Archief

De pelgrimsroute naar Santiago de Compostela (Jakobsweg) (Spaans: Camino de Santiago) is de pelgrimsroute naar het graf van de apostel Jakobus in Santiago de Compostela in Spanje. In eerste instantie wordt daaronder de zogenaamde Camino Francés verstaan, de middeleeuwse verkeersas in Noord-Spanje, die loopt van de Pyreneeën naar het graf van Jakobus. Deze route loopt langs de steden Pamplona, Estella, Logroño, Burgos, León, Astorga en Ponferrada. Er zijn ook enige andere routes van de Pyreneeën naar Santiago. De route in zijn huidige loop is in de eerste helft van de 11e eeuw ontstaan; er wordt echter aangenomen dat de route al veel ouder is. Al voor Christus was Finisterre het eindpunt van een heidense tocht. Het klif, westelijk van Santiago, is door de Romeinen Finisterrae gedoopt, wat 'einde van de wereld' betekent.

Santiago de Compostela kon in de elfde eeuw niet alleen zo'n belangrijke bedevaartsplaats worden vanwege de wonderbaarlijke verhalen over de apostel Jakobus, maar ook omdat de Abdij van Cluny in de elfde eeuw de godsvredebeweging ging stimuleren die erop gericht was in West-Europa een grotere veiligheid te bewerkstelligen. Deze eerste kerkelijke vredesbeweging stimuleerde niet alleen giften aan kerken en kloosters, maar ook de bedevaarten naar Santiago en daarmee de opkomst van de Romaanse kunst langs de pelgrimswegen. Tot in Spanje is daardoor de invloed van de architectuur van Cluny merkbaar. De betekenis van Cluny en de pelgrimages naar Santiago voor de reconquista tegen het islamitische Marokkaanse rijk in Zuid-Spanje is overigens beperkt. Verhalen over de heilige Jakobus en de strijd tegen de Moren dateren op zijn vroegst uit het einde van de elfde eeuw, als de grote trek al op gang gekomen is. De enkele afbeeldingen van Matamoros (de Morendoder), zoals te zien zijn in de kathedraal van Burgos dateren zelfs pas uit de 16e en 17e eeuw.

De pelgrimshandleiding in het vijfde boek van de Codex Calixtinus uit de 12e eeuw noemt voor Frankrijk vier verschillende pelgrimsroutes. Deze beginnen respectievelijk in Parijs, Vézelay, Le Puy en Arles. De eerste drie komen samen in Saint-Jean-Pied-de-Port in de Franse Pyreneeën, de route vanuit Arles komt via de Somportpas Spanje binnen, loopt via Jaca en komt bij Puente la Reina bij de andere routes vanuit Frankrijk.

Sinds 1993 is het Spaanse deel van de pelgrimsroute in de werelderfgoedlijst van UNESCO opgenomen. De Franse routes maken sinds 1998 deel uit van deze lijst.

Voor het tweede gedeelte heb ik gekozen om alleen de tocht verder te zetten. Op 25 juni 2011 brengt de TGV mij vanuit Rijsel naar Bordeaux, en vandaar naar Bayonne. Op laatstgenoemde plaats neem ik de 'bergtrein' naar Saint-Jean-Pied-de-Port.
De racefiets wordt geruild voor een hybridefiets, de overnachtingsplaatsen worden bij slechts aankomst ter plaatse gezocht, de bagage komt op de fiets, geen gezelschap meer van de echtgenote, de bevoorrading is voor mezelf; kortom, een gans andere aanpak...

De laatste weken heb ik me psychologisch zó voorbereid dat ik gewoon even mezelf wil zijn tijdens de tocht, m.a.w. gewoon mijne plan trekken, voor alles (logement, eten,..) alleen staan. Efkens zonder hulp van een andere, zij het de echtgenote, zij het een andere reisgezel.
Op de fietstocht ginds kan ik een fietsgezel misschien ontmoeten (die misschien vlugger rijdt of trager, of misschien bij een avondeten), maar het is niet de bedoeling daarmee 14 dagen op te trekken, want dan voel ik met verlof in Spanje, en dat wil ik absoluut niet ! Ik ga mijn eigen visie volgen.

