GedachtenSpinsels

Soms is een gedachte enkel maar een gedachte. Soms is ze mijn hele leven.

akke.be

akke.be

Welkom jij, die op mijn blog een kijkje komt nemen. Ik schrijf graag en daarom is het fijn om hier een plekje te hebben en met anderen te kunnen delen. Ik hoop dat het jou hier bevalt en je er iets aan hebt. Ik zou het tof vinden als je een reactie achterlaat in het gastenboek of misschien bij een stukje tekst. Groetjes, Patricia

Vrijdag 11 mei 2012

ogen van een kind

De oogjes van Kato stralen
en de glimlach op haar mond
weerspiegelt hoe blij ze is
dat je er bent.

De eerlijkheid van haar
ongekunstelde glimlach
ontdooid m'n gekwetst hart
elke keer weer opnieuw,

tot het zacht wordt van liefde
voor dit kleine mensenkind
dat je weet te raken

enkel maar door er
vandaag en morgen
te ZIJN.

Geschreven door JustMe57 om 17:56 Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Maandag 7 mei 2012

waarden en ideeën

Mensen hebben waarden en ideeën,
dikwijls zijn die aangeleerd als kind en gaan ze je hele leven mee...
maar heel dikwijls stel je ze bij het opgroeien in vraag
en blijft die vraag terugkomen.

Dan vraag je je af... "wat moet ik nu met die idee?"
Meestal kijk ik dan heel diep in mijn hart en stel me de vraag:
"waarom zit het me dwars?"
"wat geeft mij dan wel een goed gevoel?"

Als mijn gevoel na een tijdje nog steeds hetzelfde blijft,
neem ik het voor mezelf als waarheid aan
en kunnen we weer een stapje verder.

Geschreven door JustMe57 om 11:25 Reageer op dit bericht

Zondag 6 mei 2012

zwevende ketting en gekettelde oorbellen

De titel klinkt je misschien raar in de oren, maar zo heette de workshop (http://www.facebook.com/jolyjewelsbelgium/app_398142946883409)
die ik zaterdag 5/5 gevolgd heb bij An van Joly Jewels (http://www.jolyjewels.be/)

't Was echt de moeite waard en heel leuk om te doen.
2,5 u zijn we bezig geweest.
Eerst uitzoeken uit de mooie parels die An ter beschikking had,
om kralen te vinden, dan 2 gecoate staaldraden knippen...
en de kralen in volgorde leggen in een mal.

En dan met hele duidelijke uitleg van An
een lusje maken en een slotje aanbrengen
dan aan de slag met knijpkralen, kralen en tangetjes.

Ik heb voor mezelf een mooie ketting gemaakt,
die prima past bij m'n outfit en m'n uitstraling
en 2 paar oorbellen, (1 passend bij de ketting
en een 2de zomaar omdat ik de combinatie wel zomers vond......
en het resultaat mag gezien worden. (al zeg ik het zelf

)

Geschreven door JustMe57 om 00:00 Reageer op dit bericht

Dinsdag 17 april 2012

even rust

even rust,
heel even genieten
zo heel intens
zalig genieten
van het nu.

want seffens is het misschien
voorgoed voorbij ....

en moeten we op weg
naar een volgende keer
van zomaar heel even
heel onverwachts
de rust
van dat moment.

Geschreven door JustMe57 om 19:01 1 reactie Reageer op dit bericht

Donderdag 12 april 2012

in balans

Vandaag mailde iemand me en zei dat ze me bewonderde
omdat ik ondanks alles toch zo positief overkom.

Lang geleden al heb ik ontdekt dat ik mooie dingen nodig heb.
Ze geven me houvast en een reden om voor te leven.
het is net zoals koud en warm
... ze zijn elkaars tegengestelde
en toch houden ze elkaar ook in evenwicht.

Zo houden mooie dingen, mij in balans
en ga ik daardoor op zoek naar mooie dingen,
misschien leef ik daardoor soms schijnbaar
een beetje buiten de werkelijkheid,
omdat ik overal toch iets moois in wil ontdekken.

