VERVOLG
VERVOLG
10. Tijdens de uiteenzetting
11. Jeanpierre heeft een geschenk
12. Een ferme ploeg medewerkers
13. Idem
14. Idem
15. Idem
16. Idem
17. Idem
18. Idem
Internationale prijs voor bladluisverschrikker van KULInternationale prijs voor bladluisverschrikker van KUL
Een studententeam van de KU Leuven heeft op de jaarlijkse internationale iGEM-wedstrijd voor synthetische biologie in Boston de prijs voor 'Best Model' in de wacht gesleept met zijn 'bladluisverschrikker'. Het ging om een genetisch gemodificeerde E.coli-bacterie die in staat is bladluizen te verdrijven van planten en die bovendien natuurlijke vijanden van de bladluis kan aantrekken, zoals lieveheersbeestjes en gaasvliegen.
De studenten slaagden erin een gewone bacterie extra genetische info te geven zodat deze twee signaalstoffen produceert, de ene om bladluizen weg te jagen en de andere om natuurlijke vijanden aan te trekken. Door de bacteriën in zakjes aan planten op te hangen, kunnen ze via verspreiding van geurstoffen wel degelijk hun werk doen, maar ontsnappen ze niet, wat tegemoetkomt aan de vrees voor deze ggo's. Het interfacultaire team kreeg de prijs voor Best Model voor de wijze waarop het aan de hand van gesimuleerde computerprogramma's kan voorspellen hoe het systeem zal werken.
De bladluisverschrikker is het werk van zestien studenten uit de faculteiten geneeskunde, biomedische wetenschappen, (bio-)ingenieurswetenschappen, biochemie en filosofie (voor de ethische aspecten) van de Leuvense universiteit. Tijdens een Europese preselectie half oktober in Lyon slaagden ze erin zich te plaatsen voor de finale in het prestigieuze Massachusetts Institute of Technology (MIT) Boston. Aan de International Genetically Engineered Machines-competitie nemen universitaire studententeams van over de hele wereld deel.
bron Belga
05/11/2013
Met dank aan Johan Staf voor het doorsturen van de info
Moeke
Moeke
Aleide, mijn vrouw is opgenomen in het St. Jozef ziekenhuis Malle. Ze ligt op de afdeling Medisch intensieve zorgen, hart – en longproblemen. Ze is telefonisch te bereiken op 03 380 28 72.
Op de foto zie je haar hier rechts, op het afscheidsfeestje voor Elisabeth uit Kameroen, die in september een maand bij ons was. (Klik op de foto voor vergroting)
Nog de Pomexpo
Nog de Pomexpo
1. De presentatieopstelling der kruisingen. De boom met aan de takken de nakomelingen en aan de voet de kruisingsouders.
2. Beurré de Naghin
3. Madame Grégoire
4. Conseiller à la cour
5. Curé
6. Cellini
7. Lemoen appel
8. Pilot
9. Pirouette
VERVOLG
VERVOLG
10. Topaz
11. Diwi
12. Reinette de Waleffe, een van de laatste bijgevoegd op de lijst van Gembloux
13. Reinette Clochard
14. Reinette de Flandre
15. Reinette de Capucin
16. “ “ : lekker voor appelmoes
17. Saint Mathieu
18. “ “ De bakpeer bij uitstek in Frans-Vlaanderen (Cfr bij ons de Saint Remy of ook de Catillac (Pondspeer).
Villeneuve d’Ascq POMEXPO 27/10
Te Villeneuve d’Ascq bij Lille bevindt zich het Centre régional de ressources génétiques Nord-Pas de Calais (CRRG, 1985) met een Verger Conservatoire régional (1984) op de Ferme du Héron.
René Stievenard en Jean-Lin Lebrun publiceerden in1996 ‘Les Pommes du Nord’ met beschrijving van 78 rassen.
Er kwam een intense samenwerking tot stand met Gembloux:
Centre wallon de recherches agronomiques de Gembloux Département sciences du vivant-unité 2 Amélioration des espèces et biodiversité onder leiding van Marc Lateur.
Vandaag ontmoette ik terug Michel Duflot die we al in 1987 leerden kennen. Zijn vriend Jean Wisniewsky was er dit keer niet bij. Als oud-mijnwerker heeft Jean de vondelingen op de steenkoolterrils verzameld.
