Berichten van 1 januari 2011 tot 31 december 2011

Een lichtstraal midden in de kerstnacht
doet ons hart heimelijk verlangen.
Dat stille uur brengt ons
weer dichter bij de vrede.


J.Vandromme

De sterren wintertintelen
en de maan
doorschijnt de melkwegnacht.


Het kraakt van sneeuw op de aarde
waar ik ga,
een nieteling, een adem wit,
een ademdamp van liefde en poezie.


Ida Gerhardt

O kleine boom, jouw sparrenbos
Is hier zo ver vandaan
Jij wist niet dat je op een dag
Bij ons in huis zou staan.






Jij dacht alleen aan sparrenappels
En aan heldere zonneschijn
Maar het licht dat hier gaat branden
Zal enkel dat van lampjes zijn.

Ik ben de herfst
Ik ben de regen
Ik ben de storm


Houd mij maar vast
ik heb het koud en ik ben moe,
en nog zoveel bladeren aan de bomen,
nog zoveel bladeren overal...


Toon Tellegen

Saint Nicolas, patron des écoliers
Apportez moi du sucre dans mon petit panier
Je serai toujours sage comme un petit mouton
Je dirai mes prières pour avoir des bonbons.


Venez, venez Saint Nicolas !
Venez, venez Saint Nicolas !
Venez !
Venez Saint Nicolas !
Tralala


anneke
(ons eerste liedje in de tweede taal)

'k Zie de laatste rozen bloeien
Door de takken gaat de herfstwind loeien
Straks komt de winter, ook voor mij
Jeugd en lentetijd gaan eens voorbij...

We huilen zonder tranen
Een stil intens verdriet
Om een lieve vriend die ons verliet


Niets rest ons dan een stille droom
Zoete herinneringen aan een mooie tijd
Vaarwel lieve vriend het was schoon


Hier nog een laatste groet
Het ga je goed...


anneke

Wanneer ik denk aan mensen die rondom mij leven,
dan voel ik vreugde en verdriet.
Als 'k aan de doden denk, dan voel ik even
een diepe rust en anders niet.


Toon Hermans

...de dood is de horizon...


...en de horizon is enkel...


...de begrenzing van ons gezichtsveld...

De mensen van voorbij, ze blijven in ons leven.
De mensen van voorbij, ze zijn met ons verweven
in liefde, in verhalen die wij zo graag herhalen,
in bloemen, geuren, in een lied dat opklinkt uit verdriet.


De mensen van voorbij, zij worden niet vergeten.
De mensen van voorbij, zijn in een ander weten.
Bij God mogen ze wonen; daar waar géén pijn kan komen.
De mensen van voorbij zijn in het licht, zijn vrij !


Hanna Lam

Ik eet ik drink en ik leef
ik slaap, werk en geef
wat men mij vragen kan
maar ik mis je...


Ik doe wat ik moet doen
van 's morgens tot de noen
en zo de hele dag maar door
maar ik mis je...


Ik mis je...

Hoe schoon is de plek waar ik wandel
hand in hand met jou.
Mijn hart springt op van vreugde,
als wij tesamen wandelen.
Als een bedwelmende toverdrank
is het luisteren naar je stem;
ik leef van naar je te luisteren.
Je altijd eeuwig te zien,
is mij meer dan eten en drinken.

Egyptisch gedicht

Laat mijn tuin een tuin zijn,
waar de herfst weer spreekt,
als de bloemen droevig kijken
en mijn zomertuin breekt.

Laat mijn tuin een tuin zijn,
waar de herfst mijn verlangen voedt
naar lentebloesems,voorjaarskleur
en zomergloed.

Laat mijn tuin een tuin zijn
met bomen van vruchten verlaten,
verdeeld als een kleurenpalet op het gras,
waar voordien mijn krokussen zaten.

Tom Mestdagh

Zoals het maar eens
lente en zomer was
is het maar eens herfst in ons leven.
Vlug verglijden de dagen
in een te vluchtig bestaan...



Wat voorbije seizoenen niet brachten,
wordt ons in de herfst gegeven:
gerijpte inzichten die ons helpen
het beste met elkaar te delen.

Valeer Deschacht

Op een zwoele zweterige zomeravond
zweven provençaalse geuren
over het buitengebeuren.


In de sfeer van een glas wijn
snuiven we het bouquet
volmondig : "vrienden zijn".


Door het snuisteren van herinneringen
voelen we ons dronken van gevoelens
warm van vele koesteringen.


Onder open hemel in vrije natuur
genieten we puur elk uur
maar een paar vrienden zijn van levensduur.