Soms slaat verdriet ons neer. Maar de mooie dingen
houden ons rechtop en houden de balans in evenwicht.

Geschreven door JustMe57 om 09:58 Reageer op dit bericht

Woensdag 11 april 2012

glimp van geluk

Kato ligt in de box te lachen en te genieten
omdat ze een leuk plekje heeft
om te spelen en te trappelen
haar beentjes raken een speelgoedje
dat geluid maakt
en zo trekt ze de aandacht van oma en opa
die af en toe gaan kijken
en dan getrakteerd worden op
een stralende glimlach

Als ze honger heeft
of verschoond moet worden
laat ze zich horen
en wordt ze op haar wenken bediend
als dank is daar weer die stralende glimlach

Wat is het leven toch simpel als je 5 maand oud bent.

Het geluk zit blijkbaar in hele kleine dingen,
de truk bestaat erin ze te kunnen zien.

Geschreven door JustMe57 om 00:00 Reageer op dit bericht

Dinsdag 10 april 2012

schrijver en regisseur

Soms vraag ik me af.....
konden we maar teruggaan in de tijd
en dingen anders doen.
Vooral als er dingen zijn misgelopen
en ons verdriet doen.

Maar.....
wat zouden we dan anders doen?
zou het beter zijn?
of juist niet?

Ergens geloof ik wel dat er een plan achter zit
dat het niet zo maar een reeks toevalligheden is
en ook al is het script voor mij niet echt duidelijk
toch speel ik als acteur mee in het stuk
soms ben ik toeschouwer, soms figurant met een klein rolletje
en heel soms speel ik de hoofdrol in het stuk
dat "leven" heet.

Dan heb ik echt het gevoel dat ik er vat op heb
en kan ik het een klein beetje beïnvloeden
maar niet echt veel
want telkens je denkt dat je er vat op hebt,
gebeurt er iets en hopla, alles ligt in duigen
en als schipbreukelen dobberen we weer rond
en moeten ons overgeven aan
de schrijver en de regisseur,
die ons weer terugleiden
naar het "grote plan".

Is het dan toch de bedoeling God
dat wij ons overgeven aan jou?
en we jou de koorden van ons leven
in handen moeten geven?
Niet wat "ik" wil,
maar wat JIJ wilt?

Geschreven door JustMe57 om 00:00 Reageer op dit bericht

Zondag 8 april 2012

Zalig Pasen

takken die reiken naar de hemel

bloesem als teken van nieuw leven

kaars als symbool voor de eeuwigheid
paaseitjes voor het genieten en de gezelligheid

ik wens jullie allemaal een
Zalig Pasen

Geschreven door JustMe57 om 00:00 Reageer op dit bericht

Maandag 2 april 2012

2 april 2011 22u

Je liep op de sporen
wilde niets of niemand horen
alleen met je gedachten
niets meer te verwachten

teleurgesteld in de liefde
en het leven
zaten je gedachten vast
het leven was een last

niets kon je bekoren
je voelde je verloren
je wilde stilte
maar vooral ook rust

zo ging je moedeloos en alleen
zomaar van ons heen.

Rust nu maar zacht, lieve Joeri
we missen je
...........voor altijd.

Geschreven door JustMe57 om 00:00 Reageer op dit bericht

Zondag 1 april 2012

een jaar later

morgen is er een jaar voorbij....
...... maar voor mij
lijkt het of het pas gisteren was
dat ik je tegenkwam op de trap

wist ik veel dat het het laatste contact was
.. je laatste pas

dat het onze laatste woorden zouden zijn
.. die laatste woorden, toen niet belangrijk
eisen nu hun plek
precies omdat ze de allerlaatste zijn.

dat het de laatste keer zou zijn dat ik je zag
de laatste keer dat ik je kon aanraken
de laatste keer....

die laatste keer
en toen....
NOOIT MEER.

