Berichten van 1 januari 2006 tot 31 december 2006

Een dame komt per vliegtuig terug van vakantie in Zwitserland. Ze zit naast een priester. Tijdens de vlucht geraken ze aan de praat en zo komt het dat ze de pastoor om een dienst vraagt.
"Eerwaarde, Ik heb in Zwitserland een gloednieuw en hypermodern epileerapparaat gekocht. Hij was niet goedkoop en Ik heb dus de wettelijke limiet overschreden.
Ik zou er invoerrechten op moeten betalen. Kunt u mijn ladyshave niet verbergen in uw soutane?"
''Natuurlijk, maar Ik moet u waarschuwen, Ik kan niet liegen."
''Maar de douane zal u als priester niet verdenken en u doorlaten." En ze geeft hem de ladyshave.
Aangekomen op Zaventem passeren ze de douanepost. De douanier vraagt aan de priester:
"Niets aan te geven?''
"Nou," zegt de priester, "van mijn hoofd tot aan de gordel, heb Ik niets aan te geven."
De douanier vindt dit antwoord een beetje vreemd en vraagt door: "En onder de gordel?" "Nou," zegt de priester, "daar bevindt zich een fantastisch apparaat bestemd voor vrouwen, dat nog nooit gebruikt is."
De douanier barst in lachen uit en roept: "Allez het is goed, eerwaarde! Volgende!"

Ik heb het uiteraard niet zelf gemaakt, neen ik ben niet zo een dichter als katjesnest. Rijmen en dichten zonder mijn k..... te lichten is dus niet mijn grootste kunst. Dit gedicht is mij via een mailtje toegestuurd en er stond ook geen naam van de ontwerper onder, dus niet schieten op de pianist, maar ik wil het u zeker niet onthouden.

Goede voornemens.

Een nieuw jaar breekt aan.
Weer 12 maanden te gaan.
Ieder met zijn goede voornemens
stoppen met roken,
de meest voorkomende wens.

Wat zal ik mijzelf beloven!!??
Ik rook niet
Ik drink met "maten"
Wat zal ik nog meer laten??

Minder snoepen en eten??
Ik zou het echt niet weten.
Zal ik gaan lijnen??
En dan van chagerijn weg kwijnen?

Nee!! Laat mij maar.
Ik ga niks beloven.
Blijf gewoon in mijzelf geloven
een gezonde geest,
Is waar ik naar streef.
Mij gelukkig voelen
met mensen waar ik om geef.

Kwaliteit van het leven,
heb je niet voor het kiezen.
Geniet van wat je wordt gegeven
Er valt veel te verliezen.

Gezondheid en geluk,
is alles wat je kan wensen.
Ik wens het jullie toe , lieve mensen.
Verder mag je altijd blijven dromen
Dat je wensen, uit mogen komen.

Een tijd geleden, op 25-09-2006, heb ik hier een filmpje geplaats waarin de Zwitsers lieten zien met welke klasse ze met wapens konden omgaan. Ditmaal is het aan de Yankees om ons te verrassen op een niet oorlogszuchtige manier.
De oefening wordt uitgevoerd met een Garand M1, het wapen heeft een gewicht van 4,73 kg, bajonet niet inbegrepen. Om de voorstelling te bekijken klik hier.
Veel kijkgenot.

