Naar de inhoud

De wandelaar

akke.beakke.be

Archief

Woensdag 13 september 2006

DIT IS MIJN STREEK.

Hiermee bedoel ik niet dat ik een frats of een grol laat staan iets mispeuterd heb, neen ik zou niet durven maar vermits ik in de buurt van Boom woon is dit dus mijn streek. Zondag 10-09-2006 heb ik een wandeling gedaan welke vertrok in het Provinciaal Recreatiecentrum "De Schorre" te Boom, ingericht door De Schorrestappers, en had gekozen voor de 30 kilometer en was om 8:30 uur uit de start vertrokken, en wist dus de rest van de dag wel wat te doen en het weer was wederom prachtig.
Even een beetje geschiedenis over Boom, het is een gemeente in de Provincie Antwerpen meer bepaald in de Rupelstreek en heeft ongeveer 16.000 inwoners, in 1806 waren dat er ongeveer een 3843. Boom was samen met de omliggende gemeenten Terhagen, Rumst en Niel de draaischijf van het eens zo roemruchte gebied van de steenbakkerijen. Hier deden de mensen waar ze het best in waren, nl. de klei uit de grond opdelven, bewerken om er stenen van te kunnen maken, vervolgens ze te laten drogen in de droogloodsen om ze erna te bakken in ringovens. Dit was labeurwerk voor de duizenden kinderen, vrouwen en mannen die hier van in de vroege morgen tot de late avond werkten voor de rijke eigenaars en dit dan voor een hongerloon.
Zij woonden in te kleine huisjes met meestal een te groot gezin om alle monden voldoende te kunnen voeden. Het huisje dat werd gehuurd was eigendom van de baas, evenals de winkel in de buurt waar men zijn goederen ging kopen. Op deze manier ging al het schone verdiende geld terug naar de zee, de rijke baas dus. Het beetje dat men overhield ging naar drank in het buurtcafé dat ook eigendom was van de patroon van de steenbakkerij en op die manier was de cirkel rond.
Toch zijn er uit deze gemeente enkele bekende mensen voortgesproten en zij zijn dan toch ook niet de allerminste, te beginnen met Bobbejaan Schoepen 1925, zanger en gitarist en voormalig directeur van Bobbejaanland, Luc Van der Kelen 1948 journalist van beroep, Bavo Claes 1948 ex nieuwsanker, Roland Van Campenhout muzikant.
De tocht ging door "De Schorre" om zo in Terhagen te belanden voor een eerste controlepost, daarna de Rupeldijk op om zo via het museum " Rupelklei" verder te trekken om aan de andere kant van Boom aan te komen, door de open monumentendag waren alle musea te bezoeken en dat was voor de niet kenners goed meegenomen. Langs de voormalige brouwerij Lamot welke nu volledig is gerestaureerd en omgevormd tot flats komen we op de markt van Boom om vervolgens naar het gehucht "Noeveren" te stappen. Hier vindt men de oudste nog werkende en artisanale steenbakkerij en het oudste café van België dat nog open is. Een bezoek overwaard en hier is dan ook een controlepost.
Verder naar Niel door het natuurgebied "De Waelenhoek" om verder te stappen naar het gehucht Hellegat, natuurlijk doet dit een belletje rinkelen door de gelijknamige film en het boek van Suske en Wiske "De Hellegathonden. De te kleine huisjes en de huisjes die geen voordeur hebben aan de straatzijde maar enkel achteraan. Zo komen we terug te Noeveren en Boom. Intussen zitten de 30 kilometer erop en is het 14:30 uur, ik kan enkel zeggen dat we in een prachtige streek wonen en daar ben ik fier op.
Ook het bekijken waard www.boom.be en ook www.provant.be/deschorre
Voor de rest spreken de foto’s voor zichzelf.

Cafe De Koophandel, zo oud als de steenbakkerijen zelf


















Een prachtig gerestaureerde ringoven met droogloods op de achtergrond.


