Mijn tocht heeft een persoonlijk doel voor, en daar moet ik voor gaan. Ik zou dat eerlijk zeggen, en hoop van een ander begrip hiervoor. Nadien zou ik in het andere geval alleen maar spijt kunnen hebben.

 

Saint-André-de-Cubzac is een gemeente in het Franse departement Gironde (regio Aquitanië) en telt 7234 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Bordeaux. De oppervlakte van Saint-André-de-Cubzac bedraagt 23,1 km², de bevolkingsdichtheid is 313,2 inwoners per km².

In de omgeving:
Bordeaux (229.900 inwoners (2005), agglomeratie 753.931 (1999)) is een stad in het zuidwesten van Frankrijk, de hoofdstad van het departement Gironde en de regio Aquitanië. Het is de historische hoofdstad van de regio Gascogne.
Sinds 2007 staat de binnenstad van Bordeaux op de Werelderfgoedlijst van de UNESCO.
De voetbalclub van Bordeaux is Girondins de Bordeaux, een topclub in de Ligue 1, de hoogste Franse divisie. De club bestaat sinds 1881. Hun kleuren zijn marineblauw-wit. Het Chaban-Delmas stadion (34.440 plaatsen) is hun thuisbasis.Belgen die in Bordeaux hebben gespeeld, zijn Gilbert Bodart, Enzo Scifo, Marc Wilmots en Patrick Vervoort. Raymond Goethals heeft er twee keer getraind.
Bordeaux beschouwt zichzelf als wereldhoofdstad van wijn. In de omgeving van de stad, in de wijnstreek Bordeaux produceren talrijke wijngaarden vele prestigieuze en minder prestigieuze wijnen. Rondom de stad ligt 117.514 hectare wijngaard, werken er 14.000 wijnproducenten en 400 wijnhandelaren.

Verslag van de rit van Saint-Thomas-de-Conac naar Saint-André-de-Cubzac:
* Vertrokken op 25 juni 2010 om uur.
* Afstand: 54,46 km
* Route via Saint-Thomas-de-Conac, Saint-Sortin-de-Conac, Saint-Ciers-sur-Gironde, Azac, Etauliers, Ragonneau, Saint-Girons-d’Aiguevives, Tauriac, Saint-Gervais, Saint-André-de-Cubzac.
* Tijd: 2 uur 34 minuur
* Gemiddelde uursnelheid: 21,16
* Maximumsnelheid: 46,81 km / uur

Logement bij:
Helene et Michael Affatato
SCEA M et H Affatato
Château La Gatte
33240 Saint-André-de-Cubzac

Netjes en proper, doch je leeft hier op een oud wijnkasteel: mooie douche met sproeikoppen en lavabo, doch zonder warm water, verwarming met chauffage, doch niet aangesloten; stoel die niet mag of beter niet kan bezeten worden. Visueel oogt het mooi op het eerste zicht. De eigenaar is van Amerikaanse afkomst, doch met roots uit Italië (iets wat zijn naam verklaart).
In de avond volgt de wijnproeverij, en we besluiten een aantal flessen witte, rosé en rode wijn mee naar België te brengen. Het ontbijt vóór het vertrek 's anderendaags naar ons vaderland daarentegen is zeer uitgebreid.