Omdat we voor het weekend van vrijdag 1 december tot en met Maandag 4 december aan zee zouden zijn hadden we wandelingen voorzien voor zaterdag en zondag. Op zaterdag na een uitstekend ontbijt in het hotel reden we naar Moeren, een deelgemeente van Gistel , woonplaats van de voormalige Leeuw van Vlaanderen . Toen we aan de kust met de auto vertrokken naar Moeren hetgeen 35 km rijden was, leek het ons ondanks een dik wolkendek, dat er veel kans inzat dat we toch, met een beetje geluk aan onze kant, de dag droog zouden doorbrengen. Mede door de sterke wind hadden we daar zeker meer kans voor.
Maar er bestaan de dag van vandaag geen zekerheden meer, en zeker als het over het weer gaat. Hoe verder we van de kust wegreden hoe donkerder en dikker de bewolking was en even later was het zelfs beter om de lichten van de auto te laten werken. Het was dan intussen beginnen regenen maar hoe dichter bij de bestemming, hoe harder het regende en het zelfs nodig was om de ruitenwissers op de hoogste snelheid hun werk te laten doen.
Bij aankomst aan de kerk in Moeren was het duidelijk dat het hier met zulks een wind een hopeloze opgave was om met een regenscherm enige beschutting te zoeken tegen het hemelwater dat bleef neergutsen tot het water in de straat stond. Hier konden we niets komen doen, zeker niet omdat de wandeling ons langs de dijken van de moeren (overstromingsgebieden) zou brengen.
We besloten om dan maar terug naar de kust te rijden met een ommetje langs Nieuwpoort, een van onze lievelingsplekjes aan de kust omdat je er zo heerlijk kan wandelen langs de haven. Je gelooft het of niet maar bij het naderen van de kustlijn was er geen regen meer te zien, wel dikke grijze wolken en veel wind, maar het was droog en dat was al veel waard.
Het was nog steeds een grijze bedoening op de zeedijk maar er konden toch nog enkele fotootjes af, met een nieuw toestel moet je trouwens veel oefenen heb ik horen zeggen. Deze wandeling konden ze ons toch niet meer afnemen, al was het een groot verschil toen we hier in september op bezoek waren tijdens ons verlof, je zou toen zowaar je vel uitgedaan hebben door de warmte.
Ach wat, morgen zou misschien alles beter zijn.

Zeker geen stijve hark.

Dus ik had dan toch gelijk.

Toen we de vorige keer te gast waren in Ruisbroek voor een wandeling, schreven we 21 juli 2006 en toen was het, wat wij hier noemen snikheet, de mussen vielen van de draden en gingen schuil onder de bladeren van de rabarberstruiken, met andere woorden "het was Spaans weder". Nu was het een beetje kouder maar voor de tijd van het jaar mogen we zeker niet klagen, bovendien scheen de zon en na de regen van de dag voordien en ook nog een deel van de nacht was dat zeker meegenomen.
Van onze woonst tot de start was het ongeveer 15 minuten rijden en dat was dus ook nog eens meegenomen. Dan komt het steeds wederkerend ritueel, aankomen, een groet aan alle bekenden ( dat zijn er na een jaartje al aardig wat), een koffie of thee, inschrijven, inpakken en wegwezen voor ditmaal 21,5 kilometer.
Nu het winteruur zijn intrede heeft gedaan hebben ook de meeste wandelclubs hun startuur naar 8:00 uur gebracht en door de rituelen is het dan al vlug 9:00 uur voor men zijn wandelspieren kan laten flapperen. We duiken onmiddellijk de achtertuintjes in waar gewoonlijk een pad achter loopt, hier was dat niet minder maar hier liepen we tussen de tuintjes en de spoorlijn.
Het is altijd een avontuur om te beleven wat er in die tuintjes te zien is, dat gaat van gazon tot groentjes, speeltuig of allerhande tuig dat meer thuishoort op een stort, maar meestal is het een hokje hier met nog een gebouwtje daar en een tuinhuisje ginder.
Zo gaan we door het veld, weer naast een spoorweg en met de regen, door menige vettige bospaden op weg naar Hingene (deelgemeente van Bornem) met een draai gaan we richting Eikevliet om zo in het schilderachtige Wintam te belanden waar onze eerste controlepost is na 8,5 kilometer.
Hier vertrekken we na een drankje en iets om te knabbelen voor onze tweede ronde. Hiervoor trekken we langs het Zeekanaal Brussel – Schelde en komen we langs de nieuwe sluis op de Scheldedijk waar we aan de overzijde van de stroom, Rupelmonde zien liggen waar Mercator zijn wieg heeft gestaan. Van de dijk duiken we terug het bos in om op een steenweg Parijs – Roubaix waardig met een lus van 5 km terug in de eerste controlepost te belanden.
Van hieruit gaan we op de terugweg naar Ruisbroek, onderweg langs een veldweg komen we nog een mooi beeld tegen van een zaaiende boer om zo even verder in het park aan te komen, en waar men gaat langs Vlaamse wegen komt men een grot met Maria beeld tegen.
Zo na een kleine kilometer verder is onze tocht ten einde en we hebben er weer van genoten. We mogen wel vernoemen dat onze club ook ditmaal met 41 leden heel goed vertegenwoordigd was.


Aantal kilometer: 21,5
Gewandelde tijd: 3 uur en 53 minuten.
Gemiddeld tempo: 5,5 km/uur.
Aantal wandelingen in 2006: 73.
Aantal kilometer in 2006: 1521,5 km
Gemiddeld tempo in 2006: 5,5 km/uur.
















