Categorie: Gedichten

de zon schijnt,
maar binnen in
mijn hart
giet het pijpestelen

van verdriet om
wat voorbij is
en nooit meer
terugkomt

van weemoed om
een klein zaadje
dat wilde groeien
maar de kracht
niet heeft

van hulpeloosheid
om de woorden
die telkens weer
tekort schieten

God,
in jouw handen
leg ik m'n verdriet
en m'n toekomstdromen.

Geef jij er
een betekenis aan?
Ik weet het
effe niet meer.

De tijd
haalt me in
en snelt me
stilaan voorbij.

De jeugd
komt aangelopen,
staat even stil en
laat me genieten
van het moment
en vervolgt z'n weg.

De tijd is voorbij en
laat enkel de herinnering
aan wat eens was
en nooit meer komt.

De toekomst
zit nog verscholen
achter de nevel
en de ochtendmist.

Niet hoorbaar,
enkel voelbaar,
zit hij te wachten
achter de horizon.

Zinderend
van hoop
en vertrouwen,
over wat de toekomst 
mag brengen.

Wetend dat
uiteindelijk alles
op z'n plek valt
en het allemaal 
GOED komt

Ik vind je
in een woord
in een blik
in een stukje muziek.

Ik vind je 
in een foto
in een stukje tekst
in een herinnering.

Ik vind je 
in een anekdote
in een lach
en een traan.

Ik vind je
in de ogen
van je dochter
en de mensen
om me heen

Ik vind je
in de vrienden
die van je hielden.
 
Overal vind ik 
kleine stukjes
JIJ

als een puzzel
vallen ze in elkaar
en komen tot rust
diep in m'n hart

... in het besef
dat daar nu
jouw plekje is

...dat je thuisgekomen bent
en ik je daar kan
ontmoeten
in de liefde
van m'n moederhart.

De oogjes van Kato stralen
en de glimlach op haar mond
weerspiegelt hoe blij ze is
dat je er bent.

De eerlijkheid van haar
ongekunstelde glimlach
ontdooid m'n gekwetst hart
elke keer weer opnieuw,

tot het zacht wordt van liefde
voor dit kleine mensenkind
dat je weet te raken

enkel maar door er 
vandaag en morgen
 te ZIJN.

Je liep op de sporen
wilde niets of niemand horen
alleen met je gedachten
niets meer te verwachten

teleurgesteld in de liefde
en het leven
zaten je gedachten vast
het leven was een last

niets kon je bekoren
je voelde je verloren
je wilde stilte
maar vooral ook rust

zo ging je moedeloos en alleen
zomaar van ons heen.

Rust nu maar zacht, lieve Joeri
we missen je
...........voor altijd.

je aardse lichaam is opgenomen
en leeft verder in de cosmos.

je geest leeft voort in een plek
die we hemel noemen

je bent ver weg

maar de herinneringen aan jou
leven verder in ons hart

zo leef je verder
als een deel van ons

en zo ben je
voor eeuwig en altijd
 heel dichtbij...
©Patricia

stap voor stap
hand in hand
op weg
naar een land
van liefde
van vrede
en van goeie wil
het is er vredig
en heel stil.

konden we maar
in een ogenblik
naar daar
zalig genieten
in het zand,
op het strand
en weer terug
in een bliksemflits.

zomaar, zalig
niets doen,
niets denken,
zomaar niets.

luisterend naar de muziek
word ik stil en blij
't leven is goed
zoals het is.
Ik zal je altijd blijven missen
elke dag steeds weer
maar ik heb vrede
met je keuze
Jij nam afscheid
van deze wereld.
Jij hebt geleefd
zoals je wilde
en zolang je wilde.
Ik moet denken
aan de buurman
die ook uit het leven stapte
en tijdens de viering
speelden ze het lied
"I did it my way"
en dat geldt ook voor jou
Jij vulde je leven in
op jouw eigen manier
en wij kunnen niet anders
dan het accepteren
en er vrede mee hebben.
Wel vandaag heb ik dat.
Lieve zoon, rust zacht
Tot kijk in het paradijs.

een vriendelijk woord,
een luisterend oor
een boek
om de sfeer
op te snuiven
zomaar
gratis voor niks.

Wat kan het fijn zijn,
als dat je zomaar
onverwachts
in de schoot
geworpen word

dan ben je dankbaar
om het leven
dankbaar
om de vriendschap
dankbaar
omdat je leeft.

dankbaar dat de zon
binnenin je
haar licht aansteekt
en je dag blij maakt.

zomaar, gratis, voor niks.

Waar ben je?
Je bent gegaan zomaar
zonder afscheid.

Je nam de trein
naar niemandsland
om nooit meer weer
te keren.

Waarom
zullen we nooit weten
Je liet niks achter
zelfs geen kattebelletje
niets

Wilde je dat wel?
of was er simpelweg
een kortsluiting
die je die stap
liet zetten toen?

En was er geen hand die zei
"kom met me mee"
of een hart dat je knuffelde
en zei "kom, bij mij, ik heb je nodig"

maaarrrrr wij waren er toch?
was dat niet genoeg voor jou?
Ik begrijp het niet...
maar ik aanvaard het wel.

er is geen weg meer terug.
.... het is te laat.