest maar wat ik hier meemaak, heb k nog nooit ergens gezien, allemaal Cleopatra's, zelfde coupe zelfde lichaam als Liz taylor toen ze jong was, tel uit je winst, ik wist van gekkigheid niet waar ik moest gaan zitten, maar er was geen keus.
 
Die lange magere maat van me wou zijn rugzak in het bagagerek plaatsen, no change, dat dat zou lukken, neem m nou maar op je schoot of zet m in het gangpad, je ziet toch dat dat niet past. Meneer zat met zijn rugzak op schoot, en ik zat achter hem, en had de mijne naast me geplaatst, tegen me stoel in het looppad. Hoorde ik dat nou goed, was hij ze aan het versieren? Dat had ik Holland nog nooit meegemaakt met de stille Stef, dat word lachen.. Ennuhh, begon hij, ben je met verlof, in heel fout engels, een prachtig gebit ontblotend in de vorm van een lach terugkrijgend. Ja zei ze ik ben met verlof, jullie ook? Even voelde ik Stef twijfelen, wel of geen Libanon, nee zei hij ik kom een beetje op vakantie, naar de Jaffasinasappels kijken en zo, haar keiharde tieten uit haar opengeknoopte legeroverhemd kijkend. Ik zeek haast in mijn broek, jij spoort niet zei ik zachtjes tegen hem, vertel even aan haar dat we uit Holland komen, dalijk denkt ze dat je een mof bent , kun je hetgelijk schudden, veertig-vijfenveertig weet je nog?
 
Oh uit Holland, ik had ook AnschlüB, van mijn buurmeisje, ja ja, een beetje verbouwereerd van haar grote Basmbiogen met van die lange wimpers en een prachtige bos haar, perfect gewoon, niets overdreven. Ik moest het vragen, want ik irriteerde me mateloos aan iets, want ik was gelijk verliefd, en ik moest het weten. Waarom zitten jullie allemaal met een Uzi mitrailleur op schoot, als jullie met verlof zijn, het breekte zo met de schoonheid, vondt ik, doch had het ook wel weer iets extra's. Eigenlijk classified information, maar ze vertelde het toch maar, kijk als de pleuris uitbreekt, zei ze hebben we hem allemaal bij ons, maar er zitten geen magazijns in hoor, kijk maar, ze douwde de Uzi met de kolf naar me toe, een beetje onhandig waardoor eerst mijn neusvleugel haast bleef hangen aan de loop, en zei snel dat ik haar wel geloofde, het was goed zo, en duuwde de Uzi terug. Dalijk schiet ze me kop er af, er kan altijd een verdawaalde kogel in de kamer zitten.
 
Dus eh, wat heb je er dan aan, zonder kogels, verzuipend in haar ogen, en moest af en toe naar haar kanonnen kijken, waar ik door bloosde, en zij heel lief niet op reageerde. Als er dus oorlog komt , want we zijn nou eenmaal omringd door vijfhonderdmiljoen Arabieren, en wij zijn maar met vijf miljoen inwoners waarvan anderhalf miljoen soldaten. Die weten dan allemaal de centrale munbutiedepots om eventueel hun magazijnen op te halen, fluisterde zij zachtjes. Ik zie een reknek over de hoofdsteun voor me komen, van Stef, Wat is dat fluisteren? Heb je ze al? stomme grijns op zijn smoel er bij, tieft op man ga over je sinasappels verder, zei ik lachend, maar op een manier dat hij wist, dat hij mij nu niet mocht storen en zeker niet op zo'n manier, rare muil van hem.
De bus had haast, dat zo'n bus, zo hard kon rijden, leek wel of we op de kermis zaten, in een draaimolen, de vering was verrot , dus dat was schommelen, heerlijk natuurlijk, op die loop na dan, dat was nog al een verschil, of je die tieten tegen je schouders zelfs af en toe in mijn gezicht bij een flinke bump in de weg, of die loop die steeds in mij kruis priktte. Speedy chauffeur is het niet? vroeg ik haar, just for safety, antwoorde ze.
 
Wat moet ik hier nou weer nou weer van denken, dacht ik. Hij rijdt ons haast dood in die kist van hem, denk honderveertig km. per uur, for safety? Fuck me, for safety, vroeg ik, is dat rijden normaal hier dan? Nou we worden in ieder geval niet van de weg afgeschoten, en bombarderen is ook moeilijker antwoorde ze droog, wij komen uit Haïfa zie je net onder Libanon...Ja maar daar zit je nu dik honderd kilometers bij vandaan, maar ik hield mijn mond maar.
Stef heb je dat gehoord? Ik heb toeristisch nieuws, een attractie. Vertel, antwoorde hij en ik vertelde samengevat waarom hij zo zat te schudden. De versiertoer werdt per direct afgebroken, trok wit tot geel weg , hij is een kwart Chinees, zonder dolle, en ging een beetje meer onder uit zitten, want met zijn lange lichaam was hij de enige die met zijn kop boven de stoelen uit kwam,  a sitting duck, a sitting target, ben je. Die snipers he? Gooide ik nog een beetje olie op het vuur, exactly, zei mijn busvriendin, nu zat hij haast onder zijn rugzak, ik kreeg spontaan een lachkick en kon niet meer ophouden, van de zenuwen en het afkicken natuurlijk, ik had het ook spaans benauwd maar liet me anders kennen. Joh als het je tijd is is het je tijd man, fok op! Ja he?, zei hij semi gerustgesteld, zichzelf in de maling nemend net als mij.
 
