Stemmen via volmacht

Op 3 maart 1999 werden mede onder impuls van de huidige regeringspartijen vijf resoluties gestemd waarmee het Vlaams parlement de uitgangspunten aangaf voor een volgende staatshervorming.

4^de resolutie :

Goed bestuur is maar mogelijk bij duidelijke bevoegdheidsafspraken (“coherente bevoegdheidspakketten”); Vlaanderen moet bevoegd worden over lokale en provinciale besturen (gemeenten en provincies), over gezondheids- en gezinsbeleid, sociaal beleid, wetenschap- en technologiebeleid, buitenlandse handel, telecommunicatie, spoor, binnenvaart, statistiek, ontwikkelingssamenwerking, landbouw, tuinbouw en visserij.

De SP.A liet in de krant de Morgen alvast optekenen dat zij zonder enig schaamtegevoel woordbreuk pleegt. Werd de PS-druk  alweer te groot?

Johan Vande Lanotte, voorzitter van de Vlaamse vleugel van de PS, wil de gezondheidszorg namelijk niet langer splitsen. Wég Vlaamse resoluties, wég Vlaams front. “Dat medische overconsumptie in het zuiden van het land een heel groot probleem vormt, is voor de SP.A-voorzitter niet langer een argument om de bevoegdheid te splitsen”.

De SP.A negeert de oproep van 76% van de Vlaamse artsen die voorstander zijn om de gezondheidszorg te splitsen.

De SP.A gaat voorbij aan de cijfers die de landsbond van Neutrale Ziekenkassen publiceren.

De SP.A heeft er geen enkel probleem mee met de cijfers van het Aktiekomitee Vlaamse Sociale Zekerheid : In 2005 transfereerde Vlaanderen enkel en alleen via de ziekteverzekering 1,414 miljard euro naar Wallonië en Brussel.

Nee, nog liever plat op de buik onder druk van de Waalse arrogantie dan dit geld te benutten voor dringende sociale Vlaamse noden.

Uit een enquête in opdracht van de Artsenkrant blijkt dat :

drie op de vier Vlaamse artsen willen dat de gezondheidszorg in ons land verder gedefederaliseerd wordt, terwijl slechts 10 procent van de Waalse artsen gewonnen is voor dat idee.
In Vlaanderen is liefst 76 procent voorstander om de gezondheidszorg verder aan de gemeenschappen toe te vertrouwen.
In Wallonië ziet het er helemaal anders uit: liefst 87 procent van de artsen is  tegen een verdere splitsing. Slechts 10 procent staat positief tegenover het idee. In Brussel-Halle-Vilvoorde is 70 procent tegen.

"Maak de deelstaten financieel verantwoordelijk en ze worden gedreven om rationeler met de kosten om te springen", luidt het bij de Vlaamse artsen. Bovendien, zegt de Artsenkrant, kan elke gemeenschap dan een eigen gezondheidsbeleid voeren, dat tegemoet komt aan de eigen behoeften.

En wat zegt de socialistische, Franstalige minister van Gezondheidszorg Rudy Demotte ?

"We houden alles zoals het is”, met het leugenachtig excuus,“dat anders de patiënten meer moeten betalen en de kwaliteit van de zorgen er niet zal op verbeteren". 

Demotte negeert niet alleen het overduidelijke signaal van de Vlaamse artsenwereld, hij pleit zelfs voor de herfederalisering van het preventiebeleid, dat nu al tot de bevoegdheid van de gemeenschappen behoort.
Hij voegt er ook nog fijntjes aan toe dat de recente cijfers aantonen dat de regionale verschillen in gezondheidszorgkosten erg beperkt zijn.

Klopt dit ? En als dat zo is, waarom verzet hij zich dan zo halsstarrig tegen de splitsing van de gezondheidszorg?

Hier volgt het antwoord :

Volgens het RIZIV zouden de uitgavenverschillen tussen de regio’s voor

Het Aktiekomitee Vlaamse Sociale Zekerheid (AK-VSZ) zetten zich aan het rekenen en blijven met ongeloof naar de nieuwe Riziv-cijfers kijken. Ze stroken niet met hun ervaringen in het veld.

De uitgavenverschillen voor geneeskundige verzorging verkleinen een beetje voor Brussel en voor Wallonië stagneren ze.

Uit andere cijfers dan deze van het AK-VSZ nl. deze van de landsbond van Neutrale Ziekenkassen blijkt dat in 2006 de ziekteverzekering per hoofd van de bevolking bijna 100 euro meer uitgaf aan Waalse dan aan Vlaamse verzekerden. Dat komt neer op een meeruitgave van 603 miljoen euro.

