Fallgold

Dag van de Proeftuin

Di. 19 aug. ging in het technisch Instituut St Isidorus te Sint-Niklaas een dag van de proeftuin door.

Hier was ik nog nooit geweest. De omvangrijke proefpercelen maakten op mij indruk.

Het Waasland, met aansluitend Zeeuws Vlaanderen is ook een grote fruitstreek met meerdere 100 Ha grote bedrijven. Het 50 tal aanwezigen bestond voornamelijk uit jonge bedrijfsleiders.

Het eerste thema was de verwarringstechniek met ferromonen, de vrouwelijke lokstoffen die, overal verspreid, de mannetjes het noorden doen verliezen, zodat ze niet of nauwelijks de voortplanting kunnen verzekeren. Men heeft het voornamelijk gemunt op de fruitmot, die de wormstekigheid veroorzaakt.

Om goede resultaten te boeken moet men over een hecht blok van  minstens 4 Ha beschikken. Samenwerken met andere fruittelers is hier de boodschap.

Mij trof vooral het tweede thema:de Franse, PRP-methode (PROCEDES ROLAND PINGEON), die er in bestaat op basis van spoorelementen het bodemleven sterk te verbeteren.

Middels 3 profielputten trachtte men dit aan te tonen, respectievelijk : onbehandeld; na 1 jaar toepassing; en na 2 jaar toepassing.

Eigenlijk was er al te veel avondlijke schaduw in de 1 m diepe profielputten om de kleurnuances goed te zien en te constateren dat er meer nuances en leven komen in de diepere ondergrond.

Er waren sporen van een diepere beworteling en bij een diepe aardwormengang werd er opgemerkt: “zit je prikstok er voor iets tussen?”

In de bioteelt versterkt men het bodemleven al jaar en dag met gesteentemelen en zeealgenkalk om wille van de rijkdom aan spoorelementen.

Andere thema’s als het inzetten van pesticides en herbicides vragen een grote deskundigheid om wille van de steeds strengere eisen van Europese en andere overheden. Bij de invoer stelt bv Rusland strenge eisen wat residuen betreft. Ook de milieueisen zijn terecht verstrengd.

Nog een ander thema was het beheersen van de Toortswantsen, bij wie de Golden sterk in de smaak valt.

De Conferenceperen hingen dunnetjes als gevolg van de vorst op 23 maart en 8 april, waarbij ook de vroegst bloeiende appels geraakt werden. Men had het over de producten die men kan inzetten om nog wat vruchten over te houden.

Er was een proefaanplanting met de nieuwe clubrassen: Junami, Rubens, Wellant en Kanzi. De sporen van de zware verhageling vorig jaar, kort na de aanplanting, waren nog allerduidelijkst.  Ik zag nogal wat kanker op Rubens en Kanzi.

Op de terugweg was ik verwonderd toch enkele rijen prachtige Schone van Boskoop te zien. Ik dacht dat die helemaal afgeschreven waren. De vraag zal wel zijn: Hoe hun groeikracht beheersen?

Binnen gaf mevr. Ann Schenk een duidelijke uiteenzetting over pluk – en bewaaradviezen. De bewaarkwaliteit ziet er dit jaar beter uit dan vorig jaar.

Een verhelderend en sterk gedocumenteerd verhaal over de oogstprognoses, vooral in Europa, werd gebracht  door de heer Jozef Odeurs. Ik heb onthouden dat de perenoogst overal in Europa, behalve in Spanje, een heel stuk lager uitvalt en dat de prijzen behoorlijk kunnen zijn. Concurentie uit de vroegere Oostbloklanden is er voorlopig niet te verwachten.

Het feit dat de vervoerkosten danig oplopen betekent ook een stimulans voor de locale productie.

Foto’s

1. De heer Francis Flusu met Annie Demeyere, ambtenaar van de Vlaamse gemeenschap, die van de fruitvoorlichting naar de landbouwgewassen getransferreerd werd, is komen supporteren.