We waren er bij op de eerste Pomexpo op de Ferme du Héron in 1887. Toen leerden we vooral de Cabarette of President van Dievoet en de Collapuis kennen.
Om de 2 jaar houdt men een Pomexpo in het Espace Concorde in het centrum van de stad. In het verleden week men een drietal keer uit naar het Parc de reconstitution archéologique Asnapio (een soort Bokrijk), maar daar was men te afhankelijk van het weer.
Het hoofdaccent ligt op fruit, doch ook de regionale groenten komen aan bod. In een belendende zaal bieden lokale producers hun waar aan. Er waren ook een paar bio-boeren bij.
Zeer leuk vond ik de stand met het resultaat van enkele kruisingen. Voor de presentatie gebruikt men telkens een boom. Aan de voet van de boom liggen de vruchten van de kruisingsouders. Aan de takken heeft men telkens de vruchten van de kruising opgehangen. De bekomen vruchten wijken soms danig af van de ouders. Daarvoor bekijk je best de foto’s.
In de namiddag begon het systematisch proeven van een zestal nieuwe rassen; een van de elementen wanneer men een nieuw ras op de markt wil brengen. Elk van de nummers werd beoordeeld naar smaak en naar uitzicht, telkens met een waardering van 1 tot 10. Bijkomende gegevens waarmee men rekening kan houden: geslacht en leeftijd.
Foto’s
Van deze dag onthoud ik vooral 3 dingen
1. Contacten met personen
2. De originele voorstelling van het kruisen van rassen
3. De smaaktest van nieuw te lanceren rassen.
PERSONEN
1 Michel Duflot
2. René Stievenard
3. Marc Lateur
4. Met Jacques Bosschaerts en Micel Duflot
5. R. Stievenard en M. Lateur
6. In het midden Pierre Coustenoble, president van de Crocqueurs de Pommes Nord et Pas de Calais
7. Nog een oude bekende. Hij en Michel hadden onthouden dat ze bij ons Sugar Snabs hadden gegeten.
8. Michel met Camille Duhayon, beiden imkers
Voorstelling van kruisingenVoorstelling van kruisingen
1. 11 kruisingen van Baguette d’été & Colapuis (9 foto’s)
1. 11 kruisingen van Baguette d’été & Colapuis (9 foto’s)
2. Nageslacht van Collapuis (6 foto’s)
2. Nageslacht van Collapuis (6 foto’s)
3. 8 kruisingen van Baguette d’été en Cabarette (8 foto’s)
3. 8 kruisingen van Baguette d’été en Cabarette (8 foto’s)
6 kruisingen van Cabarette en een onbenoemd ras van l’INRA
4. 6 kruisingen van Cabarette en een onbenoemd ras van l’INRA (institut national de la recherche agronomique.) (9 foto’s)
5 kruisingen tussen Alkmene en Reinette blanche de Beussent (8 foto’s)
5. 5 kruisingen tussen Alkmene en Reinette blanche de Beussent (8 foto’s)
De Proefopzet
De Proefopzet
Systematisch proeven van een zestal nieuwe rassen, een van de elementen als men een nieuw ras op de markt wil brengen. Elk van de nummers werd beoordeeld naar smaak en naar uitzicht, telkens met een waardering van 1 tot 10. Bijkomende gegevens waarmee men rekening kan houden: geslacht en leeftijd.
Naar mijn smaak waren er een paar goede rassen bij, maar (nog) niet de top. Een winterappel wordt nog beter met de tijd.
Fruitexpo NBS Tuinbouwschool Melle
Fruitexpo NBS Tuinbouwschool Melle
(20 okt. 2013)
Dit jaar had de fruittentoonstelling van de Nationale Boomgaardenstichting plaats te Melle. Volgend jaar (half okt.) is de locatie weer Alden Biezen voor EUROPOM 2014, de grote internationale Fruitexpo.
Voor mij was de dag de gelegenheid om vele fruitvrienden en –kennissen te ontmoeten. Sommigen kenden mij van de fruitblog.