Verslag van de rit:
Vertrokken om 10.00 uur. Vandaag staat een korte rit op het programma, maar niettemin toch wat lastig. Praktisch gans de rit gereden tussen de wijngaarden. De grens van de Charente-Maritime met de Gironde wordt overschreden in Saint-Ciers-sur-Gironde.
Er zijn drie Côtes: Côte de Blaye, Côte de Bourg en de Côte du Bordeaux-Superieur. Dat verwijst niet alleen naar de wijnstreken, maar denk ook aan de hellingen met de fiets. Aankomst rond 13.00 uur in het gastverblijf.
In de namiddag bezoeken we de stad Blaye, gekend om zijn ommuurde wallen van zijn fort (door de Unesco als Werelderfgoed gekend), en zijn overzet op de Gironde naar de Medoc-streek. De stad zelf ligt er verweesd uit. Op de terugweg gaan we naar de kerk van de Tempeliers in Magrigné. De temperatuur komt boven de 34 graden.

Saint-Thomas-de-Conac is een gemeente in het Franse departement Charente-Maritime (regio Poitou-Charentes) en telt 555 inwoners (2004). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Jonzac. De oppervlakte van Saint-Thomas-de-Conac bedraagt 27,7 km², de bevolkingsdichtheid is 20,0 inwoners per km².

In de omgeving:
Saintes (uitspraak: Sénte) is een gemeente in het departement Charente-Maritime in de regio Poitou-Charentes. De plaats is meer dan tweeduizend jaar geleden gesticht door de Romeinen aan de rivier de Charente. Zij noemden de plaats Mediolanum Santonum naar de Gallische stam der Santonen die in die tijd de Saintonge streek bevolkten.
Saintes ligt in een bocht van de rivier Charente tussen La Rochelle en Bordeaux aan de snelweg A10. De stad telde in 1999 25 595 inwoners zonder de voorsteden en 51 542 inwoners met de voorsteden.
Vooraf aan de romeinse verovering woont de Gallische stam der Santonen in de streek bij de rivier de Charente. Dit volk geeft zijn naam aan de streek Saintonge en de stad Saintes. Men weet niet of Saintes al bestond als Gallische plaats, maar de Romeinen ontwikkelen Mediolanum Santonum onder keizer Augustus. Gelegen aan de Via Agrippa, de belangrijke weg uit Lugdunum (Lyon), speelt de stad al vroeg een belangrijke rol en ze wordt in de Ie eeuw na Chr. de hoofdstad van de civitas santonum (stad der Santonen, romeinse administratieve onderverdeling) en van de provincie Gallia Aquitanea. Die functie gaat in de IIe eeuw over naar Poitiers, daarna in de IIIe eeuw naar Bordeaux, maar Saintes gaat vanaf het begin van de IIe eeuw achteruit.
Als hoofdstad van de grootste provincie van Gallia is Saintes begiftigd met een groot aantal monumenten : een amfitheater, een triomfboog, de boog van Germanicus die op de toenamlige brug over de Charente stond, de thermen van Saint-Saloine en een aquaduct. Men schat dat de stad toen ruim 15000 inwoners telde en dat de stadsgrenzen overeenkwamen met de huidige stadsgrenzen.
Volgens een legende zou de stad al vroeg gekerstend zijn door Sint Eutrope, een bisschop en martelaar, maar uit onderzoek blijkt dat de kerstening veeleer pas begonnen is in de IVeof Ve eeuw. Na een periode van achteruitgang bouwt men in de IIIe eeuw stadsmuren en sluit de stad zich op binnen de Charente. Voor de bouw van de stadsmuur werd materialen gebruikt van het oude Romeinse forum en van de andere oudheidkundige gebouwen.