Nuttige informatie langs het kanaal.
















Een mooie parkvijver.















Even bezinnen voor wie het nodig heeft.















Enkele clubleden in Ruisbroek na de wandeling.

Reeds van in de maand januari ga ik om de twee maand bloed geven in de gemeente , de afname gebeurd door het Rode Kruis en ook nu kreeg ik verleden week een briefje met het verzoek om op 22-11-2006 bloed te komen geven.
Gisteren ontving ik een brief onder omslag van het Rode Kruis met de volgende tekst.


NOODOPROEP

Beste donor

Het bloedtransfusiecentrum Antwerpen slaagt er slechts met heel veel moeite in vraag en aanbod van bloed in evenwicht te houden. De bloedvoorraad staat op een kritisch laag peil.

U begrijpt meteen dat deze herinnering aan de u eerder al verstuurde uitnodiging een noodoproep en warme aanbeveling is tot bloed geven op datum 22-11-2006 in de hal gemeentehuis Schelle van 17.30 tot 20.30 uur Fabiolalaan 55 .
Een bloedtransfusiecentrum staat in voor de continuïteit in de bevoorrading van ziekenhuizen met voldoende en veilig bloed. Om deze doelstelling te verwezenlijken bent u als donor onmisbaar.
Wij zijn onze trouwe donors dan ook ontzettend dankbaar voor hun aanhoudende inzet.
Wij kijken in elk geval uit naar de volgende bloedinzameling en hopen u er zeker te mogen begroeten. Misschien kan u ook vrienden en familie overtuigen de stap naar bloed geven te zetten ! Wij heten ze alvast van harte welkom.
De data en locaties van bloedinzameling in uw buurt vindt u terug op de website www.rodekruis.be of verneemt u telefonisch op nummer 03-829 00 00

Tot hier de tekst uit de brief. Ik moet er geen doekjes om doen, dit is ernstig, dus aan allen die kunnen: doe goed, geef bloed.
Bedankt alvast.

De tijd van de tomaten ligt reeds een tijdje achter ons dus geen ketchup deze keer, anders draait Google me de nek om. je kan je het niet voorstellen hoeveel keer er naar dat onderwerp gezocht is, zelfs nog tot enkel dagen geleden, mijn tellertje deed overuren. Het is kouder buiten (of zou dat normaal moeten zijn) dus is het tijd voor iets hartigs, en al zeg ik het zelf, dit heeft me bijzonder goed gesmaakt. Al is het een gerecht dat ik uit de losse mouw heb getoverd, het was lekker, dus proberen maar.

Scampi op de wijze van Freddy:


Hoofdgerecht voor 4 personen.

Ingrediënten:
1 kg scampi, 500 gr champignons, 2 sjalot, 10 tenen knoflook, 2 eetlepel curry poeder, 6 eetlepels fijne bloem, 1 liter water, 4 eetlepels goede olijfolie, 2 bouillonblokjes.

Bereiding:
Laat de scampi ontdooien en pel ze, gooi de harnassen niet weg, deze zullen dienen als basis voor de saus. Snijdt de rug van de scampi in de lengte in en verwijder het donkere darmkanaal.
Verwarm 2 eetlepels olijfolie in een pot op een hoog vuur en voeg hierbij de harnassen en laat ze al roerend kleuren, giet hierbij het water en laat gedurende een 10 tal minuten lichtjes pruttelen, giet dan door een fijne zeef en druk al het vocht eruit.
Pel ondertussen de sjalotjes en snipper ze fijn, pel de knoflooktenen en snij in plakjes. Verwarm in een ruime pot de overgebleven olijfolie en voeg de plakjes knoflook toe en laat al roerend even stoven tot de smaak in de olijfolie zit, voeg dan de sjalotsnippers toe en laat al roerend glazig worden.
Voeg dan de scampi toe tot ze beginnen te kleuren, strooi de curry poeder erover en roer om, vervolgens de bloem toevoegen, meng alles goed en laat even doorwarmen om de bloemsmaak weg te nemen. Overgiet met de bouillon van de harnassen en voeg de bouillonblokjes toe, laat even opkoken en laat zo ongeveer een 10 tal minuutjes garen.
Snij ondertussen de champignons in plakjes en stoof ze even aan, voeg ze op het laatste moment bij de scampi, warm alles nog eens goed door en maak de saus indien nodig op dikte volgens uw wens. Dien onmiddellijk op in warme borden met Basmatirijst.
Smakelijk eten.