Volgens het AK-VSZ blijven de uitkeringen voor ziekte-afwezigheden op het werk en voor invaliditeit,  in Wallonië en Brussel een kwart hoger liggen dan in Vlaanderen.

Ook de Neutrale Ziekenfondsen spreken hier van een opmerkelijk verschil: de cijfers voor 2006  leren dat een Waalse gerechtigde gemiddeld een dag langer arbeidsongeschikt is dan een Vlaming Het aantal dagen arbeidsongeschiktheid en invaliditeit van een Waalse gerechtigde bedroeg in 2006 gemiddeld 16,29 dagen. Bij de Vlaamse gerechtigden was dat 15,42 dagen per hoofd.

Per inwoner wordt vanuit Vlaanderen 173 euro meer aan bijdragen betaald dan er per Vlaming uitgegeven wordt. In Wallonië is dat net omgekeerd (171 euro minder bijdragen dan uitgaven). Voor Brussel is het verschil zelfs nog groter: er wordt 493 euro per inwoner minder betaald dan er uitgegeven wordt.

De totale transfers zijn dus niet weg en ze zijn niet afgenomen maar toegenomen, besluit AK-VSZ.

In 1999 stroomde 1,086 miljard euro via de ziekteverzekering van Vlaanderen naar de andere gewesten.

In 2005 transfereerde Vlaanderen enkel en alleen via de ziekteverzekering 1,414 miljard euro naar Wallonië en Brussel.

De stuitende arrogantie van een minderheid die de meerderheid meent te mogen gijzelen, moet nu zelfs de meest naïeve Vlaming doen inzien dat met de PS geen land meer te bezeilen valt.

Vlaanderen zelfstandig : meer dan ooit !!!

Het Vlaams Belang zal niet worden uitgenodigd voor de grote verkiezingsdebatten die de VRT plant. Zo start de VRT op 20 mei met ‘Mondelinge Vragen’, een debat waarin het publiek vragen kan stellen aan de kandidaat-premiers Guy Verhofstadt (Open VLD), Yves Leterme (CD&V) en Johan Vande Lanotte (SP.A). Ook voor het debat tussen de drie kandidaat-premiers op 3 juni is het Vlaams Belang niet welkom.

Frank Vanhecke ziet hierin een machinatie. ‘In België wordt de eerste minister niet verkozen. De enige objectieve graadmeter is de uitslag van de jongste Vlaamse verkiezingen en het Vlaams Belang is de grootste fractie in het Vlaams parlement’.

In een open brief stelt partijvoorzitter Frank Vanhecke de ondemocratische houding van de VRT aan de kaak en kondigt hij aan te zullen onderzoeken welke politieke en juridische stappen het Vlaams Belang tegen de discriminerende houding van de openbare omroep kan ondernemen.

Open Brief

Geachte heer Kris Hoflack,
Hoofdredacteur

Een document van de Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa (OVSE) stelt dat lidstaten kiezers moeten informeren “op een billijke en niet-discriminerende basis, ook via de openbare omroep” en dat “lidstaten moeten garanderen dat gelijke toegang en eerlijke behandeling van deelnemers aan de verkiezingen door de staatsmedia voorzien wordt.” Blijkbaar zijn die internationale normen voor democratie niet van toepassing op Vlaanderen en zijn openbare omroep, want wij mochten intussen vernemen dat het Vlaams Belang niet welkom is op de grote verkiezingsdebatten die de VRT plant op 20 mei en 3 juni. Daarmee verstrakt de openbare omroep, die nochtans decretaal verplicht is om objectieve en neutrale berichtgeving te verzorgen, haar discriminerende houding jegens het Vlaams Belang.

U meent dat in de grote debatten enkel de ‘kandidaat-premiers’ aan bod moeten komen. Voor alle duidelijkheid: het zijn de kiezers die daarover beslissen en niet de VRT. Bij mijn weten kent dit land echter geen rechtstreekse kanseliersverkiezingen. Het zal u bovendien niet ontgaan zijn dat Yves Leterme hierover net hetzelfde zegt. Ik kan mij niet van de indruk ontdoen dat voor de VRT elke reden goed genoeg is om toch maar geen vertegenwoordigers van de Vlaams-nationale oppositiepartij te moeten uitnodigen.

De enige objectieve graadmeter die de openbare omroep zou mogen hanteren bij de selectie van kandidaten en partijen is mijns inziens de democratische uitslag van de verkiezingen voor het Vlaams Parlement. Bij de parlementsverkiezingen van 10 juni 2004 haalde het Vlaams Belang 24,2 procent van de stemmen. Daarmee werd mijn partij de grootste fractie in het Vlaams Parlement.

