Donderdag 24 oktober 2013
Het geheim
het geheim van het lied
is de vibratie in de stem
van de zanger
en de trilling
in het hart
van de luisteraar
kahlil gibran
Geschreven door Lucy om 20:41
Maandag 7 oktober 2013
Dwalend langs de nacht
geluidloos als in
de stilste dromen,
zo heb ik je zien komen,
zoekend naar mijn wakende hand.
Je was als een ster
uit duizend en een verhalen,
een eenzame vlinder
heel stil fluisterend
een woordloos verhaal
klein, eenvoudig
en toch ...
heb ik je begrepen.
Gerard de Nerval
Geschreven door Lucy om 13:34
Donderdag 26 september 2013
mocht je me vergeten .
Mocht je me vergeten
wil ik dat
je één ding weet;
Als ik kijk naar de kristalmaan ,
de rode tak van trage herfst
bij mijn raam ,
als ik bij het vuur gezeten ,
de ongrijpbare as neem
of rimpelig lijf van brandhout ,
weet je ,
dat alles mij tot jou voert ,
alsof alles wat bestaat ,
geuren ,licht , metalen ,
scheepjes zijn die varen
naar jouw eilanden
die me verwachten .
Welnu dan ,
als beetje bij beetje
jouw liefde voor mij minder wordt ,
zal beetje bij beetje
mijn liefde voor jou minder worden .
Als je me plotseling vergeet ,
zoek me niet ,
want ik zal je reeds vergeten zijn .
Als.
Pablo Neruda
wil ik dat
je één ding weet;
Als ik kijk naar de kristalmaan ,
de rode tak van trage herfst
bij mijn raam ,
als ik bij het vuur gezeten ,
de ongrijpbare as neem
of rimpelig lijf van brandhout ,
weet je ,
dat alles mij tot jou voert ,
alsof alles wat bestaat ,
geuren ,licht , metalen ,
scheepjes zijn die varen
naar jouw eilanden
die me verwachten .
Welnu dan ,
als beetje bij beetje
jouw liefde voor mij minder wordt ,
zal beetje bij beetje
mijn liefde voor jou minder worden .
Als je me plotseling vergeet ,
zoek me niet ,
want ik zal je reeds vergeten zijn .
Als.
Pablo Neruda
Geschreven door Lucy om 22:01
Woensdag 25 september 2013
Mocht je me vergeten (vervolg)
Als je de wind van vlaggen
die door mijn leven waait
waanzinnig lang vindt ,
en je besluit
me aan de oever te laten
van het hart waarin ik wortel
bedenk
dat op die dag , op dat uur ,
ik mijn armen OP zal heffen ,
dat mijn wortels naar buiten komen
om andere gronden te zoeken .
Maar als je dag na dag ,
uur na uur , voelt
-onverzoenlijk lief-
dat je voor mij bestemd bent ,
als , dag na dag ,een bloem
aan je lippen ontstijgt
om mij te zoeken ,
ach dan , allerliefste ,
komt dat vuur weer in mij op ,
in mij blust niets
of wordt vergeten ,
mijn liefde voedt zich
aan jouw liefde :
zolang je leeft
zal mijn liefde
in jouw armen zijn
zonder mijn armen
te verlaten .
Pablo Neruda
die door mijn leven waait
waanzinnig lang vindt ,
en je besluit
me aan de oever te laten
van het hart waarin ik wortel
bedenk
dat op die dag , op dat uur ,
ik mijn armen OP zal heffen ,
dat mijn wortels naar buiten komen
om andere gronden te zoeken .
Maar als je dag na dag ,
uur na uur , voelt
-onverzoenlijk lief-
dat je voor mij bestemd bent ,
als , dag na dag ,een bloem
aan je lippen ontstijgt
om mij te zoeken ,
ach dan , allerliefste ,
komt dat vuur weer in mij op ,
in mij blust niets
of wordt vergeten ,
mijn liefde voedt zich
aan jouw liefde :
zolang je leeft
zal mijn liefde
in jouw armen zijn
zonder mijn armen
te verlaten .
Pablo Neruda
Geschreven door Lucy om 00:00
Donderdag 31 januari 2013
Natuurlijk
Natuurlijk moest die jongen in het duin
merken dat ik intens naar hem keek.
Natuurlijk kwam hij toen vlak langs me
met veel overbodige bewegingen
hoewel hij me zogezegd niet zag.
Natuurlijk begon hij een lenteballet
met een vriendje en een bal,
natuurlijk streek hij veel te meisjesachtig
telkens door zijn erg lange haar
en keek daarbij eens om,
flitsend gebid in duister gezicht.
Natuurlijk lag hij later
loom kauwend op een helmspriet
in dat aandoenlijk verschoten badbroekje
helemaal alleen in een warme duinpan.
