VERVOLG 1

VERVOLG 2  Bij Frits en Jet Doornenbal

Paw paw

Idem

Idem

Nieuw-Zeelandse appel

Frits zette een bypass, een overbrugging

Overtrekkende ganzen. Vier Jaar terug waren er nog meer van de partij

Jam en gelei op zijn Fries

We proeven de heerlijke paw paw

Zaden. In een vrucht zitten er tot 6 zaden

Steenuilen

Vanmorgen vroeg werd ik wakker door het lang aangehouden geroep van een steenuil. In het blad van Natuurpunt Voorkempen lees ik over het nest in een schapenschuurtje 300 m van hier.

In 2011 werd het nest op de zolder opgehangen met onmiddellijk resultaat: 3 jongen. In 2012 vlogen er weer 3 jongen uit, 1 stierf in het nest. Vorig jaar: 4 eieren, doch het nest werd verlaten. De onderzoekers van de steenuilenwerkgroep vreesden dat het mannetje iets was overkomen, waardoor het vrouwtje haar broedsel in de steek moest laten om zelf te overleven. Zij schrijven:’ In de directe omgeving werden de afgelopen jaren verwoede pogingen ondernomen om steenuilen te vinden en tot broeden aan te zetten. Dit lukte nauwelijks of niet. Het besproken broedkoppel is al jaren vrijwel het enige onderzochte paar in Halle.(Ik heb echter weet dat zeker tot 4 jaar terug, op circa een kleine km afstand aan de andere kant van de Peggerstraat een steenuil broedde; doch de laatste jaren niet meer.) In de omliggende dorpen wordt echter een aanzienlijk succesvolle populatie vastgesteld. De reden voor het bijna ontbreken van de steenuil in dit landschappelijk toch aantrekkelijke dorp is mogelijk het veelvuldig voorkomen van predators (sperwer, havik, bosuil en eventueel marters), die o.a. vanuit het Zoerselbos opereren.’

2014. In het verdere verloop van 2013 had men steeds maar 1 steenuil waargenomen doch dit jaar waren er gelukkig weer 2, met spoedig de eerste eieren. Bij een daaropvolgend bezoek trof men echter 3 volwassen uilen in het nest aan. OP 11 mei ging men op advies nogmaals controleren en wou men meteen ringen. Nu waren er maar 2 volwassen dieren: het vrouwtje met broedvlek op 3 eieren en één zonder broedvlek, vermoedelijk het mannetje. Een vierde ei lag koud buiten het bereik van het broedende wijfje. Uit verdere studie bleek dat bigamie bij steenuilen erg zeldzaam is (1 op 1000 gecontroleerde gevallen). Er is maar 1 uitzondering bekend van een succesvolle bigamie. In de andere gevallen steeds mislukking. Inderdaad: tijdens een volgende controle troffen ze één vrouwtje aan dat nog steeds op 4 eieren zat te broeden. Na afloop van het broedseizoen bleken de eieren bij het openmaken alle onbevrucht. Eén ei was zelfs leeg, er zat niets in de schaal.

Bij mij werd al meer dan 10 jaar geleden een lange kast voor de steenuil opgehangen, doch steeds wordt die ingenomen door kauwen. Ik heb er al meermalen over bericht. Het is tijd dat er een kast komt waarin kauwen niet in kunnen. Vorig jaar op de studiedag over steenuilen vernam ik dat zo’n kast bestaat.

Speciale gast Winterkoning

Vorige week met het warme, zonnige weer - St. Michieltjeszomer zegt men in mijn geboortegemeente Ichtegem met als patroonheilige St. Michaël (29 september) met de grote kermis de zondag daarna – stonden keukendeur en schuifraam wijd open en was er een jonge winterkoning binnen gevlogen. Half verdoofd van tegen het raam te vliegen kon ik een foto nemen.

Bezoek aan Boomkwekerij De Bruyn Begijnendijk

Met de Koninklijke Vlaamse Dendrologische Vereniging

In de mooie prospectus lees ik dat kleinzoon Thierry en zijn echtgenote Kim de in de jaren twintig gestichte zaak in 2 decennia van 3 Ha tot 70 Ha uitgebreid hebben tot een van de grote boomkwekerijen.

Ze kweken meer dan 1800 variëteiten waaronder 25 Ginkgosoorten, 44 fagus (beuk) – en 94 Quercus (eik)variëteiten.