2. Delbard Estival, merknaam van het ras Delcorf. Een zeer goede, vroege herfstappel, maar spijtig zonder spuiten niet te kweken. Ik heb mijn boom omgeënt.

3. Idem

4.Een ander aantrekkelijke appel. Ambassy (?), een mutant van Delbard Estival. Als je op de vorm let, betreft het wellicht  een ander ras.

5. Kanzi, een ras dat furore maakt.

6.Kankertakken op Kanzi 

7. Junami

Hoera Zoersel!

Sinds gisteren mag Zoersel zich een 5 ***** gemeente noemen, geslaagd in de 5 opdrachten.

1.   1000 maskers maken en tot zaterdagmorgen verkopen voor een goed doel. Uiteindelijk werden 1022 maskers aan de man gebracht en het CoZoeGo project van Aleide Lagrou, dat nu al 7 jaar loopt kreeg de fenomenale check van € 10.737.

2.  Meer dan 300 kinderen hadden zich verkleed in wilde dieren uit Afrika.

3.  Meer dan 200 vrouwen met vlechten en in Boubou (lang Afrikaans kleed) droegen een mand op hun hoofd 100 m ver.

4.  Een reliëfkaart van Afrika maken met kroonkurken. Uiteindelijk werden zo’n 850.000 stoppen gebruikt die met een nagel vastgestoken werden. Voldoende nagels vinden bleek het grootste probleem.

5.  De apotheose: zing met 8000 het lied “Droog je Tranen AFRIKA”. Dit werd een ware triomfzang van de massa. Oordeel van de deurwaarder. “Ik heb enkele moeten aftrekken wegens niet meezingen, maar er zijn toch 8.800 personen geteld.(Bij het betreden van het park had iedereen een genummerde gele armband gekregen.)

Ook de weergoden waren Zoersel gunstig gezind. Dit alles vond plaats onder een zonovergoten hemel.

Vanavond om 20u15 allemaal kijken naar VRT één!

Foto’s

1.  Maskers

2.  Aleide

3.  Check

4.  Oudste dochter Leen met 8 jaar ervaring in Douala, de havenstad en met 3.000.000 inwoners de grootste stad van Kameroen.

5.  De draagsters

6.  Draagsters, met vooraan in groene boubou de mevrouw die later de ontroerende muzikale inleidingszang van het lied zou vertolken.

7.  De vuurdans met Mohamed.

8.  Isis, jongste van Leen en hier in Halle-Kempen 7 jaar geleden geboren.

9.  Reliëfkaart van Afrika

Wilde Postelein

Tijdens winter en voorjaar heb ik winterpostelein staan. Die zaait zichzelf uit. Een gedeelte moet ik wel afschermen tegen de loslopende kippen, want die zijn anders met alles weg.

Ook de zomerpostelein zaait zichzelf uit. Het zijn dikke, knapperige, malse blaadjes in de sla.

Er groeit ook een wilde postelein als onkruid. De blaadjes zijn veel kleiner. Zelfs in droge, warme periodes sterven uitgetrokken exemplaren niet vlug af, dank zij de oliehoudende stengels en bladeren. Liggend op de grond vormen ze opnieuw wortel.

Een verwante, maar reuzensoort heb ik op het tuinbouwbedrijf van mijn nicht op de twintigste mileroad (32 km) van het centrum van Detroit in de staat Michigan, de staat met de grote meren, (Verenigde Staten) gezien.

’s Zomers is het er heet en droog, een landklimaat. Hun ergste onkruid was juist een soort postelein . Een zeer forse, diepwortelend onkruid, met de hand niet uit te rukken. Voortdurend moet die uitgestoken en afgevoerd worden. Op de speciale stortplaats bleef die verder groeien, niet kapot te krijgen.

