Berichten van 1 januari 2009 tot 31 december 2009

Het oude jaar gaat nu slapen
Het nieuwe is aan't ontwaken

Ik wens jullie veel liefde, gezondheid en geluk
Dan kan ook dit jaar niet meer stuk


Dat al jullie wensen uit mogen komen
Waarvan je in 2009 alleen maar kon dromen


Dit wens ik jullie allen
Laat het vuurwerk en de kurken maar knallen!!!

Vanavond
heb ik
stilletjes
één kaarsje
aangestoken.


Zoiets
geeft
een beetje
licht.


Het is
één straaltje
zonneschijn.


Laat Kerstmis
ook dit jaar
weer zo'n straaltje
voor ons zijn...


Mag dit feest van licht
jouw hart verwarmen.
♥ ♥ ♥ ♥ ♥
anneke

Mijn dorp in de winter
Krakende stappen
In verse sneeuw,
Langzaam naar de hoogte.
Zwevend dromen,wetend:
Hier kan je de wereld zien...


P. Devrome

Dennetakjes, vlokken sneeuw.





Het hoort bij deze tijd.






Die tikt verder, het is waar...






...tot aan het nieuwe jaar.

In verre povere streken,
Daar stond een hutteke kleen
Waarnaar de sterrekens keken
Als wisten ze 't wonder benêen.


De herders van Bethlehems weiden
Die hoorden een zalig gerucht
Lijk zoete melodieën
Gezongen door englennevlucht.


Zoek 't Jezuskind.
Armen! Gods beminden!
Herders laat uw kudden
eenzaam staan
Om Zijn huis te vinden.


Ze waren diep bewogen
en zochten de ganse nacht
waarin sneeuw en
Vlinderkes vlogen.


Alice Nahon

Dit jaar stond hij er snel.
Met vele handen lukte dit wel.






Nog even zorgen voor
De afwerking...






Het resultaat mag er zijn
Ze vonden het weer reuzefijn.


anneke

Nee, jouw handen wenen niet
Ze dansen en spelen op toetsen van verdriet
Voer je mee naar de hoogste berg
Naar het diepste van de zee
Nemen alle tranen mee






Nee, jouw handen wenen niet
Ze strelen akkoorden van verdriet
Ze wenen niet
Maar geen mens die dat ziet






Jouw handen wenen niet
Ze weven kristallen parels aan elkaar
Zwemmend in een zee van tranen
Parels die de eeuwigheid tegenkwamen






Ze weven akkoorden van liefde aan elkaar
Bespelen noten van kristal
Jouw handen hoor je overal...


Cecile Van Dijck

De graven treuren om de doden
de doden van het eerste uur
de kinderbloesems, de gekwetsten
de levenden van korte duur.






De graven treuren om de doden
de doden van het middaguur
de onverwachten, de verrasten
en zij die vielen onder vuur.





De graven treuren om de doden
de doden van het avonduur
die bloedden, maar die bleven leven
die bloeden tot hun stervensuur.


Eke Veenbrand

Trage stappen
lijken op
een stil gebed.
Ik heb de laatste rozen
op jouw graf neergezet.
Voorbij dit aardse leven.
Om al het goede dat is volbracht,
bloeien nu late rozen
in koude novembernacht.



J.Vandromme

Te zijn, bij wie er niet meer zijn
heel diep in je gedachten...






...en niet met woorden lang en luid,
kan af en toe een stille pijn verzachten,






er gaat een wonderlijke rust van uit.