Ik teken dan ook formeel protest aan tegen het feit dat de grootste partij van het land niet aanwezig zou mogen zijn in de belangrijkste verkiezingsdebatten van de openbare omroep. Graag verneem ik van u of het Vlaams Belang alsnog uitgenodigd zal worden voor de verkiezingsdebatten van 20 mei en 3 juni. In het andere geval zijn wij genoodzaakt te onderzoeken welke politieke en juridische stappen wij tegen deze ondemocratische houding kunnen ondernemen.

Mogen wij spoedig van u een antwoord verwachten?
Met passende hoogachting,

Frank Vanhecke
Voorzitter Vlaams Belang

Deze zoveelste discriminatie door de openbare omroep hoeft geen verder commentaar. Wij zullen op 10 juni het gepaste antwoord geven door massaal te kiezen voor het Vlaams Belang.

Iedereen heeft recht om op een waardige manier te genieten van een rustige oude dag. De waarborg van het wettelijk pensioenstelsel moet een kerntaak blijven van de overheid en kan niet in haar geheel aan de private markt overgelaten worden.

De regering heeft in 2001 het zogenaamde Zilverfonds in het leven geroepen en wekt hierdoor de indruk dat ze via deze creatie de toekomst van ons pensioenstelsel veilig stelt. Het is ondertussen verdacht stil rond het Zilverfond en over de omvang van dit reservefonds wordt zeer discreet gedaan. Alle operaties die de overheid uitvoerde om het Zilverfonds te spijzen, bevinden zich in de sfeer van de cultus van de lege doos. Hoe ernstig kun je een overheid nemen die beweert reserves te hebben voor de betaling van de vergrijzingfactuur, maar ondertussen niet kan verdoezelen dat haar schulden die reserves volledig opsouperen?

Het probleem van de betaalbaarheid van de pensioenlast wordt hierdoor helaas levensgroot. En nochtans behoren de pensioenen voor werknemers en zelfstandigen tot de laagste van Europa, terwijl onze sociale bijdragen en belastingdruk tot de hoogste van Europa behoren.

Uit diverse studies blijkt dat de minimumpensioenen een achterstand hebben opgelopen van ruwweg tien procent op de andere inkomens en het gemiddelde welvaartsniveau.

Het Vlaams Belang pleit er dan ook voor om de pensioenen welvaartvast te maken, zodat ze mee stijgen met het algemene welvaartspeil. De ouderen moeten het pensioen krijgen waar ze recht op hebben.

Er moet een onmiddellijke verhoging komen van de pensioenuitkeringen voor werknemers met netto 60 tot 90 euro per maand, al naargelang de grootte van het pensioen en een verhoging  van de huidige minimumpensioenen van zelfstandigen met 15 procent.

De kostprijs voor deze maatregel, “die voor heel veel mensen het verschil kan maken tussen een menswaardig bestaan of bittere armoede”, bedraagt per jaar slechts 1,2 miljard euro. Dat is minder dan een tiende van de totale jaarlijkse transfers tussen Vlaanderen en Wallonië.

De traditionele partijen beloven een verhoging van de pensioenen maar reppen met geen woord over de betaalbaarheid ervan.

Het Vlaams Belang vraagt om een structurele financiering uit te werken die de toekomst van het pensioenstelsel waarborgt. Forse afbouw van de overheidsschuld en een robuust pensioenstelsel, gebaseerd op een 40-jarige loopbaan (mits uitzonderingen) moeten hiertoe bijdragen.

Maar, en dit is essentieel, om een eigen en doeltreffend sociaal en economisch beleid uit te bouwen, moet Vlaanderen eindelijk over zijn eigen middelen kunnen beschikken. Daarom pleit het Vlaams Belang onverkort voor de onmiddellijke splitsing van de Belgische Sociale Zekerheid.

De verhoging van het minimumpensioen voor werknemers en zelfstandigen is één van de prioriteiten die ik me stel.

Vlaams minister-president Yves Leterme trekt bij de federale verkiezingen van 10 juni de senaatslijst voor CD&V/N-VA. 

Toen hij als minister-president aantrad, had hij naar eigen zeggen, nadrukkelijk gevraagd aan de coalitiepartners van de Sp-a en de VLD om uitsluitend kandidaat-ministers voor te dragen die met hem de ganse legislatuur zouden uitregeren. 

Deze beslissing werd door velen goed onthaald, vooral omdat de vorige minister-presidenten Dewael en Somers er de brui aan hadden gegeven, nadat ze geroepen werden voor "hogere landsbelangen". 

