11 JULI-BOODSCHAP VLAAMS BELANG: VOLK, WORD STAAT!

Naar aanleiding van 11 juli hebben wij goed nieuws en slecht nieuws. Laten we maar beginnen met het goede nieuws. Het goede nieuws is dat de verkiezingen van 10 juni meer dan ooit hebben aangetoond dat België niet alleen economisch maar ook sociaal en politiek steeds verder uit elkaar valt. Vlamingen en Walen leven anders, werken anders, denken anders en stemmen anders. Buiten de monarchie – ook al zo’n instelling van bedenkelijk allooi – is er eigenlijk niet wat ons nog samenhoudt. Tot zover het goede nieuws. Over dan maar naar het slechte…

Staatshervorming

De Vlaamse kiezer heeft met zijn massale stem voor CD&V/N-VA, Vlaams Belang en Lijst Dedecker duidelijk gekozen voor “meer Vlaanderen”. Voor autonomie of alleszins meer autonomie. Maar de vraag is of hij/zij die straks ook krijgt. De vooruitzichten geven alvast weinig reden tot optimisme. Tegenover het sterke Franstalige afwijzingsfront staat nog altijd een erg zwakke en verdeelde Vlaamse speler. En die tegenspeler blijkt nog altijd niet veel kaas gegeten te hebben van politieke strategie. Getuige de aankondiging van CD&V/N-VA om genoegen te kunnen nemen met een staatshervorming nà de verkiezingen van 2009…

Aan tegenstrijdige signalen trouwens geen gebrek bij de CD&V. Dure eden voor de Vlaamse camera dat ze niet in een regering stappen zonder staatshervorming en “een oplossing voor Brussel-Halle-Vilvoorde”. Maar dat kan – zo valt langs Franstalige kant op te tekenen – evengoed bestaan uit de terugkeer van provinciale kieskringen naar de kleinere arrondissementele kiesomschrijvingen…

In het zuiden van het land spreekt Leterme trouwens een heel andere taal. André Antoine, voorman van de Waalse christen-democraten (Cdh) maakt zich weinig zorgen over de wapperende leeuwenvlaggen op het overwinningsfeestje van CD&V en N-VA. “Eerlijk gezegd, ik ben gerustgesteld. Tussen wat Leterme vertelt als hij voor de micro staat en wat hij ons in het oor fluistert, bestaat een wereld van verschil…” (La Libre Belgique, 13.06.07)

Bij heel wat Vlaamse en Vlaamsgezinde kiezers genoot Leterme op 10 juni duidelijk nog het voordeel van de twijfel. Vlaamse kiezers lezen geen Franstalige kranten, maar de Vlaamse goedgelovigheid en blinde euforie kan straks snel omslaan in een bitter ontwaken.

Loodgieter Dehaene

Dat uitgerekend Jean-Luc Dehaene in het veld wordt gestuurd om de communautaire patstelling te ontmijnen, voorspelt ook al weinig goeds. Het is hallucinant hoe het gros van de Vlaamse pers Dehaene nu bejubelt als de ‘super-loodgieter’, de man ‘die weet hoe een compromis gemaakt wordt’. En, zo laten ze erbij verstaan, ‘loodgieter’ is een ere-titel. Dehaene was de meester-goochelaar die altijd wel wat ‘creatieve oplossingen’ uit zijn hoge hoed toverde voor ingewikkelde problemen. 

Het moet zijn dat de journalisten wat last hebben van selectieve blindheid of een selectief geheugen… Want buiten Vlaamse toegevingen en ergerlijke Belgische compromissen heeft Vlaanderen weinig te danken aan Dehaene. Zijn ‘creatieve oplossingen’ kwamen er in de praktijk op neer dat de waterleiding op het gas werd aangesloten en omgekeerd. België heeft zichzelf hopeloos vastgereden.

Frans De Smet (Het Nieuwsblad) is blijkbaar één van de weinigen die zich dat nog herinnert

“Onze lezersbrieven bewijzen het: veel Vlaamse kiezers snappen niet dat een eensgezinde Vlaamse eis kan botsen op een ‘non’ aan de overkant. Toch is dat de logica van dit hedendaagse België.”

