te laat...
Waar ben je?
Je bent gegaan zomaar
zonder afscheid.
Je nam de trein
naar niemandsland
om nooit meer weer
te keren.
Waarom
zullen we nooit weten
Je liet niks achter
zelfs geen kattebelletje
niets
Wilde je dat wel?
of was er simpelweg
een kortsluiting
die je die stap
liet zetten toen?
En was er geen hand die zei
"kom met me mee"
of een hart dat je knuffelde
en zei "kom, bij mij, ik heb je nodig"
maaarrrrr wij waren er toch?
was dat niet genoeg voor jou?
Ik begrijp het niet...
maar ik aanvaard het wel.
er is geen weg meer terug.
.... het is te laat.



1 reactie op dit bericht
er is een weg
ik versta je pijn en je verdriet. en de leegte waarin je nu vertoeft.
als je graag eens rustig daarover babbelt wil ik er zijn voor jou. je kan mij op msn vinden met: hermandeleeuw@hotmail.com.
maar daarin beslis jij alleen in volle vrijheid. maar vriendschap kan de pijn verzachten.
veel sterkte en tot hoors.
liefs,
Herman