Verslag van de rit van Saint-Porchaire naar Saint-Thomas-de-Conac:
* Vertrokken op 24 juni 2010 om 10.00 uur.
* Afstand: 63,41 km
* Route via Saint-Pochaire, Le Breuil, Soulignonne, Corme Royal, Pisany, Montchamps, Thézac, Montpellier-de-Médilan, Saint-André-de-Lidon, Touchay-la-Foy, Boutenac-Touvent, Lorignac, Saint-Dizant-de Gua, Conac, Saint-Thomas-de-Conac.
* Tijd: 3 uur 01 min
* Gemiddelde uursnelheid: 21,00
* Maximumsnelheid: 49,82 km / uur

Verslag:
Na een mooi geserveerd ontbijt, waarvan we weliswaar niet veel aten – herinner van gisteravond de vissoep en de sardines ‘a la plancha’ en daarvoor nog de oesters met witte wijn – wuift de vrouw des huizes ons uit. Bonne route!
Het landschap ziet er alleszins behalve vlak uit. Het is goed dat er vandaag een minder lange afstand af te leggen is. Het uurgemiddelde liegt er niet om. Na iedere afdaling opnieuw een beklimming.
In Thézac beginnen de eerste Gironde-wijngaarden. Het is de streek van de Pineau, de cognac en de Pineau-de-Charentes, waar verscheidene wijnboeren hun handel aan de passant willen verkopen.
De laatste beklimming vóór het binnenrijden van Conac gelijkt op die van de muur in Geraardsbergen: dus moet ik wel degelijk van de fiets… Daarbij valt te noteren dat de temperatuur intussen oploopt tot 32 graden.
Aangekomen rond 13.30 uur, hebben we ruimschoots de tijd om met de wagen de streek van de Gironde te bezoeken. De vrouw des huizes geeft wat uitleg over wat er al zien is: Talmont-sur-Gironde met zijn verkeersvrije winkelstraatjes (parking vóór het binnenrijden van dit commercieel gedoe) die lijken op een beetje Sluis of Hulst… In Merchers hebben we het Nonnenstrand (plage des Nonnes) tussen de Falaisen. Verdergelegen is de stad Royan, voor ons vergelijkbaar met Nice en de Promenade des Anglais.

Het logement:
Het verblijf is in een zeer klein dorpje. John en Dominique Degorce-Noble verwelkomen ons met een frisse drank. De kamer is zeer netjes.
De uitbating door dit koppel gebeurt sinds 2008. De man van Engelse afkomst, de vrouw is in haar jonge jaren naar Engeland gaan wonen als ‘au pair’. Recent zijn ze dus naar Frankrijk geëmigreerd.

Saint-Porchaire is een gemeente in het Franse departement Charente-Maritime (regio Poitou-Charentes) en telt 1335 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Saintes. De oppervlakte van Saint-Porchaire bedraagt 17,4 km², de bevolkingsdichtheid is 76,7 inwoners per km².

In de omgeving:
Saint-Jean-d'Angély is een gemeente in het Franse departement Charente-Maritime (regio Poitou-Charentes) en telt 7491 inwoners (2004). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Saint-Jean-d'Angély.De oppervlakte van Saint-Jean-d'Angély bedraagt 18,8 km², de bevolkingsdichtheid is 398,5 inwoners per km².

Verslag van de rit van Saint-Romans-les-Melle naar Saint-Porchaire:
* Vertrokken op 23 juni 2010 om 09.15 uur.
* Afstand: 72,89 km
* Route via Saint-Romans-lès-Melle, Etrochon, Secondigue-sur-Belle, Chizé,Dampierre-sous-Boutonne, Blanzay, Antezant, Saint-Jean-d’Angely, Mazeray, Bignay, Les Bertons, Saint-Savinien, La Ronardière en Saint-Pochaire.
* Tijd: 3 uur 02 min
* Gemiddelde uursnelheid: 24,01
* Maximumsnelheid: 51,72 km / uur