Een tijd volgde ik de determinatie van onbekende rassen door de twee Louis, Dirk en Hugo. Als ploeg kan men meer. Het was er druk. Exemplaren die niet onmiddellijk op naam konden worden gebracht werden opzij gelegd voor verdere determinatie later.
Telkens ben ik onder de indruk van het grote aantal rassen dat tentoongesteld wordt. Er waren weer bijzonder veel peren. Maar ook bij de appelen zijn er voor mij nog vele onbekende.
Wat het moeilijk maakt zijn de steeds de individuele verschillen in een zelfde ras. Sommige rassen werden wellicht te vroeg geplukt en hebben nog niet hun gewone kleur. Andere kleuren dan weer veel sterker dan ik meen ze te kennen. De exemplaren verschillen nogal in grootte komende van een hoogstam of laagstam.
Bijzonder interessant was dat er inzendingen waren van diverse kanten zelfs uit Nederland van Piet Janssen en Wouter Tigges. De fameuze fruitontwikkelaar Georges Cooman van Locristi toonde er enkele van zijn creaties als Mephisto en Van Gogh. De tuinbouwschool Melle stelde eveneens enkele van zijn rassen tentoon.
Men kon onder begeleiding ook de kwekerijen bezoeken. Ze hebben o.a. ook al een oudere, rijk dragende kiwibesplantage. Het ras Weiki viel op door de gele herfsttooi van zijn bladeren.
Medewerkers van de Sociale Werkplaats vzw verzorgden de proef - en verkoopstand. Ik had het genoegen er twee (van de acht) personen terug te zien die mij uit de nood hielpen bij het ruimen van de tuin bij de aanleg van de Fluxys gasleiding: voorjaar 2006 voorbereiding van de bomen voor verplanting door Ludo, verplanten van de bomen in de herfst, voor de uitgebreide collectie kleinfruit verhuis naar een gehuurd wachtperceel en het herplanten in het voorjaar 2008.
FOTO’S
1. Tuinbouwschool Melle
2. NBS
3. Sociale Werkplaats vzw
4. De beide Louis aan de determineerstand. Links Louis Milis, rechts Louis Hoegaerts
5. Wouter Tigges
6. Een jeugdige proever
7 kiwibessen bij de vleet
8. Mephisto, ras van Georges Cooman
VERVOLG
VERVOLG
10. Reinette Sans Pareille, een van mijn eerste, goede appelen, nu nog weinig te zien.
11. Marbré de Watervliet. Een lekkere appel op de proefstand. Er wel een voldoende rijpe uithalen.
12. Zabergau Reinette; een lekkere winterappel
13. Reinette d’Amorique, een late winterappel. Ik kreeg twee jaar terug een ent van Pierre Coustenoble, president van de Crocqueurs de Pommes, Nord et Pas de Calais, waarvan ik ook lid ben. (Tussen haakjes Hij heeft zijn boomgaard op de Catsberg).
14. Wintercitroenen. Mijn vruchten blijven veel groener. Een enkele heeft wat blos. Ik heb ze vandaag (24/10) geplukt want ze begonnen te vallen.
15. Berglander, een soort Bellefleur, plattere vrucht. Er is veel variabiliteit.
16. Luculles. Dit klein appeltje intrigeert mij. Op de vorige Europom te Alden Biezen omschreef Joan Morgan, auteur van het Book of Apples met beschrijving van de 2.200 rassen te Brogdale (Faversham), dit ras als een van de lekkerste van de Benelux.
17. Ontario. Vorig jaar was het bij mij in de Kempen één van de weinige dragers.
18. Otava, mijn superfavoriet. Is nu al lekker, maar behoudt al zijn capaciteiten tot maart-april. Maar daarover een andere keer meer.
NOTENNOTEN
Ik had eerst gedacht dat ik dit jaar een goede notenoogst zou hebben. De meest in het oog springende boom, een Broadview (ras uit Brittish Culumbia, Canada) hing inderdaad afgeladen vol.(De boom staat iets meer beschut. Vorig jaar was het de enige boom met noten). Maar bij nader toezien waren er maar zeer weinig vruchten op Bucanier en Koenen. Ook de zaainoten droegen weinig.
De late nachtvorsten in de Kempen hadden blijkbaar veel bloemen vernietigd.
