Donderdag 24 juni 2010

Saint-Porchaire - Saint-Thomas-de-Conac

Saint-Thomas-de-Conac is een gemeente in het Franse departement Charente-Maritime (regio Poitou-Charentes) en telt 555 inwoners (2004). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Jonzac. De oppervlakte van Saint-Thomas-de-Conac bedraagt 27,7 km², de bevolkingsdichtheid is 20,0 inwoners per km².

In de omgeving:
Saintes (uitspraak: Sénte) is een gemeente in het departement Charente-Maritime in de regio Poitou-Charentes. De plaats is meer dan tweeduizend jaar geleden gesticht door de Romeinen aan de rivier de Charente. Zij noemden de plaats Mediolanum Santonum naar de Gallische stam der Santonen die in die tijd de Saintonge streek bevolkten.
Saintes ligt in een bocht van de rivier Charente tussen La Rochelle en Bordeaux aan de snelweg A10. De stad telde in 1999 25 595 inwoners zonder de voorsteden en 51 542 inwoners met de voorsteden.
Vooraf aan de romeinse verovering woont de Gallische stam der Santonen in de streek bij de rivier de Charente. Dit volk geeft zijn naam aan de streek Saintonge en de stad Saintes. Men weet niet of Saintes al bestond als Gallische plaats, maar de Romeinen ontwikkelen Mediolanum Santonum onder keizer Augustus. Gelegen aan de Via Agrippa, de belangrijke weg uit Lugdunum (Lyon), speelt de stad al vroeg een belangrijke rol en ze wordt in de Ie eeuw na Chr. de hoofdstad van de civitas santonum (stad der Santonen, romeinse administratieve onderverdeling) en van de provincie Gallia Aquitanea. Die functie gaat in de IIe eeuw over naar Poitiers, daarna in de IIIe eeuw naar Bordeaux, maar Saintes gaat vanaf het begin van de IIe eeuw achteruit.
Als hoofdstad van de grootste provincie van Gallia is Saintes begiftigd met een groot aantal monumenten : een amfitheater, een triomfboog, de boog van Germanicus die op de toenamlige brug over de Charente stond, de thermen van Saint-Saloine en een aquaduct. Men schat dat de stad toen ruim 15000 inwoners telde en dat de stadsgrenzen overeenkwamen met de huidige stadsgrenzen.
Volgens een legende zou de stad al vroeg gekerstend zijn door Sint Eutrope, een bisschop en martelaar, maar uit onderzoek blijkt dat de kerstening veeleer pas begonnen is in de IVeof Ve eeuw. Na een periode van achteruitgang bouwt men in de IIIe eeuw stadsmuren en sluit de stad zich op binnen de Charente. Voor de bouw van de stadsmuur werd materialen gebruikt van het oude Romeinse forum en van de andere oudheidkundige gebouwen.

Verslag van de rit van Saint-Porchaire naar Saint-Thomas-de-Conac:
* Vertrokken op 24 juni 2010 om 10.00 uur.
* Afstand: 63,41 km
* Route via Saint-Pochaire, Le Breuil, Soulignonne, Corme Royal, Pisany, Montchamps, Thézac, Montpellier-de-Médilan, Saint-André-de-Lidon, Touchay-la-Foy, Boutenac-Touvent, Lorignac, Saint-Dizant-de Gua, Conac, Saint-Thomas-de-Conac.
* Tijd: 3 uur 01 min
* Gemiddelde uursnelheid: 21,00
* Maximumsnelheid: 49,82 km / uur

Verslag:
Na een mooi geserveerd ontbijt, waarvan we weliswaar niet veel aten – herinner van gisteravond de vissoep en de sardines ‘a la plancha’ en daarvoor nog de oesters met witte wijn – wuift de vrouw des huizes ons uit. Bonne route!
Het landschap ziet er alleszins behalve vlak uit. Het is goed dat er vandaag een minder lange afstand af te leggen is. Het uurgemiddelde liegt er niet om. Na iedere afdaling opnieuw een beklimming.
In Thézac beginnen de eerste Gironde-wijngaarden. Het is de streek van de Pineau, de cognac en de Pineau-de-Charentes, waar verscheidene wijnboeren hun handel aan de passant willen verkopen.
De laatste beklimming vóór het binnenrijden van Conac gelijkt op die van de muur in Geraardsbergen: dus moet ik wel degelijk van de fiets… Daarbij valt te noteren dat de temperatuur intussen oploopt tot 32 graden.
Aangekomen rond 13.30 uur, hebben we ruimschoots de tijd om met de wagen de streek van de Gironde te bezoeken. De vrouw des huizes geeft wat uitleg over wat er al zien is: Talmont-sur-Gironde met zijn verkeersvrije winkelstraatjes (parking vóór het binnenrijden van dit commercieel gedoe) die lijken op een beetje Sluis of Hulst… In Merchers hebben we het Nonnenstrand (plage des Nonnes) tussen de Falaisen. Verdergelegen is de stad Royan, voor ons vergelijkbaar met Nice en de Promenade des Anglais.

Het logement:
Het verblijf is in een zeer klein dorpje. John en Dominique Degorce-Noble verwelkomen ons met een frisse drank. De kamer is zeer netjes.
De uitbating door dit koppel gebeurt sinds 2008. De man van Engelse afkomst, de vrouw is in haar jonge jaren naar Engeland gaan wonen als ‘au pair’. Recent zijn ze dus naar Frankrijk geëmigreerd.

Geschreven door Claude Gekiere om 00:00

Woensdag 23 juni 2010

Saint-Romans-les-Melle - Saint-Porchaire

Saint-Porchaire is een gemeente in het Franse departement Charente-Maritime (regio Poitou-Charentes) en telt 1335 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Saintes. De oppervlakte van Saint-Porchaire bedraagt 17,4 km², de bevolkingsdichtheid is 76,7 inwoners per km².

In de omgeving:
Saint-Jean-d'Angély is een gemeente in het Franse departement Charente-Maritime (regio Poitou-Charentes) en telt 7491 inwoners (2004). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Saint-Jean-d'Angély.De oppervlakte van Saint-Jean-d'Angély bedraagt 18,8 km², de bevolkingsdichtheid is 398,5 inwoners per km².

