Voorbij
De tijd
haalt me in
en snelt me
stilaan voorbij.
De jeugd
komt aangelopen,
staat even stil en
laat me genieten
van het moment
en vervolgt z'n weg.
De tijd is voorbij en
laat enkel de herinnering
aan wat eens was
en nooit meer komt.
De toekomst
zit nog verscholen
achter de nevel
en de ochtendmist.
Niet hoorbaar,
enkel voelbaar,
zit hij te wachten
achter de horizon.
Zinderend
van hoop
en vertrouwen,
over wat de toekomst
mag brengen.
Wetend dat
uiteindelijk alles
op z'n plek valt
en het allemaal
GOED komt





1 reactie op dit bericht
mooi!
liefs,
Herman