Natuurgebied De Waelenhoek te Niel, even een visje vangen.


















Ra Ra waar is mijn voordeur, de deur is aan de achterkant, daar is ook een steegje.

















Provinciaal Recreatiedomein De Schorre te Boom.

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door freddy11 om 12:08 Reageer op dit bericht
Dinsdag 12 september 2006

ROND HET ZENNEGAT.

Op Zaterdag 09-09-2006 waren Ludo en ik aanwezig te Heindonk voor een tocht van 21 kilometer, Heindonk is een deelgemeente van Willebroek. In 1976 hadden ze hier ongeveer een 561 inwoners, na de samenvoeging werden alle inwoners enkel nog onder Willebroek geteld. Het piepkleine dorpje is ten Noorden begrensd door de Rupel en ten Oosten door de Dijle en de Zenne, het is daardoor als het ware in de tang genomen door al dat watergeweld.
Het aanwezig zijn van water is ook te merken op "De Hazenwinkel" (zie ook www.vvw-hazenwinkel.be) , hier werden reeds verscheidene malen nationale, internationale wedstrijden en zelfs wereldkampioenschappen kanovaren gehouden, alles wat te maken heeft met watersport kan je hier vinden, zoals kanovaren, kajak, plankzeilen, zwemmen en zelfs vissen kan men hier. Men heeft zelfs in het verleden hier al een wereldkampioenschap vissen mogen inrichten. De watersportbaan is ongeveer een 2,5kilometer lang, dus aan water geen gebrek.
Na inschrijving trekken we beiden al meteen een dijk op langs de Dijle om na ongeveer een 300 meter de eerste van de drie bruggen voor fietsers over de Dijle tegen te komen welke lopen van Walem naar Rumst. Verder stappend komen we in het "Zennegat", zo is de plaats genoemd waar de Zenne uitkomt in de Dijle, daar nemen we een rechtse bocht om in het dorpje Heffen te belanden en is het na een frisse start toch al tamelijk warm aan het worden, er beloofd een mooie dag aan te komen. Heffen is zoals ik vroeger reeds heb beschreven een dorp dat aanleunt tegen Mechelen en zich dus hoofdzakelijk inlaat met groenteteelt.
Na Heffen gaan we langs de Hazenwinkel zoals hierboven geschreven langs de halve omtrek en dan ben je al onmiddellijk een stukje onderweg, verder gaan we door "Het Broek" dit is een natuurgebied dat uitkomt te Blaasveld om zo door de velden en wegels terug op onze eerste stappen terug te komen in Heindonk.
Het weer was goed, de wandeling was goed en de natuur was mooi, wat moet een mens meer hebben.

Doden tussen de levenden.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door freddy11 om 20:02 Reageer op dit bericht
Dinsdag 12 september 2006

NAAR MENEER GENEES.


Het was een druk tot zeer druk weekend al zeg ik het zelf, en dat dan nog in mijn verlofperiode. Een klein overzichtje, op vrijdag alles nog bijwerken wat er op de computer moest gebeuren en boodschappen doen, ‘s avonds handicap biljart, want intussen is het september en dat is de start voor de wintersporten. Zaterdagmorgen reeds vroeg weg naar Heindonk voor een wandeling van 21 kilometer. Naar huis voor een douche en een hapje en terug biljart, ditmaal een vriendschappelijke wedstrijd tegen een club uit Niel waar we reeds jaren bevriend mee zijn. Met overtuigende cijfers gewonnen en dus is het wat uit de hand gelopen.
Zondag naar "De Schorre" in Boom voor een wandeling van 30 kilometer hetgeen nu eens niet uit de hand is gelopen, over deze wandelingen meer een dezer dagen. Naar huis voor een wasbeurt en een vroege nachtrust, het moet niet altijd laat zijn of vroeg zoals je wil. Maandagmorgen een afspraak met meneer genees die mijn auto eens grondig moest nazien, na 85.000 kilometer kan dit wel eens handig zijn, met een ouderdom van ongeveer 3,5 jaar is dit nog niet slecht getuft en dit zonder kosten. Wat er nu moest gebeuren was de vervanging van de volledige koplampen op kosten van Nissan, ik had een brief ontvangen dat er een te hoge temperatuur ontstond in de lampen waardoor ze de geest gaven en dit was me al eens overkomen. Ze zijn toen ook vervangen op kosten van de constructeur.
Intussen konden ze de banden vernieuwen want het waren nog de originele rubbers en mag ik op zulk een kilometerstand zeker ook niet klagen. Ook nog nieuwe remschijven en we kunnen er hopelijk weer eens tegen voor 85.000 km. Uiteraard ga ik alle 10.000 km voor een nazicht van zijn hartje en darmpjes en zo houden we het samen hopelijk samen nog lang uit want, eerlijk gezegd het is een goei voituur en wil dat graag zo houden. Ik ben wel een beetje armer maar "veiligheid voor alles".
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door freddy11 om 07:59 Reageer op dit bericht
Vrijdag 8 september 2006

