ZANDTUIN
Na het ploegen werd duidelijk dat het terugleggen van de teeltaarde op sommige plaatsen gebrekkig gebeurde. Het zal wel een tijd duren vooraleer er weer een zwarte bouwvoor is.
ZANDTUIN
Ruth GerstetterRuth Gerstetter
Gisteren waren we te Leffinge ter gelegenheid van de 80 jaar van ‘nonkel Andre’, kozijn van Aleide.
Als dessert kwamen er opgelegde pruimen op tafel, vast, haast knakkend vlees, losse steen, heerlijk zoet maar niet ‘te’. Uitstekende kwaliteit. De beste opgelegde pruimen die ik ooit proefde.
Vorig jaar was het de enige onder zijn pruimen die droeg, genoeg om een 5 tal potten op te leggen.
Een hele tijd terug heb ik die Ruth Gerstetter voor hem meegebracht. Ik weet niet meer of ik entte op Kempische pruim of op St Julien A. Het is maar een matig grote boom geworden.
Het is een van de zeer vroege bloeiers bij de pruimen. De roodblauwe vruchten rijpen rond half juli. Matig als dessertpruim; uitstekend voor culinair gebruik.
Groenachtig, vast, middelmatig sappig vruchtvlees; losse steen, wisselvallige vruchtbaarheid. Reine Claude d’Althann is een goede bestuiver.
De vrucht werd gewonnen in Duitsland door Adolf Gerstetter te Besigheim rond 1920.
Aleide merkte op dat pruimen van zware gronden toch het best smaken.
Nonkel Andre heeft enkel nog weide. De paarden blijven zijn trots.
PRUIMENBLOEIDe mail die ik zopas van Herman Vandepoele, die te Torhout de interressantste pruimentuin heeft die ik ken, vat de pruimenbloei van dit jaar zeer goed samen. Dit houdt het beste in voor de toekomst. Merk wel op dat Herman over een grond met leem beschikt. Pruimen smaken het best op een iets zwaardere grond. Ik tracht mijn Kempische zandgrond met bentoniet, dat montmorriliniet bevat- het beste kleimineraal- te verbeteren.
Raar fenomeen dit jaar met de pruimenbloei. Op de heel vroege bloeiers (de mirbolanen en de Japanse soorten) na stonden alle rassen, van de vroege Belle de Thuin tot de late Ste Cathérine ongeveer samen in bloei. Nog nooit gezien maar uiteraard zeer goed voor de kruisbestuiving. De weersomstandigheden waren ideaal, vrij veel zon en vooral geen nachtvorst. Nogal wat bijen gezien niettegenstaande de negatieve berichten daaromtrent. Ook de hommels waren actief. Het belooft dus een goed pruimenjaar te worden.
Bloei op 18 aprilBloei op 18 april
De krenten (Amelanchier) zijn uitgebloeid.
Stark Earliest, een van de vroegste bloeiers, bloeidag 3 in ‘The Book of Apples’.
Peer
Jonagold, bloeidag 13
Peer Comtesse de Paris
Kersbloesem
Benita, kruising Nashi en gewone peer heeft zeer veel bloemen.
Benita, totaalbeeld.
Pinova, bloeidag 12
Bloei op 18 april (Vervolg)Bloei op 18 april (Vervolg)
Pinova: detail. Bloeidag 12 in 'The Book of Apples'.
Kornellebes (Cornus mas): reeds een tijd uitgebloeid. Bevruchte stempels beginnen een ietsje te verdikken, maar nog nauwelijks te zien.
Bloei Notarisappel (bloei op dag 8 in The Book of Apples). Aan de bovenkant staat Ontario (?). Nog gesloten knoppen. Ontario staat op bloeidag 12, zoals Pinova, zodat ik twijfel aan de soortechtheid. Is het wel Ontario? Wellicht zijn er ook later bloeiende variëteiten in Ontario?
Rode Schone van Boskoop (bloeidatum 8).
Links de Generatieboom met 17 rassen naar de 17 kleinkinderen. Nog geen opvallende bloei in vergelijking met de boom rechts: Stark Earliest (bloeidag 3). Vroeg bloeien betekent niet steeds vroeg rijpende vruchten. Bij Stark Earliest is dit wel het geval. De vruchten rijpen in de tweede helft van juli.
De witte weelde boven het dak is van een 11 m hoge Hedelfinger kers. De vruchten zijn voor de vogels.
Topaz, een resistent ras dat veel aangeplant werd in de bio-fruitteelt.