Het is dan ook uitermate teleurstellend te moeten vernemen dat Leterme nu net hetzelfde doet als zijn voorgangers : vaandelvlucht plegen.  De man speelt al maanden een kat en muis spel met de publieke opinie over zijn al dan niet deelname aan de federale verkiezingen van 10 juni. Niemand hechtte geloof aan zijn zogenaamde twijfel, iedereen wist dat hij loog en toch zou meedoen. 

Hij had nog één kans om een tikkeltje geloofwaardigheid te behouden nu hij finaal meedeelt kandidaat te zijn.  Dat was met te verklaren dat hij alleszins op post zou blijven na 10 juni om zijn taak in Vlaanderen af te maken als minister-president zoals hij beloofd had en geëist van de anderen. 

Eens te meer een woordbreker !  Wat kan Vlaanderen verwachten van al die schansspringers die hun Vlaamse mandaat alleen gebruiken om hun carrière ten dienste te zijn  ?

Het Katholiek Vlaams Hoogstudenten Verbond (KVHV) organiseert op zondag 6 mei een ‘Mars voor onafhankelijkheid’ in Sint-Genesius-Rode.

Drie maanden na de aanvraag werd door de burgermeester van Sint-Genius-Rode, Mevrouw Delacroix-Rolin, geen toelating verleend om op 6 mei te manifesteren. De (drog)reden die ze aanhaalde was niet de vrees voor mogelijke problemen met ordehandhaving, doch wel omdat de manifestatie valt binnen de zogenaamde sperperiode voor de federale verkiezingen van 10 juni 2007 (sic).

Deze sperperiode werd echter door de politieke partijen zelf gecreëerd, tijdens dewelke zij hun mandatarissen en kandidaten een morele gedragscode opleggen met het oog op een sereen verloop van de aanloop van de verkiezingen, en dus niet van toepassing op een partij-onafhankelijke vereniging als het KVHV.

Minister Keulen heeft te kennen gegeven dat hij het verbod zou vernietigen omdat ze inderdaad werd gelegitimeerd door een ‘flutmotivatie’.

Burgemeester Delacroix-Rolin heeft ondertussen het verbod reeds ingetrokken en onmiddellijk een nieuw verbod uitgevaardigd. Ditmaal is de motivering dat de openbare orde in het gedrang zou komen. Dit lijkt zeer vreemd aangezien de politie reeds te kennen heeft gegeven dat ze zondag met meer dan genoeg zullen zijn om de betoging – indien ze dan nog steeds niet is toegestaan – tegen te houden. Het lijkt dan ook zeer merkwaardig dat de politiediensten niet over genoeg middelen zouden beschikken om een toegelaten betoging te begeleiden. Daarom heeft het KVHV haar raadsman wederom de opdracht gegeven dit nieuwe verbod aan te vechten via een procedure voor de Raad van State.

Wat ook deze uitspraak moge zijn, de 'Mars voor onafhankelijkheid' nu zondag 6 mei gaat gewoon door. Het is nu aan ons om daar massaal aanwezig te zijn en te tonen dat we die Francofone en Waalse arrogantie meer dan beu zijn, dat we niet meer met ons laten sollen, dat de tijd van onderhandelen voorbij is en dat er maar één alternatief overblijft  : een ONAFHANKELIJK VLAANDEREN.

Vervolg (2)
De Francofone burgemeester Delacroix-Rolin van Sint-Genesius-Rode heeft voor een tweede keer lik op stuk gekregen in haar poging de 'Mars voor onafhankelijkheid' te boycotten in haar afkeer voor al wat Vlaams is.
De Raad van State vernietigde het betogingsverbod dat de Franstalige meerderheid in Sint-Genesius-Rode had opgelegd.

Met deze slogan  en het beeld van een "assertieve en zelfbewuste" leeuw trekt het Vlaams Belang naar de verkiezingen van 10 juni.

De partij wil een inhoudelijke politieke campagne voeren tegen de pogingen van sp-a, CD&V/N-VA en Open Vld in om er kanseliersverkiezingen van te maken. Alsof het alleen zou gaan om wie er de volgende eerste minister wordt.

De “Vlaamse kracht”-campagne maakt duidelijk waarover het wél gaat : Vlaamse onafhankelijkheid, een harde aanpak van de criminaliteit, een menswaardige oplossing voor het immense migrantenprobleem, een streng maar rechtvaardig vreemdelingenbeleid,  aandacht voor het gezin, vrije meningsuiting en economische welvaart.