NOG NOOIT VAN GEHOORD.


Toen we hier op woensdagmorgen 06-09-2006 thuis vertrokken was het al prachtig weer zoals Sabine beloofd had en zij kan het weten natuurlijk, na een rustige rit kustwaarts kwamen we aan in Leke, ik had er nog nooit van gehoord maar hier gingen we dus een wandeling maken van 18kilometer. Bij het naderen van de kust was het al terug bewolkt maar rond 10 uur kwam de zon er al terug door in haar volle glorie.
Leke is een dorp met ongeveer 1000 brave inwonende zielen, meestal de kost verdienend met landbouw of melk en veeteelt, ook een kippenkwekerij lag op onze weg en nog één iemand die zich bezig hield met de teelt van chrysanten. Het heeft een oppervlakte van 1073 Ha en is een deelgemeente van Diksmuide een 8 km verder gelegen. Het dorp werd bevrijd van het Duitse juk op 7 september 1944, door de 4e Canadese Pantserdivisie die aan een opmars naar Brugge bezig waren om de stad te bevrijden.
Onder de zon in een landschap dat zo vlak is als een biljart waar nog nooit is op gespeeld, verlaten we het dorp door velden met hier en daar een kleine boerderij waar men tenminste nog op een vriendelijke manier wordt begroet, het zijn in hoofdzaak landbouwers maar zij kennen nog manieren. In een brede boog komen we rond de middag in het naburige dorp Keiem, ook hier is alles zo rustig als in een Spaans bergdorpje op het heilige uur van de siësta.
Dorstig is het maar de redding is nabij onder de vorm van taverne "St Hubert", voor mijn echtgenote een kriek en ik een kasteelbier en we kunnen er al terug veel beter tegen. Nu kan men in zijn leven toch pech hebben, we vertrekken in Keiem naast de kerk en lopen ongeveer een 800 meter en wat vinden we daar, bij VK Keiem is een controlepost, dus een stempel en nog een trappist voor onderweg en weg zijn wij.
Nogmaals met een wijde boog ditmaal, aan de andere zijde van Keiem tussen boerderijen, uitgestrekte maïsvelden en grasvelden. Wat we niet verwacht hadden stond daar in volle glorie te pronken met haar prachtig gebouwde lichaam, de koe Esmeralda, dit was de juiste tijd voor een goed gesprek van man tegen koe, SC (http://smilingcobra.wordpress.com) zou tevreden geweest zijn moest hij in de buurt vertoefd hebben, na een wederzijdse "beu" zijn we verder gewandeld richting Leke kerk, met zoals in de meeste gevallen het aanpalende kerkhof en het standbeeld van Koning – soldaat Albert I, met naast hem 2 wakende leeuwenfiguren, ter nagedachtenis aan de slachtoffers van de eerste wereldoorlog, later heeft men er ook de namen van de slachtoffers van WO II aan toegevoegd, en zo was onze tocht rond. Het was niet voor niets dat Jacques Brel dit landschap heeft bezongen, die wist tenminste waar hij mee bezig was.
Nu gingen we niet naar huis maar zijn we richting Koksijde gereden om daar voor een nachtje te blijven vertoeven en van een goed etentje te kunnen genieten, het is tenslotte verlof voor iets.