Mijn aardbeien, het oude ras Gorella, beginnen te bloeien. Ze hebben de winter, onafgedekt, prachtig doorstaan. Het sneeuwtapijt zal isolerend gewerkt hebben tegen de ergste vrieskou. Ze groeien voorbeeldig.
Reinette de Flandre, nog gesloten bloemknoppen.
Slanke Sleutelbloem (Primula elatior)Slanke Sleutelbloem (Primula elatior)
In de vroegere ganzenwei
staat weer de slanke sleutelbloem in vol ornaat.
Al jaren staat er die ene plant. De grond bevat er een ietsje leem van
de Schijn, bijrivier van de Schelde. Hier is het nog maar een kleine beek die
ontspringt in Malle, waar zich nog een steenbakkerij bevindt. De boerderij werd rond 1900 gebouwd op de linkeroever. In het verlengde is de welving in de bodem nog goed te zien. Het water van de noordkant watert af naar de Schijn. Dit van de zuidkant maakt een ganse omweg via de Nete en tenslotte de Rupel om ook de Schelde te bereiken.
Aleida-appel, een meevallerAleida-appel, een meevaller
Dochter Leen had nogal wat appelen nodig voor de verjaardagtaarten voor de 16 de verjaardag van Keda.
Mij viel de nog vrij goede kwaliteit op van de Aleida-appel, een zaailingappel uit onze tuin. Ik heb hem benoemd naar mijn vrouw Aleide. De smaak is vrij goed.
Een interessante winterappel als je er in natuurlijke bewaring op half april nog zo uitziet. Van de donkere vlekken trek ik mij niet veel aan. Dit zijn de sporen van een onschuldige schimmel, de regenvlekkenschimmel op zeer laat te plukken vruchten.
De ziektegevoeligheid valt mee. Matig schurftgevoelig. In sommige jaren was er wel wat meeldauw. Dan is het zaak de aangetaste groeipunten af te knippen.
PAASEIEREN ZOEKEN









Ook Peren op de ParkeerboomOok Peren op de Parkeerboom
De enten op wat ik noem “de parkeerboom” gaan nu hun derde groeijaar in. Vorig jaar had de Pomme Rose al vruchten. Nu zijn er heel veel bloesemknoppen te zien. Vanda en Lena bv doen het om ter best. Gisteren deed ik een speciale ontdekking.
Op de parkeerappelboom zijn blijkbaar ook twee peren terecht gekomen. Deze enten zijn wel het minst gegroeid. Het waren de witte bloemen en de bleke, meer spitse bladeren die de aandacht trokken. Ik ben benieuwd naar het verdere verloop.
Af en toe hoor je wel van gelukte perenenten op appel. In Pomologia, het blad van de Nationale Boomgaardenstichting heeft een tijd terug iemand zijn bevindingen doorgegeven. Er waren perenrassen waarbij dit behoorlijk lukte. Hopelijk kunnen we aan de vruchten – als het zover komt – het ras achterhalen. Als er kruisbestuiving nodig is wordt dit een probleem, want de dichtste peer (een Comtesse de Paris) staat er minstens 30 m vandaan.
Nota: bekijk de bloesems op de 2 de foto. Op de rechter bloem zijn de meeldraden zwart. Bevroren in de knop? Op de linker bloem zijn ze rood-bruin en gaaf.
PAASKOEKOEK
Bloei KerspruimBloei Kerspruim
(Prunus cerasifera, Myrobolaan)
De bloei van de kerspruim verloopt dit jaar voorspoedig. De vroegst bloeiende zullen wel wat geraakt zijn door de vorst. De foto’s dateren van een paar dagen terug. De witte pracht is op zijn hoogtepunt. Volle bloei. Dit betekent dat de eerste bloemblaadjes beginnen vallen. De dagen daarna sneeuwt het bloemblaadjes. In het hart ontluiken groene speldevruchtjes.
VERVOLG 1Vervolg 1
Met Patrick Leyers, 1 ste gids
Houten huisje
Het machtige orgel van St Salvator, de rijke bisschopskerk
Steenstraat
Jan Breydel en Pieter De coninck
Belfort
Oude beurs Let op de kerspruim in volle bloei
Jan Van Eyck
De oude basiliek van het Heilig Bloed, Romaanse stijl
Met de Australiers naar BruggeMet de Australiers naar Brugge
Op 11 jarige leeftijd in 1958 verhuisde Guy Verryckt met zijn ouders van St. Antonius naar Australië. Hij werd er leraar.
Guy Van Hoeydonck, zijn klasgenoot van destijds zorgde voor een ontvangstcomité en opvanggezinnen voor de 11 jongeren die Guy en zijn vrouw Margaret vergezellen.
