Welkom jij, die op mijn blog een kijkje komt nemen. Ik schrijf graag en daarom is het fijn om hier een plekje te hebben en met anderen te kunnen delen. Ik hoop dat het jou hier bevalt en je er iets aan hebt. Ik zou het tof vinden als je een reactie achterlaat in het gastenboek of misschien bij een stukje tekst. Groetjes, Patricia

Zaterdag 28 juli 2012

Een stad boven wolken

'k Heb gehoord van een stad boven wolken,
boven aardse benevelde landen.
'k Heb gehoord van de zonlichte stranden
en daarboven is nu ook mijn thuis.
Halleluja, moet mijn ziel zingen.
Halleluja, ik reis naar die stad toe.
Ook al was hier mijn weg soms vermoeiend,
maar het gaat naar omhoog en naar huis !

'k Heb gehoord van een stad zonder tranen,
zonder nood, zonder angst, zonder strijden,
waar ik nooit meer van ziekte zal lijden,
en ik weet dat ik nu daar zal zijn.
Halleluja, daar juichen wij allen.
Halleluja en twijfel verdwijnt daar.
Daar ik nooit meer zal struikelen of vallen.
Ik ben thuis, ik ben thuis bij mijn Heer !

'k Heb gehoord van de blanke gewaden
en van gouden, ja schitterende kronen.
'k Heb gehoord: Gods geslacht zal daar wonen;
en mijn wens was ook eens daar te zijn.
Halleluja, 't doet mijn geest verheugen.
'k Hoor gezangen van hemelse vreugden.
Dit onttrekt mij van al d' aardse bande
en mijn wens was ook daar eens te zijn.

Dit lied hoorde ik vandaag op een uitvaart
en het ontroerde me omdat het me deed me denken
aan onze zoon. Het maakt me triest dat hij er niet meer is
maar het troost me en maakt me gelukkig te weten
dat hij op zo'n mooie plek is.
Hij is thuisgekomen op een plek waar het beter is dan hier,
een plek zonder zorgen
een plek zonder pijn
een plek waar het goed is om te zijn
en een eeuwigheid te verblijven.

een plek waar ik ooit ook naartoe wil gaan.
maar nu nog niet....
het leven heeft nog veel te bieden.

Gedachten

Geschreven door JustMe57 om 14:49 Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Dinsdag 24 juli 2012

weemoed

de zon schijnt,
maar binnen in
mijn hart
giet het pijpestelen

van verdriet om
wat voorbij is
en nooit meer
terugkomt

van weemoed om
een klein zaadje
dat wilde groeien
maar de kracht
niet heeft

van hulpeloosheid
om de woorden
die telkens weer
tekort schieten

God,
in jouw handen
leg ik m'n verdriet
en m'n toekomstdromen.

Geef jij er
een betekenis aan?
Ik weet het
effe niet meer.

Gedichten

Geschreven door JustMe57 om 00:00 Reageer op dit bericht

Zaterdag 21 juli 2012

Voorbij

De tijd
haalt me in
en snelt me
stilaan voorbij.

De jeugd
komt aangelopen,
staat even stil en
laat me genieten
van het moment
en vervolgt z'n weg.

De tijd is voorbij en
laat enkel de herinnering
aan wat eens was
en nooit meer komt.

De toekomst
zit nog verscholen
achter de nevel
en de ochtendmist.

Niet hoorbaar,
enkel voelbaar,
zit hij te wachten
achter de horizon.

Zinderend
van hoop
en vertrouwen,
over wat de toekomst
mag brengen.