Mimi Steemans

De regen zingt zijn melodie
in luchtig licht geklater.
Wat hoor je? Hoor je poëzie?
Of slechts het vallend water?

Hoor, wat de avond zegt,
de fluisterende beken,
voor wie zijn oor te luister legt
zal zelfs de stilte spreken.

Toon Hermans

Soms wil ik terug dat kind zijn
met een handvol schelpen
het strand oplopen
glinsterende oogjes
bewonderen de schat

of luieren
in mijn zelfgemaakte hangmat
onder perenbomen
woordjes eten
grassprietjes fluiten

een land
vol dromen scheppen
ver weg
van wat volwassenheid heet.

Patricia De Corte

Ik zegen u, verlangen,
Nu diep mijn blik begrijpt
Hoe rozenknop door zonne
Tot roze rijpt.

Dat leerde ik uit uw ogen:
Die deden stil-spontaan
Bloesems van jong begeren
Wijd open gaan.

Zó hebt ge, zonder woorden,
Aan mij 't geheim verteld
Hoe de ene mensenziele
In de andere smelt.

Want als ik, schoon van liefde,
U lang in de ogen schouw,
Voel ik mezelve worden
Van kind tot vrouw.

Alice Nahon

Des avonds worden mijn gepeinzen
Een hofke van geheimenis...
Waar bloemen naar het westen wijzen,
Waar iedere vogel slapen is.

Des avonds wordt de wereld kleener
En dichter alles ver verleeën...
Die eenzaam zijn worden alleenen,
En die beminnen méér bijeen.

Des avonds weegt er op mijn zwijgen
Die schone menslijke pijn...
De drang een innig woord te krijgen
En zelf voor iemand lief te zijn.

Alice Nahon

Thuis hangt in een raam
een portret aan de wand
van iemand voornaam
met een pijp in zijn hand,
met armen gekruist,
haast binnen mondbereik,
mijn hartje dat bruist,
als ik er naar kijk...


Als ik passeer langs vaders portret,
denk ik aan weleer, waar hij op me let.
Helaas is't maar schijn,
slechts een visioen.
Maar mocht het zo zijn,
ik gaf graag een miljoen.


Henri Luycks

Ik heb mijn moeder niet verloren...


Ik heb mijn moeder niet verloren
daarvoor gaf ze me teveel.
Wat zij me zei dat blijf ik horen
van wat ik ben is zij een deel.
Ik kom haar overal nog tegen
in wat ik doe en wat ik laat,
zij was en blijft voor mij een zegen
waarvan het spoor steeds verder gaat...

En nu verdwijnt het grijze en het vale
en nu verdwijnt het dorre en het kale
en alles krijgt weer glanzende gewaden
en wordt opnieuw met weelde overladen.

Ook in mijn grijze 'zelf' voel ik iets dromerigs,
iets van een nieuwigheid, ja ook iets zomerigs,
't zou gek zijn dat er niets gebeurd in mij,
want ook 'in mij' legt ieder vogeltje een ei.

Toon Hermans

Nieuw ben je, als je elke morgen
verwonderd kunt zijn
en dankbaar voor het licht van de dag,
als je juicht,
als je ogen zien, je benen lopen
je handen tasten.






Nieuw ben je,
als je 'n verse kijk hebt op
de mensen en dingen
en genieten van de kleinste
en de gewoonste bloemen op
je levensweg, als je zingt
omdat je hart klopt...






Nieuw ben je,
als je weet dat je leeft
als je besft dat vandaag
de eerste dag begint van
de rest van je leven !


Phil Bosmans

Dit is de tak met de bloem alleen
de andere bomen gaan al moe
en zwaar van loof naar de aarde toe.






Dit is de tak die ten hemel biedt.
In zuivere kelken van albast
de witte wijn uit de donkere bast
zó teerheid die uit droefnis wast.






Hoe zal ik nobler gedenken U
hoog-tere ziel sterk maar sereen
dan bij deze mystieke brank
de tak met de bloem alleen.






Dat is de devote magnolia
voorzichtig in uw handen geleid
van koninklijke tulpeboom
de prinselijke tederheid.


Alice Nahon

Adembenemend in de weelde van de
lentebloesems

Vormeloos zijn de nog kale
beuken

Woordeloos het pad van onze
wandeling

Verblindend het licht van de volle
avondzon

Te midden van deze schoonheid
genieten wij

Weet dat je in mijn hart nooit oud zal
worden.