Inderdaad. En dat is ook de essentie van het hele verhaal. België is geen democratie meer. Want de Vlaamse meerderheid is met grendelwetten en alarmbelprocedures aan banden gelegd. En uitgerekend Jean-Luc Dehaene, zo stelt de journalist vast, wordt nu aangezocht om de hekken te slopen die hijzelf, met de beruchte Sint-Michielsakkoorden, mee heeft opgericht…

De in kracht toenemende en nauwelijks tegengesproken pleidooien om de beloofde staatshervorming aan te grijpen om de federale structuren te versterken, laten weinig aan de verbeelding over. Of, om het met de woorden van Leterme zelf te zeggen: “Het begint met de Vlaamse leeuw. Maar op het einde van de rit eindigt het met de Brabançonne.” Met een Belgische loodgieter als Dehaene zit dat er helaas dik in…

Vlaamse staat

Laat er ons alstublieft geen doekjes meer om winden en de feiten onder ogen zien. België is een tot op de draad versleten roestbak, die Vlaanderen geen meter vooruit helpt en vandaag of morgen uit elkaar valt. Daar helpt geen lievemoederen meer aan, laat staan wat politieke cosmetica of pleisterwerk. 

Het Vlaams Blok was de eerste en enige partij die decennia geleden al resoluut heeft gekozen voor Vlaamse onafhankelijkheid. Nadien zijn honderdduizenden kiezers, Vlaamse strijdverenigingen en Vlaamse ondernemers ons gevolgd. Geen halfslachtige, Belgische oplossingen meer. Geen staatshervormingen die alleen maar moeten dienen om België kunstmatig in leven te houden. Gedaan met geven en toegeven! Vlaanderen heeft troeven genoeg om zijn lot in eigen handen te nemen. Vlaanderen heeft geen nieuwe, noodlottige staatshervorming nodig maar een eigen staat. Volk, word staat!

Frank Vanhecke

Voorzitter Vlaams Belang 

11 juli 2007 en het Vlaamse heir staat immer pal.

Het heir ?  Waar ? Hebben wij ooit een heir gehad ?  Een echt leger  met mannen in uniformen die tegen mekaar schreeuwen dat ze ernaar snakken een heldendood te mogen sterven voor hun Vlag, hun Vaderland (Moederland voor de losse handjeswuivers), hun Vorst -en als die op zeilvakantie mocht zijn in Sicilië-  voor hun Premier en zijn trouwe vazallen en paladijnen ?  Zoiets hebben wij nooit gehad, een eigen leger.  Hebben we zelfs ooit een eigen Vaderland gehad ? Vlaanderen Vrijstaat, Republiek Vlaanderen, de Vlaamse Voorschot, zelfs geen Islamitisch Rijk der Vlaanders, alhoewel dit laatste binnen handbereik ligt.

Soms hadden wij een leger van liefhebbers zoals in 1302.  Slagers, wevers, kuipers, smeden, boeren die van hun kreupelhout pijlen wisten te maken en die na de strijd kreupel uit de Groeningerbeek klauterden op zoek naar tensoplast.  Zo'n leger met een oorlogszuchtige monnik uit Saaftinge  in de gelederen, verdwaalde ridders die zich van kamp hadden vergist (oh pardon, on s'est trompé, on peut vous joindre ?) , een aanvoerder met een lapje voor het oog en zeshonderd Franchimontezen die met vermanende vinger terug werden gestuurd, wegens 166 jaar te vroeg op het rendez-vous. De oorlogsamateurs uit het Vrije Brugse en omstreken bezorgden het onoverwinnelijke Franse leger een voorsmaakje van wat dat in 1954 in Dien Bien Phu zou meemaken.  Hendrik Conscience,was lokaal oorlogscorrespondent uit het dorp Antwerpen (zij deden niet mee met "de boeren", alleen als ze een mooi uniform zouden krijgen en in plaats van het wachtwoord "schild en vriend" eisten zij als slogan "Antwààrrepe Ooefdstàt van de wèreld").