Op 10 juni staan de Vlaamse “één pot nat”-partijen tegenover de Vlaams-nationale oppositiepartij. Enkel een stem voor het Vlaams Belang kan het verschil maken.

Men mag een minimale vorm van fatsoen verwachten van mensen en partijen die zich aandienen om de burgers te vertegenwoordigen. Ook als tijdens verkiezingsperiodes de gemoederen opgehitst geraken.

Het is altijd zinvol om argumenten te ontwikkelen en dan in een behoorlijk gesprek met een tegenstrever deze te verdedigen en te toetsen aan andere oplossingen of voorstellen.  Zo handelen beschaafde lieden.

Wat er in deze verkiezingscampagne allemaal naar boven gehaald wordt tegen het Vlaams Belang is stuitend en onaanvaardbaar.  Herman De Croo die de Vlaams-nationalisten omschrijft als mentaal gehandicapten, De Gucht die nog eens zijn mestkevers bovenhaalt en op 1 mei, het Feest van de Arbeider en de gewone Vlaming, noemt Bruno Tuybens het Vlaams Belang een Pest voor Vlaanderen.

Dit alles zonder een argument aan te halen tegen het programma: gewoon uit pure haat en  onredelijke afgunst.  Wat ik me dan afvraag : hebben deze heren geen elementaire opvoeding gekregen ?  Denken zij dat hun ouders trots zouden zijn op hun "gasten" als ze die bezig hoorden ?

Tijd voor nieuw Vlaams politiek fatsoen : op 10 juni. Ik reken op U.

Vorige week stelde Minister van Buitenlandse Zaken Karel De Gucht (Open-vld) zijn nieuwe boek “Pluche, over de banalisering van extreem-rechts” voor.

Zondag mocht De Gucht zijn boek nog eens voorstellen op VRT en ATV. Opvallend was dat er niemand in de studio’s aanwezig was om Karel De Gucht van antwoord te dienen. Niemand van het Vlaams Belang – de partij die volgens De Gucht met zijn boek geviseerd wordt – werd op de TV-debatten uitgenodigd. Uit goede bron konden we vernemen dat De Gucht zelf een aantal voorwaarden aan de TV-redacties had opgelegd. Hij zou enkel naar de studio’s komen om over zijn boek te spreken indien hij niet in debat moest treden met vertegenwoordigers van het Vlaams Belang.

Het opleggen van voorwaarden aan redacties inzake het organiseren van TV-debatten zegt veel over het democratisch gehalte van De Gucht, maar zegt ook iets over de redacties van VRT en ATV. De boekvoorstellingen van De Gucht waren dan ook een aanfluiting van de journalistieke deontologische regels inzake het toelaten van woord en wederwoord. Het Vlaams Belang is geschokt door het gemak waarop een minister zijn eisen mag stellen aan TV-redacties, te meer het hier niet ging om de bevraging van zijn beleid maar om de voorstelling van een boek dat De Gucht als links-liberaal politicus heeft geschreven. Op die manier wordt de openbare zender, maar ook de regionale zender ATV, steeds meer de spreekbuis van de traditionele partijen. Oppositiepartij Vlaams Belang wordt daardoor eens te meer onrechtvaardig behandeld.

Het Vlaams Belang had nochtans via een open brief (uitgedeeld tijdens een ludieke actie bij de voorstelling van het boek van Karel De Gucht) zijn mening over het boek bekendgemaakt. Dat het Vlaams Belang niet werd uitgenodigd, was het gevolg van de oekazes van De Gucht. Het Vlaams Belang vraagt zich nu openlijk af of deze werkwijze ook zal worden gehanteerd bij de programma’s in de aanloop van de verkiezingen. Zullen Verhofstadt en De Gucht nu ook elk debat met het Vlaams Belang in de aanloop van de verkiezingen weigeren? Wordt het Vlaams Belang van het TV-scherm geweerd tengevolge van oekazes van politici van de meerderheid? Hoever zijn de TV-redacties van VRT en ATV bereid om in te gaan op de voorwaarden die politici stellen inzake het uitzenden van politieke debatten?

Filip Dewinter,
Fractievoorzitter Vlaams Belang in het Vlaams parlement

Is elke Vlaming zich bewust van het feit dat jaarlijks miljarden euro’s vanuit Vlaanderen naar de andere gewesten stromen?

Afhankelijk van de studies en de componenten die in aanmerking worden genomen (Sociale zekerheid -  Federale begroting -  de financiering van Gewesten en Gemeentes -  de Federale staatsschuld  - intresten op de overdrachten uit het verleden) worden die transfers geraamd op een bedrag tussen 3,5 en 13 miljard. Er zit dus wel wat verschil op de bedragen, maar de transfers zélf kunnen niet geloochend worden. 