Verslag van de rit van Saint-Romans-les-Melle naar Saint-Porchaire:
* Vertrokken op 23 juni 2010 om 09.15 uur.
* Afstand: 72,89 km
* Route via Saint-Romans-lès-Melle, Etrochon, Secondigue-sur-Belle, Chizé,Dampierre-sous-Boutonne, Blanzay, Antezant, Saint-Jean-d’Angely, Mazeray, Bignay, Les Bertons, Saint-Savinien, La Ronardière en Saint-Pochaire.
* Tijd: 3 uur 02 min
* Gemiddelde uursnelheid: 24,01
* Maximumsnelheid: 51,72 km / uur

Verslag:
De dag begint goed: géén wolkje aan de lucht, bij het mooi geserveerd ontbijt voor het eerst vers appelsiensap. In de loop van de dag zal de temperatuur zelfs oplopen tot 31 graden.
Corinne Guizard wijst de weg naar Etrochon, maar goed de GPS toont hetzelfde.
Vanuit Chizé is er wel een omleiding via Ville-sur-Eau en Le Vert. Enfin, een ‘omleiding’ omdat we ondervinden dat de GPS in Frankrijk niet altijd de juiste toestand weergeeft.
In Dampierre-sous-Boutonne denken we recht te hebben op een koele verfrissing, daar wrdt ook de stempel geplaatst in het boekje in ‘le Mairie’. Dit is het laatste dorp in de Deux-Sèvres; we komen nu in het departement van Charente-Maritime.
In Saint-Jean-d’Angely wordt halt gehouden. Er is daar een markt aan de gang met de zuiderse producten en in ‘les Halles’ bemerken we de verkoop van vlees, vis en groenten. Er wordt een ½ kg kersen gekocht die we al wandelend opeten, maar spoedig gaan we nog eens een ½ kg aankopen met daarbij ditmaal wat platte abrikozen.
13.00 uur: tijd om opnieuw te vertrekken, ditmaal tot in Saint-Savinien: een mooie oude stad gelegen aan de oevers van de Charente.
Rita heeft zin in oesters. We gaan naar de kuststreek en meer bepaald naar Marennes, gekend om zijn oesterkweek. 's Avonds volgt met dat mooie terrasjesweer nog een dîner, uiteraard vis...

Het logement:
Annie-France en Serge Chanselle hebben een zeer mooi verblijf voor hun gasten. De eerste inschrijving in hun gastenboek dateert van 2008.

Geschreven door Claude Gekiere om 00:00

Dinsdag 22 juni 2010

La-Ferrière-en-Parthenay - Saint-Romans-les-Melle

Saint-Romans-lès-Melle is een gemeente in het Franse departement Deux-Sèvres (regio Poitou-Charentes) en telt 638 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Niort. De oppervlakte van Saint-Romans-lès-Melle bedraagt 8,9 km², de bevolkingsdichtheid is 71,7 inwoners per km².

In de omgeving:
Niort is een gemeente in het Franse departement Deux-Sèvres (regio Poitou-Charentes) en telt 60 486 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Niort. De rivier Sèvre Niortaise is naar deze stad genoemd.

Verslag van de rit van La-Ferrière-en-Parthenay naar Saint-Romans-les-Melle:
* Vertrokken op 22 juni 2010 om 09.15 uur.
* Afstand: 77, 9 km
* Route via La Ferrière-en-Parthenay, Saurais, La petite Melleraye, Beaulieu-sous-Parthenay, Vouhé, Saint-Lin, Saint-Georges-de-Noisné, Danzay, Combré, Saivres, Saint-Maixent-l’Ecole, Saint-Martin de-Saint-Maixent, Gentray, Boisne, La Pergelerie, Reigné, Douhault, Vitré, Celles-sur-Belle, Le Luc, en tenslotte aankomst rond 17.00 uur in Saint-Romans-lès-Melle.
* Tijd: 2 uur 54 min
* Gemiddelde uursnelheid: 22,34
* Maximumsnelheid: 49,36 km / uur

Verslag:
Als men de kaart van de streek van Niort bekijkt, ziet men dat dit gebied waar we vandaag zullen doorrijden nogal heuvelachtig is: le pais des collines.
Le vert et le bleu : wij rijden door immer groene gebieden : bossen en velden, af en toe onderbroken door kleine dorpsgemeenschappen. De hemel kleurt blauw, ’s middag is de temperatuur al opgelopen tot 22 graden. De noordoostenwind is afgenomen en dat leidt tot meer zomerse toestanden.
Het ontbijt in de ‘paardestallen’ is niet zo denderend ; wij gaan op zoek naar wat beter: chocoladekoeken in Beaulieu-sous-Parthenay …
Rond de middag komen we aan in Saint-Maixent-l’Ecole waar de abdijkerk van ver te zien is. Deze abdijkerk is toegewijd aan de H. Agapit, in leven een monnik zijnde. In het toeristische bureau wordt ook de stempel gevraagd. Daarna een frisse pint op een terras, waar de garçon een trui draagt met de naam Supply. Dat is duidelijk geen toeval dat we daar op terras gaan.
In Celles-sur-Belle (Belle = naam van een riviertje) bezoeken we de Abbaye Royale, waar een gidse ons de geschiedenis vertelt die teruggaat tot in de 10de eeuw.

Het logement:
Het verblijf is deze keer bij Corinne Guizard in Saint-Romans-lès-Melle. Zeer vriendelijke ontvangst met taart (farine de noisettes) staat ons te wachten. Leuke verblijfsaccommodatie.

Geschreven door Claude Gekiere om 00:00

Maandag 21 juni 2010

Vellèches - La-Ferrière-en-Parthenay

Verslag van de rit van Vellèches naar La-Ferrière-en-Parthenay:
* Vertrokken op 21 juni 2010 om 09.45 uur.
* Afstand: 70,68 km
* Route via Vellèches-Blonnerie, Usseau, Thuré, Ouzilly, Thurageau, Vouzailles, Chalandray en aankomst in La Ferrière-en-Parthenay rond 14.00 uur.
* Tijd: 3 uur 12 min
* Gemiddelde uursnelheid: 21,98
* Maximumsnelheid: 52,72 km / uur

Le vent dans le dos et le vert.
Dat is samengevat wat wij vandaag gedaan en gezien hebben: de wind van achteren en rijden door de bossen en de velden. Het eerste gedeelte was niet te min qua heuvels: lange stijgingen en lange afdalingen. Bij het ochtendkrieken was de hemel kraakhelder. Inderdaad, de zomer begint blijkbaar vandaag.
De stempel wordt afgehaald in het stadhuis van Scorbé-Clairvaux. Bij de middag kwam de bewolking al wat opzetten, om dan in de loop van de namiddag opnieuw wat zonneschijn tussen de bewolking te bespeuren, doch er viel geen regen vandaag.
Rond de middag was de resterende pic-nic voldoende om calorieën op te doen. Als toetje of als dessert waren de kersen en de krieken langs de weg van goede smaak.
In de namiddag bezochten we de stad Parthenay (op een 15 km gelegen), waar in de loop van de avond zoals gebruikelijk ik Frankrijk op 21 juni ‘la fête de la musique’ plaatsvindt.

