Naar de inhoud

GedachtenSpinsels

Soms is een gedachte enkel maar een gedachte. Soms is ze mijn hele leven.
akke.beakke.be
Welkom jij, die op mijn blog een kijkje komt nemen. Ik schrijf graag en daarom is het fijn om hier een plekje te hebben en met anderen te kunnen delen. Ik hoop dat het jou hier bevalt en je er iets aan hebt. Ik zou het tof vinden als je een reactie achterlaat in het gastenboek of misschien bij een stukje tekst. Groetjes, Patricia

Archief

tussen Kerst en Nieuwjaar

We zitten midden in de sfeer rond Kerst en Nieuwjaar.
In alle winkels, overal op straat kom je hem tegen.
Hij straalt geluk en vrede uit en nieuwe kansen.
Mensen mailen en schrijven elkaar lieve dingen.
En dat is mooi, maar toch ontbreekt er iets.
Het is een raar gevoel, net of je er niet helemaal bij hoort.
Of je uit je lichaam getreden bent en naast je lichaam kijkt.

Als ik daar over nadenk.. dan weet ik het wel..
er ontbreekt iemand ..... en het gemis en het verdriet,
maakt dat we niet volledig blij kunnen zijn.
Ik had hem nog zo graag hier bij ons gehad,
maar de realiteit is anders.... en 't zal nooit meer zijn.
Hoe moet het nu verder met ons?
zal er in alle feesten voortaan een beetje leegte zijn?
alsof ons geluk een beetje verdwenen is?
Wie zal het zeggen?   De tijd misschien?

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door JustMe57 om 17:13 Reageer op dit bericht

Zalig kerstfeest en Gelukkig nieuwjaar






Door de woestijn van het leven
gaan we op weg
naar de geboorte
van het kind.
Het brengt ons dromen
en verwachting,
geluk en vrede,
liefde voor elkaar
en aandacht voor 
wie naast ons leven.

 

Van harte een Zalig Kerstfeest
en een Gelukkig nieuwjaar.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door JustMe57 om 00:00 Reageer op dit bericht

Waar je hart is..

Een tijdje geleden kwam ik in een film de tekst tegen
"je thuis is waar je hart is". 

Ik vraag me af,
wat als een stuk van je hart verdwenen is... 
.. omdat het meegenomen is ....
in het graf naar de eeuwigheid.
Ik vraag me af,
of ik me daarom soms zo ontheemd voel,
omdat ik een stuk mis. 

Het is wel zo dat alle mensen die we goed gekend hebben
en waarvan we afscheid hebben genomen.... 
een stukje van onszelf meenemen,
maar die laten dan weer een stukje van zichzelf achter

en dat gevoel is toch wel anders.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door JustMe57 om 18:18 Reageer op dit bericht

onze zoon

"wij stappen alleen verder naar een leven dat telkens herbegint
en telkens opnieuw sterft in wat wij nooit bezitten."
Dit stukje las ik vandaag bij Herman de Leeuw (dagboekzoektocht)

Het doet me mijmeren over onze zoon die er niet meer is,
een kind dat we met liefde hebben grootgebracht,
die we zoveel we konden geholpen hebben
doorheen de moeilijke tijden waar hij doorheen moest.
Hij deed altijd stoer en struis en lachte alles weg,
maar zijn hart moet dikwijls gebloed hebben
en bittere tranen weende hij volgens mij in stilte.
Hij zei "ik ben opgegroeid in een paradijs,
maar het echte leven was hij niet tegen opgewassen.
Hij heeft zijn keuze gemaakt
en heeft de trein genomen naar zijn paradijs.
En wij bleven in stilte achter 

en stappen alleen verder naar een leven dat telkens herbegint
en telkens opnieuw sterft in wat wij nooit bezitten.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door JustMe57 om 00:00 Reageer op dit bericht

wereld van verschil

Soms is het leven hard en moeilijk en dan ineens loopt het weer van een leien dakje.
Zo blijft het leven boeiend en waardevol, maar makkelijk is het nooit.
Af en toe wordt je blij verrast en maakt één zin een wereld van verschil.
Een wereld van verschil naar de toekomst toe,
die wordt dan ineens veel meer gekleurd
en geeft er een positief tintje aan.
Soms denk je dan wel eens had ik dat maar eerder geweten,
misschien had het voor meer mensen een verschil gemaakt
en hadden ze andere keuzes gemaakt.
Maar misschien ook niet!
Dat zullen we ook nooit te weten komen,
omdat hun keuze definitief en onomkeerbaar geworden is.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door JustMe57 om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht

de vriendenlijst

I have a list of folks I know, all written in a book,
And every now and then, I go and take a look.
That is when I realize these names...
they are a part, not of the book they're written in...
but taken from the heart.