Wetend dat
uiteindelijk alles
op z'n plek valt
en het allemaal
GOED komt

Gedichten

Geschreven door JustMe57 om 12:38 1 reactie Reageer op dit bericht

Donderdag 19 juli 2012

uit het dagboek van Kato

Vannacht ben ik blijven logeren bij oma en opa. We hebben lang geslapen.
Oma is me komen halen om 9u, dan hebben we samen heerlijk ontbeten,
ik kreeg een boterhammetje en een baby yoghurtje en nadien nog een halve fles.
Ik moet nog wennen hé aan het eten van brood 's morgens.
Na m'n ontbijt heb ik van opa een heerlijk badje gekregen.
Nogal een evenement hoor..... m'n babybadje staat dan in de douche
opa er naast op z'n hukjes om me vast te houden
en ik maar spetteren en spatteren met m'n badspeelgoedjes.
Oma kwam me na een tijdje halen en heeft me afgedroogd, aangekleed
en m'n haartjes gekamd. Ik vond dat allemaal niet zo plezant,
ik had veel liever nog wat voortgespetterd in dat water.
Toen ik in de box lag en wilde spelen, begonnen m'n tandjes pijn te doen
en heb ik wat liggen zeuren, tot ik druppels kreeg en de pijn wat weg ging.
Oma is toen met me gaan wandelen en een paar boodschapjes gaan doen,
en ik heb lekker geslapen tot het tijd was voor de petatjes.
Nadien mocht ik van oma wat door de living kruipen,
heerlijk zo op ontdekkingstocht. Kruipen kan ik nog helemaal niet goed,
maar ik kom toch wel waar ik wil...... Wat is er toch veel te zien
in de grote-mensenwereld. Oma was bezig in de keuken,
de afwasmachine aan het uitladen zei ze ... wat dat is dat snap ik nog niet,
maar het zag er wel heeeel intressant uit, dus kroop ik er naartoe om eens te kijken.
Maar oma deed snel voor m'n neus de deur weer toe,
ze was zeker bang dat ik me pijn zou doen... maar niet erg..
ik had al weer wat anders gezien dat ik wilde verkennen..
er lagen oranje snippers en wat gek.. als ik bewoog,
vlogen die weg, als ik er weer naartoe kroop kon ik ze niet vastpakken,
raar hoor. Wat zie ik daar nu... aan de deur staat
een ronde zilveren top op de grond..
he, als ik duw beweegt die.... en als ik nog wat harder duw,
valt die omver en aha.... nu kan die rollen,
dat is veel intressanter dan al de rest in de keuken.
Ik zag dat oma wel goed op me lette, dat ik me niet pijn zou doen.
maar nu ben ik moe en ik ga nog wat slapen.

Tot later nog wel eens.

Gedachten

Geschreven door JustMe57 om 14:49 Reageer op dit bericht

Woensdag 18 juli 2012

ander leven

Hoi allemaal,
ook al was m'n man in het verleden al heel veel thuis (door het shiftwerk)
toch is het allemaal een beetje wennen.
De kleinkinderen komen regelmatig en ook dat vergt wel wat
organisatorisch talent van opa en oma...
maar gelukkig zijn we daar al jaren in getraind.
Enfin het is toch een beetje meer aanpassen dan ik gedacht had.
Vooral de uren dat ik alleen thuis was, die mis ik soms wel eens
en aan de andere kant als ik dan eens alleen thuis ben,
mis ik al snel de alomtegenwoordigheid van m'n ventje.
Hihihihi, 't is wel grappig als je dat zo leest.
Maar tja, ik ben dan ook al heel m'n leven een
emotioneel tegenstrijdig vrouwmens geweest
en ik zal dat waarschijnlijk dan ook wel
de rest van m'n leven blijven.

In het algemeen is het zalig die welverdiende rust
en m'n ventje geniet er dan ook met volle teugen van.

Gedachten

Geschreven door JustMe57 om 00:00 Reageer op dit bericht

Donderdag 31 mei 2012

Afscheid

Vandaag was officieel Rik's laatste dagje werken.
In de namiddag hebben we samen met z'n collega's gesmuld
van een lekkere ijstaart en een tasje koffie.
Nadien een prachtige speech van waardering van de adjudant
waarmee hij al 18 jaar samen werkt.
Bij het vertrek ..... alle auto's buiten met de sirene op
en een erehaag van brandweermannen in hun complete uitrusting.
Enorm indrukwekkend en ontroerend maar
..... een afscheid een brandweerman waardig!!!!!
Na 35 jaar trouwe dienst met hart en ziel heeft dat echt wel verdiend.

Gedachten

Geschreven door JustMe57 om 00:00 Reageer op dit bericht

Zondag 27 mei 2012

ons Pinksterkind

Op 30 mei, bijna 30 jaar geleden ........ werd je geboren op een pinksternacht om 2u30.
Je was een schat van een baby, met moeite om aan de daguren te wennen.
De eerste tijd sliep je meer overdag dan 's nachts. Later wende je daaraan.
Maar het was wel opmerkelijk dat je van rust hield. In je bedje alleen was je rustig en gelukkig.
In de kinderwagen brulde je de buurt bij elkaar. Terwijl je zussen net andersom waren.
Heel je leven bleef je een specialeke.

Vanaf je pubertijd zaten we dikwijls in elkaars haren. Je was een echte speelvogel en plaagde graag...
maar dan wist je niet van ophouden en werd het soms een ergernis.
Een van de dingen waar ik me het meest aan ergerde was...
dat je door m'n haar kwam wrijven en het helemaal in de war kwam maken,
waarna je me een knuffel gaf en zei.... dag mams.