Een enthousiaste en welbespraakte Kim leidde de groep door een gedeelte van de kwekerij. Een door het buitenwerk getaande Thierry beantwoordde kwekersvragen.

FOTO’S

Jonge Quercus cerris, Moseik   bladhoudend

Idem

Groep

Kim

Links Thierry, man van het Rivierenhof, Deurne, rechts Kim

Picera abies Acrona roodbloeiend en vlug speciale sparappels vormend

Ptelia trifolia Alcona- Centjesboom

Zuilvormige Gingko; let op de dichte takken

Gingko saratoga, met grote, hangende bladeren

VERVOLG 1

Fraxinus sieboldiana. De essenziekte zou alleen op de Fraxinus exelcior voorkomen; niet op de Amerikaanse soorten.Tot op heden heb ik enkel aantasting op jonge exemplaren gezien.

Carpinus Japonica Japanse haagbeuk

   “             “   :   zaadvorming.

Corylus colona Te-Terra Red met harde, rode, eetbare vruchten

Kim

Fastigiata (zuilvormige) beuken

Liquidambar orientalis Oosterse amberboom Wordt veel aangeplant

     “                 “           : blad

Dwerg Gingko’s bestaan ook

VERVOLG 2

Hibiscus

Hibiscus

Quercus Phillos met wilgachtige bladeren

Men maakte er mij op attent dat eiken de typische vertakkingen gemeen hebben.

Osmanthus Schijnhulst! Als je er hulst in ziet, heb je het verkeerd.

Kim en THierry

Betula utilis (= nuttig) Op mijn vraag antwoordde Kim dat de afschilferende schors een prima middel is om vlug vuur te maken, zelfs als de bast vochtig is. Een vervanger voor de tondelzwam?

Quercus rysophillus, een groenblijvende eik

Acer palmatum Okazazuki Mooie verkleuring van de bladeren in de herfst.

VERVOLG 3

Quercus palustris Swan Pigmee

Quercus palustris Isabel   Het bolvormige en de dwerggroei zou komen door een mutatie in een heksembezem.

De mooie herfstkleuren beginnen zich te tonen

Ostrya carpinofolia Europese hofbeuk met haagbeukblad.

Gymnocladus diocius (Kentucky coffeetree) Een eigenaardige naam in het Nederlands: Doodsbeenderenboom.

Hier heeft men weer te maken met een dubbelsamengesteld blad: één blad met deelblaadjes. ( Idem als het blad van de Hemelboom in het Arboretum van Wespelaar. Zie vorige blog).

Een bloeiende Heptacodium midconoides

Het krioelt er van insecten: bijen, hommels en andere.

Tilia herruana Wimperlinde

VERVOLG 4

Blad met de wimpers: vandaar wimperlinde Het speciale is dat een oudst bewaard blad in een herbarium deze wimpers nog niet heeft. Kwekers hebben die eigenschap er blijkbaar ingekruist.

MEtasequoia

En TAxodium

Hier staan de bomen in rijen naast elkaar. Makkelijker uit elkaar te houden. Voorzitter Gert Dessoy wees op een geheugensteuntje: E = equel (gelijk of overstaand blad), de tweede letter in Metasequoia. A = alternate (alternerende bladstand), de tweede letter in TAxodium.

Crypthomenia japonica Dacryoides Wordt een reuzenboom (70 m) in Japan. Men geeft hem de naam Japanse ceder, doch het is geen ceder. Op het eerste zicht heeft de boom veel weg van de Sequoiadendron Giganteum, de mammoetboom en grootste boom ter wereld. De eerste heeft een harde bast, terwijl de Sequoiadendron een zachte, sponsachtige bast heeft. Op de blog staat ergens nog een foto van een jongen van 5 die bokst tegen de boom in Wisley Garden.

Rups van de Meransborstel, een veel voorkomende nachtvlinder, die ook wel dagactief is.

Toehoorders

Vruchten van de Cornus kousa

Voor het bureel staat een oudere kurkeik Quercus suber. Hij staat er een beetje beschut, want in onze streek is hij niet volledig winterhard.

Nu hij al wat ouder is kan hij met een dergelijke bast wel tegen een stootje.

Na de wandeling was er drank en gebak.

Er volgde nog een dankwoord en overhandiging van een paar struiken en het moest lukken: deze hadden ze nog niet!

Arboretum Wespelaar

Grote Baan 63 3150 Haacht-Wespelaar

Open op woensdag en zondag van 1 april- 15 november

Met de Gespreksgroep Egenhoven bezocht ik dit bijzonder Arboretum op 11 september, een warme, zonnige dag.