Bij ons logeert de 16 jarige Hannah Gardner uit Zuid Australië.
Voor de Europareis van 25 maart tot 17 april is een gevuld programma uitgedokterd. Momenteel zijn ze aan de Moezel. Vorige week hadden ze een winterse vakantie in Zuid Duitsland. In hun streek kennen ze geen winter.
Vorige zondag stond Brugge op het programma en ik was hulpgids naast Patrick Leyers.
FOTO’S
Van de parking achter het Minnewater, de vroegere binnenhaven komen we voorbij het Begijnhof en de Brugse zwanen.
Guy Verryckt met echtgenote Margaret en Aleide.
Aan het oude hospitaal Sint Jan
Inmens dak
Bouwstijlen
Met de jongeren bij het Museum Groeninghe. Momenteel loopt er de luisterlijke tentoonstelling Karel De Stoute, hertog van Bourgondië. Nooit heb ik prachtiger wandtapijten gezien.
De Australiers
Hannah (in het midden)
Hannah (in het midden)
Vervolg 2Vervolg 2
Bootje varen en bezoek aan het Begijnhof in volle Paasweelde
Aanwinsten uit CanadaAanwinsten uit Canada
Je mag niets plantaardigs binnenbrengen, omgekeerd, uitvoeren wel.
APACHE
Reeds jaren heb ik deze stekelloze braam op het oog, ontwikkeld in het universitair proefcentrum van Arkansas. Ze ontwikkelden vooral gestekelde bramen, waaronder de recente Kiowa die ook op mijn verlanglijstje staat; maar ook 3 stekelloze, rechtopgroeiende bramen: de vroegrijpende Arapaho. Om een of andere reden deed dit ras het bij mij niet. Ik heb geen tweede poging ondernomen. Navaho groeide wel gezond. De goedsmakende vruchten zijn echter eerder klein en rijpen laat.
Apache heeft wel grote vruchten. Ik lees dat dit ras gevoelig is voor Verticilium wortelrot. Misschien was dit de kwaal bij mijn Arapaho? Ook vogels zouden de vruchten lusten. Tot nog toe heb ik weinig of geen last op de echte bramen. Braambozen lusten ze wel maar al te graag. Bv. Taybes. Ook Waldo, Kotata en Silvan worden geplunderd.
Als groeihoogte geeft men voor Apache 4-5 voet op (X 30 cm). Navaho groeit tot 3m en moet ik inkorten.
Ik was zeer tevreden toen ik eindelijk het ras Apache kon aanschaffen.
RANCOCAS
Mijn 39 ste ras Blauwe bes. Wordt omschreven als een vruchtbaar ras, met eerder kleine, doch goed smakende vruchten. Ik lees echter dat deze kunnen barsten bij veel regen. Dit heb ik nog nooit gezien bij blauwe bessen.
RED Huckleberry
Dit is een bes die in het wild voorkomt in het westen van Noord Amerika van midden Californië tot British Columbia. Deze tot 4 m hoge struik groeit aan bosranden en op open plekken. De vruchten worden verzameld om rauw te eten, te verwerken en te drogen. Ik trof de soort aan in een kwekerij. Veel veredelingswerk zou er evenwel met deze soort nog niet gebeurd zijn. Hopelijk is het een goede selectie uit het wild.
Groeit in een zure bodem, net als de Blueberry.
Ik ben benieuwd hoe deze soort het hier doet.
Landscaping with FruitLandscaping with Fruit
Dit is het pas verschenen boek van de Amerikaanse tuinauteur Lee Reich. Van Canada meegebracht.
Al decennia vind ik dat fruit een vergeten onderwerp is als het tuinaanleg betreft. De proef op de som was voor mij dat in de recente Velt-uitgave ‘Stappen naar een ecologische Tuin’ fruit volledig vergeten werd.
In de inleiding schetst de auteur deze situatie als volgt: planten deelt men traditioneel in in twee categoriën: nuttige voor de voeding of als sierplanten voor de schoonheid.
Deze houding heeft gemaakt dat groenten en fruit buiten het zicht werden geplant, in de verste hoeken van het perceel.
Maar deze keuze moet niet worden gemaakt: je kan beiden hebben: het nuttige en het schone.
De laatste jaren dringt het door dat er zeer mooie groentes zijn en fruit. Iemand als Peter Bauwens van de Nieuwe Tuin in de Klinge heeft daar zeker toe bijgedragen.