Daarnaast zijn er nog tal van andere communautaire scheeftrekkingen in dit land, hieronder enkele voorbeelden : 

-        Overheidstewerkstelling bedraagt in Wallonië 40% (in Vlaanderen 25%).    

-         Onverklaarbare hoge uitgaven voor gezondheidszorg in Wallonië, ook al proberen de PS en minister Demotte dit tegen te spreken  met de één of andere grafiek van het Riziv.

-         Een Waal raadpleegt 16% meer specialisten dan een Vlaming en de Waalse artsen hebben 20% meer klinische biologie en radiologie nodig om diagnoses te stellen dan Vlaamse artsen. 

-         In Vlaanderen staan er 1.118 flitspalen, in Wallonië 75 en in het Brussels Gewest vind je er 60. De opbrengst van de verkeersboeten gaat voor 57% naar de Vlaamse politiekorpsen, 38,5% naar Waalse en 4,5% naar de Brusselse zones. Daartegenover staat dat meer dan 80% van alle verkeersboetes in Vlaanderen worden uitgeschreven.

       
Uit een studie van de Vlaamse administratie blijkt bovendien dat, in de veronderstelling dat de werkende bevolking ongewijzigd blijft, de transfers vanuit Vlaanderen de komende jaren alleen maar zullen toenemen.

Het Vlaams Belang is gewonnen voor solidariteit binnen een Europees kader tussen Vlamingen en andere volkeren waaronder – waarom niet – het Waalse. Maar deze solidariteit moet altijd vrijwillig zijn, doorzichtig, onderhandeld en natuurlijk ook efficiënt en gecontroleerd. Daarvan is in België helemaal geen sprake.

De vele miljarden die jaarlijks van Vlaanderen naar Wallonië vloeien, zijn geen teken meer van “Belgische solidariteit” maar door de staat georganiseerde diefstal.

De stopzetting van de Waalse miljardendiefstal is één van de prioriteiten die ik mij stel.

Het is mede te danken aan Amedee Verbruggen, een kasseilegger die tijdens de eerste wereldoorlog aan het IJzerfront in contact kwam met intellectuelen zoals Daels, dat de Vlaamse beweging werd verbreed tot een sociale beweging.

Aan de kerk van Bazel werd daarom ter zijner ere een standbeeld opgericht.

Bij de inhuldiging zei Van Wilderode: “Hij is de kleine Vlaming die zich gekromd en wroetend een weg moest banen, maar na een eerbare en moedige strijd rechtop en fier de Vlaamse ontvoogding tegemoet kon gaan”

Het is opmerkelijk welke politieke strategie het regime in samenwerking met de media de laatste maanden aan het volgen is.  België moet terug aan mekaar genaaid worden, er wordt gesproken over het Noorden en het Zuiden, Vlaanderen en Wallonië zijn besmette termen, net zoals hun inwoners die niet langer Vlamingen of Walen genoemd worden maar Nederlands- of Franstalige inwoners.  En binnenkort zijn  we allemaal terug Belgen en zingen we met een krop in de keel, hand in hand la Brabançonne.

Deze trend naar "Belgique une et indivisible" werd ook opgevoerd in een gezamenlijk debat tussen  Leterme en Di Rupo, een co-productie zoals bij Miss Belgique tussen RTL en VTM.

Zoiets blijft een dovemansgesprek en dat de Walen pro het unitaire België zijn, is evident en heeft alleen en uitsluitend te maken met hun angst om hun Vlaamse subsidies te verliezen.  Van Di Rupo kan je niets anders verwachten : die man verdedigt de belangen van zijn bevolking en heeft het nadeel opgescheept te zitten in eigen rangen met eersteklas profiteurs en zakkenvullers.

Leterme vertolkte uitsluitend de vraag om in ruil voor het behoud van de transfers naar de Walen een goed bestuur te kunnen voeren in Vlaanderen ...  Ik denk dat Bart Dewever blij zal geweest zijn toen hij het hoorde.

Tijdens het VTM nieuws de dag later kwam Verhofstadt, als wijze Premier van het unitaire koninkrijk één en ander toelichten : laat de ministers-presidentjes van het noorden en het zuiden maar wat bakkeleien, IK, de wijze man houd de touwtjes in handen.

Een staatshervorming zal voor de Vlamingen weer eens uitdraaien op toegevingen, meer geldafdrachten en ditmaal ook afstand van moeizaam verworven bevoegdheden aan de federale staat. 