Het logement in La-Ferrière-en Parthenay (in het departement Deux-Sèvres) is een 19de eeuwse hoeve. Voor het ogenblik zijn er een 20 tal paarden. Ja, de geur is er al bij het bereiken van de omgeving van de hoeve. De kamer is kraaknet, de douche is er een om ‘U’ tegen te zeggen. Hilaire en Christiane Savatier maken voor hun gasten een zeer goede indruk.

Geschreven door Claude Gekiere om 00:00

Zondag 20 juni 2010

Amboise - Vellèches

Logement in Amboise - vertrek op 19 juni 2010 van thuis naar Amboise.
Tegen de rand van het Fôret d’Amboise woont een tachtigjarige weduwe, Marthe Forest genaamd.
Zij baat een Chambre d’Hôte “Les Vergers de la Menaudière” uit. Wij zijn niet de enige gasten, er zijn ook vakantiegangers uit de Gironde en uit Zwitserland.
Het blijkt belangrijk te zijn op haar leeftijd, wat men niet zou toegeven, nog contacten te hebben met binnenlandse en buitenlands reizigers, en voornamelijk heeft zij een hart voor Compostela-gangers. Bovendien wonene haar drie kinderen ver weg en biedt ditsoelaas tegen de eenzaamheid en haar veiligheid.
Inderdaad, zij biedt ‘de pélérins’ een gratis avondeten aan. Daarbij behoren uiteraard de Franse Loirewijn. Een beetje chauvinistisch, denk ik, maar goed, de wijn is zeer lekker. “Je ne vais pas acheter du vin de Bordeaux”, zegt zij. Tijdens die maaltijd komen emoties los van haar overleden echtgenoot, die vroeger in Algerije en Marokko de koloniale tijdperken hebben meegemaakt en bij de onafhankelijkheid terug gekomen zijn naar Frankrijk.
Een tuin van 04 ha siert het huis. Een visvijver hoort er ook bij. De oorspronkelijke oppervlakte was 25 ha, waarvan het meeste bestemd voor de appelgaarden.

Na een stevig ontbijt ga ik voor het derde jaar op rij deze keer van start vanuit Amboise. De rit leidt ons via de wijnstreek ‘Tourraine’. Verscheidene locaties en plaatsen verwijzen naar deze streek. De felle noordoostenwind, die al geruime tijd ook in België parten speelt omdat hij de koude meebrengt, komt nu in mijn voordeel: ’t is windaf!
De gewassen, waaronder de eerste zonnebloemen, zien er niet zó uit als vorig jaar: het weder is niet zo goed, de zomer schiet maar niet op gang… en morgen op 21 juni begint toch de zomer, of niet?
De temperatuur bedraagt amper 12 ½ graden C. In de namiddag en op de vooravond loopt die op tot 16 graden.
’s Middags nemen we een spagetti-bolognaise, ’n kwestie van de innerlijke mens te versterken zoals trouwens ‘de echte coureurs’ doen: het helpt! In de kerk van Ligueil is een dienst bezig en ik wacht geduldig het einde af om ‘le tampon’ te krijgen.
Na de installatie op onze nieuwe locatie in Vellèches gaan we de stad Chatellerault bezoeken: er is daar de Sint-Jakobskerk. Het is zowaar zondag, d.w.z. dat alles gesloten is… Wel heeft de stad iets met bijtjes, libellen, enz.

Verslag van de rit van Amboise naar Vellèches:
* Vertrokken op 20 juni 2010 om 09.35 uur.
* Afstand: 80,87 km
* Route via La Croix en Tourraine, Bléré, Coubray, Cigogné, Reignac-sur-Indre, Dolus-le-Sec, Vou, Ligueil, Balesmes, Buxeuil, Les Alleux, Les Ormes, Seligny, en ten slotte Vellèches.
* Tijd: 3 uur 37 min
* Gemiddelde uursnelheid: 22,33
* Maximumsnelheid: 54,92 km

Vellèches is een gemeente in het Franse departement Vienne (regio Poitou-Charentes) en telt 358 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Châtellerault. De oppervlakte van Vellèches bedraagt 19,4 km², de bevolkingsdichtheid is 18,5 inwoners per km².

In de omgeving:
Châtellerault is een stad in Frankrijk. Châtellerault was vroeger een belangrijke etappeplaats op de pelgrimsroute naar Santiago de Compostela.
Burggraaf Ayraud liet hier in de tiende eeuw een kasteel bouwen. De Pont Henri-IV werd gebouwd tussen 1575 en 1611.
De Eglise St. Jacques (12e en 13e eeuw) heeft nog haar oorspronkelijke transept en koorsluiting; het schip heeft een gotisch kruisribgewelf.

Geschreven door Claude Gekiere om 00:00

Zaterdag 20 juni 2009

Monthodon - Amboise

Om 09.00 uur, zoals de eigenaar van de Gite ons oplegt, wordt er gegeten, aan één tafel samen met Amerikaans gezin met twee dochters (uit de staat Colorado), en anderen uit Normandië. We ontmoeten we ook Duitsers en Italianen. De plaats waar we aan tafel zitten, wordt ons zelfs aangewezen.
Het parcours van vandaag is goed heuvelachtig, met ditmaal steeds kleine klimmetjes, de echte kuitenbijters. Eens voorbij Neuilly-le-Lierre zien we meer en meer weiden, de eerste zonnebloemen in groei en kleine wijngaarden (Vins de Loire). Ook de grond 'à la ghieskiere' (= onbewerkte of braakliggende grond) valt op. Aan de hand van de snelheid stellen we vast dat dat de vallei van de Loire naderen, en inderdaad, in Amboise aan de Loire prijkt het mooie kasteel bovenuit. In de stad aangekomen, zien we twee Compostelagangers te voet en besluiten we niet meer verder te rijden, om dan in de namiddag (in het zonnige weder) in de stad door te brengen. Kuieren in de winkelstraten... en afhalen van 'le tampon'. In de latere namiddag vertrekken we via Tours richting Deinze.

Amboise is een stad aan de noordoever van de Loire in het departement Indre-et-Loire in het midden van Frankrijk.
Het heeft circa 11.500 inwoners, die Amboisiens worden genoemd.
Amboise ligt in het gebied van de voormalige provincie Touraine. Dichtstbijzijnde steden zijn Tours en Blois.
Bezienswaardigheden:
Het voormalige stadhuis (Hôtel de Ville), nu een museum
Kasteel van Amboise (Château d'Amboise)
Clos-Lucé (herenhuis) bewoond door Leonardo da Vinci nu een museum over het leven en werk van Leonardo da Vinci

Monthodon is een gemeente in het Franse departement Indre-et-Loire (regio Centre) en telt 559 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Tours.De oppervlakte van Monthodon bedraagt 34,2 km², de bevolkingsdichtheid is 16,3 inwoners per km².