Vrouwen letten op detail, mannen letten op taille.

Alles wat omhoog gaat komt ook weer omlaag, behalve mijn gewicht.

Bij vlagen ben ik geniaal, helaas is het hier altijd windstil.

Dat er intelligente buitenaardse wezens bestaan wordt feilloos bewezen door het feit dat ze nog geen contact met ons hebben opgenomen.

De ideale echtgenote is hij die zijn vrouw begrijpt wat zij niet zegt.

De maatschappelijke ladder is voor de meeste mensen een huishoudtrapje.

Computers: de meeste fouten zitten tussen het toetsenbord en de stoel.

Hoe lediger de geest, hoe bloter het beest.

Ik hou van werken, ik kan er uren naar zitten kijken.

Wie het laatst lacht sterft tenminste vrolijk.

Voor een ontevreden mens bestaan er geen gemakkelijke stoelen.

Praten zonder denken is als schieten zonder richten.

Niets is zo eerlijk verdeeld als het verstand, iedereen denkt er genoeg van te hebben.

De misdaad is al georganiseerd, nu de politie nog.

Je zit tegenwoordig vaster in het verkeer dan in de gevangenis !

Er waren enkele vernieuwingen op komst en nu zijn ze er eindelijk doorgedrukt, op deze blog heb ik enkele aanpassingen gemaakt door mijn favoriete links een plaatsje te geven waar ze horen, zo kan ik dan uiteindelijk een wederdienst bewijzen aan alle bloggers die voor mij hetzelfde deden waarvoor hartelijk dank, deze aanpassing komt wel wat laat maar is altijd beter dan nooit, het heeft veel zweet bloed en nu en dan een ferme vloek gekost maar de aanhouder wint.
En het grote nieuws is natuurlijk dat "De Wandelaar" er een broertje bij heeft, het is ook een jongetje en heet " Het fotograafje ". Dit idee spookte reeds lang door mijn mayonaise en het is de bedoeling om foto's die anders niet getoond zijn in een artikel of dergelijke los te laten op mogelijke bezoekers. Met een woordje uitleg is het allemaal een beetje aangenamer gemaakt. Veel kijkplezier.

Nu had ik er echt geen idee van dat onze Noorderburen zulke angsthazen waren. Of zou het alleen maar gespeeld zijn ?

WSV Schelle organiseerde in samenwerking met de Nielse sportraad de 3 de octaaftocht welke door de zeer goede samenwerking tussen de sportraad en de wandelclub steeds een succes mag genoemd worden. De inschrijvingen kwamen in het begin een beetje traag op gang, misschien een beetje door de koude morgen maar later bij het goede weer liep alles op wieltjes. Er waren wandelafstanden naar ieders heug en meug zijnde 4 - 6 - 12 - 18 en 22 kilometer die ieder op zijn tempo kon afstappen.
Vertrekkende vanuit de Gemeentelijke Basisschool was men in een wip op de Nielse Kermis die er is voor de 153 ste Niel Jaarmarkt, de 3 de oudste van België en tevens de 4 de grootste van het land, hier rekent met Brussel kermis mee maar dit is in feite geen jaarmarkt. Hier is op dit uur nog doods maar dat zal na 14 uur wel anders worden. Zo gaan we richting Hellegat door een tunneltje onder de Boomsestraat richting natuurgebied "De Walenhoek" door de wandelaars een zeer gewaardeerd gebied om door te stappen. Met een sprongetje naar de Nielse Sporthal voor een controlestop.
Terug naar beneden in de Walenhoek stappen we tussen de tientallen visvijvers tot aan de grens met Boom waar we linksaf gaan om de spoorbaan te volgen tot we halfweg terug naar beneden duiken in De Walenhoek om dan in de Landbouwstraat de spoorweg over te steken en aan de andere kant deze een stukje volgen, om dan de woonwijk "Paependale" te doorkruisen. Zo stappen we richting Schelle om terug op onze stappen terug te keren richting Niel Via de stationsstraat naar de Veldstraat te gaan voor een tweede controlepost in de school aldaar.
Voor het laatste stuk trekken we dan richting Schelle waar we met een grote lus terecht komen in de Laerhofdreef waar we in de richting van de Rupeldijk stappen en deze voor een 3 kilometer volgen om daar even het Nielse Broek in te duiken om dan terug aan de start te komen. Een pracht van een wandeling in elkaar geknutseld door onze voorzitter Andre Lemmens. Ook zeker dank aan de landbouwers die hun weilanden telkens openstellen zodat we toch van de natuur kunnen genieten. Onze Waalse wandelvrienden uit Assesse (Namen) brachten met 37 manschappen een tegenbezoek nadat wij deze zomer met WSV Schelle bij hen op bezoek waren. Zeker het vermelden waard is het groot aantal deelnemers dat heeft deelgenomen aan onze wandeltocht, namelijk 947 wandelaars en we mogen dan zeker van een succes spreken.
De afwezigen hadden weeral ongelijk, zeker weten.