Natuurlijk ging ik zacht en ongemerkt weg
en natuurlijk heb ik daar de hele dag spijt van.
Hans Warren
(1951-2001)
merken dat ik intens naar hem keek.
Natuurlijk kwam hij toen vlak langs me
met veel overbodige bewegingen
hoewel hij me zogezegd niet zag.
Natuurlijk begon hij een lenteballet
met een vriendje en een bal,
natuurlijk streek hij veel te meisjesachtig
telkens door zijn erg lange haar
en keek daarbij eens om,
flitsend gebid in duister gezicht.
Natuurlijk lag hij later
loom kauwend op een helmspriet
in dat aandoenlijk verschoten badbroekje
helemaal alleen in een warme duinpan.
Natuurlijk ging ik zacht en ongemerkt weg
en natuurlijk heb ik daar de hele dag spijt van.
Hans Warren
(1951-2001)
Geschreven door Lucy om 15:36
Woensdag 30 januari 2013
Het liefdeslied
HET LIEFDESLIED
Een dichter schreef eens een liefdeslied en het was wonderschoon.
En hij maakte er vele afschriften van en stuurde die aan zijn vrienden en bekenden,
en zelfs aan een jonge vrouw die hij slechts eenmaal had ontmoet
die aan gene zijde van de bergen woonde.
Na een dag of twee kwam er een boodschapper van de jonge vrouw
met een brief. In die brief zei ze:
"Laat me je verzekeren dat ik diep geroerd ben door het liefdeslied dat je hebt geschreven.
Kom nu mijn vader en mijn moeder bezoeken en wij zullen schikkingen treffen aangaande de verloving."
En de dichter schreef haar: "Mijn dierbare vriendin, het was slechts een liefdeslied uit een dichterhart,
gezongen door iedere man aan iedere vrouw."
En zij riposteerde: "Huichelaar en leugenaar in woorden,
vanaf vandaag tot aan mijn sterfdag zal ik alle dichters haten om uwentwil.
uit : De Zwerver
Geschreven door Lucy om 00:00
Zondag 20 januari 2013
gezel
uit het niets kwam u op me af, boog u zich
naar mij toe: ik wil u wel gezelschap houden.
u gaf niet meer details. u zei niet: even. u zei
niet: een leven lang. u zei niets over een hand
vasthouden, u zweeg over mij verblinden
met uw lijf. ik had nooit in uw ogen mogen
zinken, mijn hoofd had ik moeten afwenden
zodat u het niet gek had weten maken. u
zou goed gezelschap zijn. en ik geloofde dat.
Uit de bundel ‘buiten westen’, Poëziecentrum
David Troch
Geschreven door Lucy om 19:20
Dinsdag 8 januari 2013
Een jonger vrouw
Een jonger vrouw
In mij is een jonger vrouw dan ik
met lichter ogen en smaller handen.
Zij staat op kleine gespitste voeten
door mijn ogen naar buiten te zien,
zij kijkt naar de dagen, naar licht en naar kleuren,
ziet alles verwonderd, ziet alles heel schoon.
Beiden verlangen we, dat zij kon spreken,
dat zij kon bewegen en leven en breken
de donkere, die om haar woont.
Ankie Peypers (1928-2008)
Geschreven door Lucy om 21:03
Dinsdag 1 januari 2013
Varen
Varen
Achter de woorden zal ik me verschuilen.
Achter de wind die het water doet huilen.
Daar is de maan die me stil komt begroeten.
Wit schijnt het licht op het zand aan mijn voeten.
Niemand die ziet wat ik hier heb gebouwd.
Een schip om te zeilen, de golven zijn zout.
Nu ben ik weg en dwars door het licht
vaar ik naar jou toe in mijn gedicht.
Johanna Kruit
Achter de woorden zal ik me verschuilen.
Achter de wind die het water doet huilen.
Daar is de maan die me stil komt begroeten.
Wit schijnt het licht op het zand aan mijn voeten.
Niemand die ziet wat ik hier heb gebouwd.
Een schip om te zeilen, de golven zijn zout.
Nu ben ik weg en dwars door het licht
vaar ik naar jou toe in mijn gedicht.
Johanna Kruit
Geschreven door Lucy om 15:31
Dinsdag 18 december 2012
Weer wenkt de stroom, weer zijgt de zoele vrede……
Weer wenkt de stroom, weer zijgt de zoele vrede
der zomerschelde zalvend neer in mij
De zon zit op de zinderende rede,
de zon zingt door een oude schilderij.
Weer wenkt de stroom, weer loop ik als verloren
de dijken langs en in het gouden licht
vlammen er popels en van uit het koren
laait vuur voor een verrukkelijk gedicht.
