Archief

Thuis hangt in een raam
een portret aan de wand
van iemand voornaam
met een pijp in zijn hand,
met armen gekruist,
haast binnen mondbereik,
mijn hartje dat bruist,
als ik er naar kijk...


Als ik passeer langs vaders portret,
denk ik aan weleer, waar hij op me let.
Helaas is't maar schijn,
slechts een visioen.
Maar mocht het zo zijn,
ik gaf graag een miljoen.


Henri Luycks

Ik heb mijn moeder niet verloren...


Ik heb mijn moeder niet verloren
daarvoor gaf ze me teveel.
Wat zij me zei dat blijf ik horen
van wat ik ben is zij een deel.
Ik kom haar overal nog tegen
in wat ik doe en wat ik laat,
zij was en blijft voor mij een zegen
waarvan het spoor steeds verder gaat...

En nu verdwijnt het grijze en het vale
en nu verdwijnt het dorre en het kale
en alles krijgt weer glanzende gewaden
en wordt opnieuw met weelde overladen.

Ook in mijn grijze 'zelf' voel ik iets dromerigs,
iets van een nieuwigheid, ja ook iets zomerigs,
't zou gek zijn dat er niets gebeurd in mij,
want ook 'in mij' legt ieder vogeltje een ei.

Toon Hermans

Nieuw ben je, als je elke morgen
verwonderd kunt zijn
en dankbaar voor het licht van de dag,
als je juicht,
als je ogen zien, je benen lopen
je handen tasten.






Nieuw ben je,
als je 'n verse kijk hebt op
de mensen en dingen
en genieten van de kleinste
en de gewoonste bloemen op
je levensweg, als je zingt
omdat je hart klopt...






Nieuw ben je,
als je weet dat je leeft
als je besft dat vandaag
de eerste dag begint van
de rest van je leven !


Phil Bosmans

Dit is de tak met de bloem alleen
de andere bomen gaan al moe
en zwaar van loof naar de aarde toe.






Dit is de tak die ten hemel biedt.
In zuivere kelken van albast
de witte wijn uit de donkere bast
zó teerheid die uit droefnis wast.






Hoe zal ik nobler gedenken U
hoog-tere ziel sterk maar sereen
dan bij deze mystieke brank
de tak met de bloem alleen.






Dat is de devote magnolia
voorzichtig in uw handen geleid
van koninklijke tulpeboom
de prinselijke tederheid.


Alice Nahon

Adembenemend in de weelde van de
lentebloesems

Vormeloos zijn de nog kale
beuken

Woordeloos het pad van onze
wandeling

Verblindend het licht van de volle
avondzon

Te midden van deze schoonheid
genieten wij

Weet dat je in mijn hart nooit oud zal
worden.

P. De Corte

Ik voel me weer beroerd
op deze mooie lentedag
om wat de warme zonnestralen
diep in mij losweken : een lach
en ik ga een stofferige tuinstoel halen.






Ik krijg een ander gevoel
koester mijn moeder natuur
haar tintelingen en prikkels zijn puur
geven terug lust in mijn leven.
De dagen lengen, de vogels brengen
een nieuw geluid,
ik wil eruit !


Mimi Steemans

Joachim, Tom en Matthias
♥  ♥  ♥
Torens zijn het sieraad van een stad
schepen zijn het van de zee
en kinderen van de mens.

Hoe dit huis bij zichzelf naar binnen kijkt
en wij amper meer zijn dan spiegeling
onwetend van wat beweegt buiten
het schijnsel van de straatlantaarn,






hoe wij naar buiten naar binnen zien
al die donkere uren onszelf aanschouwen
als vreemden die steeds weer passeren,






Hoe wij in ogen kijken en ons afvragen wie
wij zijn en waarom precies wij,

en of het ooit weer lente wordt.

Er is geen bedrog en geen waarheid in de liefde.
Al wat wij met zekerheid kunnen zeggen is
dat het lot de mensen bij elkaar brengt...