Lee Reich A Homeowner’s Guide Landscaping with Fruit Strawberry ground covers, blueberry hedges, grape arbors (prieel), and 39 other luscious fruits to make your yard an edible paradise.
ISBN 978-1-60342-091-4
Storey Publishing , 210 MASS MoCA , North Adams MA 01247 U.S.A. 2009
In de shop van Wisley had ik in februari van dezelfde auteur Uncommon Fruits for Every Garden aangeschaft.
Ik zou zeggen verplichte lectuur voor de liefhebber, een
dergelijke documentatie is nergens anders te vinden.
ISBN-13:978-0-88192-944-7
Paperback ed. 2008 Timber Press Portland . London
288 blz £9.95
Joséphine de MalinesBij Paul Bekaert kwam er iemand in de winkel te Borgerhout en ze hadden het over deze peer. Paul herinnerde zich een stukje dat hij schreef in het Tussenseizoentje van VELT Antwerpen-Voorkempen,, 25 jaar terug, ten tijde van onze werkgroep fruit.
Ik heb het ingescand en vind het interessant om het ook op de blog te zetten.
Joséphine de Malines in het Belgisch Staatsblad en bij de Royal Horticultural Society
(of hoe een van onze oude perensoorten nog steeds belangrijk is, maar toch nog steeds bijna onbekend)
De lezing van het Belgisch Staatsblad is niet altijd oervervelend. Elk jaar verschijnt de lijst van de rassen van de fruitgewassen en aardbeien, die aan de keuring van de Nationale Dienst voor de afzet van land- en tuinbouwprodukten kunnen onderworpen worden. Het betreffend ministerieel besluit van 28 juni 1983 werd afgedrukt in het B.S. van 13 december 1983.
Zo leren we dat de Golden Delicious slechts in '1952 werd ingeschreven, terwiji we weten uit andere literatuur dat deze First Lady van de appels (deze bijnaam zegt niets over de kwalltelt of de smaak) in 1890 als toevalszaailing werd gevonden en in 1914 in de handel kwam.
Minder verwondering wekt het te weten dat we bij de oudste aangenomen rassen (in 1943) terugvinden Cox's Orange Pippin, James Grieve, Jonathan, Reinette de France, Schone van Boskoop, Transparente Jaune (Oogstappel) en Winter Banana.
Het appelwereldje is nog erg in beweging en bij de laatste aangenomen rassen van 1983 vinden we Clochard, Gorsen Cox's 3155, Prof. Lecrenier. Bij de rassen in observatie : Bright'n Early, Charden, Elan, Firmgold, Mailing Greensleeves, Nico, Supergolden en Vista Bella.
Als verrassing hebben we de Ster Reinette die pas in 1982 bij de aangenomen rassen werd opgenomen.
Wat in de perenlijst opvalt zijn vooral de aristokratische namen en het felt dat er niet veel gebeurd is de laatste jaren. De helft van de soorten is reeds sinds 1943 ingeschreven. o.a. Beurré Hardy, Clapp's Favourite, Comtesse de Paris, Conference, Doyenne de Comice....
Sinds 1963 zijn er slechts 4 bijgeschreven: Williams Bon Chrétien M.207 (aangroeiend) (1967), Joséphine de Malines (1978), Général Leclercq (1979) en Moonglow (1983).
Bij de rassen in observatie slechts 1 : Highland.
Toch even onze Joséphine de Malines apart behandelen.
In Truitteelt' door F. Dufour (1949?) lezen we:
“December tot Februari. Middelmatig of klein, zeer goed fruit. Slap groeiend op kwee gegriffeld; matig op zaailing. Leiboom in 't Oosten en 't Zuiden.
Struik en zelfs hoogstam in goede gronden. Lange snoei der dunne vruchttwijgen, of ze ongesnoeid laten, want het is op hun uiteinden dat de botten zich vormen. Wel bestand tegen schurft; zeer gevoelig voor Bordeauxse en Californische pappen”.
Sinds 1936 werd Joséphine de Malines niet meer opgenomen in de Nederlandse rassenlijst. Veel belangrijker is het feit dat de Royal Horticultural Society deze peer uitkoos als de best smakende van de december en januariperen en ze ook de beste vindt wat het cultiveren betreft.
Samen met het feit van de schurftongevoeligheid durven we dan ook Joséphine de Malines als uw Beste Koop voor dit jaar aanbevelen.
Paul Bekaert
Bron: Tussenseizoentje Antwerpen 1/’84 Febr. 1984
VERVOLG 2



FOTO'S RENE (1)









FOTO'S RENE (2)