For each Name stands for someone,
who has crossed my path sometime,
and in that meeting they have become,
the reason and the rhyme.

Although it sounds fantastic,
for me to make this claim,
I really am composed
of each remembered name.

Although you're not aware of any special link,
just knowing you, has shaped my life...
more than you could think.

So please don't think my greeting
as just a mere routine,
your name was not forgotten in between.

For when I send a greeting that is addressed to you,
it is because you're on the list of folks I'm indebted to.
So whether I have known you for many days or few,
in some ways you have a part in shaping things I do.

I am but a total of many folks I've met,
you are a friend I would prefer never to forget.

Thank you for being my friend!

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door JustMe57 om 00:00 Reageer op dit bericht

lang geleden

Ik zie nu dat er bijna 2 jaar zitten tussen het laatste berichtje en de dag van vandaag.
Intussen is er zoveel gebeurd en lijkt m'n hele leven op z'n kop te staan.
In die tijd zijn we grootouders geworden van 2 schatten van kleinkinderen
en zijn we ouder en wijzer geworden.....
ondertussen gaan we doorheen een tragedie na de zelfdoding van onze zoon
en moeten we hiermee leren leven. We proberen het te aanvaarden want
ook al weten we grotendeels wat er speelt omdat we hem het laatste jaar hebben
opgevangen toch is er na 8 maanden nog steeds heel veel verdriet
en snappen we nog steeds niet waarom.
Toch is er nog zoveel om voor te leven. Zijn dochter is een kleine schat,
ook al is ze best heel eigenwijs en test ze ons iedere keer weer uit.
De jongste kleindochter is pas 6 weken en is nog zo zalig als ze slaapt
en hebben we al dikwijls tegen elkaar gezegd
"Gelukkig dat we die kleine kinderen hebben om van te genieten."
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door JustMe57 om 00:00 Reageer op dit bericht

zomaar een dag?

zomaar een dag?
zomaar een morgend?
Neen hoor, ....
een dag vol zorgen,
maar ook een dag vol verwachting,
een dag met herinneringen
maar ook vol van toekomstdromen.
een dag die al half voorbij is
maar die ook nog moet beginnen.
een dag.....
zoals zovele dagen
maar toch weer anders dan gisteren
en hij zal anders zijn dan morgen.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door JustMe57 om 00:00 Reageer op dit bericht

verder zonder jou

‎6 maanden...

ze zijn verdwenen in een ogenblik
gisteren nog ging je buiten
en zei je "tot straks"

's avonds sloeg de deur dicht
en riep je "Ik ben thuis"

en nu....
geen slaande deuren meer,
geen stem die roept..
enkel stilte....

 een foto,
een steen op het kerkhof.
M. doet high five met je grafsteen,
net zoals ze met jou altijd deed

gisteren kreeg je spontaan een kusje
en ze zei "dada papa"
toen ze van je wegging.

Je keek zo uit,
naar de tijd toen ze groot zou zijn
en je echt met haar
zou kunnen spelen.

Nu is ze 2
en zou je samen kunnen spelen,
maar haar papa
......is er niet meer.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door JustMe57 om 00:00 Reageer op dit bericht

rouwen

Het leven is moeilijk,
het verlies is ondraaglijk.
Rouw dus maar en vecht.
Zoek je weg terug
op jouw eigen tempo,
en jouw eigen manier.
Maar onthou dat J.
gewild zou hebben,
dat je levendig en inspirerend
zou blijven,
dat je vecht tegen de pijn,
met alles wat je in je hebt,
want dat is de reden
dat hij je liefhad.

gehoord en vrij vertaald

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door JustMe57 om 00:00 Reageer op dit bericht

Meer van GedachtenSpinsels

↑ Terug naar de berichten