We troffen het met gids Roger Creyf.

Halverwege de tachtigerjaren begon de dendrologisch geïnteresseerde Philippe de Spoelbergh, een lid van de familie bierbrouwers Artois te Leuven met speciale aanplant in dit 20 Ha grote park. Eerst werd er reliëf aangelegd en gedraineerd. Het geheel is een (Engelse) landschapstuin met soms lange doorkijken. Er zijn 4 tuiniers in dienst. Mij troffen de verzorgde boomschijven, soms met zuurder, verterend materiaal.

In 2011 werd de Stichting Arboretum Wespelaar opgericht en werd het arboretum opengesteld voor het publiek.

Wespelaar werkt wetenschappelijk. Men heeft bv oog voor bedreigde soorten in het wild: zo staan er 166 in het wild meer of minder bedreigde soorten. Men heeft er zelfs een soort Franklinia alatamaha die uitgestorven is in het wild. Groeide het laatst in het wild in de staat Georgië (Ver. Staten). We troffen het met deze boom. Hij begon pas te bloeien.

Er staan ongeveer 2 000 soorten. De families die het talrijkst vertegenwoordigd zijn zijn de Rhododendrons, de magnolia’s en de acers. Sommige van deze laatste begonnen al met hun herfstkleuren. De gids legde uit hoe door de minderende bladgroenverrichting andere stoffen zorgen voor de herfstkeuren. Bij de magnolia’s trokken de op vele manieren gevormde zaadvruchten de aandacht. De vroegste vertoonden al rijpe, knalrode zaden die begonnen af te vallen. Maar ik leerde ook de Magnolia grandiflora kennen die in zomer en najaar bloeit. Ik had die al opgemerkt in Engelse parken maar ken nu pas de naam.

Gids Roger Creyf wees ons op veel bijzonderheden bv de kort- en langloten bij lariks; Het zeer lange, geveerde blad van de hemelboom. Op ’t eerste zicht zou je de veertjes voor de bladeren houden.

Mij bekoorden de grote pawpaw vruchten. Zouden die het evengoed doen in de Kempische vrieslucht? Hier in het park is er het microklimaat van het bos. Sommige magnolia’s worden wat beschermd door een den of spar.

De dag werd op een originele manier besloten met koffie/thee en een stuk taart in het geklasseerde café-sashuis van Tildonk op de gekanaliseerde Dijle naar Leuven.                                                                              In de voormiddag genoten we van de fijne tentoonstelling over Brabant tijdens de Groote Oorlog 14-18 in het vroegere klooster van de Ursulinen te Tildonk. Mijn vader lag toen te Bost voor Tienen en ontsnapte aan de dood door zich dood te gebaren. Binnenkort komt zijn verhaal op de blog.

De KVLV heeft een stuk van de gebouwen geërfd. Daarin is nu een restaurant waar we ’s middags lekker gegeten hebben. Ik heb er kennis gemaakt met het verbluffend lekker streekbier van de hoevebrouwerij Hof ten Dormaal van Tildonk, de blonde in een geuzefles van 37,5 cc.

Ik had gehoopt de zaal met de art-deco glazenierskunst te zien, doch dit gebouw behoort nu tot de school en is wellicht enkel nog te bezoeken op open-monumentendagen. Zeven jaar terug had ik wel de kans het kunstwerk van het instituut te Onze-Lieve-Vrouw- Waver te kunnen bewonderen met Art Fan. Daarbij hadden we het geluk gegidst te worden door de non die jarenlang had ingestaan voor de rondleidingen. Het was een van haar allerlaatste gidsbeurten.

FOTO’S (betreffen enkel het arboretum)

Gids Roger Creyf

In het midden Marie-Anne Dewulf, voorzitster van de Gespreksgroep Egenhoven ( Heverlee). Links haar man Leo Lagrou die instaat voor het secretariaatswerk

Inleiding

Quercus Pondaim. Grote bladeren. Wie ziet er een eik in?

Dit zijn de kortloten van de Pseudo larix amabilis

Een reeds verkleurende boom Paradior persica Jodrill Bank

Metaseqouia glytostraloides, een soort moerascypres, doch zonder luchtwortels, een zeer snel groeiende boom.                                             (Tussen haakjes, onlangs las ik dat de bomen nu beduidend sneller groeien dan vroeger, door de verhoogde koolstofdioxides (CO2) in de lucht.)

