NON OP VURIGE ZEUG
Een ander volkse legende , die de herinnering aan het verdwenen vrouwenklooster levendig houd , is die van de
" Vurige zeug " . Er leefde daar in vroeger jaren een godvruchtige Moeder-Overste , die ook buitengewoon schoon was . Vurig vereerde zij de H. Moeder Gods en alle dagen bad zij vele uren voor haar beeld .
In een ogenblik van zwakheid luisterde zij gewillig naar de verleidende woorden van een jongeling , die dikwijls het klooster bezocht , liet zich uit het klooster lokken en zwierf jarenlang met hem rond . Eindelijk werd hij haar moe en liet haar in de steek . Kort daarop stief zij een ellendige dood als zwijnenhoedster .
Sinds die tijd kan men haar 's nachts op een gloeiende zeug zien rijden , met vlammen omringd . Zij komt uit het bos aan de overkant van de weg of uit het priéeltje waar ze de eerste maal zondigde . In snelle vaart rent het dier met haar naar het klooster toe en dan weer terug . Na meermaals heen en weer gereden te hebben , verdwijnen beiden weer even plotseling als ze zijn verschenen .
Vele mensen uit de buurt hebben de " Vrouwenperkzeug " gezien . Rik Poels is dood achterover gevallen toen hij de spookverschijning aanschouwde . Een werkman die 's nachts van Leuven kwam is er met een flinke knuppel op afgegaan , maar die keer was het gelukkig de non niet op haar varken , maar wel de witte gedaanten van twee slapende zwanen midden op de vijver .


