Gekromd door de wind.



















Mijn vlakke Vlaanderenland.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door freddy11 om 20:10 Reageer op dit bericht
Dinsdag 5 september 2006

NAAR URSEL VOOR HET GOEDE DOEL.


Dinsdag 05-09-2006 organiseerde het Belgisch Leger en meer bepaald de "Provincie Staf Oost Vlaanderen" een wandeltocht genaamd "Wandeltocht voor het goede doel" met als startplaats het Militair Vliegveld van Ursel, deelgemeente van Knesselare. De opbrengst gaat integraal naar een goed doel in de provincie Oost Vlaanderen. Wanneer het leger in iets goed is dan is het zeker en vast het organiseren van wandeltochten, een pracht van een voorbeeld is natuurlijk de "4 daagse van de IJzer" en ook ditmaal was alles tot in de puntjes geregeld.
Bij aankomst op het vliegveld is er onmiddellijk iemand om naar de parking te verwijzen en daar staat reeds een collega klaar om alles netjes op rijtjes te zetten, alhoewel er toch een paar kiekens zijn die duidelijk niet bij het leger geweest zijn en denken dat ze mogen parkeren waar ze willen, maar niet bij deze jongens, dus terug keren en de wagen netjes plaatsen waar de militaire jongens het willen, zo gaat dat in het leger en zo moet het ook.
Bij de deelnemers natuurlijk opvallend veel militairen van alle onderdelen waarover het leger beschikt, deelnemen kan door een wandeling te maken op en rond het vliegveld met daarrond prachtige bossen, de afstanden waren 5, 7, 10, 15 en 18 kilometer. Wij kozen voor de 18 en tevens langste afstand gaande in 2 lussen, de eerste van 10 kilometer waarbij men dan terug in de kazerne kwam voor de controle om dan nog een tweede lus te maken van 8, 25 kilometer en ik kan zeggen dat de afstand zeer nauwkeurig was want mijn GPS gaf 18.3 kilometer. Zoals ik al zij, organisatie is alles.
Het weder is bij de start een beetje mistig maar toen we op de middag aan de tweede lus begonnen kwam de zon erdoor en daarmee ging ook de temperatuur de hoogte in. De tocht verliep eerst over de startbaan om dan het prachtige Drongengoed bos in te trekken om dan aan een hofstee te komen om u tegen te zeggen en de naam was "De Drongengoed hoeve" welke dateerde uit 1746 en waar men gedeeltelijk een taverne heeft ondergebracht, uniek om zien, vandaar verder via de Wagemakersbeek om de eerste lus volledig te maken.
Na de dorstigen te hebben gelaafd en een beetje eten op weg voor de tweede lus langs "het Schapersbos" dan richting Westvoorde, via de Driesbeek en het Koningsbos om de lus vol te maken. Met ongeveer een 600 deelnemers mag dit zeker een succes genoemd worden voor een wandeling op een dinsdag. Daar zien ze me zeker terug.




Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door freddy11 om 21:01 Reageer op dit bericht
Dinsdag 5 september 2006

ZE ZIJN TEGEN ONS.