Afgelegde kilometer: 22,2
Gemiddelde snelheid: 5,7 km/u
Gestapte tijd: 3 uur en 51 minuten.
Aantal wandelingen 2006: 71
Aantal afgelegde kilometers 2006: 1500
Gemiddelde snelheid 2006: 5,5 km/u















De windmolens van Schelle in de verte.
















Links voorzitter André met de voorzitter uit Assesse (Namen) en een bestuurslid van Schelle.
















Een gedeelte van de medewerkers.

















Het aantal inschrijvingen uurlijks.
















Nog een onverwachte gast in de vooravond.
















Toch nog even een beetje kermissfeer meepikken.
















De vooravond van Niel jaarmarkt, dat beloofd voor mandag.

Voor diegenen die graag wandelen en een beetje van de Rupelstreek willen verkennen richt WSV Schelle de volgende wandeltocht in te Niel op 5 november, in samenwerking met de Nielse Sportraad. Wij nodigen u allen uit voor een stapje in onze streek en om even de sfeer van Niel jaarmarkt op te snuiven. De jaarmarkt zelf is op 6 november en is reeds sedert 1853 de grootste en meest gekende in de verre omtrek, maak er dus en leuke tweedaagse van en kom zeker eens langs.

Momenteel zijn we druk bezig een test uit te voeren naar het onderbewustzijn van de mens, wij vragen hiervoor nog vele vrijwilligers. Zij die zich geroepen voelen of even tijd hebben om enkele ogenblikken aan onze test te besteden gelieve dan hier te klikken.
Wij danken u alvast voor uw vrijwillige medewerking.

Voor wie interesse heeft voor zowel een dagelijkse foto van Brugge en voor het weer die kan hier terecht. Het is me doorgestuurd door iemand die op mijn blog aan het lezen was over Brugge, zo zie je maar, de ene hand wast de andere en zo kom je alles te weten.

Zondag trokken we voor onze wekelijkse kilometers ditmaal naar Essen, vlakbij de Nederlandse grens en het maakt noch deel uit van de Provincie Antwerpen. Het telt ongeveer een 17.000 tal inwoners waarvan je steevast een vriendelijke groet mag verwachten, ook hier heeft men nog steeds het plattelandsgevoel en daar wordt een mens toch warm van.
Dat warm gevoel moest echter nog komen want bij ons vertrek van de startplaats was het amper een 8° c. en het was dus geen overbodige luxe om de trainingsvest tot aan de nek te sluiten, maar het beloofde een mooie dag te worden. Eens uit het dorp zijn we onmiddellijk in de uitgestrekte velden waar nog een nevel boven de kale velden zweeft, ik kan me best voorstellen dat het hier enkel weken voordien nog vol moet gestaan hebben met maïs, bieten en aardappelen want overal vind je hiervan nog gedeeltelijke overblijfselen waaraan de konijnen en vogels zich nog kunnen aan te goed doen voor de lange donkere winter toch zal zorgen voor een voedselschaarste onder deze dieren.
Voor hen breekt nu al een slechte tijd aan want de boze jagers waren al in de velden met het geweer in de aanslag, klaar om te doden wat durft te bewegen op het veld, de hond zenuwachtig met de neus vooruit in de wind lopend om op het minste bevel van zijn baas het slachtoffer te gaan halen, gelukkig voor het wild hebben we tijdens de ganse tocht in de hele omgeving maar één schot gehoord, maar daar zal jammer genoeg wel verandering in komen.
In de verte lag de Bakkersmolen in de nevel en de opkomende zon zorgde voor een spel van licht en kleur toen ze hoger naar de hemel ging. Die Bakkersmolen is een verzameling van een bakkerijmuseum, stoommachine museum een standaardmolen en een stoomcarrousel. Meer hierover kan je vinden op http://home.hetnet.nl/~oostvogels/bakkersm-ned.htm . Verder kan je te Essen ook nog het Karrenmuseum bezoeken.
Na de eerste controlepost gaan we dan eindelijk het langverwachte bos in en dit is echt de moeite waard om er eens door te lopen met afwisselend loofbos dat nu prachtig aan het verkleuren is en dan weer dennenbos, dan weer ergens een kikkerpoel en overal staat er didactisch materiaal opgesteld wat in hoofdzaak bedoeld is voor de scholen want we waren hier in het leerbos, maar eerlijk gezegd kunnen wij er ook nog iets van opsteken.
Via Wildert en met een sprongetje over de Nederlandse grens stappen we terug naar Essen om de cirkel rond te maken en dankzij het prachtige weer en de zachte temperatuur heerlijk om te wandelen. Wie weet is het de laatste nazomerse zondag van dit jaar, hopelijk niet maar dat zullen we moeten afwachten.