In de omgeving:
Château-Renault is een gemeente in het Franse departement Indre-et-Loire (regio Centre) en telt 5538 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Tours.
De oppervlakte van Château-Renault bedraagt 3,5 km², de bevolkingsdichtheid is 1582,3 inwoners per km².

Verslag van de rit van Monthodon (Les Sentiers) naar Amboise :
* Vertrokken op 20 juni 2009 om 10.10 uur.
* Afstand: 32,23 km
* Route via Monthodon (les-Sentiers), Le Boulay, Villedômer, Neuilly-le-Lierre, Montreuil-en-Touraine, Perreux, en Amboise..
* Tijd: 1 uur 18 minuten
* Gemiddelde uursnelheid: 24,54
* Maximumsnelheid: 46,72

Geschreven door Claude Gekiere om 00:00

Vrijdag 19 juni 2009

Arrou - Monthodon

Het is vandaag de verjaardag van Lieven, onze zoon. Deze avond gaan we hem eens opbellen. Onderweg krijgt Rita een mailtje van Mieke dat kleinzoontje Xander géén 'Lauratand' krijgt, maar dat er onmiddeijk twee tandjes naar boven komen. Je moet weten: tante Laura Gekiere is de reden van mijn tocht naar Compostela, en bovendien hebben we allen tante Laura steeds gekend met één tand.
Het parcours van deze dag is niet zo vlak meer. Nog steeds zien we naast de wegen kilometersgrote velden met gewassen, maar tevens komen we in een streek waar erwten gekweekt worden. La Roche l'Evecque is een plaats waar vroeger heel wat rotswoningen zijn. Een paar zijn nog bewoond, natuurlijk aangepast naar de huidige normen (deuren, vensters,..). Ook een aantal huizen langs de straat die aanleunen tegen de rotsen hebben kapwerk verricht om bvb hun garage of een stalplaats uit te houwen, men noemt dat 'Les Troglodytes'.
Lavardin is dan gekend om zijn kasteelruïnes met fraaie en fleurige straatjes. Daar wordt op een terrasje wat gegeten.
De landelijke boerderijen hebben ook hun fruitbomen...krieken...hmmm...

Arrou is een gemeente in het Franse departement Eure-et-Loir (regio Centre) en telt 1689 inwoners (2005). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Châteaudun.De oppervlakte van Arrou bedraagt 65,8 km², de bevolkingsdichtheid is 25,7 inwoners per km².

Verslag van de rit van Arrou naar Monthodon (Les Sentiers) :
* Vertrokken op 19 juni 2009 om 09.30 uur.
* Afstand: 78,90 km
* Route via Arrou, Courtelain, Droué, La Chapelle Vicomtesse, Romilly, Danzé, Azé, La Fosse Courtain, La Prazerie, Grand Ris, Les Roches l'Evecque, Lavardin, Saint Arnoult, Monthodon (les-Sentiers).
* Tijd: 3 uur 33 minuten
* Gemiddelde uursnelheid: 22,14
* Maximumsnelheid: 54,85

Geschreven door Claude Gekiere om 00:00

Donderdag 18 juni 2009

Sours (Génerville) - Arrou

Le blé et le luserne. Dat was het zicht voor het ganse traject van vandaag. De lucht was bewolkt toen we vertrokken, en de eigenares van de gite in Gérenville vertelde dat het in de namiddag wel zou opklaren... Een klein aantal druppeltjes regen viel wel uit de lucht. Het traject zelf was zowaar vlak te noemen. Ik zou er wel een eerdere rustige dag van maken, gelet op de inspanningen van de twee voorbije dagen. kijk maar de gemiddelde snelheid een een afdaling beperkt zich slechts tot de bruggen over de TVG lijn die we geregeld overheen kruisen.
In Dammerie kochten we wat pick-nick voor de verdere dag. Vanaf Bronville duiken we in de Route de Blé en Beauce. Alle dorpjes hebben een pomp in hun centrum. De watertorens met hun gsm-masten verstoren echter het landelijk karakter. Enorm veel leeuweriken en vinken bepalen het geluid. We bereiken Arrou, maar dan blijkt het logement toch een 8-tal km verder te liggen. Op de boerderij worden we verwelkomd door mr en mevr Raymond. Zij blijken producenten te zijn van biologisch geteelde gewassen en leggen op hun beurt uit dat alles wat we 's avonds met hen dineren, ook echte Bioproducten zijn.
Bij avond bezoeken we het dorpje Chapelle-Royale waar de plaatselijke burgemeester en de poetsvrouw in de kerk wat uitleg geven over hun zitbanken, genaamd 'les cages aux poules' en daarna gaan we naar het stadje Brou.

Verslag van de rit van Sours (Génerville) naar Arrou :
* Vertrokken op 18 juni 2009 om 10.10 uur.
* Afstand: 71,24 km
* Route via Sours (Gérenville), Berchières-les-Pierres, Corancez, Dammerie, Bronville, Fresnay-le-Comte, Meslay-le-Vidame, Dampierre, Augonville, Allouyes, Dangeau, Logron, Châtillon-en-Dunois, Plafus, Arrou.
* Tijd: 3 uur 20 minuten
* Gemiddelde uursnelheid: 21,27
* Maximumsnelheid: 33,07

Gérenville is een deelgmeente van Sours in het Franse departement Eure-et-Loir (regio Centre). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Chartres. De oppervlakte van Sours bedraagt 32,9 km², de bevolkingsdichtheid is 50,6 inwoners per km².

In de omgeving:
Chartres is een stad in Frankrijk, hoofdstad (préfecture) van het departement Eure-et-Loir (28), gelegen aan de Eure. Chartres heeft een van de bekendste kathedralen van Frankrijk. Het is de grootste kathedraal van Europa. De kathedraal van Chartres, een gotische kerk, met beroemde gebrandschilderde ramen en een labyrint.De kathedraal van Chartres (Cathédrale Notre-Dame de Chartres) is een hooggotische kathedraal die tot de beroemdste van Frankrijk behoort. De kathedraal staat op een heuvel met uitzicht over de stad Chartres en werd gebouwd tussen 1194 en circa 1220. De kathedraal dankt haar faam vooral aan haar gebrandschilderde ramen, waardoor de gloed van het blauwe Chartreslicht schijnt. Ze wordt wel gerekend tot de niet-klassieke wereldwonderen. De beroemdste reliek van de kathedraal is een kleed of sluier, genoemd Sancta Camisa dat gedragen zou zijn door de maagd Maria toen zij wenend onder het kruis van haar stervende zoon Jezus stond. Dit werd in 876 door Karel de Kale, kleinzoon van Karel de Grote, aan de kerk geschonken.
In Chartres is ook een woning te zien in de genre van Facteur Cheval. Het maison Picassiette (of het huis van duizend stukken) is een voorbeeld van naïeve architectuur bestaande uit glasscherven en faïencescherven vastgeplakt op beton. Het is gesitueerd in Chartres in de rue du Repos. Het werd gebouwd door één man Raymond Isidore, bijgenaamd Picassiette (bordendief).
Het oude Chartres bestaat uit twee delen: la ville haute, rondom de kathedraal en de basse ville, aan de boorden van de Eure en zijn zijarmen, het bestaat uit een ensemble van straten, bruggen en middeleeuwse bouwwerken.