Idem

Quercus frainetto, Hongaarse eik

VERVOLG 1

Op het blad coconnetjes van een galwesp

Speciale linde

Met zaadvorming

Speciale vruchtvorming

Pawpaw vruchten

Van Asimina triloba

Nog grotere pawpaw’s. De vruchten zijn lekker en hebben iets van banaan. Ze zijn dankbaar voor kruisbestuiving.

Laaiste bloemen van een magnolia

Zaadvorming van een magnolia. De zaden vertonen veel variabiliteit

VERVOLG 2

Zaad van magnolia Weer een speciale vorm

Sobus caloneura

Vruchten van “   “

Weer een andere Magnolia

Tuonymus maximowiczianus  

Met speciale vruchtbloem  

Rijpe magnolia zaden

Idem

Doorkijk

VERVOLG 3

Cyclamen

Hemelboom (Ailanthus altissima)

Eén lang blad met deelblaadjes.

Populus tremula ‘Erecta’

De gewone ratelpopulieren groeien langs onze weg. Dank zij Aleide die de schepen aansprak mochten ze blijven staan als de gemeentearbeiders alle begroeiing kwamen opkuisen. De fastigiata had ik nog nooit gezien.

Rhododendron Yakushimanum

Bladeren met bloemaanzet

De bladeren hebben een fluweel-gele onderkant

De in het wild uitgestorven Franklinia alatamaha

Vervolg 4

De in het wild uitgestorven boom begint nu te bloeien.

Tulpenboom Liriodendron tulipifera. De bloemknop voor volgend jaar zit al klaar. Worden in de zomer prachtige witte bloemen.

Zeer typisch blad van de tulpenboom

Magnolia grandiflora, winterhard tot -18°

Bloem. Bloeit lang, vanaf juli.

Acer rubrum Red Sunset heeft zijn naam niet gestolen

De oudste bomen van het park zijn wellicht de 100 jarige moeraseiken (Quercus palustris), prachtige bomen.

Parklandschap

Een laatste babbel met de gids. We hebben ervan genoten.

‘Moedervan Velt’ overleden

Deze ontroerend, mooie tekst van directeur Jan Vannoppen van de Vereniging Ecologisch Leven en Tuinieren verscheen in Seizoenen 5/2014, het blad van de 14 000 leden.

Op 7 juli 2014 overleed op 80 jarige leeftijd Aleide Lagrou. Ze kan met recht ‘Moeder van Velt’ genoemd worden, want ze was al bij Velt betrokken in de ontstaansperiode, 40 jaar geleden. De stichtingsvergadering zat op 20 januari 1974 rond haar keukentafel ( in werkelijkheid was dit rond de grote, brandende open haard, maar dit kon Jan niet weten) en samen met haar man Daniel Willaeys heeft zij het Velt-secretariaat bijna 10 jaar lang gehuisvest en beheerd in hun huis in Halle-Zoersel.                                                                                                         Het mooiste moment op haar afscheidsviering was toen werd gezegd: “Nu volgt een gedicht en dan luisteren we naar haar lievelingsmuziek”. Na de verzen ‘Als ik sterf laat mij vrij. Kom niet naar mijn graf, want daar vind je mij niet. In de wind kan je mij horen’ werd het stil. De wind speelde in de populieren en ja het klonk als muziek. In dat moment en na alles wat over Aleide verteld was, konden we voelen hoe deze vrouw verbonden is met de natuur in al haar schoonheid.

Bezoek aan Soniën te Overijse

Dit is het enige biologisch (sinds 2000) serredruiven bedrijf in Vlaams Brabant. Met de minuscule beestjes van Biobest (Westerlo) worden de belagers in toom gehouden.

Vijftien jaar terug ben ik er al eens geweest.

We worden ontvangen door Flup Luppens die de druiventeelt beheert. De serres zijn gemoderniseerd en zijn computergestuurd. Enkel in het derde compartiment hangen nog druiven. Japanse kinderen van de International School zijn ijverig vragen aan het invullen.

Flup geeft uitleg over de druiventeelt aan de hand van platen en een druivenstok. In de voorwinter worden de ranken ingeknipt tot op 2 ogen. Na het uitlopen wordt enkel de sterkste scheut behouden. Het grote werk is het uitkorrelen van de trossen. Met een klein schaartje worden de kleine en naar binnen groeiende druiven weggeknipt; gedurende 5 weken werk met vijf man.