Toon Hermans

Achter de wolken woon jij
Zo ver en toch zo nabij
Achter de wolken woon jij
En ik voel je nu heel dicht bij mij






Jaren heb ik jou gekend
Niet wetend van dit moment
Ik draag je zo diep in mijn hart
En ik weet dat jij op mij wacht





Verlost ben je nu van de pijn
Die soms ondraaglijk kon zijn
Lopen als ik kon je niet
En je praatte niet over je verdriet






God draagt jou nu in zijn licht
En ik zing voor jou dit gedicht
Jouw ziekte die ben je nu kwijt
En ik blijf je vriendin voor altijd

Cecile Van Dyck

De laatste krachtige zonnestralen
Zullen ons naar buiten halen





Nog even genieten van de blauwe lucht
Witte wolkjes en een windje dat zucht





Stilaan tijd om de zomerdromen op te sluiten
Een nieuw palet van rood, geel en bruin ligt nu buiten

Heerlijke kleuren
Fantastische geuren


♣ ♣ ♣ ♣ ♣
anneke

De dagen worden grijs en kil
Ook buiten is het stil
Een tapijt van roestbruine blaren
Dempt onze stappen
Ik hoor de vleugels klappen
Van vogels die trekken naar de zon
Ik wou dat ik met hen mee kon...


anneke

De dageraad laat op zich wachten
reeds krimpt de dag minuutgewijs
en ongemerkt grijpt de nacht
weer vroeger naar de macht.
♠ ♠ ♠ ♠
Het daglicht wordt gerantsoeneerd.
♠ ♠ ♠ ♠
Het licht wordt steeds bedreigd,
de wolken tot uitvaart van het licht gereid,
een dagelijks ritueel van een teder afscheid.


Mark Eyskens
♥ ♥ ♥
♥  ♥
♥

Enkele sfeerbeelden
Sorrento

Marina Grande

Typische kraampjes

Marina piccola

Sorrento-Musical
Wij "The golden girls"genieten van een lekker glaasje

Wind, regen en soms zonneschijn
Zou dit 't einde van de zomer zijn ?
De rozen laten hun kopjes hangen
Zouden ook zij zo hevig naar zon verlangen ?
Misschien nog een heerlijke nazomer in't verschiet
Geloof je me.........of niet ?


anneke

Je hoort hier niets,en juist dat niets,
dat is zo veel,






het is hier heerlijk stil,
je hoort de mussen gapen,
hier ben je ver van het nietszeggend gekrakeel,





dit is een stilte, die hier valt,
om op te rapen.


T.Hermans

Spetter...Spetter...Spetter
Héérlijk gekletter






Spatten van water
Lachjes als zilveren geklater






De hitte daar denken we niet aan
We openen gewoon de kraan
♣ ♣ ♣ ♣ ♣
anneke

Morgen
vertel ik aan de bloemen
hoezeer ik je liefheb
want jij alleen weet
dat een kiemende buik
hemel én aarde beweegt
zo vertel ik aan de bloemen
hoe jij het trillend
handje vasthield
tot letters woorden schreven
zon-maan
water-vuur
avond-morgen
vertel ik aan de bloemen
dat "MOEDER"    
liefde is.


P.De Corte

De stilte
ligt in mij
zelden voelde ik haar zo
het teder strelen
van zachte handen
het traag kabbelen
van de beek






zoekend naar de volle stroom
wil jij mijn stroom zijn?
wilde ik je vragen
rustig pootjesbadend
aan de waterkant






ik keek je warme ogen binnen
en wist
met ademende zekerheid
dat jij mijn stilte bent
tussen bron en stroom
♥ ♥ ♥ ♥ ♥
P.De Corte

Tevreden zijn met het dagelijkse leven
En héél veel liefde kunnen geven
Daar komt het in 't leven op aan
Een arm om een schouder slaan
Gewoon een knuffel, een lieve blik
Samen zijn, jij en ik...


anneke

Een loden zon hangt boven de pasgemaaide velden

De zachte lommer van de bomen verkoelt mijn huid


Een klein briesje over de vijver strooit verfrissing uit

Even verpozen tussen het groen en zalig niets doen
 

De zon laat ze mooi rijpen en in september voor het grijpen


Nog even...en we kunnen proeven...

Zachtjes glijdt je weg
Ik zie je in een waas verdwijnen
Golven van ons mooie lied
Niemand die jou ziet
Enkel de geur blijft hangen
Weer een oneindig verlangen
Dromen zullen weer ontwaken
Lieve handen die me raken
Kusjes die je uit wil delen
Een glimlach die ik weer wil stelen


anneke

Dromen van verre landen...
en uitgestrekte stranden...