Verslag:
De dag begint goed: géén wolkje aan de lucht, bij het mooi geserveerd ontbijt voor het eerst vers appelsiensap. In de loop van de dag zal de temperatuur zelfs oplopen tot 31 graden.
Corinne Guizard wijst de weg naar Etrochon, maar goed de GPS toont hetzelfde.
Vanuit Chizé is er wel een omleiding via Ville-sur-Eau en Le Vert. Enfin, een ‘omleiding’ omdat we ondervinden dat de GPS in Frankrijk niet altijd de juiste toestand weergeeft.
In Dampierre-sous-Boutonne denken we recht te hebben op een koele verfrissing, daar wrdt ook de stempel geplaatst in het boekje in ‘le Mairie’. Dit is het laatste dorp in de Deux-Sèvres; we komen nu in het departement van Charente-Maritime.
In Saint-Jean-d’Angely wordt halt gehouden. Er is daar een markt aan de gang met de zuiderse producten en in ‘les Halles’ bemerken we de verkoop van vlees, vis en groenten. Er wordt een ½ kg kersen gekocht die we al wandelend opeten, maar spoedig gaan we nog eens een ½ kg aankopen met daarbij ditmaal wat platte abrikozen.
13.00 uur: tijd om opnieuw te vertrekken, ditmaal tot in Saint-Savinien: een mooie oude stad gelegen aan de oevers van de Charente.
Rita heeft zin in oesters. We gaan naar de kuststreek en meer bepaald naar Marennes, gekend om zijn oesterkweek. 's Avonds volgt met dat mooie terrasjesweer nog een dîner, uiteraard vis...

Het logement:
Annie-France en Serge Chanselle hebben een zeer mooi verblijf voor hun gasten. De eerste inschrijving in hun gastenboek dateert van 2008.

Saint-Romans-lès-Melle is een gemeente in het Franse departement Deux-Sèvres (regio Poitou-Charentes) en telt 638 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Niort. De oppervlakte van Saint-Romans-lès-Melle bedraagt 8,9 km², de bevolkingsdichtheid is 71,7 inwoners per km².

In de omgeving:
Niort is een gemeente in het Franse departement Deux-Sèvres (regio Poitou-Charentes) en telt 60 486 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Niort. De rivier Sèvre Niortaise is naar deze stad genoemd.

Verslag van de rit van La-Ferrière-en-Parthenay naar Saint-Romans-les-Melle:
* Vertrokken op 22 juni 2010 om 09.15 uur.
* Afstand: 77, 9 km
* Route via La Ferrière-en-Parthenay, Saurais, La petite Melleraye, Beaulieu-sous-Parthenay, Vouhé, Saint-Lin, Saint-Georges-de-Noisné, Danzay, Combré, Saivres, Saint-Maixent-l’Ecole, Saint-Martin de-Saint-Maixent, Gentray, Boisne, La Pergelerie, Reigné, Douhault, Vitré, Celles-sur-Belle, Le Luc, en tenslotte aankomst rond 17.00 uur in Saint-Romans-lès-Melle.
* Tijd: 2 uur 54 min
* Gemiddelde uursnelheid: 22,34
* Maximumsnelheid: 49,36 km / uur

Verslag:
Als men de kaart van de streek van Niort bekijkt, ziet men dat dit gebied waar we vandaag zullen doorrijden nogal heuvelachtig is: le pais des collines.
Le vert et le bleu : wij rijden door immer groene gebieden : bossen en velden, af en toe onderbroken door kleine dorpsgemeenschappen. De hemel kleurt blauw, ’s middag is de temperatuur al opgelopen tot 22 graden. De noordoostenwind is afgenomen en dat leidt tot meer zomerse toestanden.
Het ontbijt in de ‘paardestallen’ is niet zo denderend ; wij gaan op zoek naar wat beter: chocoladekoeken in Beaulieu-sous-Parthenay …
Rond de middag komen we aan in Saint-Maixent-l’Ecole waar de abdijkerk van ver te zien is. Deze abdijkerk is toegewijd aan de H. Agapit, in leven een monnik zijnde. In het toeristische bureau wordt ook de stempel gevraagd. Daarna een frisse pint op een terras, waar de garçon een trui draagt met de naam Supply. Dat is duidelijk geen toeval dat we daar op terras gaan.
In Celles-sur-Belle (Belle = naam van een riviertje) bezoeken we de Abbaye Royale, waar een gidse ons de geschiedenis vertelt die teruggaat tot in de 10de eeuw.