Vaarwel lieve zoon,
voor altijd ben je in m'n hart gebrand.
Ik zal je altijd missen.
Maar het leven gaat voort

en ik stap mee het leven in
...... met jou
voor altijd ... in m'n hart.

Geschreven door JustMe57 om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

Donderdag 22 maart 2012

zon kleurt de dag

de afgelopen dagen waren gehuld
in een waas van verdiet
om wat niemand ziet
maar vandaag kleurt
het lentezonnetje de dag
en tovert een glimlach

de kleindochter in m'n armen
tovert een nog grotere lach
die ons hart wil verwarmen

Naast de zon en de lach
heeft verdriet z'n vaste plek gekregen
in ons leven
maar er is nog zoveel te geven
en ook zoveel liefde te ontvangen
wat dagelijks de zon doet schijnen
en een glimlach tovert
op onze wangen.

Geschreven door JustMe57 om 14:07 Reageer op dit bericht

Zaterdag 17 maart 2012

verbijstering .... en herkenning

woensdagmorgen bij het opstaan
maakte ik plannen
voor een paar uurtjes fitness.
Radio of TV had ik niet gehoord.

Dus onwetend van wat er in de wereld gebeurd was
start ik de fiets op en kijk ik naar TV
plotsklaps zie ik beelden van
een drama dat zich die nacht heeft afgespeeld
en wordt ik overvallen door de beelden
van een crashende bus en hoor het nieuws,
van zoveeeel dode en gewonde kinderen
..... in eerste instantie ben ik verbijsterd
en leef intens mee met de ouders en het drama

en het troosteloze gevoel overvalt me
.... wanneer ze je als ouder vertellen
dat je kind er niet meer is.
Ik denk terug aan het apathische, bevroren gevoel
van verdriet om ons kind en
alles komt weer terug.

Psychologen vertellen wat ouders voelen
en hoe ze dat drama moeten verwerken...
... en dat er minstens een keer alle seizoenen
moeten gepasseerd zijn.....
en ik denk..... heel stilletjes in mezelf
ik weet het... jammer genoeg uit ervaring

het zal voor de ouders nog heel zwaar worden
om met die stilte en dat gemis
voor altijd om te gaan.

Ik kan enkel aan de kant staan
en hen heel veel sterkte toewensen
want ik weet dat de komende tijd
niet makkelijk zal zijn.

Geschreven door JustMe57 om 12:14 1 reactie Reageer op dit bericht

Dinsdag 13 maart 2012

kuierend in herinneringen

Onze beide dochters
kwamen rondsnuisteren
en opruimen op de zolder.
Kijken wat ze wilden bewaren,
sorteren, wat nog kon
hergebruikt worden
door de kleinkinderen

De ene, boven aan de ladder
om dozen aan te geven,
.... de andere beneden
om aan te pakken.

De hele kamer ernaast
stond uiteindelijk bomvol.
Op de grond gezeten,
werd er doos per doos bekeken
en kreeg het een bestemming
voor de ene stond een doos links,
voor de andere rechts,
soms .. voor de papierdoos,
sommige spullen hebben de tand des tijd
niet doorstaan en kwamen terecht
in de prullenbak.....

En plezier dat ze hadden,
we hoorden ze tot beneden
giechelen en lachen
om de herinneringen
die naar boven kwamen.

En zo is er bij ons
weer een stukje meer
ruimte ontstaan
op de zolder
die we kunnen gebruiken
voor nieuwe herinneringen...

Geschreven door JustMe57 om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

Vrijdag 9 maart 2012

tastbaar en dichtbij... in m'n droom

Midden op straat kwam ik hem tegen
en vanzelfsprekend nam ik hem mee naar huis.
Ik had hem zo erg gemist de afgelopen maanden.
Tegen mijn man zei ik "niet verschieten....kijk eens wie hier is".
Die was stomverbaasd, maar ook heel blij.
Het was net zoals in de bijbel in het verhaal
"de thuiskomst van de verloren zoon."
en dat was het dan ook letterlijk voor ons.
Zoveel geknuffel en zoveel liefde in de kamer.
Zoveel warm gevoel.