Aantal afgelegde kilometers: 18.
Gewandelde tijd: 3 uur en 12 minuten.
Gemiddeld tempo: 5,5 km/uur.
Aantal wandelingen in 2006: 66.
Aantal kilometer in 2006: 1353 km
Gemiddeld tempo in 2006: 5,4 km/uur.

Er zijn vele mensen die alles willen te weten komen over dialecten of er gewoon van houden om ze te lezen of te horen. SC (even kijken op www.smilingcobra.wordpress.com ) is zo iemand en speciaal voor hem en alle Antwerpenaren wil ik u laten meegenieten van wat ik heb gevonden, even gaan kijken naar en genieten van http://users.skynet.be/gvg/antwerpen.htm . Veel plezier.

Op 17 september ll. waren we in verlof met verblijf te Koksijde en onze wandelclub had een wandeling gepland te Lombardsijde, namelijk de "37 ste Internationale Duin en Poldertocht" ingericht door wandelclub "De Duintrappers" uit Westende. Voor ons was dit maar een kleine verplaatsing van ongeveer 12 kilometer om in Lombardsijde te belanden maar voor de clubleden toch gauw een trip van 2 uur met de bus, klokslag 9:00 uur stopte de bus aan de inschrijving in de Baronstraat, in het totaal waren we met 54 stappers die er moed in hadden.
In de morgen was het een beetje overtrokken maar de zon deed sterk haar best om door de lichte nevel te prikken. Bij het verlaten van de start was het even een toertje door de villawijken maar we gingen de goede kant uit en dat wilde zeggen naar de kustlijn. Bij aankomst op de zeedijk was het ongeveer 10 uur en er was al redelijk wat voetvolk onderweg, niet alleen van wandelclubs maar toch ook toeristen die voor een frisse neus kwamen.
Halfweg op de zeedijk te Middelkerke doemde een kunstwerk op dat een bulldozer voorstelde maar dan wel eentje dat uit het Renaissance tijdperk scheen te zijn weggereden, maar ik moet bekennen dat het me wel kon bekoren, de kunstenaar moet hier wel wat uurtjes laswerk hebben aan gehad, jammer dat het niet beschermd is tegen roest, het zal de terugweg naar de Renaissance niet overleven vrees ik.
Intussen was de zon erdoor gekomen en begon het flink op te warmen, op het einde van de zeedijk rechtsaf om uit de menigte onze weg door de campings te zoeken naar onze eerste controlepost, echt dorstig weer en de redding was nabij. Van de campings terug naar de kust maar ditmaal voor een stuk dat langs de waterlijn liep en vermits het eb was viel dit extra mee omdat we dan toch nog wat vaste voet hadden om te stappen, terug linksaf door het mulle zand en nog een stuk door de duinen om een stuk van de Koninklijke baan te volgen en die na een kilometer of 2 te dwarsen en terug naar het binnenland te trekken op weg naar de volgende controlepost, nog steeds dorstig weer maar de redding was weer nabij.
Bij deze controlepunt gingen we even de boer op, hetgeen regelmatig gebeurt dat een wandelclub welkom is op de boerderij voor een controle, deze mensen beschikken toch meestal over een grote ruimte waar mits wat tafels en stoelen een natje en een droogje kan genuttigd worden en hier was dat dus ook het geval, nog altijd dorstig weer.
Terug het strand op langs de waterlijn om in Nieuwpoort aan de havengeul boven water te komen en deze volgend door de polders en de jachthaven naar de IJzermonding te stappen en terug te keren naar de plaats van vertrek na 21 kilometer, intussen was het 15:00 uur en de zon stond hoog aan de hemel, nog steeds dorstig weer.
Intussen druppelden de clubleden binnen na hun stapje door de wereld van zand, zon en zee, de tijd ging snel en toen was er prijsuitreiking, iets waar we zeker niet op voorzien waren want de bus stond te wachten om te vertrekken om 16:00 uur maar men melde dat de club in de prijzen viel, dus nog even wachten. Uiteindelijk won de club de tweede prijs met 54 deelnemers en mocht voorzitter Andre de prijs in ontvangst nemen, en was het hoog tijd om in te stappen. Wij bleven een beetje verweesd achter want wij bleven nog een weekje hier, daar had ik toch geen spijt van. Noch altijd dorstig weer.


