Je wist m'n zwakke plekken en buitte die ten volle uit.... Tot ergernis van mezelf......
Maar toch hield ik van je....
Toen je vrouwke zwanger was kwam je af en zei
" mam.. geef me eens een knuffel, want dat mis ik...
de zwangere buik zit in de weg..... Je was en bleef een specialeke.

Er zijn zoveel mooie herinneringen en zovele dingen die ik mis
.... soms wilde ik dat je binnenkwam en m'n haar in de war maakte
net zoals je altijd deed en dan zou ik lachen omdat je bij me bent.

Gisteren was ik op het kerkhof toen het me allemaal overviel.
Ik heb op een bank in de buurt van je grafsteen zitten wenen.
Ik wilde zo graag dat je er nog was en met je dochter dolde in de tuin,
waar je zo dikwijls van droomde als ze groter zou zijn.
Ik wilde dat je op je kop stond en door het gras zou rollen, speelvogel die je was.

Ik zal nooit begrijpen waarom je het hebt opgegeven,
... net toen we plannen maakten voor een toekomst voor jou
... stap voor stap een nieuw leven tegemoet.....
Maar ik begrijp wel dat je heel veel verdriet moet gehad hebben dat je wegstopte
... uit medelijden met ons....

Maar ons verdriet is nu veel zwaarder.... dan dat je het verteld zou hebben
.... maar dat had jij waarschijnlijk nooit kunnen begrijpen.

Zoveel dingen lopen nu anders dan wij gedroomd hebben
..... en we moeten telkens weer oriënteren of we lopen zelf verloren.

Ach lieve zoon, wat zou ik je graag knuffelen en je nooit meer los laten.
Maar je bent nu THUIS....

Gedachten

Geschreven door JustMe57 om 20:22 2 reacties Reageer op dit bericht

Dinsdag 15 mei 2012

de glimlach van een kind..

"De glimlach van een kind doet je beseffen dat je leeft
De glimlach van een kind dat nog een leven voor zich heeft"

De woorden worden gezongen in een lied, meestal achteloos
want het is een vlot melodietje en daardoor een echte meezinger

Maar voor mij schuilt er zoveel waarheid in dat lied
want Kato, de jongste spruit van 6 maanden
kijkt je aan en dan ineens verschijnt daar weer
haar glimlach, die straalt je tegemoet
als je in haar ogen kijkt is het niet moeilijk
om het leven heerlijk te vinden
en één en al zonneschijn.

Het lied gaat echter verder en zingt over
"Dat leven is de moeite waard, met soms wel wat verdriet
Maar met liefde, geluk en plezier in 't verschiet"

En woensdagmiddag komt Marjon van 2,5 dan van school
en daarin herkennen we dan meer de dagelijkse zorgen en het verdriet van het leven.
Het kind groeit op zonder haar papa en dat doet ons pijn.
Maar ook de hoop en het verder leven van onze zoon
vinden we in haar terug, in haar guitige streken en haar vrolijke maniertjes,
in haar lief zijn voor haar kleine nichtje. En dat maakt het leven waardevol.

"Zo'n glimlach maakt je blij, daar kan geen feest meer tegenop
Wat geeft het of je ouder wordt, dat maakt toch niks meer uit
Want je voelt je gelukkig al heb je geen duit"

Twee nichtjes, ... kinderen nog, zo verschillend, maar ook weer zo gelijk.
Zo heerlijk onbevangen en eerlijk.
En maakt de glimlach van onze kleinkinderen ons heel gelukkig en heel tevree
en dan geeft het niet dat je ouder wordt.

Gedachten

Geschreven door JustMe57 om 00:00 Reageer op dit bericht

Zondag 13 mei 2012

een moederhart

Ik vind je
in een woord
in een blik
in een stukje muziek.

Ik vind je
in een foto
in een stukje tekst
in een herinnering.

Ik vind je
in een anekdote
in een lach
en een traan.

Ik vind je
in de ogen
van je dochter
en de mensen
om me heen

Ik vind je
in de vrienden
die van je hielden.

Overal vind ik
kleine stukjes
JIJ

als een puzzel
vallen ze in elkaar
en komen tot rust
diep in m'n hart

... in het besef
dat daar nu
jouw plekje is

...dat je thuisgekomen bent
en ik je daar kan
ontmoeten
in de liefde
van m'n moederhart.