Geschreven door Claude Gekiere om 00:00

Woensdag 17 juni 2009

Epône - Sours

De vrouw van de gite in Epône verklaart dat de weg deze keer meer vals plat zal zijn. Wat zij evenwel niet zegt, is dat wij door heel wat bossen en wouden fietsen, het orkest van het gezang der vogels houdt, gelukkig maar, niet op. Bovendien kan de zon niet door de bomen heen. In Sauvage rijden we langs een dierentuin, ingang gesloten, maar met méér dan honderd flamingo's en een aantal struisvogels. Sauvage is de naam van het dorp, en het heeft zijn naam niet gestolen: de redding. Om half twee bereiken we Gallardon, waar we een restant van wat ooit een kasteel was, bezoeken. Dan naar een plaatselijke crêperie (L'Entr'act) waarvan de patron ons in zijn "Molière-zaaltje" zijn specialiteit aanbiedt: Galettes de Sarasin. We bestellen iets onbekend, een Clitande: blijkt een suikerloze pannekoek met aiguilettes de canard, Sauce au poivre, pommes de terre sautées en Champignons. Bij onze vraag naar een cola-light volgt onmiddelijk: "Non, il faut prendre du cidre!". Na de maaltijd neemt Rita nog een "café noisette", blijkt ditmaal een koffie met een scheutje melk. Ik kan u zeggen: de laatste 15 km met de fiets waren behoorlijk lastiger!!
's Avonds in Chartres in de toeristische dienst én in de kathedraal de stempel afgehaald.

Verslag van de rit van Epône naar Sours (Gérenville) :
* Vertrokken op 17 juni 2009 om 09.10 uur.
* Afstand: 72,85 km
* Route via Epône, Vélannes, Jumeauville, Goupilliers, Villers-le-Mahieu, Garancières, La-Queu-les-Yvelines, Gambaiseuil, Saint-Léger-en-Yvelines, Poigny-la-Forêt, Gazeran, Sauvage, Joinvillers, Gallardon, Umpeau, Houville-la-Branche, Sours (Génerville).
* Tijd: 3 uur 43 minuten
* Gemiddelde uursnelheid: 19,55
* Maximumsnelheid: 51,25

Épône is een gemeente in het Franse departement Yvelines (regio Île-de-France) en telt 6418 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Mantes-la-Jolie. De plaats ligt aan de Seine.

Geschreven door Claude Gekiere om 00:00

Dinsdag 16 juni 2009

Beauvais-Saint-Paul - Epône

Het logement in Saint-Paul is bij 'Les Passereaux' bij Jacques en Annie Besmond. Te noteren valt dat zij de grootouders zijn van Maxime Godart, die speelt in de film "Le petit Nicolas".

Een mooie blauwe hemel bij het opstaan geeft me moed en kracht om de eerste tocht in 2009 aan te vatten. Tussen Saint-Léger-en-Bray volgt een eeste serieuze helling. Liancourt -Saint-Pierre is ook gelegen op een heuveltop met natuurlijk de prachtige uitzichten op de valleien van de Oise met hun geel en groen gekleurde gewassen. Rond de middag komen we in Cléry-en-Vexin alwaar een mooie kerk mijn aandacht trekt. In de ganse streek zijn alle kerken gesloten, dus even ademen aan een schooltje in de omgeving. Eigenaardig: de tijd staat hier nog stil: de leerlingen schrijven nog met krijt op een lei, maar diezelfde tijd evolueert ook: de computer staat ook in de klas. In die 'Ecole de la Fontaine' haal ik de 'stempel' af. De pick-nick smaakt enorm op de schoolweide met mooie vergezichten.
We vertrekken naar het dorp met de mooie naam: Wy dit Joli Village, maar 'joli' is dat dorpje zéker niet. Het volgende dorpje is Enfer, ja, de hel; het is al een helse tocht (lastige beklimming) om er te geraken. Wat opvalt zijn de namen van de straten aldaar: rue Calvin, inderdaad, een protestantse gemeenschap.
Na een sterke klim tussen Breuil-en-Vexin et La Chartre duiken we naar Gargenville, alwaar de Seine wordt overgestoken naar Epône.
Logement in Gîte d'Epône, Rue de Roulette nr 17, in het oude stadscentrum, lokatie met zeer mooie binnentuin met opnieuw 'les rosiers'. Nadien 'le tampon au mairie d'Epone' afgehaald.

Verslag van de rit van Saint Paul Beauvais naar Epône:
* Vertrokken op 16 juni 2009 om 09.00 uur.
* Afstand: 70,63 km
* Route via Rainvillers, Saint-Léger-en-Bray, Auneuil, Jouy-la-Grange, Jouy-sous-Thelle, Bachvillers, Boissy-le-Bois, Loconcille, Liancourt-Saint-Pierre, La Boulleaume, Lierville, Hardivillers, Nucourt, Cléry-en-Vexin, Wy-di-Joli-Village, Enfer, Hazeville, Lainville-en-Vexin, Montalet-le-Bois, Damply, Breuil-en-Vexin, La Chartre, Gargenville, Epône.
* Tijd: 4 uren en 35 minuten
* Gemiddelde uursnelheid: 21,04
* Maximumsnelheid: 56,92

Beauvais is een stad in het Franse departement Oise (regio Picardië) en telt 55.392 inwoners (1999), die Beauvaisiens of Beauvaisins worden genoemd. De plaats maakt deel uit van het arrondissement Beauvais.
De kathedraal van Beauvais is de hoogste gotische kathedraal ter wereld (48 meter tot aan de gewelven). Andere bezienswaardigheden zijn de deels romaanse, deels gotische kerk Saint-Étienne met gebrandschilderde ramen, het bisschoppelijk paleis en het tapijtenmuseum Galerie nationale de la tapisserie de Beauvais. De stad was in het verleden een belangrijk centrum van de tapijtweverij.
In Beauvais ligt de qua passagiersaantallen derde luchthaven van Parijs, de luchthaven Parijs Beauvais Tillé.
De kathedraal van Beauvais (Cathédrale Saint-Pierre de Beauvais), de 'hoogste kathedraal ter wereld', is een onvoltooide gotische kathedraal. Zij is de zetel van de bisschop van Beauvais, Noyon en Senlis. Het bouwwerk is één van de meest gewaagde constructies van de gotische architectuur. Het bestaat alleen uit een dertiende-eeuws koor met kooromgang en zeven straalkapellen en een zestiende-eeuws dwarsschip.
Op de plaats van het geplande maar nooit gerealiseerde schip staat nog het restant van de voorganger van de huidige kathedraal, een tiende-eeuws romaans bouwwerk dat bekend staat als Notre-Dame de la Basse-Œuvre (het lage werk). Tot het complex behoren verder een eenvoudige kruisgang en een kapittelhuis. Ten westen van de kathedraal staat het bisschoppelijk paleis uit de veertiende en vijftiende eeuw.
Om de toeristen wegwijs te vinden bij de ontdekking van de stad ziet men geregeld op het plaveisel een kenteken, nl een salamander.