Het logement:
Het verblijf is deze keer bij Corinne Guizard in Saint-Romans-lès-Melle. Zeer vriendelijke ontvangst met taart (farine de noisettes) staat ons te wachten. Leuke verblijfsaccommodatie.

Verslag van de rit van Vellèches naar La-Ferrière-en-Parthenay:
* Vertrokken op 21 juni 2010 om 09.45 uur.
* Afstand: 70,68 km
* Route via Vellèches-Blonnerie, Usseau, Thuré, Ouzilly, Thurageau, Vouzailles, Chalandray en aankomst in La Ferrière-en-Parthenay rond 14.00 uur.
* Tijd: 3 uur 12 min
* Gemiddelde uursnelheid: 21,98
* Maximumsnelheid: 52,72 km / uur

Le vent dans le dos et le vert.
Dat is samengevat wat wij vandaag gedaan en gezien hebben: de wind van achteren en rijden door de bossen en de velden. Het eerste gedeelte was niet te min qua heuvels: lange stijgingen en lange afdalingen. Bij het ochtendkrieken was de hemel kraakhelder. Inderdaad, de zomer begint blijkbaar vandaag.
De stempel wordt afgehaald in het stadhuis van Scorbé-Clairvaux. Bij de middag kwam de bewolking al wat opzetten, om dan in de loop van de namiddag opnieuw wat zonneschijn tussen de bewolking te bespeuren, doch er viel geen regen vandaag.
Rond de middag was de resterende pic-nic voldoende om calorieën op te doen. Als toetje of als dessert waren de kersen en de krieken langs de weg van goede smaak.
In de namiddag bezochten we de stad Parthenay (op een 15 km gelegen), waar in de loop van de avond zoals gebruikelijk ik Frankrijk op 21 juni ‘la fête de la musique’ plaatsvindt.

Het logement in La-Ferrière-en Parthenay (in het departement Deux-Sèvres) is een 19de eeuwse hoeve. Voor het ogenblik zijn er een 20 tal paarden. Ja, de geur is er al bij het bereiken van de omgeving van de hoeve. De kamer is kraaknet, de douche is er een om ‘U’ tegen te zeggen. Hilaire en Christiane Savatier maken voor hun gasten een zeer goede indruk.

Logement in Amboise - vertrek op 19 juni 2010 van thuis naar Amboise.
Tegen de rand van het Fôret d’Amboise woont een tachtigjarige weduwe, Marthe Forest genaamd.
Zij baat een Chambre d’Hôte “Les Vergers de la Menaudière” uit. Wij zijn niet de enige gasten, er zijn ook vakantiegangers uit de Gironde en uit Zwitserland.
Het blijkt belangrijk te zijn op haar leeftijd, wat men niet zou toegeven, nog contacten te hebben met binnenlandse en buitenlands reizigers, en voornamelijk heeft zij een hart voor Compostela-gangers. Bovendien wonene haar drie kinderen ver weg en biedt ditsoelaas tegen de eenzaamheid en haar veiligheid.
Inderdaad, zij biedt ‘de pélérins’ een gratis avondeten aan. Daarbij behoren uiteraard de Franse Loirewijn. Een beetje chauvinistisch, denk ik, maar goed, de wijn is zeer lekker. “Je ne vais pas acheter du vin de Bordeaux”, zegt zij. Tijdens die maaltijd komen emoties los van haar overleden echtgenoot, die vroeger in Algerije en Marokko de koloniale tijdperken hebben meegemaakt en bij de onafhankelijkheid terug gekomen zijn naar Frankrijk.
Een tuin van 04 ha siert het huis. Een visvijver hoort er ook bij. De oorspronkelijke oppervlakte was 25 ha, waarvan het meeste bestemd voor de appelgaarden.