Weer wenkt de stroom, weer lokt de groene tover
van bos en beemd, van dijk en notelaar
en in het water spiegelt zich het lover
loom en bij middaghitte weemoedzwaar.
Weer wenkt de stroom, weer loopt het zand der uren
door ’t land dat trilt van Gods aanwezigheid.
De zachtheid van een zomer die blijft duren
is als een droom die voortleeft in de tijd.
Weer wenkt de stroom, weer zijgt de zoele vrede
zalig ononderbroken neer in mij.
Zweven door paradijselijker eden
ooit nog zulk licht en zulke lorelei?
Jos Coveliers
Schilderij: René De Saeger
Geschreven door Lucy om 21:33
Donderdag 15 november 2012
De herfst blaast op den hoorn
De Herfst blaast op den horen
en ’t wierookt in het hout ;
de vruchten gloren.
De stilten weven gobelijnen
van gouddraad over ’t woud,
met reeën, die verbaasd verschijnen
uit varens en frambozenhout,
en sierlijk weer verdwijnen …
De schoonheid droomt van boom tot boom,
doch alle schoonheid zal verdwijnen,
want alle schoonheid is slechts droom,
maar Gij zijt d’ Eeuwigheid !
Heb dank dat Gij mijn weemoed wijdt
en zegen ook zijn vruchten.
Een ganzendriehoek in de luchten ;
nu komt de wintertijd.
Ik hoor U door mijn hart en door de rieten zuchten.
Ik ben bereid.
Felix Timmermans
1886-1947
Geschreven door Lucy om 13:25
Dinsdag 9 oktober 2012
Leeuwerik
Weet je nog hoe we ,vroeg voor de tijd van het jaar
en laat voor de tijd van de dag,een leeuwerik hoorden zingen
zo ragfijn als Melle schilderde,met een penseel met slechts één haartje.
Als ik ooit nog eens een leeuwerik hoor zal ik altij….d aan je denken.
Laten we zeggen,omdat ik ze toch niet zo goed uit elkaar ken dan jij: bij alle vogels.
En weet je nog hoe we ons die zondagavond afvroegen
Of er wel leven zou zijn op Venus?Je zei toen:Ik wou van wel,ik zou het heelal er een beetje gezelliger op vinden.Zo is het ook,nu jij gaat sterven,met de dood
Elke keer als ik Venus zie zal ik aan je denken
Laten we zeggen,omdat ik ze toch niet zo goed uit elkaar ken als jij: bij elke ster.Elke zondagavond.
En omdat ik ook de dagen niet uit elkaar ken,
Laten we zeggen:altijd
H de Coninck
Geschreven door Lucy om 11:42
Donderdag 30 augustus 2012
Een lege plek om te blijven
Een lege plek om te blijven
Ga nu maar liggen liefste in de tuin,
de lege plekken in het hoge gras, ik heb
altijd gewild dat ik dat was, een lege
plek voor iemand, om te blijven.
uit: Een lege plek om te blijven,
Geschreven door Lucy om 21:40
Vrijdag 3 februari 2012
sneeuw
Sneeuwen is het tederste wat de hemel kent.
Het regent een soort manna van bijna niets
en vult de hand van wie ook niets verlangt.
Sneeuwen is zacht zijn met grote hevigheid,
in korte vlagen wat, als in de liefde,
iemand met open ogen blind kan maken.
Sneeuwen is beminnen: haast ongemerkt
beginnen, overgaan in het tederste geweld,
zachtjes slaan en zich te laat bezinnen
als alles al is toegedekt en je verder
nog slechts op vermoeden aangewezen bent.
Sneeuwen is herbeginnen,
sneeuw in onze slaap gevallen,
hopen stilte toegevoegd aan een stille nacht.
Liefde is altijd sneeuw
als je die niet meer verwacht
Marcel van Nieuwenborgh
Geschreven door Lucy om 19:40
Zaterdag 14 januari 2012
Zoek me, tussen de anderen
zoek me, tussen de anderen
sta ik, de voeten in een hoek
geplant, de knieën samen
een stam, recht omhoog
tot aan de heupen van hars.
mijn ruggegraat
een schors voor spechten en zwammen,
mijn buik een bast voor wormen en maden,
mijn wervels de takken voor vogels en nesten.
mijn schouder een blad,
mijn schouders bladeren, recht omhoog
tot aan de weelderige kruin.
alleen de armen, de armen
niet. die steek ik wijd als twijgen
om me heen, aan elke vinger
een verse vrucht.
(uit de cyclus: alles op afstand)
Silvy Marie
sta ik, de voeten in een hoek
geplant, de knieën samen
een stam, recht omhoog
tot aan de heupen van hars.
mijn ruggegraat
een schors voor spechten en zwammen,
mijn buik een bast voor wormen en maden,
mijn wervels de takken voor vogels en nesten.
mijn schouder een blad,
mijn schouders bladeren, recht omhoog
tot aan de weelderige kruin.
alleen de armen, de armen
niet. die steek ik wijd als twijgen
om me heen, aan elke vinger
een verse vrucht.
