Een blondine komt met een baby op haar arm het consultatiebureau binnen en vraagt of het kindje gewogen kan worden. De verpleegkundige antwoordt: 'Sorry mevrouw, de kinderweegschaal is kapot. Maar we kunnen het wel oplossen met onze volwassenenweegschaal. We wegen dan eerst de moeder en het kindje samen en vervolgens alleen de moeder. We trekken het gewicht van de 2de meeting af van de eerste en hebben zodoende het gewicht van de baby'. Oh, maar dat werkt in mijn geval helaas niet zegt de blondine. Waarom dan niet? vraagt de zuster. Zegt de blondine: 'Omdat ik niet de moeder van het kindje ben maar de tante!'
Het was een prachtig lang wandelweekend, We waren reeds van dondervoormiddag aan de kust voor het lange weekend. Op vrijdag 1 mei namen we daar deel aan de “23ste Grote Westpoldertocht” te Koekelare, een prachtige zonnige dag, goed voor 25 km wandelgenot waar veel volk op afkwam, iets meer dan 2000 deelnemers waren op de afspraak. Zeker voor herhaling vatbaar. Dan op zaterdag en zondag 2 en 3 mei kwam het evenement waarvoor we naar de kust waren afgezakt, nl. de “40ste Internationale Tweedaagse van Vlaanderen te Blankenberge”, we hadden hier gepland om telkens deel te nemen aan de 24 km. Op zaterdag met zon van in de voormiddag, op zondagmorgen betrokken in de voormiddag maar droog en dan vanaf de middag volop zon maar veel wind in de Uitkerkse polder. Dit was weer een groot succes met 10.329 inschrijvingen, een nieuw record. We hebben reeds een plaats besproken op de boerderij voor volgend jaar wanneer de tweedaagse plaats vind op 1 en 2 mei. We hopen natuurlijk op hetzelfde weer als dit jaar. Hoop doet leven. Meer hierover verder in de week, met de foto’s natuurlijk.
Onze reistassen zijn gevuld want straks (vandaag donderdag dus) rond 11:00 uur trekken we er even tussenuit nor de Vlaamsche kueste te Wenduine, we gaan daar dan wat kilometers stappen zoals gewoonlijk. Op vrijdag 1 mei te Koekelare om een beetje op te warmen voor de Internationale wandeltweedaagse te Blankenberge op zaterdag en zondag. Op maandag komen we dan terug richting Schelle.
Passeide weik schit er in iene ki 'fi sportkoesj on 150 in d'eur oeit de parking van den Tour et Taxis, vleegt den avenue du Port op, ouver de place Sainctelette direction quai des Charbonnages. Doê kroeist ërn malheureusement nen "old-timer". De chauffeur van da deux-cheveauxke smait ërn opzaa vè den andere t'eviteire, verleest de kontrol van za steur en rait recht de voêt in. Vried aksident ! 'n Bekke loêter belle z'on d'eimelpout en Sinte Pieter doot oupe. "Aah ! 'k aag et gepaasd ... ga zet daane van da aksident dojuste in Brussel nawo. Zet a mo twie meneute nei vè e wa te bekomme, ik goên mannen boek oêle." ... mo as Sinte-Pieter wei on den antrei van den eimel kornt, es daan pei no "verra plus"(1) De Sint vindt da kerjuis,iel kerjuis zëJf, let nog is no baneie, doot dèn de pout too, pakt zannen boek vroem mei en goê voesj za koemeke raaispap oeiteite . Ei ei nog mo vès zanne gaave IeipeI vast of de belle goê vanêr. AI lichtelaaik opgesmeite goêt ëm nog is de pout oupe doon. "Awel, zedde waal doê ?" vroêgt ërn dezelfde pei van do sebeet, "... lëstert è ... ik em mannen boek al vanêr op zan pIosj gezet, 'k zaI ërn goên wei oêle ... mo riskeig et ni van waal weg te luupe !" Mo seulement, ba de retour van Sinte Pieter on d'eimelpout es daan pei toch vroem de pist in. "Aaaa neie è ... naa es't genoeg è en trop es te vuil" paast onzen aailege. "Naa blaaif ek 'n bekken ee, want zeet dat ëm nog is tê weikomme ! Mo dèn goêt ëm zan saloê kraaige zenne !" . De belle goê vè den derde ki ! Sinte Pieter vIeegt oeit: "Zeg, es dat ee bekanst gedoên jaa van mè maa te vaaif meneute t'aave? Ge moet weite wa da ge wilt è ••• dat es ee ginnen entrée libre zenne, 't es binnen of 't es boeite!" De chauffeur van et deux-chevauxke: "Mo, mo Sint Pieter ... ge moet zoe kwoêd ni zaain op maa ... ik kan ekik doni oên doon. Z'emme ma do gefluis oeit de voêt gevist en naa zaain z'on 't probeire van te reanimeire ... en vantaaid lukt dat 'n bekke '" en dèn venêr wei ni !"
(1) VERRA PLUS: Futur simple (toekomende tijd) van de Franse infinitief "ne plus voir"= niet meer (terug) zien. Wordt meestal gebruikt in de betekenis van "een ver afgelegen en niet nader te omschrijven plaats".