Gedichten

Geschreven door JustMe57 om 12:36 1 reactie Reageer op dit bericht

Zondag 13 mei 2012

moederdag

Al sinds mijn kindertijd wordt bij ons thuis moederdag gevierd op 15 augustus (OLV hemelvaart)
en vaderdag op 19 maart (feest van de H. Jozef). In onze kindertijd was de wereld beperkt en die reikte niet verder dan je dorp, en vermits iedereen dat zo vierde, was het dus normaal.

In de school knutselden we in maart iets voor papa en in mei iets voor mama (omdat augustus in de vakantie viel, ging dat nu eenmaal niet anders). Maar thuis vierden we in augustus. Als we er een keer iets van zeiden " moeke, waarom zijn er 2 data?, dan antwoordde mijn moeder, "de ene is de katholieke en de andere de socialistische".
Hoe m'n moeder daar op kwam, weet ik niet, maar zo was het volgens haar en daar was geen protocollen aan. Dus lieten we dat maar zo. Later toen ik volwassen werd, kwam ik er achter dat de meerderheid van de mensen moederdag in mei viert en niet in augustus zoals wij....

Maar voor mezelf voelt het meer als moederdag in augustus.... dus vieren we het nog steeds zoals in m'n kindertijd in augustus.

Voor degene die het vandaag vieren, wens ik van harte

een hele fijne moederdag.

Gedachten

Geschreven door JustMe57 om 00:00 Reageer op dit bericht

Vrijdag 11 mei 2012

ogen van een kind

De oogjes van Kato stralen
en de glimlach op haar mond
weerspiegelt hoe blij ze is
dat je er bent.

De eerlijkheid van haar
ongekunstelde glimlach
ontdooid m'n gekwetst hart
elke keer weer opnieuw,

tot het zacht wordt van liefde
voor dit kleine mensenkind
dat je weet te raken

enkel maar door er
vandaag en morgen
te ZIJN.

Gedichten

Geschreven door JustMe57 om 17:56 Reageer op dit bericht

Maandag 7 mei 2012

waarden en ideeën

Mensen hebben waarden en ideeën,
dikwijls zijn die aangeleerd als kind en gaan ze je hele leven mee...
maar heel dikwijls stel je ze bij het opgroeien in vraag
en blijft die vraag terugkomen.

Dan vraag je je af... "wat moet ik nu met die idee?"
Meestal kijk ik dan heel diep in mijn hart en stel me de vraag:
"waarom zit het me dwars?"
"wat geeft mij dan wel een goed gevoel?"

Als mijn gevoel na een tijdje nog steeds hetzelfde blijft,
neem ik het voor mezelf als waarheid aan
en kunnen we weer een stapje verder.

Gedachten

Geschreven door JustMe57 om 11:25 Reageer op dit bericht

Zondag 6 mei 2012

zwevende ketting en gekettelde oorbellen

De titel klinkt je misschien raar in de oren, maar zo heette de workshop (http://www.facebook.com/jolyjewelsbelgium/app_398142946883409)
die ik zaterdag 5/5 gevolgd heb bij An van Joly Jewels (http://www.jolyjewels.be/)

't Was echt de moeite waard en heel leuk om te doen.
2,5 u zijn we bezig geweest.
Eerst uitzoeken uit de mooie parels die An ter beschikking had,
om kralen te vinden, dan 2 gecoate staaldraden knippen...
en de kralen in volgorde leggen in een mal.

En dan met hele duidelijke uitleg van An
een lusje maken en een slotje aanbrengen
dan aan de slag met knijpkralen, kralen en tangetjes.

Ik heb voor mezelf een mooie ketting gemaakt,
die prima past bij m'n outfit en m'n uitstraling
en 2 paar oorbellen, (1 passend bij de ketting
en een 2de zomaar omdat ik de combinatie wel zomers vond......
en het resultaat mag gezien worden. (al zeg ik het zelf

)

Gedachten

Geschreven door JustMe57 om 00:00 Reageer op dit bericht

Dinsdag 17 april 2012

even rust

even rust,
heel even genieten
zo heel intens
zalig genieten
van het nu.

want seffens is het misschien
voorgoed voorbij ....

en moeten we op weg
naar een volgende keer
van zomaar heel even
heel onverwachts
de rust
van dat moment.

Gedachten

Geschreven door JustMe57 om 19:01 1 reactie Reageer op dit bericht

Donderdag 12 april 2012

in balans

Vandaag mailde iemand me en zei dat ze me bewonderde
omdat ik ondanks alles toch zo positief overkom.

Lang geleden al heb ik ontdekt dat ik mooie dingen nodig heb.
Ze geven me houvast en een reden om voor te leven.
het is net zoals koud en warm
... ze zijn elkaars tegengestelde
en toch houden ze elkaar ook in evenwicht.