Dromen van verre reizen...
naar onvergetelijke paradijzen...




Dromen, een droom der dromen...
die ooit wel uit zal komen...


anneke

'k Heb menig, menig uur bij u
gesleten en genoten,
en nooit en heeft een uur met u
me een enklen stond verdroten.
'k  Heb menig blom voor u
gelezen en geschonken,
en, lijk een bie, met u, met u
er honing uit gedronken
maar nooit een uur zo lief met u,
zoo lang zij duren koste,
maar nooit een uur zo droef met u,
wanneer ik scheiden moste,
als de uur waarin ik dicht bij u,
dien avond, neergezeten,
u spreken hoorde, en sprak tot u
wat onze zielen weten.
Noch nooit een bloem zoo schoon van u,
gezocht, geplukt, gelezen,
als die dien avond blonk op u
en mocht de mijne wezen!
Ofschoon, zoo wel voor mij als u,-
wie zal dit kwaad genezen?-
een uur bij mij, een uur bij u,
niet lang een uur mag wezen
ofschoon voor mij, ofschoon voor u
zoo lief en uitgelezen,
die rooze, al was't een roos van u,
niet lang een roos mocht wezen,
toch lang bewaart, dit zeg ik u,
't ware ik 't al verloze,
mijn hert drie dierbre beelden:
u-dien avond-en-die rooze!


Guido Gezelle
(met dank aan W.D.)

Die lange eenzame nachten
Enkel wachten...wachten
Dan plots woorden uit een lieve mond
Zachte pleisters op een diepe wond
Komen fluisterend...heel zacht
Als een nieuwe droom vannacht







Laten we nu dansen op het strand
De voeten verstrengeld in het zand
We denken niet aan morgen
Vergeten even al onze zorgen
Straks weer lachend ontwaken
De kilte kan ons niet meer raken


anneke

Het was verrukkelijk in de tuin


Zo samen in het gras...




Dromen in de zomeravond


En beiden heffen we het glas...
♥♥♥
anneke

Vergeef me als ik droom...
Vergeef me als ik zweef...
Als ik wat her en der gebeurd
maar vagelijk beleef.
Vergeef me als ik vlucht...
van oorlog en geweld
en blij ben met de lucht
in het open vrije veld...


Toon Hermans

De eerste zomeravond
wandelt in de tuin
zonlicht wordt langzaam rood
en groet de maan
de vuurpijl bloeit
aardbeien en rode bessen
zijn plukklaar
een koppel bosduiven
huist in z'n late lentenest
noordenwind
maakt de terraszitjes
net iets té fris
jij roept mij
naar binnen
waar witte wijn
en de zomer van Vivaldi
wachten
tot het écht zomert...


P. De Corte

De strakke blauwe lucht
Het witte wolkje dat zucht
Zonnekusjes op mijn wangen
Ogen op oneindig verlangen


Dromen van het witte strand
Samen liggen in het mulle zand
Maar ook gelukkig in het groene gras
Mijmerend staren naar het volle glas


 Even nippen de lippen getuit
Rode stralen spreiden zich uit
De zon, de wijn, de warme gloed
Wat is het leven toch zoet



anneke

Hallo, mama die plukte ik voor jou...


Even kijken mama...




...ik zet de bloemetjes in een vaasje voor jou...


...omdat ik echt héél veel van je hou...




"Leve mama"

Daar ligt erbarmen in de avond,
een goedheid die geen grenzen weet:
Wie 's avonds geeft zijn hert, zijn handen,
Vergeet zo goed zijn eigen leed.


Daar ligt vergiffenis in de avond...,
O gij, die 'k ' s morgens heb gehaat,
Ik voel, dat gij ter schemer-ure,
Weer schoon door mijn gedachten gaat.


En liefde ligt er in de avond,
Zoveel, dat ik de wrede man,
Die 't schoonste van mijn droom ontwijdde
Des avonds weer beminnen kan.