We wilden feesten
en daar horen vanzelfsprekend bubbels bij,
dus ging ik champagne halen ....
Praktisch als ik ben, zat ik onderweg al te denken
hoe moet het nu voor z'n paspoort ;-).
Ik kwam mensen tegen en ik zei "Joeri is terug",
maar mondje dicht voorlopig, geef hem nog maar wat rust.
Ik liep blij verder om champagne te halen.....

en toen werd ik wakker
en was het alleen maar een droom

maar het blij, intens
en toch wel vredig gevoel
blijft nazinderen.....

Geschreven door JustMe57 om 12:02 1 reactie Reageer op dit bericht

Zaterdag 3 maart 2012

Karnavalstoet

De sfeer en de ambiance zit er in
en vol enthousiasme en
goeie moed gaan de groepen
al zingend en dansend door de straat
handenvol snoep worden gegooid
naar de kijkende
en lachende toeschouwers

Een paar uurtjes later
is de stoet al wat uiteengevallen
de kou en de vermoeidheid
is toegeslagen en het gezicht
weerspiegelt wat ze denken
de meesten blijven even enthousiast
en krikken de sfeer weer op.

De toeschouwer kijkt
en geniet van de sfeer,
de ambiance en van het zien
van oude bekende gezichten
die uitnodigen tot een babbel.

Al bij al was 't weer een
gezellige middag.

Geschreven door JustMe57 om 00:00 Reageer op dit bericht

Vrijdag 2 maart 2012

ons Marjon

zo onzeker ze was een jaar geleden,
zo zelfzeker en parmantig stapt ze nu
de wereld tegemoet.

't is fantastisch te zien hoe ze dankzij haar bril
zelfzekerder geworden is en stap voor stap
van een onzekere peuter van 1.5 jaar oud
uitgegroeid is tot een kleuter
die met vertrouwen de wereld
tegemoet treedt.

Haar uitdagende en koppige houding
steekt nog regelmatig de kop op,
maar ook haar leergierigheid, haar vriendelijkheid
en haar attent zijn op kleine dingen.

Alles heeft ze gezien en alles zegt ze
en dan soms ineens wordt ze verlegen en
komt er geen woord meer uit.

Toch mooi om als oma en opa
mee te mogen stappen
op de weg van je kleinkind.

Geschreven door JustMe57 om 00:00 Reageer op dit bericht

Maandag 27 februari 2012

lapjes/herinneringsdeken

Toen onze zoon vorig jaar net overleden was heb ik al zijn persoonlijke kleding
uit de kast gehaald, opgeplooid en in dozen in de kleerkast gezet...
dat was ontzettend moeilijk, maar het moest gebeuren voor onze gemoedsrust.
Zo waren ze tijdelijk uit het zicht .. maar toch niet helemaal weg.
Vandaag (10 maanden later) heb ik de tijd genomen om de inhoud van die dozen
te bekijken en het grootste deel heb ik opgeruimd en in zakken gestopt.
Straks doen m'n man en ik ze samen weg voor het goede doel.
Zo krijgen ze een tweede leven en heeft er nog iemand warmte van.

Gisteren kwam ik online een link tegen van een lapjesdeken/herinneringsdeken.
(Voor de geïntresseerden vind je hier de link: http://pinterest.com/pin/231865080784981485/ )

In het voorbeeld hebben ze oude jeans gebruikt, maar uit ervaring weet ik
dat het ook met andere materialen kan want ik heb er vroeger samen met de dochters
eens een gemaakt (die na jaren.... nog steeds in gebruik is)

Dus heb ik een aantal kledingstukken van hem bewaard,
omdat ze net dat ietsje meer hebben, waardoor zijn karakter tot uiting komt,
De idee om van hem een herinneringsdeken te maken, spreekt me echt wel aan
en daar wil ik me in de toekomst toch wel mee bezig gaan houden...
Zo krijgen een aantal van zijn kleren op een heel persoonlijke manier een tweede leven.