Op veel –minder vorstgevoelige plaatsen- was er wel een grote oogst.
In de Mailgroep Tuinieren van het Seniorennet.be kwam het beschimmelen van noten ter sprake
Gevaar van schimmels
Noten in het algemeen zijn gevoelige producten voor
beschimmeling. Dit komt omdat ze normaal iets té droog zijn om te beschimmelen,
maar als ze een beetje té vochtig zijn, kan er schimmel uitgroeien.
De meeste schimmels zijn onschadelijk; denk maar aan schimmelkaas ! we eten ze
zelf op.
Echter sommige schimmels zijn toxisch; dit komt omdat de schimmel giftige
stoffen aanmaakt die we geleerd mycotoxinen noemen, of schimmeltoxinen.
Er zijn ondertussen al heel wat van deze schimmeltoxinen bekend; de ene is al wat
toxischer dan de andere, maar er zitten aan paar heel vervelende gevallen bij.
Een heel gevaarlijke is eigenlijk deze die eerst ontdekt werd in de jaren 1960
in Engeland. Het betreffen zogenaade aflatoxinen, of toxinen van de schimmel
Aspergillus flavus (vandaar ook de naam a-fla-toxinen). Deze stofjes zijn
zonder discussie kankerverwekkend voor de mens, meer bepaald is het een primair
levercarcinogeen. Het is dus echt wel een gevaarlijk spul. De wettelijke
limieten liggen dan ook bijzonder laag: 1 µg/kg of 1mg suiker in 1 kubieke
meter water bij wijze van spreken !
Er worden controles uitgevoerd, maar natuurlijk als u thuis noten heeft,worden
deze niet gecontroleerd (ook niet alle noten in de handel worden gecontroleerd
natuurlijk). Als u dus een noot heeft die beschimmeld is: smijt te gewoon weg -
je weet immers niet of er het 'goede' of een 'slechte' schimmel is.
Finale opmerking-waarmee ik u jammer genoeg niet ga geruststellen: de
afwezigheid van een schimmel hoeft daarom nog niet te betekenen dat er geen
schimmeltoxinen in de noot kunnen zitten: de schimmel kan immers al 'vergaan'
zijn, zodat hij niet meer zichtbaar is; de toxinen echter zijn zeer stabiel en
blijven achter. Niet elke dag een halve kilo noten eten! Maar ik moet wel
toegeven dat ze heel lekker zijn en ik er ook moeilijk vanaf kan blijven!!
Deze vraag werd beantwoord door:
prof. dr. ir. Bruno De
Meulenaer
Hoofddocent Universiteit Gent Faculteit Bio-ingenieurswetenschappen Vakgroep
Voedselveiligheid en Voedselkwaliteit.
Een oplossing
Ik was de noten eerst met zuiver water en
laat ze enkele dagen goed drogen bij de CV of ergens in de zon als die er is
Daarna doe ik ieder jaar degene die ik teveel
heb( en t'zijn er dit jaar veel) in plastiek zakjes van ongeveer 1 kg dit is
rond
de 70 noten en dan de diepvries in om ze later
in t'voorjaar te ontdooien en te gebruiken om notenbrood te bakken.of uit de
hand te eten .
Dit doe ik al jaren en met succes ,ze smaken
even lekker als vers en niets gaat verloren en je kan noten eten als er
niemand geen meer heeft .
steketee In de Mailgroep Tuinieren Seniorennet.(20/10/2013)
Francesco Paviljoen Herentals en Keda Hillé
Francesco Paviljoen Herentals en Keda Hillé
Onder de slogan Work for Change gaan Vlaamse en Brusselse scholieren jaarlijks tijdens de schooluren één dag werken. Hun loon staan ze af aan een jongerenproject in het Zuiden. Vooraf maken ze kennis met de leefwereld van hun Zuiderse leeftijdsgenoten die in België op tournee zijn in de deelnemende scholen en steden. Ook onze school deed mee.
Keda vertelde dat 2 jongens van Peru een presentatie kwamen geven.
Kleindochter Keda Hillé , de oudste van onze oudste dochter Leen kwam bij ons een dag helpen.
