Zaterdag 25 april 2009
Kom naast me zitten.....
Portugal
1988 - 1935
Kom naast me zitten, Lydia, aan de oever der rivier .
Laten we rustig kijken naar haar loop en leren
Dat het leven langsgaat , en wij houden elkaars hand niet vast .
(Leggen wij de handen in elkaar .)
Bedenken wij vervolgens ,volwassen kind'ren , dat het leven
Langsgaat en niet blijft , niets nalaat en nooit weerkeert ,
Gaat naar een zee verweg , dicht bij het fatum ,
Verder dan de goden .
Maken wij de handen los,'t is niet de moeite ons te vermoeien .
Of wij genieten ,dan wel niet ,wij gaan voorbij de rivier .
Beter is te weten stil voorbij te gaan .
En zonder grote onrust .
Zonder liefden,zonder haat, noch hartstocht die de stem verheft ,
Noch afgunst die de ogen tezeer doet bewegen,
Noch zorgen ,want mét hen zou de rivier niet minder stromen ,
En altijd uitmonden in de zee .
Beminnen wij elkander kalm , bedenkend dat wij , als we wilden ,
Elkaar zouden kunnen kussen , strelen en omhelzen ,
Maar dat het beter is te zitten naast elkaar en
De rivier te horen stromen en te zien .
Plukken wij bloemen , neem ze in je hand en leg ze
In je schoot , en laat haar geur het ogenblik verzachten -
Dit ogenblik waarin wij kalm in niets geloven ,
Argeloze heidenen der decadentie .
Althans , als ik eerst schaduw word , zul jij mij herinneren
Zonder dat die herinnering je brandt of pijnigt of ontroert ,
Want nimmer legden wij de handen in elkaar , noch hebben wij gekust
Noch zijn wij meer geweest dan kinderen .
En mocht,vóór mij, jij de obool gaan brengen aan de somb're bootsman ,
Dan zal ik niets te lijden hebben als ik aan je denk .
Zacht zul je zijn wanneer ik je mij zo herinner - aan de oever der rivier ,
Trieste heiden en met bloemen in haar schoot .
Fernando Pessoa (Ricardo Reis -heteroniem)
vertaling :August Willemsen
Geschreven door Lucy om 00:00