Het resultaat, de reuzengrote druiven hangen boven ons hoofd. Tot ongeveer half oktober kan er worden geoogst. Vanaf begin januari worden er, opeenvolgend, compartimenten verwarmd, zodat het oogsten kan beginnen vanaf juli.

Een gedeelte van de oogst en ingekochte druiven worden verwerkt tot sap en schuimwijn en ook likeur.

Daarvoor dalen we af in de kelder, het rijk van broer Pips. Hele rekken met champagneflessen staan er te rijpen. Dagelijks worden die geschud en een beetje gedraaid. Pips geeft uitleg over het proces. Hij demonstreert ook hoe hij door het mangat in het 6 000 litervat kruipt om dit te reinigen.

Het proeven gebeurt in het winkelzaaltje boven. Je kan uit een zestal producten kiezen voor het gratis proevertje en additioneel betaal je €1 voor een andere smaakmaker. Mij bekoorden de likeuren.

FOTO’S

De laatste foto: Flup met Fons De Meutter, voorzitter van OKRA Halle-Zoersel

VERVOLG

In de kelder en het proeflokaal

De grote Wandeling

De vorige dag hadden we al een bezoek gebracht aan het menhirveld van Suleczino. In een folder schreef men dat het van de 1 ste eeuw zou dateren? Ik dacht dat men de menhirvelden in het laat-neolithicum situeerde, zo’n 3000 tot 2 000 voor Chr. ?

Een wagen blijft staan aan de aankomst. De andere wagen brengt ons naar het vertrekpunt. Na de wandeling gaat de wagen bij de aankomst de wagen van het vertrekpunt ophalen.

De te volgen weg wordt aangeduid met een donkergroen teken. Meestal lopen we in bebost gebied, maar ook tussen grote, open velden. Een paar keren dwarsen we plaatsen met enkele woningen.

We doorkruisen een gebied met eerder schrale zandgronden: dennen en berkenbossen. Je zou heiderestanten verwachten, doch ik heb hiervan weinig gezien. Meerdere keren komen we bosbessen tegen met nog enkele vruchten. Enkele keren groeien er ook schrale, rode vossenbessen (Vaccinium vitis-idaea) en jeneverbes struiken. Ik zie een rijke flora, bekende en onbekende planten. Ook hier zijn de vlinders eerder schaars. Roofvogels zijn er nauwelijks te zien.

In open veld zijn het praktisch uitsluitend stoppels van grote graanvelden, soms een nog niet geoogst veld boekweit met de blauwe korenbloemen uit mijn jeugd. Een zeldzame keer zien we een koe op een wei bij een boerderij.

Op de terugweg, nadat we de wagen bij het vertrekpunt hebben opgehaald, zie ik een aanduiding van een reservaat met een uithangbord met kraanvogels en iets later zien we inderdaad 2 kraanvogels op een veld naast de weg!

En zeggen dat ik die wandeling van ongeveer 15 km zonder veel averij overleefd heb.

FOTO’S

We rijden met een wagen tot het vertrekpunt

Vlinder

Boekweit met korenbloemen (Peter)

Verzorgde tuin

Zwaluwen verzamelen hier nog vooraleer de terugtrek aan te vangen. Een beeld dat we al 40 jaar niet meer zien bij ons.

In het bos

In open Veld (P)

Vallei

Even uitblazen (P)

Vervolg

De wandelaars (P)

De velden hier beslaan vele hectaren (P)

Idem (P)

We komen aan het menhirveld, dicht tegen het eindpunt van de wandeling

Restanten van een begraafplaats?

Menhirs

Idem

Idem

We zijn de wagen gaan ophalen en zien 2 kraanvogels

Laatste Suikermaïs

Samen met dochter Mieke vandaag de laatste suikermaïs van dit jaar gesnoept.

Mieke kreeg in 1965 de borst van Aleide en ik bracht volop suikermaïs aan. Toen was het het zaadvaste ras Golden Bantam. Nog steeds interessant, doch het ras kan niet op tegen de super sweet hybride rassen.

Met de actie van Colruyt dronk ik er Cava Gran Baron bij. Een positieve verrassing. Jaren terug dronk ik deze cava. Toen ontgoochelde die mij.

Tijdens deze maand bij het genieten van de suikermaïs met heel wat verschillende cavas, was ik opgetogen met de cava Gran Baron, wat een vooruitgang!