Tijdens de weer regenrijke dag (tot +/- 15u) plukten we de laatste rode bessen in de kleinfruitserre; beschut tegen de regen. Rode bessen die niet in de regen staan, houden het immers lang uit. Een klein gedeelte bezwijkt intussen wel aan schimmel , doch als je wil kan je met Allerheiligen nog wat verse, rode bessen eten. Dit jaar zal dat niet lukken, want we plukten, door de langdurige regen , alles!
Mijn vrouw Aleide zal er een heerlijke bessendrank mee bereiden. Een originele aperitief voor de kleinkinderen op de feestdagen. Kleinkinderen helpen hier graag bij.
In de namiddag brak de zon eindelijk door en konden we wat pompoenen oogsten, doch vooral appels plukken.
FOTO’S
1. Keda
2. Let op de speld van de actie ‘Zuiddag’
3. Het resultaat van het bessen plukken
4. Rode bessen op 17 oktober uit de kleinfruitserre (Half overdekte plastiek tunnel). Als bessen niet nat worden, blijven ze voor een groot stuk intact, zeker de late rassen.
5. Pompoenen oogsten. Hier het ras Kabosha, met notensmaak.
6. Appels (Hier Bramley’s) plukken
7.Bramley’s Seedling. In Engeland de bejubelde keukenappel. Hier totaal onbekend. Deze appel komt nogal in wat van mijn blogs voor. Ik had o.a. het genoegen, vier jaar terug, met het reisgezelschap van de Nationale Boomgaarden Stichting onder de toen 200 jaar oude moederboom in midden Engeland te staan. (Typ bij zoeken, links bovenaan: bramley’s ).
Dit jaar vertonen ze al sporen van de regenvlekkenziekte, een onschuldige schimmel, min of meer af te wassen, maar niet direct een schoonheidsstempel. Doet echter niets af van de smaak.
8. Een hand vol.
9. De oogst
Dag 6 (23-8) Waddesdon Manor en Wrest Park
Dag 6 (23-8) Waddesdon Manor en Wrest Park
Je bent onmiddellijk onder de indruk als je de lange, slingerende, bijwijlen een panoramisch uitzicht biedende oprijlaan oprijdt.
Baron Ferdinand de Rotschild van de Engelse tak van deze rijkste en machtigste bankiersfamilie in Europa van de 19de eeuw liet dit buitenverblijf in de stijl van de kastelen van de Loire bouwen. In 1883 was dit klaar.
Te Waddesdon in Buckinghamshire werd gebouwd om gasten te entertainen van zaterdag tot maandag. Binnenin was Waddesdon Manor een modern huis met stromend water, elektriciteit en centrale verwarming. Na de aankoop van de gronden in 1874 was men meteen begonnen met de aanleg van tuin en park. De heuveltop werd afgegraven, lanen en paden werden aangelegd, volwassen bomen aangeplant en de tuin uitgezet. De tuin was ontworpen om de gasten te verrassen, welke kant ze ook opkeken. In die dagen was een tuin niet compleet als er geen volière stond. Ook de hoge serres, romantische grotten en een dierenafdeling met herten, geiten en lama’s mocht niet ontbreken.
James de Rotschild (1878-1957), zonder erfgenamen, schonk het in verval rakende huis, de verzamelingen en 165 acres tuin en park aan de National Trust, die zorgde voor de restauratie. De serres en de zoo zijn er niet meer, wel de indrukwekkende volière.
Met 2 gidsen kregen we een rondleiding, eerst door het park en dan door het kasteel met dure schatten.
FOTO’S
1. Manor
2. Gids nr 1
3. Gids nr 2 voor een oude border
4. Le Carosse
5. Grot, nagemaakt. Ziet er precies natuurlijk uit
6. Boomvarens uit Australië
7. Dicksonia antartica
8. Volière
9. Idem
VERVOLG 2
VERVOLG 2
19. Salon
20. porselein
21. Idem
22. bureel
23. nog porselein
24. Info porselein
25. bord
26. 5 pijlen (de 5 broers) Hun Wapenschild
27. Kamer
VERVOLG 2
VERVOLG 2
19. Salon
20. porselein
21. Idem
22. bureel
23. nog porselein
24. Info porselein
25. bord
26. 5 pijlen (de 5 broers) Hun Wapenschild
27. Kamer