De weermannen en of vrouwen hadden het voorspeld voor zondag, de weergoden hadden ernaar geluisterd en het is uitgekomen. De wandeltocht van WSV Schelle die doorging op zondag 03-09-2006 ging inderdaad van start onder een grijs gehemelte en het zag er niet naar uit dat het niet snel zou beteren. Ondanks alles was er toch al een gewriemel merkbaar voor 7:00 uur, de inschrijving was al bezig, zij het op dit vroege uur met mondjesmaat maar dat is normaal. Buiten waren reeds enkele standwerkers druk doende om hun kraampjes op te stellen want naar jaarlijkse gewoonte is er ook nog een rommelmarkt gekoppeld aan de wandeling, dus wie iets kwijt wilde, dit was het moment.
De dames waren reeds druk in de weer met het smeren en bereiden van de broodjes waarvoor ze op dit onchristelijk uur schijnbaar geen beren hadden gevonden. De koffie, thee en andere lavende middelen waren ter beschikking dus ze mochten komen. Voor mijn wandeling was ik gestart om 7:30 uur onder nog steeds het dikke ochtendgrijs dat stilaan begon te veranderen in een miezerige neerslag die dan onderweg rond 9:30 uur overging in regelrechte neerslag.
Je kan begrijpen dat dit het slechtste moment van de dag is om met water beginnen te spelen, als de wandelaars welke in de buurt wonen dat zien dan haken die al eens gemakkelijk af, diegenen die al op weg zijn om in te schrijven die komen toch, maar dat kan toch al een paar honderd inschrijvingen schelen en als je er zoveel tijd en moeite hebt voor gedaan dan sta je wel even sip te kijken. Dit jaar is het ons echt niet gegund, met onze winterwandeling in februari was het ook al van dattem, dan was het in de week goed en op zondagmiddag, juist ja, sneeuwen natuurlijk.
Maar al bij al denk ik dat het met 1080 deelnemers toch nog een goede dag is geweest, iedereen heeft hard mogen werken, er waren vele handen om te helpen, de barbecue moest het kunnen, de zaal is tenslotte goed vol gelopen, bezoekers op de rommelmarkt die ook nog iets komen nuttigen en daar gaat het tenslotte in de wandelwereld om, je ontmoet mekaar regelmatig en er worden afspraken gemaakt en zo hoort het.
Ondanks het slechte weer hebben we er toch nog een goede dag van gemaakt. Nu terug aftellen naar November voor de octaaftocht van WSV Schelle te Niel op de jaarmarkt in samenwerking met het feestcomité van de gemeente Niel, hopelijk zien we jullie daar terug en zijn ze daarboven een beetje van betere wil.










Een steeds lachende voorzitter André met links Linda en rechts Dora.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door freddy11 om 07:12 Reageer op dit bericht
Maandag 4 september 2006

DE VOORBEREIDINGEN.


Op zondag 03-09-2006 zou de wandeling van WSV Schelle doorgaan maar eer we zover waren moest er eerst met de handen gewapperd worden, dus de handen uit de mouwen. Daarvoor waren we zaterdag in de voormiddag afgesproken om in de sportzaal van de Gemeentelijke Basisschool tegen 9 uur aan te vangen met de aanwezige vrijwilligers aan de voorbereidingen.
Beginnen met de ganse vloer van de zaal te bekleden met een rubberen folie die uit voorgesneden banden bestand en gewikkeld op een groot spoel, gezien de lengte van deze banden was dat al geen simpele opdracht, maar waar een wil is, kan men veel en vele handen maken het werk licht.
De mannen zeulen met tafels en stoelen, opzetten en uitlijnen zodat er ongeveer een 380 mensen tegelijk konden zitten om zich in te schrijven, iets te drinken of te eten. Volgende opdracht het vullen en klaarmaken van de frigo’s met de nodige bieren en frisdranken. Intussen waren de dames natuurlijk druk doende met de nodige afwaswerken en het reinigen van de tafels en stoelen, daarna alle glazen nog eens door een sopje trekken en glanzen deden ze.
Intussen was Julia (78 jaar jong) druk doende met bloemetjes te schikken op de tafels die bij iedere gelegenheid door haar in orde worden gebracht, de club mag steeds op haar rekenen wanneer er iets op til is voor een fleurige decoratie van de zaak.
Verder nog de togen opstellen zowel voor het bestellen van de dranken als voor de broodjes, warme dranken, soep en zeker niet vergeten voor de taarten, heel belangrijk voor de vrouwelijke deelneemsters want de verloren gegane kilootjes door het stappen moeten op peil gehouden worden natuurlijk. Alsook de tafels voor de inschrijvingen en de verkoop van de drankbonnetjes. Verder nog de inrichting van het barbecue gedeelte zowel voor het bakken als voor de verkoop.
Wij waren klaar voor zondag, de rest lag aan de weergoden.
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door freddy11 om 15:06 Reageer op dit bericht
Vrijdag 1 september 2006