Daarom : geen staatshervorming, maar staatsvorming.  Vlaanderen vrij en onafhankelijk !  Dat is duidelijk.

Van de burger wordt verwacht dat hij de wet naleeft. Mag hij van zijn volksvertegenwoordigers dan niet verwachten dat zij de grondwet naleven?

Niemand kan verplicht worden om mee te werken aan de organisatie van onwettelijke verkiezingen. Dit geldt voor de burgemeesters, maar eveneens voor de burgers van gans Vlaanderen die binnenkort zullen opgeroepen worden om te zetelen als voorzitter of bijzitter van een stembureau, voor de federale verkiezingen van 10 juni 2007.

Al 24 van de 28 gemeentebesturen weigeren de verkiezingen te organiseren en meer dan 900 mensen hebben zich reeds ingeschreven als dienstweigeraar.

Het Halle-Vilvoorde Komitee, het Taal Aktie Komitee en de Vlaamse Volksbeweging, onder auspiciën van het Overlegcentrum van Vlaamse Verenigingen, herhalen daarom hun oproep tot burgerlijke ongehoorzaamheid uit burgerzin: ga stemmen, maar weiger te zetelen in een stembureau of in een telbureau.

Deze oproep is gericht aan elke bewuste burger van Vlaanderen, zowel jong als oud en wonende in ALLE Vlaamse provincies. De oproep beperkt zich dus NIET tot de inwoners van Halle-Vilvoorde.

U kan zich inschrijven op deze website

Eind 2002 werden in het vooruitzicht van de Parlementsverkiezingen van 18 mei 2003, de arrondissementele kieskringen vervangen door provinciale kieskringen, met één grote uitzondering : Vlaams-Brabant en Brussel. Daar bleven de arrondissementele kieskringen Leuven en Brussel-Halle-Vilvoorde bestaan.

Door  de niet gesplitste kieskring BHV wordt een groot deel van Vlaanderen – het gehele arrondissement Halle-Vilvoorde ( meer dan 550.000 inwoners ) – voor de federale verkiezingen als tweetalig, en dus als deel van het Waalse en Brusselse kiesgebied beschouwd.

Waalse en Frans-Brusselse kandidatenlijsten dringen zo diep in Vlaanderen door. Onkelinx, Di Rupo, Reynders … zijn kandidaat in o.a. Overijse, Sint-Pieters-Leeuw en de andere 33 gemeenten.

In Wallonië daarentegen kan alleen voor Waalse en Frans-Brusselse lijsten worden gestemd.

In het arrest van 26 mei 2003 heeft het Arbitragehof dit als ongrondwettelijk en discriminerend verklaard voor de kandidaten uit Vlaams-Brabant en eiste dat deze toestand zou rechtgezet worden voor het einde van de legislatuur, zijnde 24 juni 2007, de dag van de eerste ‘normale’ federale verkiezingen.

Met een handigheidje omzeilde Verhofstadt het arrest door de verkiezingen te vervroegen naar 10 juni 2007. Het is echter zonneklaar dat het Arbitragehof bedoelde dat de kwestie tijdens deze legislatuur en voor  de verkiezingen geregeld moest worden.

De ongrondwettelijkheid die werd vastgesteld in 2003 door het Arbitragehof bestaat vandaag nog altijd en zal op 10 juni ook nog bestaan.

De paarse regering weigert haar eigen wetten toe te passen, zelfs op bevel van het hoogste rechtscollege van dit land, het Arbitragehof.

Maar ook CD&V en N-VA gaan niet vrijuit. Tijdens de verkiezingscampagne in 2004 deden Yves Leterme en Geert Bourgeois opmerkelijke uitspraken. In een kopstukkendebat verklaarde Leterme dat de splitsing van BHV een kwestie was van amper vijf minuten en Bourgeois zegde uitdrukkelijk dat ze niet in de Vlaamse regering zouden stappen en geen handtekening onder een Vlaams regeerakkoord zouden zetten voor de splitsing van de kieskring BHV in het federaal parlement werd goedgekeurd.

Meer dan ooit weten we nu wat  het woord “onverwijld” wil zeggen en wat de nieuwe verkiezingsbeloften van Open-VLD, SP.a-Spirit en CD&V/N-VA waard zijn en daar gaan open brieven in kranten weinig aan veranderen. 

Daarom is het Vlaams Belang het énige alternatief.
De splitsing van de kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde is één van de prioriteiten die ik mij stel.

In Turkije werden in een protestantse uitgeverij drie medewerkers op een beestachtige manier afgeslacht door extremisten.  De mensen werden gemarteld door de tweeëntwintigjarige bendeleider vooraleer ze de keel werd overgesneden.