Geschreven door Claude Gekiere om 00:00

Donderdag 7 augustus 2008

Amiens - Beauvais

Bliksem en donder en de daarbijhorende regenvlagen maken ons wakker en geven ons een somber beeld voor de rest van de dag. We besluiten dan maar in de voormiddag wat te gaan shoppen in het noordelijk gelegen shoppingcentra.
Met het naderen van de middag zien we toch een paar opklaringen wat me doet besluiten toch de tocht naar Beauvais aan te vatten. en wat verwacht men niet: juist, een paar regenvlagen onderweg; bijgevolg is wat schuilen de boodschap. De 'villages fleuris' en zéker Oursel-Maison vallen op. opnieuw regen, donder en bliksem doen me op zowat 8 km van Beauvais stoppen. Na de afhaling van de stempel in de kathedraal is een (voorlopig) einde gekomen aan het eerste gedeelte van de Santiago-trip. Bij de terugreis naar Deinze houden we voor een pic-nic een halte in Breteuil, rue de la République. Rita vestigt mijn aandacht daar we halt houden, op een plakkaat aan een muur: 'Association généalogique de Picardie'....

Verslag van de rit van Amiens naar Beauvais:
* Vertrokken op 07 augustus 2008 om 11.50 uur.
* Afstand: 45,85 km
* Route via Amiens, Salouel, Saleux, Vers-sur-Selles, Nampty, Loeuilly, Conty, Luzieres, Monsures, Croissy-sur-Celle, Le Crocq, Oursel-Maison, la Chaussée du Bois d'écu, Maulers, Abbeville-Saint=Lucien, Fontaine Saint Lucien, Guignecourt, Rieux, Villers-Saint-Lucien.
* Tijd: 02.08 uur
* Gemiddelde uursnelheid: 21,32
* Maximumsnelheid: 47,13

Amiens is een stad in Noord-Frankrijk, de hoofdstad van de regio Picardië en van het departement Somme;
De stad ligt circa 115 km noordelijk van Parijs en telt ongeveer 137.000 inwoners, die Amiénois worden genoemd.De naam herinnert aan de Belgische volksstam der Ambiani.
Amiens heeft een universiteit en is een belangrijke industriestad (textiel).De schrijver Jules Verne bracht een groot deel van zijn leven door in Amiens, stierf er en ligt er begraven.Zijn naam werd ook gegeven aan het stenen circus Cirque Jules Verne van Amiens. Het is één van de zeven stenen circussen die Frankrijk bezit.
In de stad staat een van de belangrijkste kathedralen van Frankrijk, de Notre-Dame, die sinds 1981 is opgenomen in de Werelderfgoedlijst van de UNESCO. Het is de grootste gotische kathedraal van Europa. Opmerkelijk genoeg maakt de kathedraal deel uit van nog een ander werelderfgoed, Pelgrimsroutes in Frankrijk, en is de nabijgelegen klokkentoren onderdeel van het derde werelderfgoed in deze stad: Belforten in Noord-Frankrijk.
De Kathedrale basiliek van Onze-Lieve-Vrouw (Frans Notre-Dame) is de grootste kerk van de Franse stad Amiens, de hoofdstad van Picardië. Het is de grootste gotische kathedraal van Frankrijk en een van de mooiste voorbeelden van de gotiek. Op 12 december 1854 werd zij door paus Pius IX verheven tot basiliek. Sinds 1981 staat de kathedraal op de Werelderfgoedlijst van de UNESCO.
De bouw werd begonnen in 1220, nadat een oudere kathedraal door brand was verwoest. Men begon de bouw met het schip en niet, zoals gebruikelijk, met het koor. Het schip werd voltooid in 1247. Het heeft een hoogte van bijna 43 meter. In 1269 werd de kathedraal voltooid. Tussen 1292 en 1375 werd er een aantal kapellen aangebouwd in de zijschepen. Enkele kenmerken van de kathedraal zijn haar helderheid en de harmonie van de verhoudingen. Ook het grondplan, de driedelige opstand van het schip, de beelden aan de hoofdfaçade en in het zuidelijk transept en het labyrint en andere patronen in de vloer zijn opmerkelijk.

Geschreven door Claude Gekiere om 00:00

Woensdag 6 augustus 2008

Arras - Amiens

Ik fiets en Rita volgt of rijdt voor op een 'route départementale' waar heel weinig verkeer is, behalve bij het verlaten van de stad Arras. Algauw zie ik dat we richting naar het zuiden oprijden: de heuvels van de Vlaamse Ardennen kan ik vergeten als ik door dit gebied fiets. De streek van de Somme herinnert ook aan het oorlogsverleden en hier en daar duiken de oorlogskerkhoven op.
De velden zijn groen en bruin, ja, bieten en graan zijn hier de streekprodukten!.
Onderweg, even voor het eindpunt, in Allonville zie ik een collega-fietser, hij wel gepakt en gezakt en met dus wat meer gewicht op de fiets. Hij komt hij Hoeilaart en is onderweg van Arras naar Amiens, alwaar hij de volgende dag wenst door de fietsen naar Bretagne.
Bij aankomst in Amiens dan naar de Kathedraal en het toerismekantoor voor de afstempeling in het boekje.
's Avonds hebben we nog wat verpozen op het plein vóór de imposante kathedraal, waar we de verantwoordelijke van "les amis de Saint Jacques de Compostelle", met name Daniel Lévis ontmoeten die ons spontaan een overnachting aanbied, maar daar hadden we zelf al voor gezorgd. Als ik verklaar dat we 's anderendaags naar Beauvais zouden gaan, noteert hij een paar adressen, o.a. in Ailly-sur-Noye, Folleville, Breteuil en Clermont-en-Beauvais. Bij diezelfde ontmoeting komen we in gesprek met een andere persoon: "moi, je fait la généalogie de ma famille qui vient de la Belgique, et le nom de mes deux grandmères est 'Thevelin', elles sont quand-même famille...