Je kind missen blijft ontzettend moeilijk... maar door zulke projectjes blijft hij in onze gedachten
en onze herinneringen levend en tastbaar aanwezig om wie hij was.
En het voelt goed zo.

Geschreven door JustMe57 om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

Zaterdag 18 februari 2012

opgeruimd en vernieuwd

Voor m'n verjaardag heb ik een nieuwe PC gekregen.
Een vriend van onze zoon heeft me geholpen om er een goeie uit te zoeken .....
zo eentje met wat power en snelheid (om de woorden van de jeugd te gebruiken)

Het irriterende getik van m'n vingers
terwijl dat 10 jaar oude beestje opstartte
en pogingen deed om z'n vrouwtje tevreden te stellen
door weer de nodige gegevens te voorschijn te toveren
behoort voortaan tot het verleden.
De jeugd en de moderne techniek deden hun intrede.
Want jong is die PC uiteraard nog .....amper een weekje oud.

De gegevens van de oude werden opgeruimd en weggeborgen op
een externe harde schijf, een deel voor direct hergebruik
en een ander deel voor 't archief,
misschien komt het wel nooit meer onder het stof vandaan.
Ik heb de microbe te pakken en ga alvast verder met opruimen
met het goeie voornemen van deze PC wat meer rust te gunnen
en niet vol te proppen met overbodige programma's en gegevens.
Maar mezelf kennende.....
We zullen over een paar jaar nog eens terugflitsen en kijken
of er nog iets overschiet van dit goeie voornemen.

Het zou fijn zijn als dat met onszelf ook maar zo gemakkelijk ging,
om alle overbodige balast aan de kant zetten op een extern systeem
... dat we enkel open doen wanneer we er klaar voor zijn
dat we heel makkelijk kunnen opruimen door op de "delete" knop
te drukken en permanent te verwijderen uit onze prullenbak.
zodat we nooit meer op een onbewaakt ogenblik
overvallen worden door verdriet en pijn.
Maar tja, dan zouden we geen mensen,
maar robots geworden zijn.
en zou dat dan een verbetering zijn?

Geschreven door JustMe57 om 11:44 Reageer op dit bericht

Woensdag 8 februari 2012

een dag met een strikje

"verboden toegang voor de jarige"
dat bordje vond ik vanmorgen aan de deur toen ik benedenkwam.
Dus tja, dan maar stilletjes weer naar boven gestapt om af te wachten
wat manlief aan het bekokstoven was achter de gesloten deur.
Een hele feestbuffet is het geworden met fruitsap en aardbeien als opener,
dan champagne om te klinken op de jarige,
vers gebakken pistoletjes en al mijn lievelingslekkernijen....
als dessert een lekker tasje koffie met petit-fours.
Een uurtje later de jongste kleindochter met haar mama hier..
met haar gefrazel en haar lieve lachjes....

....... mijn dag kan alvast niet meer stuk.

Bedankt voor die toffe "55ste " verjaardag.
Onze oudste dochter noemt het een omdraaiverjaardag.
al moet ik zeggen dat ik het zelf ook wel speciaal vind
met die 2 dezelfde cijfers naast elkaar...

Geschreven door JustMe57 om 16:58 1 reactie Reageer op dit bericht

Vrijdag 3 februari 2012

veraf en toch dichtbij

je aardse lichaam is opgenomen
en leeft verder in de cosmos.

je geest leeft voort in een plek
die we hemel noemen

je bent ver weg

maar de herinneringen aan jou
leven verder in ons hart

zo leef je verder
als een deel van ons

en zo ben je
voor eeuwig en altijd
heel dichtbij...
©Patricia

Geschreven door JustMe57 om 12:32 1 reactie Reageer op dit bericht

Meer van GedachtenSpinsels

↑ Terug naar de berichten