TERUG LEVEN IN DE BROUWERIJ.

Vermits er zich op ongeveer op 100 meter van ons stulpje 2 scholen zijn kunt u zich voorstellen dat het hier een drukte van jewelste was deze morgen. Het is zowat de gewoonte van de tijd om de kinderen per auto naar de school te brengen, zelfs door madammen die 200 meter van de school wonen, het blokje rondrijden om geen parkeerplaats te vinden, zich overal zetten waar niet mag om dan uiteindelijk meer dan de 200 meter te moeten stappen om met een jengelend wicht de schoolpoort te vinden.
In onze straat is het op zulke momenten een kamikaze opdracht om levend de overkant van de straat te bereiken omdat deze madammen druk doende zijn om parkeerplaats te zoeken, nog effe nazien in het spegeltje, spiegeltje in de auto of hun haar wel juist ligt of effe na te kijken van heb je me wel goed gezien.
De snelheid is dan ook recht evenredig met de grote van de wagen en het uur van aankomst, de kleine autootjes eerst, dan het iets grotere model en gewoonlijk juist na het belsignaal komt het grotere werk aangestormd. Opmerkelijk is ook hoeveel keer een autodeur open en dicht geslagen wordt en ik bedoel slagen want de nodige decibels zijn vereist, bij een inhoud van moeder en kind is dit gemiddeld 6 maal, ik versta me er niet aan maar dat zal dan wel aan mij liggen zeker, natuurlijk je wordt ouder papa.
Na het nodige gehuil, uitleggen als madammen onder elkaar, nog effe bijpoederen en jaloerse blikken werpen is het dan tijd om andere oorden op te zoeken, na de nodige slagen met de deuren en het gewriemel om met de grootste gouden koets dan toch maar eerst de straat uit te zijn kan de rust dan terug wederkeren.
Rond de middag hetzelfde scenario, rond 13:15 herhaling van de aangehaalde feiten en rond de klok van 15:30 doen we het dan nog eens lichtjes over.
Nu eerlijk, tussen ons gezegd en gezwegen, van mij mag het al terug vakantie wezen dan is het hier de rustigste straat van het dorp. Juli en augustus, zeg nu nog dat het geen rustige maanden zijn.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door freddy11 om 09:40 Reageer op dit bericht
Donderdag 31 augustus 2006

HET IS ZOVER.

Na een gans jaar voor de Belgische staatskas te hebben gewerkt is het nu mijn beurt om er eens goed van te profiteren, een ganse maand september zal er gerust, gewandeld en geleefd worden zoals God in Frankrijk. Wat het verlof zal brengen weet ik totaal niet, het zullen in hoofdzaak de weergoden zijn die het ritme en de bestemmingen zullen bepalen en meer moet dat niet zijn, een mens kan snel en met weinig tevreden zijn als hij wil.
Een weekend in Koksijde is een van de bestemmingen en als het weer het toelaat trekken we nog voor een paar dagen over de landsgrenzen heen naar La Douce France, de Opaalkust zou dan een mogelijke bestemming zijn, maar waar ?, geen mens die het weet. We volgen de GPS en dan komt men allicht ergens uit waar men kan eten en slapen en meer moet een mens niet hebben.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door freddy11 om 09:53 Reageer op dit bericht

Meer van De wandelaar

↑ Terug naar de berichten