P. De Corte

Ik voel me weer beroerd
op deze mooie lentedag
om wat de warme zonnestralen
diep in mij losweken : een lach
en ik ga een stofferige tuinstoel halen.






Ik krijg een ander gevoel
koester mijn moeder natuur
haar tintelingen en prikkels zijn puur
geven terug lust in mijn leven.
De dagen lengen, de vogels brengen
een nieuw geluid,
ik wil eruit !


Mimi Steemans

Joachim, Tom en Matthias
♥  ♥  ♥
Torens zijn het sieraad van een stad
schepen zijn het van de zee
en kinderen van de mens.

Hoe dit huis bij zichzelf naar binnen kijkt
en wij amper meer zijn dan spiegeling
onwetend van wat beweegt buiten
het schijnsel van de straatlantaarn,






hoe wij naar buiten naar binnen zien
al die donkere uren onszelf aanschouwen
als vreemden die steeds weer passeren,






Hoe wij in ogen kijken en ons afvragen wie
wij zijn en waarom precies wij,

en of het ooit weer lente wordt.

Er is geen bedrog en geen waarheid in de liefde.
Al wat wij met zekerheid kunnen zeggen is
dat het lot de mensen bij elkaar brengt...

DE ROOS


Men zegt van liefde dat ze zacht is
als een lief en teder woord.
Men zegt van liefde dat ze hard is
en zo vaak het geluk vermoord.
Men noemt haar enkel een verlangen
men noemt haar redder in nood.
Ik zeg dat liefde als een bloem is
waarop de zon haar stralen strooit.


Ze is het hart zo bang en breekbaar
zo wankel en zo broos
ze is de droom bang voor 't ontwaken
omdat ze dan de waarheid hoort.
Ze wacht op wie haar nu wil plukken
op wie haar tranen streelt.
Zo bang om vroeg te sterven
voor ze werkelijk heeft geleefd


En is de nacht zo koud en eenzaam
duurt het wachten veel te lang
denk dan maar dat geluk alleen is
voor wie er hevig naar verlangt.
Denk dan maar dat bittere winters
en dikke lagen sneeuw nog nooit
hebben verhinderd
dat de roos hen overleefd.


Ann Christy

Nele en Annelien
♥ ♥ ♥
Er bestaan geen grootouders
die niet heimelijk in hun
kleinkinderen iets bijzonders zien.
En ze hebben gelijk.
De mogelijkheden zijn onbeperkt...

Tranen maken grauwe strepen
Op het lief bedroefd gelaat
Waarom toch nog blijven dwepen
Met iets dat niet meer bestaat






Enkel in die bange dromen
Ver van alles wat kan binden
Voelen als het binnenkomen
Van iets dat je toch wil vinden







Bevend van een stil verlangen
Liggend op de kille grond
Slechts een droom zal blijven hangen
Schreiend om wat je niet meer vond

anneke

Kom niet met de hele waarheid,
kom niet met de zee voor mijn dorst,
kom niet met de hemel als ik om licht vraag,
maar kom met een glimp, met dauw, met een flinter,
zoals vogels druppels meebrengen van hun bad
en de wind een korrel zout.


Olav H. Hauge

Gisteren is slechts een herinnering
Morgen is slechts een droom
Maar vandaag prettig geleefd
Maakt van gisteren...






...Een prettige herinnering
En van iedere komende dag
Een droom vol hoop...
Geniet daarom vandaag !


Indiaans gezegde

De regen ruist,
de bomen zwijgen,
ik hoor geen sjilpen, geen gegons,
niet één muziekje
in de twijgen,
de vogels zingen binnensmonds.


Toon Hermans

Hou je van mij
van mijn haar en mijn huid en
mijn kirrend geluid
als je streelt in mijn zij






hou je van mij
van mijn warmte, mijn nectar
mijn geur, mijn rozige kleur
mijn stralende snoet en
mijn perzikzachte dij






hou je van mij
van mijn nachten vol angst,
het vergaan van mijn schoonheid
mijn lichaam vol rimpels
in het duister het bangst,






ben ik ondanks dat alles
in momenten van rust,
als de haaien van toen
eens te meer in slaap zijn gesust,
jouw liefste,
hou jij nog van mij


Tinne Hertmans

Winter.Je ziet weer de bomen
door het bos, en dit licht
is geen licht maar inzicht
er is niets nieuws
zonder de zon.






En toch is ook de nacht niet
uitzichtloos, zolang er sneeuw ligt
is het nooit volledig duister, nee,
er is klaarte van een soort geloof
dat het nooit helemaal donker wordt.
Zolang er sneeuw ligt is er hoop.


Herman de Coninck