Alice Nahon

Koude nachten maken haar bang
Eenzame nachten duren zó lang
Bange nachten van steeds wachten
Duisternis als een mantel gespreid
Niemand die zich naast haar vlijt
In haar ogen een warme gloed
Lippen die smaken zó zoet
De morgen sluit zijn nevelslierten
Als liefdevolle armen om haar heen
Een stille snik, een zacht geween
Een zucht...
Eindelijk de blauwe lucht.



anneke

Het zomeruur komt er weer aan.
Het zonlicht grijpt weer naar de macht
en overwint de duisternis van elke nacht.
Avondmalen kunnen wij weer nuttigen
in de onverklaarde klaarte
van een glinsterende avondstond.
Meer licht is ons gegund.
Licht beschonken bespieden wij de horizon,
lichtdorstig en met zilte mond,
verwonderd over het regelmatig licht,
dat sterft in de late uren
en elke ochtend oprijst,opgelicht.



Wij blijven achter,lichtgeraakt.
©
Mark Eyskens

Blijven turen door het raam
Hoog boven schittert de maan
Hopen en blijven dromen
Eens zal hij komen




De ridder op het witte paard
Is hij het wachten waard
Komt hij ooit naar je toe
Misschien slaap je al, je bent toch zo moe...
©
anneke

Een droomdag om de Lente te starten
Het zonnetje speelde ons parten
Heel de dag wroeten in de aarde
Beseffen:"Alleen dit heeft waarde."


Je één voelen met de natuur
Het nieuwe leven , zo puur
De vogels horen zingen
Lenteknoppen die openspringen.


De geur van pas gemaaid gras
Dromen hoe het vroeger was
Mooie herinneringen blijven hangen
Doen ons naar nog meer verlangen.


anneke

Dag
zei de lente
tegen verliefde koolmezen
het is tijd 
fluit
de trotse perenboom wakker
en zoek in zijn armen
een veilig nest






Voorzichtig
fluisterde de lente
tegen witte sterrenmagnolia
nog even wachten
tot hagel, wind en regen
hun maartse bui verliezen
aprils licht
meer warmte schenkt






Vooruit
nodigde de lente
de boer op het land
haal de paarden
uit hun winterstal
mest, ploeg en zaai
het nieuwe graan
de zomer in...
§§§§§§§
P.De corte

De eerste zonnestralen
strelen aarzelend
de ontluikende knoppen
©©©
Te vroeg voor een nieuwe Lente
maar toch even dromen
van wat heel snel zal komen
©©©
Heerlijk dat gevoel
alsof we worden gedragen
Een zacht briesje blaast
over struiken en hagen
©©©
We proberen de Winter
nu even te stoppen
Lentekriebels maken
ons jong en onverschrokken
©©©
We gaan er weer
met volle moed tegenaan
Die harde Winter heeft
ons wel wat pijn gedaan...



anneke

...dit jaar een onbestaande dag.
Wat zou ik doen als mij vannacht,
na de twaalfde slag,
een extra etmaal werd gegeven
en als geen ander dan ikzelf
dit wakker zou beleven?


Waar zou ik gaan?
Wat zou ik willen zien?
Wie zou ik kussen in zijn slaap?
Bij wie zou ik suiker
vervangen door het zout?


Of zou ik blijven liggen
naast hem die van me houdt,
tot aan het tweede ochtendgloren
waarin de nieuwe maand geboren?


Vera De Brauwer

Valentijnsdag
waaarop je
je liefste verwennen
mag....

Laten we februari overslaan
Om vlugger naar de lente te gaan
Kijken naar de strakke blauwe lucht
En zwaluwen in hun vlucht


anneke

Een zachte witte vacht
Hangt om de kale takken
Wat gisteren zo troosteloos leek
©


Zo somber en zo naakt
Is vanmorgen nog enkel
Een wereld vol pracht en praal
©


Een hermelijnen mantel
Vlijt zich om het koude lijf
als een witte deken
Met liefde uitgespreid...
©
a

2 0 0 9


Ik wens jullie een jaar heel bijzonder
Met telkens weer een ander wonder


Ook al heb je niets gevraagd
Ik wil je toch iets geven
Ook weer in het Nieuwe Jaar
Een plekje in mijn leven...
©©©
anneke