Zo houden mooie dingen, mij in balans
en ga ik daardoor op zoek naar mooie dingen,
misschien leef ik daardoor soms schijnbaar
een beetje buiten de werkelijkheid,
omdat ik overal toch iets moois in wil ontdekken.

Soms slaat verdriet ons neer. Maar de mooie dingen
houden ons rechtop en houden de balans in evenwicht.

Gedachten

Geschreven door JustMe57 om 09:58 Reageer op dit bericht

Woensdag 11 april 2012

glimp van geluk

Kato ligt in de box te lachen en te genieten
omdat ze een leuk plekje heeft
om te spelen en te trappelen
haar beentjes raken een speelgoedje
dat geluid maakt
en zo trekt ze de aandacht van oma en opa
die af en toe gaan kijken
en dan getrakteerd worden op
een stralende glimlach

Als ze honger heeft
of verschoond moet worden
laat ze zich horen
en wordt ze op haar wenken bediend
als dank is daar weer die stralende glimlach

Wat is het leven toch simpel als je 5 maand oud bent.

Het geluk zit blijkbaar in hele kleine dingen,
de truk bestaat erin ze te kunnen zien.

Gedachten

Geschreven door JustMe57 om 00:00 Reageer op dit bericht

Dinsdag 10 april 2012

schrijver en regisseur

Soms vraag ik me af.....
konden we maar teruggaan in de tijd
en dingen anders doen.
Vooral als er dingen zijn misgelopen
en ons verdriet doen.

Maar.....
wat zouden we dan anders doen?
zou het beter zijn?
of juist niet?

Ergens geloof ik wel dat er een plan achter zit
dat het niet zo maar een reeks toevalligheden is
en ook al is het script voor mij niet echt duidelijk
toch speel ik als acteur mee in het stuk
soms ben ik toeschouwer, soms figurant met een klein rolletje
en heel soms speel ik de hoofdrol in het stuk
dat "leven" heet.

Dan heb ik echt het gevoel dat ik er vat op heb
en kan ik het een klein beetje beïnvloeden
maar niet echt veel
want telkens je denkt dat je er vat op hebt,
gebeurt er iets en hopla, alles ligt in duigen
en als schipbreukelen dobberen we weer rond
en moeten ons overgeven aan
de schrijver en de regisseur,
die ons weer terugleiden
naar het "grote plan".

Is het dan toch de bedoeling God
dat wij ons overgeven aan jou?
en we jou de koorden van ons leven
in handen moeten geven?
Niet wat "ik" wil,
maar wat JIJ wilt?

Gedachten

Geschreven door JustMe57 om 00:00 Reageer op dit bericht

Zondag 8 april 2012

Zalig Pasen

takken die reiken naar de hemel

bloesem als teken van nieuw leven

kaars als symbool voor de eeuwigheid
paaseitjes voor het genieten en de gezelligheid

ik wens jullie allemaal een
Zalig Pasen

Algemeen

Geschreven door JustMe57 om 00:00 Reageer op dit bericht

Maandag 2 april 2012

2 april 2011 22u

Je liep op de sporen
wilde niets of niemand horen
alleen met je gedachten
niets meer te verwachten

teleurgesteld in de liefde
en het leven
zaten je gedachten vast
het leven was een last

niets kon je bekoren
je voelde je verloren
je wilde stilte
maar vooral ook rust

zo ging je moedeloos en alleen
zomaar van ons heen.

Rust nu maar zacht, lieve Joeri
we missen je
...........voor altijd.

Gedichten

Geschreven door JustMe57 om 00:00 Reageer op dit bericht

Zondag 1 april 2012

een jaar later

morgen is er een jaar voorbij....
...... maar voor mij
lijkt het of het pas gisteren was
dat ik je tegenkwam op de trap

wist ik veel dat het het laatste contact was
.. je laatste pas

dat het onze laatste woorden zouden zijn
.. die laatste woorden, toen niet belangrijk
eisen nu hun plek
precies omdat ze de allerlaatste zijn.

dat het de laatste keer zou zijn dat ik je zag
de laatste keer dat ik je kon aanraken
de laatste keer....

die laatste keer
en toen....
NOOIT MEER.

Vaarwel lieve zoon,
voor altijd ben je in m'n hart gebrand.
Ik zal je altijd missen.
Maar het leven gaat voort

en ik stap mee het leven in
...... met jou
voor altijd ... in m'n hart.

Gedachten

Geschreven door JustMe57 om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Meer van GedachtenSpinsels