Na een stevig ontbijt ga ik voor het derde jaar op rij deze keer van start vanuit Amboise. De rit leidt ons via de wijnstreek ‘Tourraine’. Verscheidene locaties en plaatsen verwijzen naar deze streek. De felle noordoostenwind, die al geruime tijd ook in België parten speelt omdat hij de koude meebrengt, komt nu in mijn voordeel: ’t is windaf!
De gewassen, waaronder de eerste zonnebloemen, zien er niet zó uit als vorig jaar: het weder is niet zo goed, de zomer schiet maar niet op gang… en morgen op 21 juni begint toch de zomer, of niet?
De temperatuur bedraagt amper 12 ½ graden C. In de namiddag en op de vooravond loopt die op tot 16 graden.
’s Middags nemen we een spagetti-bolognaise, ’n kwestie van de innerlijke mens te versterken zoals trouwens ‘de echte coureurs’ doen: het helpt! In de kerk van Ligueil is een dienst bezig en ik wacht geduldig het einde af om ‘le tampon’ te krijgen.
Na de installatie op onze nieuwe locatie in Vellèches gaan we de stad Chatellerault bezoeken: er is daar de Sint-Jakobskerk. Het is zowaar zondag, d.w.z. dat alles gesloten is… Wel heeft de stad iets met bijtjes, libellen, enz.

Verslag van de rit van Amboise naar Vellèches:
* Vertrokken op 20 juni 2010 om 09.35 uur.
* Afstand: 80,87 km
* Route via La Croix en Tourraine, Bléré, Coubray, Cigogné, Reignac-sur-Indre, Dolus-le-Sec, Vou, Ligueil, Balesmes, Buxeuil, Les Alleux, Les Ormes, Seligny, en ten slotte Vellèches.
* Tijd: 3 uur 37 min
* Gemiddelde uursnelheid: 22,33
* Maximumsnelheid: 54,92 km

Vellèches is een gemeente in het Franse departement Vienne (regio Poitou-Charentes) en telt 358 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Châtellerault. De oppervlakte van Vellèches bedraagt 19,4 km², de bevolkingsdichtheid is 18,5 inwoners per km².

In de omgeving:
Châtellerault is een stad in Frankrijk. Châtellerault was vroeger een belangrijke etappeplaats op de pelgrimsroute naar Santiago de Compostela.
Burggraaf Ayraud liet hier in de tiende eeuw een kasteel bouwen. De Pont Henri-IV werd gebouwd tussen 1575 en 1611.
De Eglise St. Jacques (12e en 13e eeuw) heeft nog haar oorspronkelijke transept en koorsluiting; het schip heeft een gotisch kruisribgewelf.

Om 09.00 uur, zoals de eigenaar van de Gite ons oplegt, wordt er gegeten, aan één tafel samen met Amerikaans gezin met twee dochters (uit de staat Colorado), en anderen uit Normandië. We ontmoeten we ook Duitsers en Italianen. De plaats waar we aan tafel zitten, wordt ons zelfs aangewezen.
Het parcours van vandaag is goed heuvelachtig, met ditmaal steeds kleine klimmetjes, de echte kuitenbijters. Eens voorbij Neuilly-le-Lierre zien we meer en meer weiden, de eerste zonnebloemen in groei en kleine wijngaarden (Vins de Loire). Ook de grond 'à la ghieskiere' (= onbewerkte of braakliggende grond) valt op. Aan de hand van de snelheid stellen we vast dat dat de vallei van de Loire naderen, en inderdaad, in Amboise aan de Loire prijkt het mooie kasteel bovenuit. In de stad aangekomen, zien we twee Compostelagangers te voet en besluiten we niet meer verder te rijden, om dan in de namiddag (in het zonnige weder) in de stad door te brengen. Kuieren in de winkelstraten... en afhalen van 'le tampon'. In de latere namiddag vertrekken we via Tours richting Deinze.