Mijn favoriet onder de bramen: Fantasia

Uit mijn kinderjaren heb ik nog een duidelijke herinnering aan de bramenpluknamiddagen. Met kameraden of alleen trok ik er op uit om aan de struiken langs de gracht – en boskanten bramen te plukken. De grootste bessen groeiden evenwel op de betere gronden bij mijn kozijns Hostens te Edewalle.

Toen ik halverwege de negentigerjaren mijn eerste Fantasiabramen proefde welden die beelden weer in mij op: grote vruchten met de stevige wilde bramensmaak. Fantasia is hierbij de voltreffer. Overweldigende vruchtbaarheid met reuzengrote bramen.

Bij de wilde bramen zijn er door kruisingen tientallen soorten ontstaan. Als ik mij het goed herinner heb ik ooit een standaardwerk over bramen kunnen aanschaffen met een beschrijving van meer dan 300 soorten; erg ingewikkeld en een erg duur boek.

Deze braam heeft men rond 1990 aangetroffen te Kingston-upon-Thames in Engeland, vermeerderd en in de handel gebracht.

Kort daarop kon ik een plant aanschaffen in Engeland.

Momenteel zijn de eerste vruchten rijp. Je herkent de rijpe vruchten aan de iets doffere tint. Dikwijls wijst een lichte insectenprik de weg. Bij behoorlijk weer gaat de vruchtrijping door tot in oktober. Aanhoudend zeer nat weer betekent echter een ramp. De Botrytisschimmel doet dan de meeste vruchten rotten.

Laat ons hopen dat er voldoende zonnige perioden komen tussen de vele aangekondigde vlagen!

Weer volop Herfstframbozen

De herfstframbozen hebben de verplanting zeer goed overleefd. Op het wachtperceel had ik ze in dikke zoden uitgestoken en op een rij buiten de fruitkooi midden april opgeplant. De op dezelfde manier verplante zomerframbozen hebben het niet allemaal gehaald. Hun wortelgestel is groter en daardoor kwetsbaarder. De zomerframbozen door de werkploeg van de NBS verplant -zonder het intact houden van de wortels in zodenblokken-hebben allemaal het laattijdig verplanten niet overleefd.

Ik heb al meermaals geschreven dat herfstframbozen voor de liefhebber interessanter zijn dan zomerframbozen. Ook in de beroepsteelt krijgen die nu veel meer aandacht.

Op de foto’s zijn vooral vruchten te zien van het ras Autumn Bliss. Op de eerste foto staat waarschijnlijk  een ander ras. Misschien betreft het Dinkum (1995), het eerste ras van Derek Jennings na zijn pensionering.

Onze fruitige ochtendlijke Milkshake

Een halve liter soyamelk of rijstmelk

Een geschilde en ontpitte citroen

Enkele herfstframbozen

Wat Dormanredbessen

Enkele appelbessen

1 banaan

2 appelen

1 soeplepel honing of ahornsiroop

worden in de blender gemixt.

Als topdressing nog wat herfstframbozen, blauwe bessen  en enkele hazelnoten van de grote oogst van vorig jaar.

Vlinderdag

Gisteren was het hier vlinderdag van Natuurpunt. Het werd echter druilerig weer en ik ben maar thuis gebleven.

Vanmorgen zaten op het Koninginnekruid, vroegere naam Moederkruid, een drietal vlindertjes. 

Dank zij Dirk Van Tulder weet ik nu dat dit de zomervorm van de Landkaartjes is. Zie zijn reactie.

Een paar dagen terug dwarrelde een vlindertje neer in het gras. Ik kon er nog net een fotootje van snappen en het vlinderde opnieuw verder. Ook dit specimen krijg ik niet gedetermineerd.

Vorige week zag ik nog een rups en toen drong het tot mij door hoe weinig ik er nog opmerk in vergelijking met vroeger.

Een associatie deed mij er aan denken dat ik dit jaar nog geen enkel bessenbastaardrupsje opgemerkt heb op stekelbes of rode bes. De vorige jaren was dit eerder een pest.