Zomeravond

De strakke blauwe lucht
Het witte wolkje dat zucht
Zonnekusjes op mijn wangen
Ogen op oneindig verlangen


Dromen van het witte strand
Samen liggen in het mulle zand
Maar ook gelukkig in het groene gras
Mijmerend staren naar het volle glas


 Even nippen de lippen getuit
Rode stralen spreiden zich uit
De zon, de wijn, de warme gloed
Wat is het leven toch zoet



anneke

Hallo, mama die plukte ik voor jou...


Even kijken mama...




...ik zet de bloemetjes in een vaasje voor jou...


...omdat ik echt héél veel van je hou...




"Leve mama"

Daar ligt erbarmen in de avond,
een goedheid die geen grenzen weet:
Wie 's avonds geeft zijn hert, zijn handen,
Vergeet zo goed zijn eigen leed.


Daar ligt vergiffenis in de avond...,
O gij, die 'k ' s morgens heb gehaat,
Ik voel, dat gij ter schemer-ure,
Weer schoon door mijn gedachten gaat.


En liefde ligt er in de avond,
Zoveel, dat ik de wrede man,
Die 't schoonste van mijn droom ontwijdde
Des avonds weer beminnen kan.


Alice Nahon

Koude nachten maken haar bang
Eenzame nachten duren zó lang
Bange nachten van steeds wachten
Duisternis als een mantel gespreid
Niemand die zich naast haar vlijt
In haar ogen een warme gloed
Lippen die smaken zó zoet
De morgen sluit zijn nevelslierten
Als liefdevolle armen om haar heen
Een stille snik, een zacht geween
Een zucht...
Eindelijk de blauwe lucht.



anneke

Het zomeruur komt er weer aan.
Het zonlicht grijpt weer naar de macht
en overwint de duisternis van elke nacht.
Avondmalen kunnen wij weer nuttigen
in de onverklaarde klaarte
van een glinsterende avondstond.
Meer licht is ons gegund.
Licht beschonken bespieden wij de horizon,
lichtdorstig en met zilte mond,
verwonderd over het regelmatig licht,
dat sterft in de late uren
en elke ochtend oprijst,opgelicht.



Wij blijven achter,lichtgeraakt.
©
Mark Eyskens

Blijven turen door het raam
Hoog boven schittert de maan
Hopen en blijven dromen
Eens zal hij komen




De ridder op het witte paard
Is hij het wachten waard
Komt hij ooit naar je toe
Misschien slaap je al, je bent toch zo moe...
©
anneke

Een droomdag om de Lente te starten
Het zonnetje speelde ons parten
Heel de dag wroeten in de aarde
Beseffen:"Alleen dit heeft waarde."


Je één voelen met de natuur
Het nieuwe leven , zo puur
De vogels horen zingen
Lenteknoppen die openspringen.


De geur van pas gemaaid gras
Dromen hoe het vroeger was
Mooie herinneringen blijven hangen
Doen ons naar nog meer verlangen.


anneke

Dag
zei de lente
tegen verliefde koolmezen
het is tijd 
fluit
de trotse perenboom wakker
en zoek in zijn armen
een veilig nest






Voorzichtig
fluisterde de lente
tegen witte sterrenmagnolia
nog even wachten
tot hagel, wind en regen
hun maartse bui verliezen
aprils licht
meer warmte schenkt






Vooruit
nodigde de lente
de boer op het land
haal de paarden
uit hun winterstal
mest, ploeg en zaai
het nieuwe graan
de zomer in...
§§§§§§§
P.De corte

De eerste zonnestralen
strelen aarzelend
de ontluikende knoppen
©©©
Te vroeg voor een nieuwe Lente
maar toch even dromen
van wat heel snel zal komen
©©©
Heerlijk dat gevoel
alsof we worden gedragen
Een zacht briesje blaast
over struiken en hagen
©©©
We proberen de Winter
nu even te stoppen
Lentekriebels maken
ons jong en onverschrokken
©©©
We gaan er weer
met volle moed tegenaan
Die harde Winter heeft
ons wel wat pijn gedaan...



anneke

...dit jaar een onbestaande dag.
Wat zou ik doen als mij vannacht,
na de twaalfde slag,
een extra etmaal werd gegeven
en als geen ander dan ikzelf
dit wakker zou beleven?


Waar zou ik gaan?
Wat zou ik willen zien?
Wie zou ik kussen in zijn slaap?
Bij wie zou ik suiker
vervangen door het zout?


Of zou ik blijven liggen
naast hem die van me houdt,
tot aan het tweede ochtendgloren
waarin de nieuwe maand geboren?


Vera De Brauwer

Valentijnsdag
waaarop je
je liefste verwennen
mag....

Laten we februari overslaan
Om vlugger naar de lente te gaan
Kijken naar de strakke blauwe lucht
En zwaluwen in hun vlucht


anneke

Een zachte witte vacht
Hangt om de kale takken
Wat gisteren zo troosteloos leek
©


Zo somber en zo naakt
Is vanmorgen nog enkel
Een wereld vol pracht en praal
©


Een hermelijnen mantel
Vlijt zich om het koude lijf
als een witte deken
Met liefde uitgespreid...
©
a

2 0 0 9


Ik wens jullie een jaar heel bijzonder
Met telkens weer een ander wonder


Ook al heb je niets gevraagd
Ik wil je toch iets geven
Ook weer in het Nieuwe Jaar
Een plekje in mijn leven...
©©©
anneke

Een wondermooie vredige Kerst
Voor jullie allemaal
Gelukkig samen genieten van een heerlijk Kerstmaal
Verrassen met leuke pakjes onder
De boom
Wat kan het leven toch simpel zijn
En schoon


anneke

Alleen vannacht
hou ik
van deze winter
sneeuw was er niet
en het vroor
iets te zacht
ik mis de hemelse schittering
in kale wilgentakken
de stilte van het wit


Alleen vannacht
vind ik
heilvol rust
in winters donker
een cirkel koper
tussen zwart,
dé maan
straalt hoop:
ik zie met jou
nieuw lentelicht.


P.De Corte

Een glimlach om je mond
Zo fier je daar stond
Je ogen trokken me naar je toe
Opeens was ik niet meer moe

Een eerste handdruk, een zachte kus
Even leek ik een bange mus
Je drukte me tegen je aan
Ik kon en wilde niet weerstaan

Een geur om bij weg te dromen
Ik voelde je lippen komen
Je handen die me overal raken
Uit deze droom wil ik nooit ontwaken
©
anneke