Twee vriendinnen spelen een potje golf op een zonnige zaterdagmorgen. Bij de zevende hole gaat 't mis. Eén van de vrouwen raakt de bal volkomen verkeerd en ziet het ding tot haar afgrijzen regelrecht op een groepje mannen af suizen. En ja hoor, bam! Eén van de mannen stort ter aarde, gillend van de pijn, terwijl hij met zijn handen naar zijn kruis grijpt.
De vrouw rent geschrokken naar de man toe en put zich uit in excuses. "Laat me je helpen," zegt ze, "ik ben fysiotherapeut, en ik weet hoe ik de pijn zou kunnen verzachten, als je me toestaat." "Neeeeeeeee, auwauwauw, nee hoor, auw, het gaat wel weer, over een minuutje," kreunt de man, rollend over de grond in de foetushouding. "Heus, ik sta erop," houdt de vrouw vol, "je zult zien dat ik echt goed ben." "Nou, vooruit dan maar," kreunt de man. Daarop legt de vrouw de handen van de man opzij, opent zijn gulp, brengt haar hand naar binnen en begint hem zachtjes te masseren. "Nou...hoe voelt dat?" vraagt de vrouw verwachtingsvol. "Ja, heerlijk," antwoordt de man, "maar mijn duim doet nog steeds verschrikkelijk veel pijn!"
Dit weekend hebben we letterlijk en figuurlijk ons beste beentje voorgezet. Een lang weekend, dus 4 dagen wandelen, opvallend bij de 4 wandelingen was, dat het water hier steeds een grote rol in speelde, maar steeds met een andere naam of eigenschap. Vrijdag ging ik 15 km stappen te Denderbelle onder een prachtige zon, en inderdaad, het was hier de Dender die de hoofdrol opeiste, een zeer mooie natuurwandeling langs zeer rustige wegen, ook gemeenten als Oudegem en Mespelare en het gehucht St Gillis kwamen hier in het stuk voor. Lees hier verder.
Zaterdag 4 april vertrok ik vanuit de startzaal in Kasterlee om 7:15 uur in de mist op weg voor een tocht van 50 km, ingericht door “De Pompoenstappers”. De Kempen zijn een garantie voor een rustig rondje bos wandelen, en het duurt dan ook niet lang of we zitten volop in de natuur. Na even stappen komen we in het bosgebied “Grootgoor” het is hier rustig, er zijn op dit stuk enkel de wandelaars van de 50 km. We steken een drukke baan over en terug in het bos richting “Kleingoor” wat verder een camping, dan door de “Rulheide” en het Koningsbos naar de eerste controlepost “Boslicht” na 9,2 km, een cola en verder op stap. Op weg richting Lichtaart, wat we rechts laten liggen en dan door “Boskant” gaat het naar Achterlee waar we op een boerderij met aangebouwde tent onze tweede controle hebben na nog eens 9 km, Na een goed gevulde groentesoep met een boterham gaat het verder. Lees hier verder.
Het kasteel van Tielen is een van de oudste in de streek. In 1320 werd Tielen van het Land van Geel afgescheiden en Jan Berthout, ook Jan van Duffel genoemd, omdat hij in Duffel woonde, werd de eerste Heer van Tielen. Het was evenwel zijn zoon Hendrik die rond 1370 hier in dit Tielenhof kwam wonen. Ongeveer 600 jaar lang zou dit hof in familiebezit blijven. De 18de en de laatste Heer van Thielen was Filip Frans Jozef Rogier Van der Gracht der Rommerwael. Lees hier verder.
Zondag 29 maart gingen we met WSV Schelle op busreis naar Scherpenheuvel, stipt om 8:00 vertrokken uit Schelle maar blijkbaar had de chauffeur zin in een rondje Vlaanderen want we deden er meer dan 1 ½ uur over om in de startzaal te belanden, dan was het reeds overvol want om 10:00 uur waren er reeds 1805 wandelaars ingeschreven, dat beloofde. Een kwartiertje later kunnen we dan op weg voor 22 km. Eerst een stukje door het centrum op weg naar de Basiliek waar we even rondstappen om dan langs de kruisweg af te dalen waar de mooie natuur van het Hageland op ons wacht. Als we beneden linksaf draaien komen we reeds in het veld en de zon komt zowaar meewandelen, we hebben hier zeker geluk. En dan komen we in het slijk terecht en is het schuiven en schaatsen. We stappen hier een stuk van 6.8 km richting Kaggevinne waar we in zaal “De Ketel” onze eerste controlepost hebben , wat eten en drinken en maar weer verder. Lees hier verder.
Wie over Beerse spreekt, spreekt over bos, wie over bos preekt, spreekt over natuur, rust en stilte, en als we daar dan 25 km kunnen stappen met een mooi zonnetje kan onze dag niet meer stuk, dit geluk hadden we op zondag 22 maart. Het is nog rustig in de refter van de Basisschool “ ’t Locomotiefje” die dienst doet als startzaal wanneer we daar op pad gaan. Het eerste stuk natuur waarvan we kunnen genieten is het “Park Echelpoel”, een Echel is een bloedzuiger die men er aantreft in de vele waterplassen, we gaan verder en komen na een korte 3,7 km in de eerste controle, de refter van het “Centrum Deeltijds onderwijs”, nu hebben we er nog een zitplaats maar dat zal later wel anders worden vrees ik voor de achterkomers, wat eten en drinken en verder.Lees hier verder.
WEL HEEL BLOND.