(uit de cyclus: alles op afstand)
Silvy Marie
Geschreven door Lucy om 10:23
Zaterdag 14 januari 2012
Cliché
Cliché
Laat haar met rust.
En laat haar alleen overdag.
En wacht, onderga
De slepende klok van haar lokroep.
Ga niet overstaag.
Wacht. En zoek 'avonds
De deur en klop aan en omhels
De spannende sleur
Van je liefde. Verzwijg je cliché
Dat ons afscheid ons al tegemoetkust.
Leonard Nolens
Uit: Zeg aan de kinderen dat wij niet deugen.
Querido
Laat haar met rust.
En laat haar alleen overdag.
En wacht, onderga
De slepende klok van haar lokroep.
Ga niet overstaag.
Wacht. En zoek 'avonds
De deur en klop aan en omhels
De spannende sleur
Van je liefde. Verzwijg je cliché
Dat ons afscheid ons al tegemoetkust.
Leonard Nolens
Uit: Zeg aan de kinderen dat wij niet deugen.
Querido
Geschreven door Lucy om 10:13
Maandag 19 december 2011
Als je zeker bent...
Als je zeker bent
dat ik dood ben.
Roep niet de anderen
maar zet je
... aan mijn laatste bed.
Vertel me
hoe stil en rustig alles is.
Zeg me
dat de zon schijnt
tussen lentegroen.
Vertel hen later
dat ik weg ben.
Ze storen mijn slaap.
Streel een laatste keer
mijn haren,
en sluit de deur.
Laat de duisternis
me zacht omarmen.
Geraard van Heusden
Geschreven door Lucy om 13:21
Donderdag 8 december 2011
De Gift
Geef mij wat je bij je hebt.
Geen sleutels of geld.
Wel wat er maar even is.
Het vlug gekrabbelde telefoonnummer.
Het meegestoomde papiertje in je jaszak.
De knoop op het punt van verliezen.
De woorden die je net niet hebt gezegd.
De kracht te veel om een deur open te doen.
Alles waar je niets meer aan hebt.
Geef mij het geruis van je katoen.
De wind kan wel zonder.
K Schippers
Amsterdam 1936
Geen sleutels of geld.
Wel wat er maar even is.
Het vlug gekrabbelde telefoonnummer.
Het meegestoomde papiertje in je jaszak.
De knoop op het punt van verliezen.
De woorden die je net niet hebt gezegd.
De kracht te veel om een deur open te doen.
Alles waar je niets meer aan hebt.
Geef mij het geruis van je katoen.
De wind kan wel zonder.
K Schippers
Amsterdam 1936
Geschreven door Lucy om 00:00
Zondag 30 oktober 2011
Dan zal de stilte
Dan zal de stilte
alle woorden tot zich nemen
en keren de golven
terug naar de oceaan
van grondeloosheid.
En alles wat ooit gezegd is
over vrede en liefde
zal als een stralend licht
zichtbaar worden
voor de tot rust gekomen geest.
Marcel Messing
Geschreven door Lucy om 00:00
Donderdag 6 oktober 2011
Goed dat u niet bezeten bent van mij .
Goed dat u niet bezeten bent van mij .Goed dat ik ook van u niet ben bezeten .
Dat wij op aarde blijven en dat wij
Niet wegzweven naar andere planeten .
Goed dat ik gek mag doen - losbandig , vrij ,
Dat ik mijn woorden niet hoef af te meten ,
En dat een aanraking van uw kledij
Geen wild , benauwend vuur in mij ontketent .
Goed dat u in mijn bijzijn ook gerust
Liefkozingen van anderen kunt krijgen .
En dat u , als een ander mij eens kust ,
Mij niet met hel en vagevuur zult dreigen .
Goed dat u steeds , bewust of onbewust ,
Mijn lieve naam , o lieve , zult verzwijgen.....
Dat nooit in 't godshuis , in gewijde rust
Een halleluja voor ons op zal stijgen .
Ik dank u voor dat alles ; ik ben blij
Dat u , zonder er zelf iets van te weten ,
Zo van mij houdt :dank voor de zon die wij
Niet samen zien , de niet met u gesleten
Verstilde nacht ; dat wij elkander bij
Zonsondergang en maneschijn vergeten .
Dat u niet - ach ! - bezeten bent van mij ,
Dat ik ook -ach ! - van u niet ben bezeten .
Tsvetajeva Marina Ivanova
1892-1941 Rusland
vertaling Anne Stoffel
Geschreven door Lucy om 00:00