Of dacht u dat  de Boerenkrijg gevoerd werd met Vlaamse soldaten onder leiding van Generaal Van Gansen, een man met de bekwaamheden van de Admiraal van Stratego en omringd door rondrazende spionnen ?   Als een Sansculot een heimelijke spion aanraakte,   zakte deze in mekaar  en mocht hij niet meer meespelen.  Maar neen, deze opstand van enkele maanden was een hartenkreet van verworpenen, stiekem gesteund door de kerk en haar dienaars, die akkoord gingen dat de liefhebbende deelnemers  voor eigen heerd mochten vechten maar eerst voor het katholieke outer dat zijn talrijke bezittingen en rijkdommen niet graag afstond aan de bandeloze zondaars uit het Zuiden.  De Vlamingen zonder uniform maar steeds bereid zich in de pan te laten hakken voor andermans bezit, veroveringsdrang en idealen.

Geen heir, geen vaderland.   En telkens in dienstbaarheid van legers van anderen : het ABL, de Armée Belge/Belgisch Leger. Of van de vijand van het ABL en dan zitten we helemaal met de gebakken peren. Van de Belgen  moeten we in het Frans creperen in de  loopgraven van West-Vlaanderen,  een koning die bescheiden tevreden is ridder genoemd te worden, belooft ons monts et merveilles als we gehoorzaam blijven sneuvelen.  Na de oorlog is hij zijn geheugen verloren en zijn vrouw schoolt zich om van verpleegster tot privé musicienne van Mao Tse Dong. Anderen beloven ons zeemzoet een eigen Heimat, een privé Land des Lächelns, als we gegen Engeland mitfahren, maar we eindigen sneeuwblind tegen de muren van Stalingrad en de kleinkinderen van de bevroren idealisten lopen nog rond met een zwart kruisje op het voorhoofd.

Geen heir, geen vaderland, geen geluk en toch véél liefde, veel dromen. En we praten er graag over.  Sommigen althans. 

De Vlamingen hebben nooit het vanzelfsprekende gevoel gekend in een eigen land te leven.  Daarom dat het zo moeilijk is voor bijvoorbeeld Nederlanders om aan te voelen hoe subtiel die Vlaamse Beweging in mekaar zit, over welk emotioneel gemis we praten. Het zijn de mensen met een gemakzuchtige geest die de Vlaamse Beweging herleiden tot een taaltwist : onze taal houdt stand, leeft, evolueert, wordt door ieder van ons om beurten misbruikt maar ze blijft overeind, omdat ze diep in onze emoties wortelt en omdat ze onze identiteit bevestigt tegen de simpele ééntaligen uit de beboste heuvelgebieden. Onze taal voert al eeuwen een partizanenstrijd, zij vermomt zich als de Vlaamse minnares van de onderwijzer uit Sluis, Hendrik van Dale, maar ze gedraagt zich als een geraffineerde Vlaamse breezerslet die knarsetandend  faciliteiten gedoogt in afwachting van de grote afrekening.

Ieder beschavingsprobleem dat zich voordoet in de Europese Unie, economisch, sociaal, cultureel laat ook zijn sporen na bij ons in het land B.  Maar elke vernieuwing, verandering, crisis of wat het ook zij, wordt extra bezwaard door de Vlaams-Waalse tegenstellingen.  En na honderd jaar mag wijlen kardinaal Mercier gelijk hebben : "la Belgique sera latine ou ne sera pas".  Monseigneur, ik toeter even naar de hemel :  "Laat België Romaans en Frans blijven, wij Vlamingen trekken er uit.  Het heeft lang genoeg geduurd, we zijn jullie beu. Dag Monseigneur, tot nooit meer".