Dergelijk barbarisme dat het gevolg is van godsdienstwaanzin, kan niet afgedaan worden als een spijtige vergissing.  In de zogenaamde seculiere natie die Turkije pretendeert te zijn, bestaat in de dagdagelijkse werkelijkheid geen godsdienstvrijheid.  Christenen worden vervolgd, hen wordt het leven onmogelijk gemaakt. 

Hetzelfde geldt voor de Koerden : dit volk met zijn tragische geschiedenis van vervolging en genocide (net zoals de Armeniërs) bezit geen enkel recht op eigen bestaan in het autoritaire Turkije.

In de Cypriotische kwestie, blijft Turkije halsstarrig vasthouden aan de militaire bezetting van het Noordelijke eilandgedeelte, dat er verlaten en verkommerd bijligt enkel gesteund door de Turkse dictatuur.

Elke toezegging of vage belofte die Turkije aflegt tegenover de EU ( vb. over het gedeeltelijk openstellen van zijn havens voor Griekse schepen) wordt achteraf ontkend en zeker nooit in de praktijk waargemaakt. 

Turkije is nochtans het meest geavanceerde moslimland ter wereld, waar godsdienst en staat gescheiden zijn.

Hoe dom moet iemand zijn om geloof te hechten aan de verrijking van onze Westerse democratie door geloof te hechten aan een Europese islam ? 

Dit artikel dat ik integraal heb overgenomen vraagt geen verder commentaar.

De Brusselse Rassenwetten

De Europese Unie wil racisme streng gaan bestraffen. Ras-misdadigers kunnen straks 3 jaar in de gevangenis komen, en daarna krijgen ze een werkverbod en hebben ze geen recht meer op een uitkering.

De linkse regering van Belgie wil nog iets verder gaan: wie voor een ras-misdaad veroordeeld wordt verliest voor 10 jaar zijn burgerrechten. Mag dus niet meer stemmen, en kan ook niet meer verkozen worden. Dat komt dan goed uit, want Vlaams Belang leider Filip Dewinter kan zo eens flink aangepakt worden. Dewinter is een gevaar voor de gevestigde orde. Per Vlaming vloeien elk jaar duizenden Euro's naar het luie Wallonie, en daarom wil het Vlaams Belang dat Belgie barst.

Gelukkig heeft Dewinter een paar maanden geleden verklaard dat hij bang is voor de Islam, en dat is natuurlijk puur racisme volgens de openbare aanklager. Filip loopt een serieuze kans veroordeeld te worden, vooral ook omdat rechters in Belgie verlengstukken van de gevestigde politieke partijen zijn. Verder zijn veel rechters lid van de irreguliere vrijmetselarij, die heeft verklaard het Vlaams Belang (opvolger van het Vlaams Blok) te bestrijden: ...het Grootoosten van België heeft de strijd tegen het Vlaams Blok als een van zijn voorname doelstellingen gesteld. Iedere broeder moet het als zijn taak zien om daartegen te vechten in zijn eigen sociale of professionele situatie.

De Belgische pers schrijft niet of nauwelijks over het totalitaire gevecht tegen het Vlaams Belang, terwijl toch de democratie op het spel staat. Ook politici uit andere Europese landen laten zich niet horen. Belgie zou net zo berispt en geboycot moeten worden als Wit-Rusland, maar zelfs Wilders besteedt liever zijn tijd met zich af te zetten tegen het Vlaams Belang.

De CU'er zweeg, ook toen Pauw hem nogmaals om zijn mening vroeg. Kort geleden gaf deze gristelijke aartshuichelaar hoog op van spreken om het kwaad tegen te gaan.

Donderdag heeft het Vlaams Belang er voor gezorgd dat de Brusselse rassenwet in elk geval niet voor de verkiezingen van 10 juni in zal gaan; een kleine tegenslag voor premier Verhofstadt.

Ook als de wet er niet definitief door komt en als Dewinter vrijgesproken wordt, is zijn vervolging natuurlijk een enorme onvrijheid van meningsuiting. Alleen al de Damocletische dreiging van een aanklacht vanwege een geuite angst voor de islam maakt mensen monddood, en vergiftigt de samenleving. De meeste Belgen realiseren zich dat nog niet. De Belgische krant Het Laatste Nieuws meldde donderdag: Deense politicus vergelijkt hoofddoek met hakenkruis. Honderden reacties staan er bij; de meesten scherper dan Dewinters verboden uitspraak. Worden deze reageerders vervolgd?

Die Denen hebben trouwens wel een goede koningin.