oog om oog

Paul van Ostaijen
Geboren in Antwerpen
22 februari 1896 / 18 maart 1928

Waarom zijn je ogen vol tranen , mijn kind ?
Wat verschrikkelijk van hen , je altijd om niets te beknorren !
Je hebt je vingers en je gezichtje met inkt besmeurd bij het schrijven ,
noemen ze je daarom nu een smeerpoets ?
Foei ! Zouden ze ook de volle maan een smeerpoets durven noemen , omdat ze haar gezicht met inkt heeft bemorst ?

Voor iedere kleinigheid geven ze je een standje , arm kind ;
ze staan altijd klaar om in niemandal iets verkeerd te vinden !
Je hebt met spelen je kleedje gescheurd , noemen ze je daarom slordig ?
Foei ! Hoe zouden ze dan de herfstwolken noemen die door flarden van wolken heen lacht ?

Bekommer je niet om wat ze zeggen , mijn kind .
Ze maken een lange lijst van je misdaden .
Iedereen weet hoeveel je van zoetigheid houdt -noemen ze je daarom nu begerig ?
Foei ! Hoe zouden ze ons dan niet moeten noemen die zo erg veel houden van jou ?

Rabinandranath tagore

BLOEDGANG

er is het onderhuids verraad
dat elk verweer aan stukken slaat
mijn verweer -- het geweer
op mijzelf gericht
de eigen klap
in het eigen gezicht
de opgebroken straat
het huis dat aan het water staat
herinnering
aan het foetus-zijn:
de deur intrappen met ogen dicht
en reeds het bankroet van de laatste snik
de laatste adem
het laatste gedicht .

Simon  Vinkenoog
1928-2009

Wanneer ik jou kleurig speelgoed breng,mijn kind ,begrijp  ik waarom er in de wolken en op het water een spel is van kleuren , en waarom de bloemen in allerlei tinten geschilderd zijn ,
-wanneer ik jou kleurig speelgoed breng  ,mijn kind .

Wanneer ik zing om je te laten dansen , begrijp ik pas goed waarom er muziek klinkt in het bladergeritsel , en waarom de golven een koor van stemmen opzenden naar de luisterende aarde ,
-wanneer ik zing om je te laten dansen .

Wanneer ik zoetigheid breng voor je grage mondje , weet ik waarom er honing verborgen ligt in de kelk van een bloem , en waarom vruchten heimelijk gevuld worden met zoete sappen ,
-wanneer ik zoetigheid breng voor je grage mondje .

Wanneer ik je gezichtje kus om je lachje te zien , mijn schat , begrijp ik pas goed hoeveel vreugde er van de hemel stroomt met het morgenlicht , en hoe heerlijk de zomerbries mijn lichaam liefkoost ,
-wanneer ik jou kus om je lachje te zien .

Rabindranath Tagore

Wie zijt gij , lezer, die over een honderd jaar mijn gedichten lezen zult ? Geen enkele bloem kan ik u zenden uit mijn rijkdom dezer uitbundige lente, geen enkele streep gouds uit de pracht van gindse wolken.
Open uw deuren wijd ! En kijk om u heen,- verzamel in uw bloesemende tuin de geurige herinnering aan de verdwenen bloemenweelde van een eeuw geleden.
Moge dan,- in de blijheid van uw hart,- de levende vreugde voelbaar zijn , die op een lentemorgen zong , om haar blij geluid nog over honderd jaar de wereld in te zenden !

Rabindranath Tagore

Leef je eigen leven ,waar je bent , als wie je bent ,
met haar , hem en de dingen waarmee je bent .
Zie de situatie waarin je verkeert als steun en stem jezelf er op af .
Want je komt er toch niet onderuit .


Swami Prajnanpad