Verslag van de rit van Arras naar Amiens:
* Vertrokken op 06 augustus 2008 om 11.05 uur.
* Afstand: 59,63 km
* Route via Beaurains, Mercatel, Basieux-au-Mont, Baisy-Saint-Martin, Ayette, Bucquoy, Puisieux, Beaumont-sur l' Ancre, Beaumont hamel, Auchonvillers, Englebelmer, Senlis-le-Sec, Baizieux, Héhencourt, Frechencourt, Quemieux en Allonville.
* Tijd: 02.43 uur
* Gemiddelde uursnelheid: 21,87
* Maximumsnelheid: 48,43

De Grand'Place in Arras, meer dan 1 hectare groot, is al sinds de 11e eeuw de marktplaats van de stad. Oorspronkelijk was de markt omzoomd met houten huizen die vanaf de 17e eeuw door stenen gebouwen werden vervangen. Het oudste dateert van 1467 en heet Les Trois Luppards.
Het belfort staat op de Place des Héros (heldenplein). Die naam werd na de Tweede Wereldoorlog gegeven om de gefusilleerde inwoners te gedenken. In de volksmond heet het de kleine markt. Hier staan vooral gildehuizen. Tussen 1668 en 1672 bouwde Vauban een citadel in de stad. Omwille van haar slecht gekozen locatie werd ze La Belle Inutile (de mooie nutteloze) genoemd.
De onderaardse gangen van de stad geven een beeld van de ondergrondse geschiedenis van Arras. Vanaf de 10e eeuw werden de "les bôves", de zogenaamde krijtgroeven, uitgegraven. Door de eeuwen heen hadden ze verschillende functies: kelder, silo, enz. Dit ondergrondse gangenstelsel dat zich onder de hele stad en zelfs over de stadsgrenzen heen uitstrekte, diende eveneens als schuilplaats en verzamelpunt voor de Geallieerden, die hier in 1917 in afwachting van het beslissende offensief in de Slag bij Arras gelegerd waren.

Geschreven door Claude Gekiere om 00:00

Zondag 27 juli 2008

Doornik - Arras

Vandaag het fietsgezelschap van zoon Ruben en voor Rita was er in de wagen gezelschap van Saskia. Proficiat voor Ruben die de volle afstand heeft afgefietst.
Na de bevoorrading in Rumes steken we de Belgisch-Franse grens over. Het was dan 11.45 uur.
In Orchies heb ik wel een (eerste?) 'platte band' gehad. Er lag iets op het fietspad, maar helaas, dat heb ik natuurlijk te laat opgemerkt.
In Douai krijgt ik een telefonische seintje van Rita dat de ringweg naar Arras op een rond punt onderbroken was, dus maar de stad zelf doorkruist, maar gelukkig: de GPS doet zijn werk en na twee kilometer staan Ruben en ik alweer klaar voor de verdere fietstocht. Arras, met zijn mooie Vlaamse gevels op twee pleinen, kunnen we van in Saint Nicolas al zien liggen. Ja, maar we reden blijkbaar op een "autoweg"; een fietsverbodteken hadden we niet opgemerkt. Na de afhaling van de stempel, ditmaal in het toerismebureau, gaan we met ons vieren nog een goeie pint drinken. Het was de moeite waard.

Doornik (Frans: Tournai) is een stad in het westen van de Belgische provincie Henegouwen aan de Schelde met bijna 68.000 inwoners, en qua oppervlakte de grootste gemeente van België.
De stad is de op een na oudste stad (na Tongeren) van België en heeft cultuurhistorisch een grote rol gespeeld.
De Onze-Lieve-Vrouwekathedraal (cathédrale Notre-Dame de Tournai) is de kathedraal van het bisdom Doornik (Frans: Tournai). Ze valt op door haar vijf evenhoge torens. Deze romaanse kathedraal werd in 2000 op de Werelderfgoedlijst van de UNESCO geplaatst. Ze is aan Onze-Lieve-Vrouw gewijd.
De kathedraal is met haar 134 meter lengte een van de grootste kerken van België. Architectonisch gezien is het één van de belangrijkste gebouwen van België, een baanbrekende Romaanse voorloper met tal van elementen die in de gotiek hoogtij zouden vieren. Voor zover bekend is men er later nergens in geslaagd om het harmonieuze beeld met de vijf even hoge torens te evenaren.

Verslag van de rit:
* Vertrokken op 27 juli 2008 om 11.20 uur.
* Afstand: 59,21 km
* Tijd: 02.42 uur
* Gemiddelde uursnelheid: 21,80
* Maximumsnelheid: 44,36

Geschreven door Claude Gekiere om 00:00

Donderdag 24 juli 2008

Deinze - Doornik

Eventjes kennis gemaakt met de heuvels van de Vlaamse Ardennen, maar ja, dat zal zeer waarschijnlijk klein grut zijn van wat me te wachten staat...
Met zeer veel entoesiasme vertrokken richting Kruishoutem, alwaar Rita wat inkopen deed, 'n kwestie van de bevoorrading onderweg. Via Wortegem-Petegem kom ik in de deelgemeente Elsegem alwaar me het mooie dorpsplein opvalt. Bevoorrading in Avelgem brengt me wat energie op. Dan richting Celles, één lange baan en bijgevolg wat eentonig, maar goed. Gekomen op de weg van Celles naar Doornik valt het me op, en ook Rita blijkbaar, dat er geen fietspad is, de baan nogal smal, veel camions op de weg en Rita brengt mij daar ergens ter kennis toch maar voor de veiligheid te kiezen en, ja, een fluo-vestje aantrekken. In de verte zie ik een mooi dorp, dat moet Mourcourt zijn. En dan, in de verte, yes, de 7 torens van de Basiliek van Doornik in het vizier. Aangekomen in Doornik ga ik naar het bisschopshuis, alwaar de portier zegt dat de stempel zal gegeven worden in de Basiliek die pas om 14.00 uur zijn deuren opent. Dus hebben Rita en ik wat tijd om iets fris te eten, maar vooral te drinken (halve liter in een recordtempo naar binnen).
Na de stempel nog wat windowshopping en dan naar huis, via Mourcourt met zijn prachtig kasteel, maar de bewoner/landbouwer zag ons niet te graag komen, een beetje privé, volgens hem.
Deinze is een stad en gemeente in de provincie Oost-Vlaanderen in België. De stad telt ruim 28.500 inwoners (2007). Deinze ligt langs de rivier de Leie.

Deinze is ontstaan in 840 als Donsa. De stad is meerdere keren vernield geweest, vooral door de Gentenaren. Ook de pest-epidemie is hier langsgeweest.
De Onze-Lieve-Vrouwekerk in Deinze is een schoolvoorbeeld van de Scheldegotiek.