Voorzitter André neemt de 2 de prijs in ontvangst.

Zijn naam is Eddy Merckx, neen niet met de fiets maar een wereldkampioen drieband, en niet alle dorpen in België kunnen zoiets aanbrengen als Schelle. Eddy werd zondag ll. wereldkampioen drieband in het Duitse Sankt-Welden en dit op 38 jarige leeftijd. Merckx is sinds lang geen onbekende meer in de biljartwereld.
Zijn vader was een biljarter in hart en nieren en Eddy ging als kind steevast met hem mee om te kijken en later zelf te beginnen als jongeling, het bloed kruipt waar het niet gaan kan zegt men en dat was noch maar eens bevestigd. Zijn vader zag dat zijn zoon talent had voor het biljart en had reeds lang voorspeld dat Eddy een grote ging worden en zijn woorden zijn inderdaad waarheid geworden.
Eddy heeft een biljartzaal te Schelle op de Provinciale Steenweg, vroeger beter gekend in het dorp als "De Halve Maan", hier kan men steeds terecht voor een spel of voor het spelen in clubverband of voor het nemen ven lessen, van wie kan je het beter leren dan van zulk een prof.
Eddy moest het in de halve finale opnemen tegen niemand minder dan Dick Jaspers, reeds verscheidene malen wereldkampioen en de man staat in de top vier, Eddy zegt hierop "het was niet de eerste keer dat ik van hem won, maar op een wereldkampioenschap is dat iets anders".
In de finale nam hij het op tegen de Griek Nikos Polychronopoulos en won uiteindelijk het spel met 3-1 met een gemiddelde van 1,94 een ongelooflijke prestatie. Na de wedstrijd waren er felicitaties van Raymond Ceulemans die hem zei, ik heb je op geen enkele fout kunnen betrappen, en uit de mond van zo een kampioen kan dat tellen.
Eddy van harte gelukgewenst uit naam van alle biljartliefhebbers en alle Schellenaren.

Dit is wat men noemt klaar in een wip, ik kan me best voorstellen dat er heel wat mannen zouden willen dat hun echtgenote zich even snel kon omkleden. Zie op de volgende link, http://www.youtube.com/v/RB-wUgnyGv0. Veel kijkplezier.

Voor diegenen die niet het geluk hadden om de unieke tentoonstelling in De Panne in levende lijve te aanschouwen zullen zich ofwel moeten reppen want de beelden verdwijnen op 1 oktober van het strand, of kunnen zich tevreden stellen met de foto’s die ik onder zeer goede omstandigheden heb mogen maken, het weer was prachtig en er was toevallig weinig belangstelling op het moment van opname.
Even een woordje uitleg over de schepper van deze beelden.
Andries Botha geboren te Durban Zuid-Afrika 1952.
De beeldhouwer groeide op tijdens het apartheidsregime in Zuid-Afrika, zijn traditionele werk veranderde rond het begin van de jaren 1980 toen hij typische Zuid-Afrikaanse materialen begon te gebruiken Botha’s werk is een mix van Afrikaanse en Westerse elementen. De inhoud van zijn werk, hoe divers ook blijft steevast gedomineerd door de referentie aan zijn moederland en de zoektocht naar een eigen identiteit. Meer over de schepping van deze kunstwerken kan u vinden op http://www.2006beaufort.be/ .
Botha heeft samen met 9 houtkappers een groep levensgrote olifanten vorm gegeven met hout en metaal. De olifant is het meest majestueuze en representatieve dier van wat de Zuid-Afrikanen beschrijven als "The Big Five".