Wij hebben er de buik  vol van elk jaar 12 miljard euro in de bodemloze koolmijnputten te storten en zelfs geen afgemeten "merci" te krijgen.  Wij zijn jullie Waalse ministers beu die ons regeren zonder dat we er enig democratisch verhaal op hebben.  Wij zijn ook die belachelijke poppenkastfamilie uit Laken hartsgrondig moe : hun enige functie is Geert Hoste te verzekeren van een behoorlijk inkomen. En wij worden het echt moe al die verhalen van Waalse politici die uit zijn op eigen profijt en gewin en de kassa's van de openbare diensten leegroven, die wij komen bijvullen.

En, mes amis, weten jullie  dat vele Vlamingen eczeem aan de maagwand krijgen als ze elke dag vaststellen hoe hun leefomgeving, hun dorpen, hun wijken, hun steden, hun eigen Vlaanderen, verpietert  tot het niveau van Arabische woonwijken met moskeeën, minaretten, arrogante moslims die onze leefwijze en tradities ridiculiseren.  Meer dan wie hebben wij, Vlamingen een degelijke kennis en besef van onze cultuur, die sedert eeuwen behoort tot de meest toonaangevende op deze planeet.  Laat ons  trots voor deze waarheid uitkomen, die men ons overal ter wereld gracieus meedeelt, meestal enigszins verbaasd over de bescheidenheid waarmede wij  met deze culturele erfenis omgaan.

Wij hebben van niemand lessen te ontvangen in fatsoen, wellevendheid en tolerantie.  Wij respecteren anderen, helaas ook als dezen ons minachten.  Wij zijn geen geweldenaars die met bommengordels om onze lenden onze wil, onze overtuiging opleggen.  Het is onze aard niet en misschien is dat jammer.

11 juli is een aanleiding, een herdenking maar ook de formele hoop dat dit land en zijn inwoners zichzelf mogen worden. 

LEVE VLAANDEREN !!!

Ray (Angeltjes)

' STAATSHERVORMING ?

ON NE CONNAÎT

PAS LE TERME ... '

De nieuwe Vlaams Belang campagne voor de volgende maanden :

Lieve mensen,

Met een groot dynamisme en inzet heb ik samen met enkele toffe mensen deze verkiezingscampagne gevoerd en heb ik zowat al de markten van Antwerpen en de wijde omgeving bezocht. Dit was meer dan een leuke ervaring en eigenlijk voor herhaling vatbaar, maar dat zien we wel binnen twee jaar bij de verkiezingen voor het Vlaamse Parlement.

Ik wil nogmaals de 4.790 kiezers bedanken die een voorkeurstem aan mij gegeven hebben en natuurlijk ook de vele bezoekers van mijn weblog, ik heb daar veel werk ingestoken maar de respons hierop heeft me heel veel deugd gedaan.

Binnen enkele dagen ga ik voorlopig mijn weblog afsluiten, maar niet getreurd, U kan blijvend terecht op de weblog van mijn man. Indien U deze weblog nog niet kent moet U er zeker eens naar surfen. De onderstaande tekst spreekt voor zichzelf.  

Een aanrader : https://blog.seniorennet.be/angeltjes/

Met Vlaamse groeten.

De teerlingen zijn geworpen, de resultaten zijn bekend.

Het had natuurlijk een beetje meer mogen zijn en ja we hadden gehoopt dat het 20 % zou zijn, maar al bij al mogen we tevreden zijn als we denken aan de mediaboycot,  de heisa rond de vraag ‘wie wordt de nieuwe premier’, het niet aan bod komen gedurende de campagne van de belangrijke thema’s van het Vlaams Belang (vreemdelingenbeleid – veiligheid – staatsvorming…), de opkomst van de lijst Dedecker en ga zo maar door.

Hieronder een overzicht van de Kamer voor Vlaanderen :

en de zetelverdeling van de Kamer voor België :

En wat mezelf betreft, ik ben een gelukkig iemand, volledig terug van nul vertrokken, zonder ruggensteun van welk vereniging of club dan ook, maar met een groot dynamisme en de hulp van enkele toffe mensen ben ik er toch in geslaagd om een meer dan behoorlijk resultaat neer te zetten. Ik wil dan ook de 4.790 kiezers bedanken die voor mij gestemd hebben, dit resultaat had ik nooit verwacht.