Verslag van de rit:
* Vertrokken op 24 juli 2008 om 09.50 uur.
* Afstand: 52,31 km
* Tijd: 02.18 uur
* Gemiddelde uursnelheid: 22,61
* Maximumsnelheid: 51,75
* Route via: Deinze, Petegem/leie, Kruishoutem, Nokere, Wortegem, Elsegem, Kaster, Kerkhove, Avelgem, Escanaffles, Celles, Mourcourt, Rumillies, Tournai

Geschreven door Claude Gekiere om 00:00

Zondag 20 juli 2008

Algemene info

In september 2008 werd ik 58 jaar. Het juiste moment om aan fietstocht naar Santiago de Compostela te beginnen, een tocht die sinds de middeleeuwen al velen voor mij hebben gemaakt.
Ik doe de tocht van zo’n 2200 km doen en start vanaf thuis.

Santiago de Compostela ligt in Galicië in het Noord-Westen van Spanje. Door het regenachtige klimaat en weelderige groene landschap doet het meer aan Ierland, Bretagne of de Hebriden denken dan aan Spanje. Het landschap heeft ook dezelfde mystiek.
De inwoners zijn van Keltische komaf. Het is een hardwerkend en ondernemend volk, dat zowel figuren als Franco als ook Fidel Castro heeft voortgebracht. En net als hun keltische broedervolken spelen ze ‘doedelzak’ (!). De stam van de naam Galicië is dezelfde als van Wales (Gales) of het Iers (Gaelic).

Santiago de Compostela had een magische klank in de oren van de middeleeuwer. Pelgrims uit heel Europa trokken eeuwen achtereen naar deze Spaanse stad. Maanden waren zij onderweg op een soms barre tocht. Gedreven door een innerlijke drang naar wat achter de horizon lag waren zij de voorlopers van de tegenwoordige lange-afstands-wandelaars en -fietsers. Na al die eeuwen is de belangstelling voor de St. Jacobsroute nog springlevend. Het idee pelgrim te zijn, het trekken naar een nog onbekend doel, spreekt ook de hedendaagse mens aan. Daarbij is de fiets favoriet. De St. Jacobsroute verbindt historische plaatsen, zodat men op eigen kracht kan genieten van de culturele historie en rijk geschakeerde landschappen.

Hoe ik er toe gekomen ben om naar Santiago de Compostela te fietsen,die vraag heb ik mij al meermaals gesteld. Waarom zulke lange tocht ondernemen? Eigenlijk is er een eenvoudig antwoord op te geven.
Het fietsen is me met de jaren voor mij een mooie hobby geworden. Daarom is het dan ook een grote uitdaging om eens in mijn leven, een lange fietstocht te ondernemen die meerdere dagen, en zelfs meerdere jaren in beslag neemt. De bedevaart naar Santiago de Compostela is daarvoor een pracht van een uitdaging, niet alleen om te fietsen maar ook, na het bekijken van de vele documentatie, is het cultureel historische mij niet ontvallen. Hoe meer informatie ik inkijk, des te meer groeit mijn belangstelling voor het Camino gebeuren van het verleden.
Een tweede reden die mij er toe aanzette om te fietsen naar Santiago de Compostela is de vastberadenheid van iemand die al eerder de beslissing had genomen om naar Santiago te wandelen. Willem, schoonbroer, en zijn echtgenote Paula vertelden over hun voettocht die zij een aantal jaren terug in een tijdspanne van twee maanden in een periode van twee jaren aanvatten vanuit Frankrijk naar Santiago de Compostela.
Deze fietstocht is zeker geen gemakkelijke opgave. Alhoewel mijn gezondheid me wel eens in de steek laat (4 stents, diabetes, …) voel ik me fit om deze tocht aan te vatten, zij het over verschillende korte etappes en bijgevolg in een langere periode. Fietsen is een activiteit die je tot in hoge leeftijd kunt beoefenen, ook al treden bij het ouder worden diverse gebreken op.

Wat gaan we doen?
In juli 2008 startte ik in Deinze met mijn pelgrimsfietstocht naar Santiago de Compostela. Voor mij geldt meer dat de tocht een uitdaging is, je bent er eens helemaal uit, ver weg van de normale dagelijkse beslommeringen. Dit wil echter niet zeggen dat je op de tocht geen moeilijkheden tegen kunt komen. Zo schijnt echt niet elke dag de zon en moet er, weer of geen weer, elke dag toch een behoorlijke afstand gefietst worden (gemiddeld zo’n 70 km per dag). De tegenwind, de hitte, de hellingen, de lekke banden, de regenvlagen, maar vooral de mooie dingen zoals vriendschap, genieten van de prachtige natuur, zullen mij voor eeuwig bijblijven.

Waarom doe ik dit?
Ik ga in ieder geval niet om mezelf te bewijzen, niet om boete te doen, niet om mezelf tegen te komen enz.
Waarom dan wel? Ik denk dat na het lezen van alle informatie die in boeken en op het internet te vinden is over deze pelgrimstocht ik nieuwsgierig werd naar het avontuurlijke van zo'n tocht. M.a.w. de cultuur en de historie van deze pelgrimsweg moeten iets bijzonder zijn.
De tocht is voor mij meer dan een sportief, een cultureel en een religieus doeleinde. Ik mag niet zeggen dat ik 'de lotto’ gewonnen heb, maar een belangrijk feit in mijn leven noopt mij ertoe deze stap te ondernemen. Het schapulier van ‘tante Laura’ wou ik tot in Compostella dragen. Jammer genoeg ben ik dat 'juweeltje' kwijtgespeeld in oktober 2010. Een vervangend attribuut heb ik nu in de vorm van een gekruisigde Christus, een talisman.

Het pelgrim-zijn wordt aanvaard als een fase in het leven. Een fase zoals andere stadia in het leven: die van kind, leerling, soldaat, echtgenoot en vader en nu ook grootvader.

Als men een beetje Frans en Spaans spreekt, loopt men tegen geen taalbarriere aan. In een vreemde omgeving besef je pas goed hoe je van anderen afhankelijk bent: voor het vinden van de goede weg, een logement, wat eten.

Ik ben lid geworden van het St. Jacobsgenootschap, en zodoende bezit ik een pelgrimspas waar stempels onderweg op de St. Jacobsroute in kunnen worden gezet.

Tot slot nog deze bedenking: Een kruisje geeft kracht; een kruisje dat leed verzacht; Een kruisje op al de wegen; een kruisje als een zegen; en hopende met dit kruisje behouden in Santiago de Compostela te geraken.(GvW).

Finis coronat opus ! - Het einde kroont het werk !

Geschreven door Claude Gekiere om 00:00

Meer van Compostela-tocht Claude Gekiere