Amboise is een stad aan de noordoever van de Loire in het departement Indre-et-Loire in het midden van Frankrijk.
Het heeft circa 11.500 inwoners, die Amboisiens worden genoemd.
Amboise ligt in het gebied van de voormalige provincie Touraine. Dichtstbijzijnde steden zijn Tours en Blois.
Bezienswaardigheden:
Het voormalige stadhuis (Hôtel de Ville), nu een museum
Kasteel van Amboise (Château d'Amboise)
Clos-Lucé (herenhuis) bewoond door Leonardo da Vinci nu een museum over het leven en werk van Leonardo da Vinci

Monthodon is een gemeente in het Franse departement Indre-et-Loire (regio Centre) en telt 559 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Tours.De oppervlakte van Monthodon bedraagt 34,2 km², de bevolkingsdichtheid is 16,3 inwoners per km².

In de omgeving:
Château-Renault is een gemeente in het Franse departement Indre-et-Loire (regio Centre) en telt 5538 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Tours.
De oppervlakte van Château-Renault bedraagt 3,5 km², de bevolkingsdichtheid is 1582,3 inwoners per km².

Verslag van de rit van Monthodon (Les Sentiers) naar Amboise :
* Vertrokken op 20 juni 2009 om 10.10 uur.
* Afstand: 32,23 km
* Route via Monthodon (les-Sentiers), Le Boulay, Villedômer, Neuilly-le-Lierre, Montreuil-en-Touraine, Perreux, en Amboise..
* Tijd: 1 uur 18 minuten
* Gemiddelde uursnelheid: 24,54
* Maximumsnelheid: 46,72

Het is vandaag de verjaardag van Lieven, onze zoon. Deze avond gaan we hem eens opbellen. Onderweg krijgt Rita een mailtje van Mieke dat kleinzoontje Xander géén 'Lauratand' krijgt, maar dat er onmiddeijk twee tandjes naar boven komen. Je moet weten: tante Laura Gekiere is de reden van mijn tocht naar Compostela, en bovendien hebben we allen tante Laura steeds gekend met één tand.
Het parcours van deze dag is niet zo vlak meer. Nog steeds zien we naast de wegen kilometersgrote velden met gewassen, maar tevens komen we in een streek waar erwten gekweekt worden. La Roche l'Evecque is een plaats waar vroeger heel wat rotswoningen zijn. Een paar zijn nog bewoond, natuurlijk aangepast naar de huidige normen (deuren, vensters,..). Ook een aantal huizen langs de straat die aanleunen tegen de rotsen hebben kapwerk verricht om bvb hun garage of een stalplaats uit te houwen, men noemt dat 'Les Troglodytes'.
Lavardin is dan gekend om zijn kasteelruïnes met fraaie en fleurige straatjes. Daar wordt op een terrasje wat gegeten.
De landelijke boerderijen hebben ook hun fruitbomen...krieken...hmmm...

Arrou is een gemeente in het Franse departement Eure-et-Loir (regio Centre) en telt 1689 inwoners (2005). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Châteaudun.De oppervlakte van Arrou bedraagt 65,8 km², de bevolkingsdichtheid is 25,7 inwoners per km².

Verslag van de rit van Arrou naar Monthodon (Les Sentiers) :
* Vertrokken op 19 juni 2009 om 09.30 uur.
* Afstand: 78,90 km
* Route via Arrou, Courtelain, Droué, La Chapelle Vicomtesse, Romilly, Danzé, Azé, La Fosse Courtain, La Prazerie, Grand Ris, Les Roches l'Evecque, Lavardin, Saint Arnoult, Monthodon (les-Sentiers).
* Tijd: 3 uur 33 minuten
* Gemiddelde uursnelheid: 22,14
* Maximumsnelheid: 54,85