Jouw handen

De graven treuren om de doden
de doden van het eerste uur
de kinderbloesems, de gekwetsten
de levenden van korte duur.






De graven treuren om de doden
de doden van het middaguur
de onverwachten, de verrasten
en zij die vielen onder vuur.





De graven treuren om de doden
de doden van het avonduur
die bloedden, maar die bleven leven
die bloeden tot hun stervensuur.


Eke Veenbrand

Trage stappen
lijken op
een stil gebed.
Ik heb de laatste rozen
op jouw graf neergezet.
Voorbij dit aardse leven.
Om al het goede dat is volbracht,
bloeien nu late rozen
in koude novembernacht.



J.Vandromme

Te zijn, bij wie er niet meer zijn
heel diep in je gedachten...






...en niet met woorden lang en luid,
kan af en toe een stille pijn verzachten,






er gaat een wonderlijke rust van uit.


Toon Hermans

Achter de wolken woon jij
Zo ver en toch zo nabij
Achter de wolken woon jij
En ik voel je nu heel dicht bij mij






Jaren heb ik jou gekend
Niet wetend van dit moment
Ik draag je zo diep in mijn hart
En ik weet dat jij op mij wacht





Verlost ben je nu van de pijn
Die soms ondraaglijk kon zijn
Lopen als ik kon je niet
En je praatte niet over je verdriet






God draagt jou nu in zijn licht
En ik zing voor jou dit gedicht
Jouw ziekte die ben je nu kwijt
En ik blijf je vriendin voor altijd

Cecile Van Dyck

De laatste krachtige zonnestralen
Zullen ons naar buiten halen





Nog even genieten van de blauwe lucht
Witte wolkjes en een windje dat zucht





Stilaan tijd om de zomerdromen op te sluiten
Een nieuw palet van rood, geel en bruin ligt nu buiten

Heerlijke kleuren
Fantastische geuren


♣ ♣ ♣ ♣ ♣
anneke

De dagen worden grijs en kil
Ook buiten is het stil
Een tapijt van roestbruine blaren
Dempt onze stappen
Ik hoor de vleugels klappen
Van vogels die trekken naar de zon
Ik wou dat ik met hen mee kon...


anneke

De dageraad laat op zich wachten
reeds krimpt de dag minuutgewijs
en ongemerkt grijpt de nacht
weer vroeger naar de macht.
♠ ♠ ♠ ♠
Het daglicht wordt gerantsoeneerd.
♠ ♠ ♠ ♠
Het licht wordt steeds bedreigd,
de wolken tot uitvaart van het licht gereid,
een dagelijks ritueel van een teder afscheid.


Mark Eyskens
♥ ♥ ♥
♥  ♥
♥

Enkele sfeerbeelden
Sorrento

Marina Grande

Typische kraampjes

Marina piccola

Sorrento-Musical
Wij "The golden girls"genieten van een lekker glaasje

Wind, regen en soms zonneschijn
Zou dit 't einde van de zomer zijn ?
De rozen laten hun kopjes hangen
Zouden ook zij zo hevig naar zon verlangen ?
Misschien nog een heerlijke nazomer in't verschiet
Geloof je me.........of niet ?


anneke

Je hoort hier niets,en juist dat niets,
dat is zo veel,






het is hier heerlijk stil,
je hoort de mussen gapen,
hier ben je ver van het nietszeggend gekrakeel,





dit is een stilte, die hier valt,
om op te rapen.


T.Hermans

Spetter...Spetter...Spetter
Héérlijk gekletter






Spatten van water
Lachjes als zilveren geklater






De hitte daar denken we niet aan
We openen gewoon de kraan
♣ ♣ ♣ ♣ ♣
anneke

Morgen
vertel ik aan de bloemen
hoezeer ik je liefheb
want jij alleen weet
dat een kiemende buik
hemel én aarde beweegt
zo vertel ik aan de bloemen
hoe jij het trillend
handje vasthield
tot letters woorden schreven
zon-maan
water-vuur
avond-morgen
vertel ik aan de bloemen
dat "MOEDER"    
liefde is.


P.De Corte

De stilte
ligt in mij
zelden voelde ik haar zo
het teder strelen
van zachte handen
het traag kabbelen
van de beek






zoekend naar de volle stroom
wil jij mijn stroom zijn?
wilde ik je vragen
rustig pootjesbadend
aan de waterkant






ik keek je warme ogen binnen
en wist
met ademende zekerheid
dat jij mijn stilte bent
tussen bron en stroom
♥ ♥ ♥ ♥ ♥
P.De Corte

Tevreden zijn met het dagelijkse leven
En héél veel liefde kunnen geven
Daar komt het in 't leven op aan
Een arm om een schouder slaan
Gewoon een knuffel, een lieve blik
Samen zijn, jij en ik...


anneke

Een loden zon hangt boven de pasgemaaide velden

De zachte lommer van de bomen verkoelt mijn huid


Een klein briesje over de vijver strooit verfrissing uit

Even verpozen tussen het groen en zalig niets doen
 

De zon laat ze mooi rijpen en in september voor het grijpen


Nog even...en we kunnen proeven...

Zachtjes glijdt je weg
Ik zie je in een waas verdwijnen
Golven van ons mooie lied
Niemand die jou ziet
Enkel de geur blijft hangen
Weer een oneindig verlangen
Dromen zullen weer ontwaken
Lieve handen die me raken
Kusjes die je uit wil delen
Een glimlach die ik weer wil stelen


anneke

Dromen van verre landen...
en uitgestrekte stranden...



Dromen van verre reizen...
naar onvergetelijke paradijzen...




Dromen, een droom der dromen...
die ooit wel uit zal komen...


anneke

'k Heb menig, menig uur bij u
gesleten en genoten,
en nooit en heeft een uur met u
me een enklen stond verdroten.
'k  Heb menig blom voor u
gelezen en geschonken,
en, lijk een bie, met u, met u
er honing uit gedronken
maar nooit een uur zo lief met u,
zoo lang zij duren koste,
maar nooit een uur zo droef met u,
wanneer ik scheiden moste,
als de uur waarin ik dicht bij u,
dien avond, neergezeten,
u spreken hoorde, en sprak tot u
wat onze zielen weten.
Noch nooit een bloem zoo schoon van u,
gezocht, geplukt, gelezen,
als die dien avond blonk op u
en mocht de mijne wezen!
Ofschoon, zoo wel voor mij als u,-
wie zal dit kwaad genezen?-
een uur bij mij, een uur bij u,
niet lang een uur mag wezen
ofschoon voor mij, ofschoon voor u
zoo lief en uitgelezen,
die rooze, al was't een roos van u,
niet lang een roos mocht wezen,
toch lang bewaart, dit zeg ik u,
't ware ik 't al verloze,
mijn hert drie dierbre beelden:
u-dien avond-en-die rooze!


Guido Gezelle
(met dank aan W.D.)

Die lange eenzame nachten
Enkel wachten...wachten
Dan plots woorden uit een lieve mond
Zachte pleisters op een diepe wond
Komen fluisterend...heel zacht
Als een nieuwe droom vannacht







Laten we nu dansen op het strand
De voeten verstrengeld in het zand
We denken niet aan morgen
Vergeten even al onze zorgen
Straks weer lachend ontwaken
De kilte kan ons niet meer raken


anneke