Wat een waardeloze klootzakken, zeiden we haast als één gedachte tegelijk, en dan hadden we het natuurlijk over de "vrienden" die ons Israhel aanbevolen hadden. Ger, Richard, Jozefien , tja toch waren zij geheel gezond breed en bruin en vooral belangrijk: clean, die jongens dan, Jozefien niet die, had nog nooit gebruikt, gelukkig, want dat is een schat van een meid, terug gekomen...Ze bedoelden het goed, toch Stef, maar wij hadden alleen, foto's gezien van mooie natuur watervalletjes,palmbomen de Rode Zee, woestijn, Jeruzalem zelfs, een warmwaterbron met Neon Tetra's er in, waar ze in zwommen!
Weet je nog Stef? Oh ja daar moeten we heen.Jja maar luister nou eens ik ben hier nu tweeënhalf uur, mijn moeder is voor hoer uitgemaakt, wij voor terrorist, ben geschopt en geslagen, en ik heb twee vingers in mijn reet gehad, fuck die Neon Tetra's effen, ik vind hethier helemaal geen paradijs, ja een PARAdijs. Jij vergeet snel zeg. Ik had er eigenlijk niets aan, om boos te blijven, vooruit kijken, focussen, moeten we, wat er ook gebeurt, geen dope, al vallen er vijfhondered miljoen Arabieren binnen. Ik had ineens door dat we door de hele bus gade geslagen werden, zelfs de chauffeur zat in de spiegel van zijn zonneklep te gluren naar ons reed iets langzamer maar nog steeds hard en schommelde nog meer omdat zijn ogen niet meer op de weg waren. We zaten in onze stommiteit keihard engels te schreeuwen naar elkaar, iedereen meeluisterend, dat kwam door die mokkels natuurlijk. Inschattingsfoutje.
 
Laten we ons bek maar houden, je hebt het weer mooi voor me verziekt zei Stef. Wat? Ik zou met haar afspreken naar de disco, bla bla bla. Dus? En dat ga nu niet door , door mij?Heb ik het nou gedaan, hou lekker je muil dicht tegen mij, en duiken of ze schieten je kop er af. Oh ja. daarom waren de ramen dus geblindeerd met transparante zwarte stickers, for safety..zei ik zachtjes naziekend, maar ze hebben van die infrarood kijkers en dan zien ze precies die gekke kop er van jou, als enigste in de bus, jij zal best belangrijk zijn zo'n bus voor je eigen alleen, matenaaier, met je hebt het verziekt. Ik ging voor de zekerheid een beetje meer onderuit en viel tegen iets stevigs toch zacht verend in slaap. Dromend van allemaal Cleopatra's. Naakt op naaldhakken met een Uzi op, hun rug, nog mooier dan Lara Croft en dat moet toch niet kunnen of wel, het was en is waarschijnlijk nog steeds zo. 

Loop niet weg
in stilte

Zie het gevaar, altijd gevaar
achtervolgen wij
het leven heropbouwend

Draai je niet om
in stilte

Jouw confusie
is mijn illusie
een pijnlijk masker
confronterend in de nacht

Mensen mogen jou
omdat je makkelijk bent
Ik denk dat dat een zonde is

Lopende op lucht
jagend bij de rivier
elke straat, elke hoek

Maak me druk om jou
loop niet weg in stilte


 
By Ian Kevin Curtis (1957-1980) transl. Franciscus Borst

 

Denk je nou echt te weten wie ik ben?
denk je nou echt dat jij mij kent?
Kijk dan eerst in de spiegel
in het diepste van je ziel

Lukt dat?
kom dan eens terug, kijk mij nog eens aan
en zeg voor het eerst
Ja, nu zie ik je staan.

Beursgeslagen armen en benen en schoppen in je rug
kwam jij naar je geboortestad Rotterdam terug
mijn kalverliefde nu zo groot als een koe
nam jou in mijn armen mee naar mijn flatje toe

Je zei dat ik jouw pijn deed verdwijnen
soms zag ik hoop op jouw gezicht verschijnen
maandenlang lag jij te 'snachts te vechten
mij schoppend en slaand oude ruzies te beslechten

met fluwelen hand maakte ik jou dan wakker
zei de woorden:Je bent veilig, het is voorbij,
ik ben het, ik ben het, rustig, je bent bij mij
je trok dan mijn armen om je heen en zei
ik voel me veilig bij jou, en sliep dan even rustig

geen ringen maar tattoo's
in een verliefde ondoordachte roes?
panterkop met ons naam er onder
wij samen voor altijd gelukkig
loopt de rest maar naar den donder

Jarenlang heb ik gestreden
tegen een geest uit jouw verleden
Eenmaal done kreeg ik het te verduren
bleek er nog een in de fles met kuren

Kerstmissen en verjaardagen verzuimde jij
was je bij een ander of kom ik uit een ei?
Mijn meelij overwon de woede
nam jou steeds weer onder mijn hoede

Nu zijn onzer wegen voorgoed gescheiden
en hoop ik oprecht uit het diepst van mijn ziel
het verraad wat ik voel
dat jij het zelfde mag lijden

Oh en nog wat
jouw treft alle blaam
ook zwarte panters, viezerik
zijn monogaam.