Een kamerzetel zit er niet in, maar daar had ik ook niet op gerekend, ik wilde vooral mensen, die normaal niet voor het Vlaams Belang zouden stemmen, aanzetten om dit nu toch te doen en op die manier mijn steentje bijdragen.

Ik wil de nieuwe Antwerpse Kamerfractie van het Vlaams Belang (Gerolf Annemans – Alexandra Colen – Bruno Valkeniers – Jan Mortelmans – Rita De Bont en Luc Sevenhans) een dikke proficiat wensen en al mijn steun verlenen en hopen dat ze er met zijn allen met volle geweld  tegen aan zullen gaan.

Nu zondag moeten we met zijn allen gaan stemmen. Natuurlijk kiest U voor :

nummer 4      HET VLAAMS BELANG

er is gewoonweg geen alternatief.

U heeft mij en mijn standpunten de voorbije maanden leren kennen en wie in de provincie Antwerpen woont, vraag ik om een voorkeurstem. Ik sta
op nummer 14 voor de Kamer bij de effectieve kandidaten.

U kan natuurlijk zoveel effectieve kandidaten en opvolgers kiezen als u zelf wenst op één zelfde lijst.

Als u wil zien wie er allemaal kandidaat is en op welke plaats iedereen staat en/of hoe het computerscherm eruit ziet verwijs ik naar mijn artikel van 2 juni ‘Elektronisch stemmen, hoe stem je geldig en voor wie kan je stemmen’, (vb. ik sta in de tweede kolom op de tweede plaats).

Elke stem voor het Vlaams Belang (en voor mij) is een stem voor de toekomst van een onafhankelijk Vlaanderen.

Dank U.

Het computervirus almanahe_ed teisterde de laatste dagen de Antwerpse stadscomputers.

Het virus, alma nahe_ed, is mogelijk uit China afkomstig en deed vanaf vrijdag de ene pc na de andere blokkeren. De beschikbare anti-virussoftware was niet bestand tegen de indringer, die bovendien voortdurend muteerde. Er zijn in de loop van het weekend liefst 35 versies van een speciaal opgemaakt anti-virusprogramma opgestart, vooraleer het probleem helemaal verholpen was.

Toen maandagochtend veel personeelsleden van de stad hun computer opzetten, hadden ook zij prijs zodat de Digipolis-'brandweerploegen' een nieuwe piek beleefden.  Naar verluidt kon het wel geen definitieve schade aanrichten.

??? is dit de aanloop naar  de ‘zogenaamde - toevallige’ problemen bij Digipolis die ons zondag weer te wachten staan als het Vlaams Belang een te gunstige uitslag zou hebben. Zullen de computers bij Digipolis, zoals bij de vorige gemeenteraadsverkiezingen, weer even de geest laten?

Maar niet getreurd, er is internationale hulp op komst.

De OVSE gaat toezien op federale verkiezingen van 10 juni.

De Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa (OVSE) stuurt een missie observatoren naar België voor de federale verkiezingen van 10 juni.

De delegatie voor 10 juni zal bestaan uit een tiental experten, onder de verantwoordelijkheid van Lubomir Kopaj, iemand met ervaring inzake observatiemissies. Deze missie zal alle aspecten van de verkiezingen analyseren. De Belgische kieswetgeving zal uitgeplozen worden. Ook de ‘persvrijheid’ zal nagegaan worden. Toch is het vooral het elektronisch stemmen het belangrijkste motief voor de komst van de missie. In het handboek over observaties van verkiezingen worden ‘elektronische stemsystemen als een eventueel probleem aanzien’. Het boek viseert systemen die geen "spoor op papier nalaten dat kan worden nagekeken door de kiezer zelf, en manueel consulteerbaar is op welke wijze dan ook".

En nu maar naïef en braaf geloven dat het verloop van de verkiezingen en de telling van de stemmen op een correcte eerlijke manier zullen gebeuren.